FNAF สิ่งที่พวกเราปกป้อง คือ เธอ (allxไมค์)(Yaoi)

ตอนที่ 9 : 13 ปีผ่านไปๆๆๆๆๆๆๆ(ตั้งชื่อตอนกวนประสาท)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    19 พ.ค. 59

"ไม่ได้มาทำงานนานแล้วนะตั้งแต่วันนั้นนะ"เจเรมี่พูดพร้อมเดินเข้าไปในร้านพิซซ่าที่เคยทำงาน
หลังจากที่อลิเซีย บอกว่าเจอเจเรมี่สลบอยู่ที่พื้นตอนเช้าเขาจึงตัดสินใจย้ายสาขาไปที่อื่นแทน
จน.......ทางสาขานั้นส่งเขามาตอนนี้
กริ่ง~~(เสียงกระดิ่งร้าน)
"ขอต้อนรับสู่ร้าน freddy fabear pizza ครับ เชิญเลือกที่นั่งได้เลยครับ"เสียงทุ้มติดหวานของ
เด็กวัยรุ่นผมสีดำ เอ๋ยต้อนรับเจเรมี่ที่เปิดประตูเข้าร้านมาและเดินไปเสริฟพิซซ่าต่อ
"ไมค์ มาตรงนนี้หน่อยสิ"เสียงเฟรดดี้หุ่นคนมีหูหมีสีน้ำตาลเรียกไมค์และสั่งอะไรบางอย่าง
แต่เจเรมี่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เขาเดินตรงไปที่ห้องผู้จัดการสวนทางกับโกลเด้นพอดี
"กลับมาเล่นด้วยกันแล้วหรอครับพี่ชาย"โกลเด้นเอ๋ยอย่างเรียบๆพล่างมองเจเรมี่
เจเรมี่ไม่ตอบแต่เดินผ่านโกลเด้นไปโดยเร็วและเดินเข้าห้องผู้จัดการ
"โกลเด้น มาช่วยผมตรงนี้หน่อยสิครับ"บอนนี่ตะโกนเรียกโกลเด้นที่หันหลังไปมองประตูที่เจเรมี่พึง
เข้าไปเมื้อกี้
"อ่า ได้สิ"โกลเด้นพูดก่อนจะเดินไปช่วยบอนนี่
ภายในห้องผ้จัดการ
"ไง นายคงชื่อเจเรมี่ ที่เป็นยามเวียนจาก สาขาไฮเดย์(ไม่มีจริงนะ) สินะ"ผู้จัดการเอ๋ยถามเจเรมี่
ที่เดินเข้ามา
"ครับ ผมเริ่มงานเหมือนที่สาขานู่นใช่มั้ยครับ"เจเรมี่ถามผู้จัดการ และทั้งคู่ก็คุยเรื่องสัพเหระกันไป
15 นาทีผ่านไป
ก็อกๆ
"ขออนุญาติครับผู้จัดการ"ไมค์พูดพร้อมเปิดประตูเข้ามาพร้อมถือชุดยามเข้ามา
"ขอบใจนะไมค์ที่เอามาให้นะ"ผู้จัดการพูดพร้อมรับชุดยามที่ไมค์ส่งมาให้
"ไม่เป็นไรครับ แล้วคุณคือคนใหม่สินะครับ"ไมค์ตอบผู้จัดการก่อนจะหันไปสนใจเจเรมี่ 
ที่จ้องตัวเองไม่หยุด
"อ่า ใช่ ฉันชื่อเจเรมี่ ยินดีที่ได้รู้จัก"เจเรมี่รับไมค์ก่อนจะแนะนำตัว
"ผมชื่อ ไมเคิล เรียกไมค์ ก็ได้ครับ"ไมค์ตอบก่อนจะยื่นหน้าไปข้างหูเจเรมี่
"หวังว่าคืนนี้คุณจะสนุกนะครับ"ไมค์พูดก่อนจะเดินออกไปสร้างความงุนงงเป็นอย่างมาก
"ไมค์เขาก็ทักทายแบบนี้ประจำแหละอย่าไปใส่ใจ"ผู้จัดการพูดขำๆทันทีที่เห็นเจเรมี่ทำหน้า งง
เวลา 5.50 
"ไมค์ยังทำงานอีกหรอ"เจเรมี่ถามไมค์ที่เดินอยู่ในร้านทั้งๆที่เป็นเวลาปิดร้านแล้ว
ไมค์ไม่ตอบแต่ยิ้มให้เจเรมี่และเดินหายไปในความมืด
"ไมค์ เดี๋ยวสิ! ไมค์!"เจเรมี่วิ่งตามไมค์ไปแต่ไม่เห็นไมค์เลยจึงเดินกลับห้องยาม
ณ ห้องยาม
"มันอะไรกัละเนี่ย"เจเรมี่บ่นออกมาก่อนจะเช็คกล้องทุกตัวยังอยู่ดียกเว้นหุ่นแมวที่ไม่คุ้นตาเดินไปมารอบๆร้าน
"ฉันไม่นึกนะเนี่ยว่าจะต้องกลับมานั่งอยู่ตรงนี้อีกนะ"เจเรมี่บ่นไปเรื่อยพล่างเช็คกล้อง
"คุณเจเรมี่"เสียงทุ้มติดหวานดังขึ้นแต่ไม่เห็นต้นเสียง
"ไมค์นั้นนายหรอ"เจเรมี่หันซ้ายหันขวาแต่ไม่เจอ
"หลอนไปเองหรอ"เจเรมี่พูดพร้อมเช็คกล้องต่อโดยไม่รู้ว่ามีหุ่นตัวนึงแอบเข้ามาในห้องแล้ว
"อืม...ก็สงบดีพวกนนี้คงไม่ได้ก่อเรื่องอะไรมั้ง ยกเว้นตัวนึง"เจเรมี่นึกถึงโกลเด้นที่เจอ
"อ้ากกกกกกก!"เสียงร้องดังขึ้นพร้อมกับหุ่นทุกตัวหายไปจากที่
ตึก ตึก ตึก
เสียงรองเท้าหนังของเจเรมี่วิ่งไปตามพื้นที่มีรอยเหมือนอะไรสักอย่างโดนลากเป็นทาง
จนมีรอยติดตามพื้น ถ้ารอยนั้นไม่ได้มีสีแดงเจเรมี่จะไม่รีบเลย
"แฮก แฮก"เจเรมี่หยุดหอบทันทีที่รอยสิ้นสุดที่ห้องใดห้องหนึ่ง
ในห้องนั้นไม่มีรอยเลยยกเว้นมีหุ่นทุกตัวยืนรอเขาอยู่ยกเว้นตัวนึงที่เขาลืมไป
ว่าแต่ตัวที่หายไปคือตัวไหนละ? 
"เอาละคุณยามก็มาแล้วเราเริ่มกันเลยมั้ยละครับพี่ๆ"เสียงดังขึ้นจากข้างหลังเจเรมี่ เป็นหุ่นที่แอบเข้าห้องยามและเดินตามเจเรมี่เพื่อคอยสังเกตุการ์ณมาตลอด อย่าเรียกว่าหุ่นดีกว่าเรียกว่าคนดีกว่า
นั้นคือ...
"อยากจะเริ่มแบบไหนละครับ ไมค์"บอนนี่พูดพร้อมตาส่องแสงและยิ้มแบบฉบับเจ้าตัว
ใช่ ไมค์ คือคนที่คอยตามเจเรมี่ตั้งแต่อยู่ในห้องยามจนถึงห้องนี้
"รู้สึกคุณยามจะตกใจไม่น้อยเลย จริงมั้ย"มิวสิคพูดพร้อมกระดิกหางไปมา
"ถามเองเลยดีกว่านะ"เฟรดดี้ก้าวออกมาจากข้างหลังหุ่นทุกตัวและเดินตรงไปหาเจเรมี่ที่โดน
ไมค์ผลักให้เข้ามา
"เป็นยังไงกับเซอร์ไพร์นี้มั้งครับ"เฟรดดี้พูดพร้อมลูบหน้าเจเรมี่ที่ยืนนิ่งและบีบแก้มจนเป็นรอยนิดๆ
"ปล่อย ไม่งั้นฉัน"เจเรมี่หาบางอย่างที่ควรจะอยู่ที่กระเป๋าหลัง
"นี้หรอครับ"ไมค์พูดพร้อมชู้กระบองและไฟฉายที่เอามาจากเจเรมี่เมื้อกี้
"ไมค์นายทำอย่างนี้ทำไม"เจเรมี่หันไปมองไมค์ที่ยินยิ้มอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งๆที่เขาโดนเฟรดดี้บีบแก้มและโดนพวกที่เหลือจ้องขนาดนี้
"หึ หันไปทำไมนั้นเป็นคนที่คุณมองไม่ได้เลยนะ เขามีค่ามากกว่าที่คุณจะมองได้"ทอยบอนจับ
หน้าเจเรมี่หันกลับมา
"รู้สึกได้เวลาปิดฉากแล้ว"แมงเกิ้ลพูดพร้อมเดินไปหาเจเรมี่
"อย่าดูนะไม่ค่อนน่าดูเท่าไร"สปริงแทรปเดินไปปิดตาไมค์และบอนนี่ปิดหูไมค์
"งั้นเริ่มละนะ"ชิกก้าแทงมีดทะลุอกเจเรมี่ เลือดสดๆเปื้อยเสื้อสีขาวที่เจเรมี่ใส่อยู่เป็นวงใหญ่
และไหลออกมาตามด้ามมีดจนเปื้อนมือชิกก้า เจเรมี่ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดและดิ้นไปมา
เจเรมี่แทบอยากจะดึงมีดออกแต่ไม่ติดที่ว่าทอยบอนล็อกมือเขาไว้อยู่ 
ภาพตรงหน้าชั่งไม่ชัดเจนและพร่างมัว เพราะน้ำตาของเจเรมี่ไหลเป็นสายเสียงสะอื้น
กระจุกอยู่ในลำคอถูกแทนที่ด้วยเสียงที่ร้องบอกความเจ็บปวด ร่างกายดีดดิ้นให้รอดจากมือที่
ล็อกตัวไว้ 
เขาหันไปมองไมค์ที่โดนหุ่นกระต่ายสองตัวปิดหูและตาไว้ แต่ใบหน้าหวานเปื้อนด้วยรอยยิ้ม
อย่าง สะใจที่เขาโดนทรมานอย่างนี้ เหมือนรู้อยู่ก่อนว่าจะเกิดอะไรขึ้น ภาพข้างหน้าที่เขาเห็น
มันเลือนลางแต่เขาเห็นชิกก้ายกมีดขึ้นสูงเตรียมแทงเขาหลับตาลงอย่ายอมแพ้เป็นเวลาเดียว
ที่มีดแทงลงมาอย่างรวดเร็ว
"อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก"เจเรมี่สะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมเหงื่อที่ไหลซึม
"ฝันไปหรอ"เจเรมี่เอามือเกยหน้าผากพร่างนึกถึงเหตุการ์ณเมื้อกี้
"เป็นอะไรของนายเจเรมี่หรือฉันเปิดแอร์เย็นไป"เสียงเพื่อนเจเรมี่พูดอย่างหน่ายๆ
ที่เจเรมี่ขัดการเล่นเกม อันแสนสนุก
"เปล่าฉันฝันร้ายนิดหน่อยนะ"เจเรมี่พูดพร้อมหัวเราะแห้งๆให้เพื่อน
"พี่ไนท์ มูนว่าเจเรมี่เสียงดังไปนะคะขนาดหนูที่นั่งตัดเส้นการ์ตูนอยู่ยังสะดุ้งเลย ง่า เค้าต้องนั่งวาดใหม่นะ"เสียงเด็กที่ไม่ใช่เด็ก? สูงประมาณ150 เดินเข้ามาพร้อมชู้กระดาษที่เปื้อนหมึกปากกาตัดเส้น
"ฉันต้องไปนั่งแคสเกมใหม่เลยนะรู้มั้ยว่าใกล้จบแล้วด้วย"เสียงผู้หญิงอีกคนตามมาอย่างหน่ายๆ
"ฉันต้องใช้สามาธิในการแก้บัคคอมนะรู้มั้ย"เสียงผู้ชายอีกคนเดินเข้ามาพร้อมมองเจเรมี่อย่างคาดโทษ
"ขอโทษนะ ไนท์ มูน ยู มอล"เจเรมี่เอ่ยขอโทษเพื่อนตัวเอง
"ไม่เป็นไร"ทั้งหมดเอ๋ยขึ้นก่อนจะแยกย้าย
"ว่าแต่นี้กี่โมงอะไนท์"เจเรมี่หันไปถามไนท์ที่เล่นเกมอยู่
"5:30 ไมอะ"ไนท์ตอบก่อนจะหันไปสนใจเกม
"ฉันไปละสายแล้ว ครั้งหน้าจะมาเล่นด้วยใหม่นะ"เจเรมี่พูดพร้อมวิ่งออกไป
ณ freddy fabear pizza เวลา 5:50
"ไมค์ยังทำงานอีกหรอ"เจเรมี่ถามไมค์ที่เดินอยู่ในร้านทั้งๆที่เป็นเวลาปิดร้านแล้ว
ไมค์ไม่ตอบแต่ยิ้มให้เจเรมี่และเดินหายไปในความมืด
"ไมค์ เดี๋ยวสิ! ไมค์!"เจเรมี่วิ่งตามไมค์ไปแต่ไม่เห็นไมค์เลยจึงเดินกลับห้องยาม
ณ ห้องยาม
"มันอะไรกัละเนี่ย"เจเรมี่บ่นออกมาก่อนจะเช็คกล้องทุกตัวยังอยู่ดียกเว้นหุ่นแมวที่ไม่คุ้นตาเดินไปมารอบๆร้าน
"แต่เดี๋ยวสิ มันเหมือนกับฝันเลยไม่ใช่หรอนั้น"เจเรมี่พูดพร้อมเหงื่อตกนิดๆ
"คุณเจเรมี่"เสียงทุ้มติดหวานดังขึ้นเจเรมี่หันไปเจอไมค์ที่ยืนถือแก้วกาแฟอยู่
"อ้าวไง ไมค์ยังไม่กลับหรอ"เจเรมี่ทักอย่างยิ้มๆ
"ครับ ผมเอากาแฟมาให้นะครับ"ไมค์ยื่นแก้วกาแฟให้เจเรมี่และยิ้มแบบี่ยิ้มในฝันของเจเรมี่
ทำให้อีกคนสะดุ้งนิดๆ
"นายไม่ง่วงมั้งรึไง"เจเรมี่ถามไมค์ที่นั่งอยู่ข้างๆ
"ไม่นะครับ ผมไม่ค่อยง่วงนะผมเพราะทำงานกะบ่ายนะครับ"ไมค์พูดตอบเจเรมี่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"งั้นหรอ ว่าแต่นายก็น่ารักดีนะ"เจเรมี่หน้าแดงนิดๆต่างจากไมต์ที่หันหน้าหนีไปแล้ว
"ขอบคุณนะครับแต่ผมต้องไปแล้วละ"ไมค์ลุกขึ้นจะเดินออกไปจากห้องแต่โดนเจเรมี่ดึงแขนไว้
เลย............เสีย..........หลัก.............ตามแบบฉบับนิยายไทย
ไมค์เซไปล้มทับเจเรมี่ทำให้หน้าทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงเซน
"ขะ ขอโทษครับปล่อยผมเถอะ"ไมค์บอกเจเรมี่ที่กอดเอวตัวเองแน่นแถมไม่ยอมปล่อยอีก
เจเรมี่ไม่ตอบแต่ยื่นหน้าเข้าใกล้ไมค์ขึ้นเรื่อยๆ เหมือนตรงมนต์สะกดบางอย่าง
ไมค์พยายามผลักเจเรมี่ออกแต่สู้แรงเจเรมี่ไม่ได้ทำให้คนที่อยู่นอกห้องต้องเข้ามาอย่างรวดเร็ว
"ไอ้เวรนี้!! ได้กับพี่เพื่อนฉันไม่พออีกหรือไงถึงจะมาเอาคนที่แกไม่ควรแตะต้องนะ"
มิวสิคพุ่งเข้ามาต่อยเจเรมี่ที่แก้มขวาและดึงไมค์มาอยู่ข้างหลัง
"พี่มิวสิค"ไมค์เรียกมิวสิคที่ยืนกักระหว่างไมค์กับเจเรมี่อยู่
"ไมค์ไปหา เฟรดดี้กับบอนนี่พี่มีเรื่องคุยกับยามหน้าใหม่คนนี้หน่อยนะ"มิวสิคหันไปยิ้มให้ก่อน
ไมค์จะพยักหน้าและวิ่งไปที่ เวทีจัดแสดง
"ไง ไม่เจอกันนานนะวิเวีย ยังหมัดหนักไม่เปลี่ยนเลยนะ"เจเรมี่ทักคนที่ต่อยตัวเอง
"ไงครับ พี่เจเรมี่พี่ๆผมเป็นไงมั้งละครับ"มิวสิคยิ้มให้เจเรมี่ตามฉบับเจ้าตัว
"ก็ทำตัวเหมือนเดิม เหมือนไม่มี"ใคร"หายไปละนะ พวกเขามีความสุขดี"เจเรมี่ตอกย้ำแผลใจ
ของมิวสิค ทำให้มิวสิคหยุดยิ้มทันที
"เรื่องนั้นจบไป ว่าแต่พี่เจเรมี่จะทำอะไรกับคนที่พี่ไม่ควร"แตะต้อง"ละครับ"มิวสิคย้ำเสียงชัดเจน
ทำให้เกิดสงครามประสาทเล็กๆระหว่างสองคน
"หมายความว่าไงที่ไม่ควรแตะต้องนะ พวกเธอมากกว่าไม่ใช่หรอที่ไม่ควรนะ"เจเรมี่ตอบกลับ
ทำให้คิ้วมิวสิคกระตุกนิดๆ
"ก็เด็กคนนั้นเขามีค่ามากกว่าที่'สวะ'อย่างพี่จะแตะต้องนะครับ"มิวสิคย้ำคำด่าชัดเจนภายใต้
ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"โห้ ไม่เจอกันนานปากร้ายขึ้นเยอะเลยนะ"
"ขอรับไว้เป็นคำชมนะครับ"มิวสิคโค้งตัวน้อยๆ
"ระวังเถอะวิเวีย ของที่เธอปกป้องนักหนาฉันจะเป็นคนแย่งมาเอง"เจเรมี่ตบบ่ามิวสิค
และเดินผ่านไป
"สมกับเป็นพี่ดีนะครับ"มิวสิคหันไปกระชากคอเสื้อเจเรมี่
"แต่ถ้าพี่แตะต้องไมค์แม้แต่ปลายผมหรือทำอะไรไมค์แม้แต่นิดเดียว พวกผมไม่อยู่เฉยแน่"
มิวสิคขู่ทิ้งท้ายไว้และเดินไปที่เวทีโชว์
"หึๆ ห่วงนักฉันจะเป็นคนแย่งมาเองเหมือนที่แย่งสิ่งอื่นๆของเธอตอนมีชีวิต"เจเรมี่เดินเข้าไปนั่ง
ที่ห้องยามและเปิดกล้องไปที่ เวทีโชว์
เขาเห็นไมค์นั่งเล่นกับกระต่ายสีม่วงกับสีฟ้าส่วนที่เหลือยืนรวมกันคุยอะไรสักอย่าง
กริ่ง กริ่ง(เสียงโทรศัพท์)
"ฮัลโหลครับ"เจเรมี่รับโทรศัพท์แต่สายตาจ้องที่แท็บแล็ต
'นายเจอลูกฉันรึยังละ'เสียงของทุ้มติดหวานคล้ายๆไมค์แต่หวานกว่านิดหน่อย
"เจอแล้วครับ ผมดำ ตาดำ และชื่อ ไมค์"เจเรมี่ตอบปลายสาย
'ดี จับตาดูไว้ฉันจะไปถึงพรุ่งนี้ ระหว่างนั้นนายก็ทำความรู้จักก่อนละ'
"ครับผมจะพยายามถ้าทำได้นะครับ คุณ วินเซนต์"เจรมี่วางหูโทรศัพท์และจ้อง
ที่แท็บแล็ต จ้องไปที่ไมค์นั่งยิ้มแย้ม ดวงหน้าหวานผิวขาวอมชมพู่นิดๆ ตากลมโต
เรือนร่าง บอบบางนิ้วเรียวสวยที่คอยปิดปากเวลาขำ หรือใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ดูมีเสน่จไม่น้อย
เรือนผมสีดำสนิท ตาสีดำและริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพู่ มันทำให้หลายๆคนหลงไหล
ในความงามนั้น จนแทบคลั่ง ทุกครั้งที่สบสายตาด้วยเหมือนทั้งหัวใจถูกคนๆนี้ขโมยไป
โดยไม่รู้ตัว เวลาเสียงใสหัวเราะหรือพูดคุยทำให้ใจลอยไม่สนใจกับประโยคที่พูดสนใจแค่เสียง
นั้น เวลาอยู่ด้วยกัน อยากดึงมากอดไว้ อยากที่จะเป็นเจ้าของร่างนั้น อยากที่จะสัมผัส
เรือนร่างที่น่าหลงไหลนั้น(เดี๋ยวๆ/ไร) อยากจะช่วงชิงริมฝีปากนั้นมาครอยครอง(อีมี่ใจเย็น/ไร)
ไม่ว่ายังไง เขาจะต้องเป็นเจ้าของให้ได้
------------------------------------------------------------------------------------------
จบ 
ตอนนี้อีมี่ค่อนข้างหื่น และ กวนประสาท และ เป็นศัตรูกับมิวสิค
บ๊ายบาย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #162 baikao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 00:47
    เจรมี่เราพึ่งรู้ว่านายเป็นคนอย่างนี้-_-
    #162
    0
  2. #18 Hikari Yuu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 01:18
    ฮาเร็มไมค์ชัดๆ(?)
    หนูมี่ หนูใจเย็นก่อนลูก เราคนเดียวเขามีเป็นสิบ คำนวนดีๆลูก(?)//แกอยู่ฝ่ายไหนกันแน่ฟะ!!!!(แว่วเสียงเหล่าหุ่นและยาม)
    #18
    0
  3. #12 pleang4474910 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 15:14
    ไม่ๆๆๆไรท์อย่าเเต่งดราม่านะ//กราบ100000000000ครั้ง
    #12
    0
  4. #11 Kuromi Nekomata (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 00:44
    ไม่ๆๆๆๆๆๆ เจเรมี่นายต้องมาเป็นของเแมงเกิ้ลตังหาก!!! //โทษๆ
    #11
    0