FNAF สิ่งที่พวกเราปกป้อง คือ เธอ (allxไมค์)(Yaoi)

ตอนที่ 5 : คำสัญญาของฟ็อกซี่และตัวละครลับ(ยามคนใหม่ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,503
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    5 พ.ค. 59

ป็อก!
"สลบเรียบร้อยจ้า"บอนนี่พูดอย่างดีใจนิดๆและโยนกีตาร์ทิ้ง
"พี่เฟรดดี้ทำอะไรกันนะครับ"เสียงเล็กๆของไมค์ดังขึ้นทำให้พวกเฟรดดี้หยุดชะงัก
"มะ ไม่มีอะไรครับไมค์ ไปนอนเถอะ"ชิกก้าแก้ตัวอย่างกลัวไมค์รู้ความจริงและดันไมค์ไปนอนต่อ
"แล้วสปริงแทรปละ ไม่ได้อยู่กับไมค์หรอ"เฟรดดี้ถามพร้อมหันซ้ายหันขวาแต่ไม่เจอสปริงแทรป
ตึก ตึก "เสียงกระแทกประตู"
"พวกนายได้ยินเสียงอะไรมั้ย"ฟ็อกซี่ถามทุกคน
"ได้ยินแล้วมาจากไหนอะ"เฟรดดี้ตอบพร้อมเดินไปรอบๆ
"ผมว่าผมรู้แล้ว"ทอยบอนนี่พูดพร้อมกระชากประตูห้องๆนึงออก
"อ่วแออันไออน"(ช่วยแก้มัดให้หน่อย)สปริงแทรปล้มลงมาทันทีที่ประตูเปิดออก
"รุ่นพี่ไปทำอะไรในนั้นครับนั้น"ทอยเฟรดดี้ถามสปริงแทรปที่ดิ้นอยู่บนพื้น
"เอื่อออั้นอั่งอันแอ้อัมอ่น"(เรื่องนั้นชั่งมันแก้มัดก่อน)สปริงแทรปพูดพร้อมดิ้น
"แก้ให้แล้ว ว่าแต่นายไปทำอะไรในนั้นละ"โกลเด้นถามสปริงแทรปพร้อมดึงเทปและแก้เชือก
"ชาโดวบอนนี่"สปริงแทรปพูดแค่นั้นก็มีเงาร่างๆนึงโพล่มาจากช่องลม
"นายแกล้งพี่เขาอีกแล้วชาบอน"ทอยบอนนพูดพร้อมกระโดดขึ้นไปดึงชาบอนลงมา
"ไม่ใช่ฉันคนเดียวซะหน่อย เนอะชาเฟรด"ชาบอนพูดพร้อมเอ๋ยถึงอีกคน
"ใครเห็นพูตเพ็ตมั้นฉันไปหาที่ห้องแล้วไม่อยู่"พัตเพ็ตถามคนอื่นๆเมื่อหาน้องไม่เจอ
"ทุกคนฉันเจออะไรที่ห้องอาหารด้วยละ"แมนเกิ้ลวิ่งมาพร้อมถือกล่องที่ใหญ่เอาเรื่อง
"หาเจอง่ายจัง ชาเฟรดนี้แกล้งไม่สนุกเลย"ชาบอนพูดพร้อมยืนกอดอกแต่ถูกใครดึงไป
"นายว่าไงนะ ชาบอน"ชาโดวเฟรดดี้ที่โพล่มากระชากคอเสื้อชาบอนไปจ้องเขม่ง
"สรุปพวกนายแกล้งอะไรรุ่นพี่กันแน่ ชาเฟรด ชาบอน"ทอยเฟรดกับทอยบอนพูดพร้อมกันอย่างน่ากลัว
"สรุปอะไรอยู่ในกล่องนี้กันแน่"แมนเกิ้ลถามซึ่งฟ็อกซี่ไม่พูดอะไรมากเดินเอาตะขอไปกรีดเปิดกล่อง
"พูตเพ็ต!"พัตเพ็ตพูดเสียงดังเมื่อเจอพูตเพ็ตหลับอยู่ในกล่อง
"หมดสนุกเลย โอ๊ย!"ชาเฟรดพูดอย่างเบื่อๆก่อนจะโดนสันมือของทอยเฟรดตีที่กลางหัว
"เล่นอะไรของนายเนี่ย รุ่นพี่เขาต้องไปเฝ้าไมค์นะ"ทอยเฟรดพูดพร้อมกดแรงที่สันมือเพิ้มขึ้น
"ไมค์!?"ชาบอนพูดอย่างสงสัย 
"ไม่ต้องรู้หรอก"เฟรดดี้พูดกดเสียง เพราะถ้าพวกชาโดวรู้ต้องเอาไมค์ไปแกล้งไปซ่อนอีกแน่
ถ้าเป็นพวกเขาที่เป็นหุ่นก็ไม่ได้อะไรมากหรอกเพราะเอาไปซ่อนเป็นเดือนก็ไม่อดอาหารตายหรอก
แต่ถ้าเป็น มนุษย์ คง...
"มีอะไรปิดบังงั้นหรอ คงเป็นเด็กผมสีดำกับตาสีดำสวยนั้นใช่มั้ยละ"ชาบอนพูดจี้จุด
"รู้ได้ไง"ทอยชิกก้าหลุดพูดออกไปก่อนจะปิดปากตัวเองทำให้ชาโดว์ทั้งสองยิ้มออกมา
"ฉันคงไม่ต้องพูดนะว่าฉันทำอะไรได้ ที่ไหนมีเงาฉันรู้ทุกอย่างแม้กระทั่ง"ชาเฟรดหยุดพูด
ก่อนจะเดินไปหาทอยชิกก้า
"ความคิดของพวกเธอ"ชาเฟรดจิ้มที่หน้าผากทอยชิกและผละออกมา
"กลับไปได้แล้ว ไม่งั้น"ทอยเฟรดพูดขู่ก่อนจะยกมีดมาจ่อคอตัวเอง
"อย่าคิดเชียวถ้านายหายไปฉันก็เหมือนกันนะ"ชาเฟรดพูพร้อมปัดมีดที่ทอยเฟรดถืออยู่ไปให้พ้นทาง
"งั้นก็อย่าทำอะไรเขา"ทอยเฟรดกัดฟันพูดและดึงหน้าชาโดว์มาใกล้
"นายก็ด้วยไม่งั้นฉันกับทอยเฟรดจะทำแบบนั้นจริงๆ"ทอยบอนพูดขู่ชาบอนที่พิงบ่าตัวเอง
"ก็ได้ๆ ฉันจะไม่ทำอะไรเขาแต่เขารู้จักพวกฉันแล้วนี้สิ"ชาบอนพูดยิ้มๆ
"หมายความว่าไง!"เฟรดดี้พูดพร้อมพุ่งไปกระชากคอเสื้อชาบอนและส่วนสูงที่ต่างกันทำให้ชาบอนลอยจากพื้นนิดหน่อย
"ก็หมายความว่าเด็กนั้น รู้จักพวกฉันเพราะฉันอยู่กับเด็กนั้นตั้งแต่แม่ขอเด็กยังไม่รู้ตัวว่าท้องด้วยซ้ำ"ชาบอนพูดด้วยน้ำเสียงกวนประสาทและยักคิ้ว
"พวกฉันมีหน้าที่ปกป้องเด็กนั้นตั้งแต่เกิดแล้วต่างหาก"ชาเฟรดพูดอย่างใจเย็นทั้งที่ถูกดึงคอเสื้ออยู่
"นายเป็นผู้พิทักษ์ไมค์รึไง เหอะ น่าขำที่พวกนายไม่แกล้งเอาไมค์ไปซ่อน"ฟ็อกซี่พูดติดตลก
"ฉันเคยจะเอาเขาไปซ่อนแต่พอฉันเห็นหน้าเด็กนั้นแล้วมันรู้สึกแปลกๆ เหมือน..."ชาบอนพูด
อย่างยอมรับว่าเคยคิดจะแกล้งไมค์
"รู้สึกอยากปกป้อง อยากดูแลใช่มั้ยละ"พัตเพ็ตพูดเดาทางชาโดว์ทั้งสองออก
"คงจะอย่างนั้นแต่ฉันไม่แน่ใจเหมือนครึ่งๆกลางๆมากกว่า"ชาเฟรดพูดพร้อมนึกถึงไมค์
"ไม่ได้ครึ่งแต่เต็มต่างหากละครับ"บอนนี่พูดด้วยท่าทียิ้มแย้ม
"หยุดดราม่าก่อน เอาเป็นว่าเอาไงกับยาม"พูตเพ็ตที่พึ่งตื่นได้ไม่นานพูดก่อนจะชี้ไปที่ยามที่สลบอยู่
"ปล่อยเขาไว้ นี้คืนแรกเองอีกอย่างเข้าที่ได้นี้ตี5.59 แล้ว"เฟรดดี้พูดพร้อมเขวี้ยงตัวชาบอนไปให้ชาเฟรดรับและเดินขึ้นเวทีกับพวกที่เหลือ
เย้~~~
"คุณเจเรมี่คุณมานอนตรงนี้ได้ไงตื่นสิคะ"เสียงอลิเซียที่เป็นพนักงานเปิดประตูเข้ามาเจอเจเรมี่
"เป็นอะไรอลิเซีย"ชายหนุ่มที่ชื่อมิวสิคเข้ามาทักเพื่อนร่วมงานที่โวยวายปานว่าใครตาย
"คุณเจเรมี่นะสิ มิวสิคสลบอยู่บนเพื่อนเนี่ย"อลิเซียพูดพร้อมเขย่ตัวเจเรมี่
"คงเดินตรวจแล้วโดนกีต้าร์ล้นลงมาฟาดมั้ง"มิวสิคพูดพร้อมเก็บกีต้าร์ที่พื้นขึ้นมา
"งั้นฉันพาเขาไปที่ห้องพักพนักงานนะ"อลิเซียพูดพร้อมพยุงเจเรมี่ไปที่ห้องพัก
เมื่อมิวสิคเห็นอลิเซียเดินไปไกลพอก็หันไปพูดกับเฟรดดี้
"ฉันรู้นะว่าพวกเธอเป็นคนทำนะเฟรดเดอริค(ชื่อเฟรดดี้ตอนเป็นคนไม่รู้ถูกป่าว)"มิวสิคพูดก่อนจะนำ
กีต้าร์ไปวางไว้ตรงเวที
"รู้มากน่ามิวสิค ไม่สินายคงเปลี่ยนชื่อแล้วสินะ วิเวีย ผู้รอดจากเหตุการ์ณฆ่าหันศพเด็ก"
เฟรดดี้พูดออกมาก่อนจะยิ้ม ทำให้มิวสิคถอดวิกออก
"รู้ด้วยรึไง"เสียงหวานที่เป็นของผู้หญิงผมดำยาวชื่อ วิเวีย เด็กที่เป็นเพื่อนฟรดดี้ก่อนที่จะโดนฆ่า
"ทำไมเธอถึงไม่ตาย"บอนนี่ขยับปากพูดและมองไปที่มิวสิค
"ทั้งๆที่โดนรถชนตอนนั้นแล้วไม่ใช่หรอแม่เธอก็บอกว่าเธอตายแล้ว"ทอยบอนหันไปถามมิวสิค
"ฉันยังปรกติดี แค่ตอนนั้นแม่ฉันตื่นตูมไปเองและฉันก็ย้ายออกจากเมืองนี้ไปที่อื่น"มิวสิคพูดพร้อม
ใส่วิกไปที่ห้องพนักงาน แต่ไม่วายก็โดนฟ็อกซี่วิ่งไปคว้าตัวและพาไปที่ห้องอื่น
ณ ห้องอื่น
"จับฉันมาทำไม อเล็กซ์ "มิวสิคพูดพร้อมดิ้นจากอ้อมกอดฟ็อกซี่
"วิเวีย ถึงคนอื่นดูไม่ออกแต่ฉันดูออกนะว่าเธอคือหุ่นยนต์ครึ่งหนึ่งนะ"ฟ็อกซี่พูดพร้อมกระชับอ้อมกอดมิวสิคและพูดประเด็น
"นายรู้"มิวสิคพูดพร้อมจับไปที่แก้มฟ็อกซี่
"ฉันรู้ ขาเธอ"ฟ็อกซี่พูดพร้อมวางมือทับมือมิวสิคที่จับหน้าอยู่
"นายรู้ได้ไงนี้ไม่ดูออกง่ายๆนะ ขนาดคนอื่นยังไม่ทักฉันเลย อเล็กซ์"มิวสิคพูดอย่างร้อนรน
"เรียกฉันกับคนอื่นๆตามชื่อหุ่นเถอะ ฉันขอร้อง"ฟ็อกซี่ขอร้องมิวสิค
"ได้ แต่นายรู้ได้ไงว่านี้คือขาหุ่นยนต์ไม่สิภายนอกทั้งหมด"
"เรื่องอะไรฉันจะไม่รู้ฉันแอบมองเธอตลอด วิเวีย ราเชอร์ โจรสลัดหญิงที่เคียงคู่กับฉันตอนยังมีชีวิต"ฟ็อกซี่ปล่อยวิเวียที่กำลังอึ้ง
"นายยังจำได้ งั้นแสดงว่าเรื่องตอนนั้นนายก็จำได้"มิวสิคพูดพร้อมถอยหลังและกอดตัวเองแน่น
"ได้สิ จำได้ทุกอย่างแม้กระทั่งคำสัญญาระหว่างเรา"ฟ็อกซีพูดและเดินเข้าใกล้มิวสิค
"แต่ตอนนี้ฉันเป็นผู้ชายไปแล้วไม่เข้าใจรึไง ฉันไม่ใช่วิเวีย ฉันไม่"มิวสิคพูดพร้อมปัดมือฟ็อกซี่
ที่ยื่นมา
"ข้างนอกเธอเป็นใครฉันไม่สนแต่ข้างในเธอยังเป็นวิเวียถึงแม้ร่างกายนี้จะไม่ใช่ของเธอ"
ฟ็อกซี่พูดพร้อมคว้ามิวสิคมากอดแต่โดนมิวสิคปัดมือ
"ฉันเฝ้าภาวนาตลอดว่าถ้าเจอนายก็อย่าให้เจอฉันในร่างนี้ ฉันกลัวว่านายจะรังเกียจฉัน"
มิวสิคพูดทั้งน้ำตาที่ไหลนอง
"ฉันไม่เคยรังเกียจเธอนะ ฉันก็เป็นหุ่นเธอก็เป็นหุ่นถึงจะซ่อนไปฉันก็รู้ว่าเธอตายที่ร้านต่างเมือง
ใช่มั้ยละ คดีที่ร้านคาเฟ่มีศพเด็กถูกยัดลงหุ่นมาสคอสแมวนะ"ฟ็อกซี่พูดพร้อมคว้ามิวสิคมากอด
"ฟ็อกซี่ฉันขอโทษ"มิวสิคพูดพร้อมกอดตอบฟ็อกซี่และซุกหน้าลงกับไหล่กว้าง
.
.
ย้อนไปเมื่อตอนที่พวกเขาสัญญากัน
.
.
'นี้วิเวีย นายเป็นผู้ชายกันแน่ เสียงก็เหมือนผู้หญิง หน้าก็เหมือนผู้หญิงแต่ตัวเองบอกเป็นผู้ชาย'
เสียงเด็กผมแดงถามเด็กผมดำที่นั่งอยู่บนชิงช้า
'ฉันเป็นผู้ชายนะ ถึงหน้ากับเสียงฉันจะได้แม่มาก็เถอะ แถมฉันถูกเลื้ยงแบบเด็กผู้หญิงฉันก็เป็นผู้ชาย'เด็กน้อยที่ชื่อวิเวียโต้กลับ
'ก็ได้แต่ฉันมีอะไรจะบอกนาย'เด็กที่ชื่ออเล็กพูดพร้อมวิ่งไปยืนหน้าวิเวีย
'อะไรหรออเล็กช์ ฉันรอฟังอยู่นะ'วิเวียพูดพร้อมฉีกยิ้ม
'ฉันชอบนายมาเป็นแฟนกันได้มั้ย'อเล็กช์พูดพร้อมหน้าแดงแต่ก็ไม่เท่าวิเวียที่หน้าแดงกว่า
'เจ้าบ้าฉันเป็นผู้ชายนะ นายก็เป็นผู้ชาย'
'แล้วไง รู้แค่ว่าฉันรักนายก็แล้วกัน อีกอย่างฉันอยากมีโจรสลัดหญิงยืนเคียงข้างฉันนะ'
อเล็กช์พูดพร้อมยื่นมือไปหาวิเวีย
'ก็ได้ ฉันก็แอบชอบนายเหมือนกันนั้นละ'วิเวียพูดพร้อมหันหน้าไปทางอื่นพร้อมหน้าที่แดงกว่าเดิมแต่มือกลับจับมือที่ยื่นมาให้
'งั้นสัญญานะ ว่าโตขึ้นเราจะอยู่ด้วยกันไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็ตาม เราจะไม่รังเกียจกันและอยู่ด้วยกันตลอดไป'
อเล็กช์พูดพร้อมคุกเข่าและจับวิเวียก่อนที่จะจูบที่หลัง ส่วนวิเวียก็ยิ้มและกอดอเล็กช์
.
.
.
.
"เมื่อโตขึ้นเราจะอยู่ด้วยกันไม่ว่าจะเป็นแบบไหน"ฟ็อกซี่พูดคำสัญญาและกระชับอ้อมกอด
"เมื่อเจอกันเราจะไม่รังเกียจกันและอยู่ด้วยกันตลอดไป"มิวสิคพูดพร้อมกอดฟ็อกซี่แน่นขึ้น
"ฉันจะไม่ให้เธอไปไหนอีกแล้ว ฉันสัญญา"ฟ็อกซี่พูดพร้อมคุกเข่าและจับมือมิวสิค
"ฉันยอมรับคำสัญญานั้นเหมือนกัน"มิวสิคพูดพร้อมยกมือขึ้นมาปิดปากกลั้นเสียงร้องไห้ที่ดีใจ
เมื่อฟ็อกซี่จูบที่หลังมือมิวสิค เหมือนตอนที่สัญญากันครั้งแรก
ณ นอกห้อง
"เตรียมมีหุ่นยนต์แมวมาเพิ่มได้เลยนะเนี่ย"สปริงแทรปพูดกับโกลเด้นที่ยืนอยู่ข้าง
"คงงั้นฉันไปทำงานละนายก็ด้วย"โกลเด้นพูดอย่างเรียบเฉยและเดิยผ่านสปริงแทรปไป
แต่ถ้าสังเกตุดีๆ โกลเด้นยกยิ้มมุมปาก
"ดีใจกับสองคนนั้นก็บอกเถอะ"สปริงแทรปพูดพร้อมส่ายหน้าและเดินไปทำงาน
ปล่อยให้สองคนที่พบรักครั้งแรกขแงกันและกันกอดกันไป

















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #159 baikao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 19:47
    ซึ้งจนน้ำตาแทบไหลเลยค่ะ
    #159
    0
  2. #158 baikao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 19:46
    ซึ้งจนน้ำตาแทบไหลเลยค่ะ
    #158
    0
  3. #9 Leo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 18:39
    ตอนนี้ซึ้งมากอ่ะ
    #9
    0
  4. #7 Kuromi Nekomata (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 01:21
    สาวดุ้นมาแล้ว~ ^q^
    #7
    0