FNAF สิ่งที่พวกเราปกป้อง คือ เธอ (allxไมค์)(Yaoi)

ตอนที่ 20 : ไม่!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 946
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    24 ก.ย. 59

"พี่ฟ็อกซี่ครับ"เสียงใสของไมค์เรียกฟ็อกซี่
"ครับ มีอะไรรึเปล่า"ฟ็อกซี่ใช้มือข้างที่ไม่เป็นตะขอขยี้หัวไมค์จนยุ่งฟู่
"อย่าสิครับ อุสาจัดทรงมา"ไมค์เอามือตะปบมือฟ็อกซี่และยิ้มขำขันจนฟ็อกซี่ต้องยิ้มตาม
"แม้แกล้งนิดเดียวเอง"ฟ็อกซี่ยังหยอกไมค์เล่นไปอยางสนุกสนาน
ติ่งต่อง~~(เสียงนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืน)
"เที่ยงคืนซะละ ไมค์ไปนอนได้แล้วนะเดี๋ยวตื่นเช้าไม่ได้"ฟ็อกซี่พูดก่อนจะพลักไมค์ออกไปเบาๆ
"ครับ"ไมค์ขานรับก่อนจะวิ่งลงห้องชั้นใต้ดินไปอยู่กับสปริงแทรป
แต่ไม่ทันไรก็....
"เอ๊ะ!"ไมค์สดุจล้ม....ไมค์หลับตาแน่นเตรียมรับความเจ็บปวด
ตุบ!
ไม่เจ็บสักนิด....ไมค์ค่อยๆลืมตาขึ้น
"ไม่เป็นไรนะไมค์ อย่าทำให้พี่เป็นห่วงสิ"ฟ็อกซ๊่ที่พุ่งตัวมารับไมค์ทันแต่หลังตัวเองกระแทก
กับกำแพงเต็มๆ
"อะ!"
'อึก! ไม่เป็นไรนะไมค์ อย่าทำให้แม่เป็นห่วงสิ'ภาพผู้ชายผมสีน้ำตาลพุ่งตัวไปคว้าตัวลูกที่วิ่งไปเก็บ
บอลกลางถนนและเกือบโดนรถชน หลังผู้ชายคนนั้นกระแทกกับพื้นคอนกรีตเต็มๆ
ฉายขึ้นมาในหัวไมค์เหมือนเป็นความทรงจำบางอย่างแต่ทำไมถึงจำหน้าผู้ชายไม่ได้ละ
"ไมค์ ไมค์ ไมเคิล!"ฟ็อกซี่เขย่าตัวไมค์เบาๆเพื่อเรียกสติ
"ฮะ ฮะ ครับ"ไมค์ที่พึ่งหลุดจากห้วงความคิดขานรับฟ็อกซี่
"ไปนอนได้แล้วนะ "ฟ็อกซี่ลูบหัวไมค์อย่างอ่อนโยนและผลักหลังไมค์ให้เดินไปห้องใต้ดินเบาๆ
'ไปนอนได้แล้วนะ ไมค์ มาเดี๋ยวพ่อพาไปกล่อม'ภาพผู้ชายผมสีดำใ่แว่นสีเขียวอุ้มเด็กน้อยเข้า
ฉายขึ้นมาอีกครั้ง และ ไมค์เริ่มปวดหัวขึ้นมานิดหน่อย
"งั้นผมไปหาพี่สปริงแทรปก่อนนะครับ"ไมค์เดินลงห้องใต้ดินเจอสปริงทรปนั่งเก้าอี้อ่านหนังสืออยู่
"อ้าวไมค์มาแล้วหรอ"สปริงแทรปเงยหน้าขึ้นมาและยิ้มให้ไมค์
และมีภาพคนๆนึงซ้อนทับขึ้นมา 
'อ้าวไมค์กลับมาแล้วหรอ มาหาแม่มา'ผู้ชายผมสีน้ำตาลที่คุ้นเคยอ้าแขนรอกอดลูกและยิ้มออกมา
"ไมค์ เป็นอะไรไม่สบายรึเปล่า"สปริงแทรปลุกขึ้นมาและเอามือวัดไข้ที่หน้าผากไมค์
"ตัวก็ไม่ร้อนนี่น่า งั้นก็นอนเถอะเดี๋ยวไข้ขึ้น"สปริงแทรปพูดพล่างดึงไมค์ให้ไปนอน
30 นาทีผ่านไป
"พูตเพ็ตเข้ามา"สปริงแทรปเรียกคนที่อยู่หน้าประตู
"ยังสัมผัสไวเหมือนเดิมเลยนะพี่สัปปี้"พูตเพ็ตโผล่หน้าเข้า
"ทำตามคำสั่งคนๆนั้นแล้วใช่มั้ย"สปริงถามพูตเพ็ตที่ยิ้มเป็นคำตอบ
"ดูแลเด็กให้ดี อย่าให้ยัยนั้นเจอใช่มั้ยละ ต้องเริ่มกักบริเวณแล้วละ"พูตเพ็ตพูดเรื่องคำสั่งออกมา
ทำให้สปริงแทรปหน้าเครียดกว่าเก่า
"สปริงแทรป,พูตเพ็ต ยัยนั้นมาแล้ว!"ฟ็อกซี่ที่ติดสปีดวิ่งมาแจ้งกับทั้งสองเรื่องบางอย่าง
"ว่าไงนะ!"สปริงแทรปตื่นตกใจยิ่งกว่าเก่า
"ตอนนี้พวกเฟรดดี้กำลังกักหล่อนไม่ให้เข้าหน้าร้านอยู่"ฟ็อกซี่พูดก่อนที่ชี้ไปข้างบน
"รีบซ่อนห้องนี้เร็ว อุสาหลบมาตั้งนานจะจบแบบนี้หรอ"สปริงแทรปว่าพลางดันพูตเพ็ตกับฟ็อกซี่ออกไปก่อนตัวเองจะออกมาและล็อคประตูและเอากำแพงปลอมมาปประกบกำแพงซ่อนประตูไว้
"รีบขึ้นไปเร็ว"พูตเพ็ตรีบวิ่งขึ้นไป
ณ หน้าร้าน
"หล่อนมาทำอะไรที่นี้ไม่ทราบ"ชิกก้าพูดกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
"ฉันแค่จะมาเอาผลพลอยได้ของการทดลองของฉันมันผิดรึไง"หญิงสาวปริศนาพูดเล่นลิ้น
กับชิกก้าอย่างไม่กลัวถูกฆ่า
"หล่อนมันหน้าไม่อาย ทำให้ลูกต้องจากพ่อแม่เขายังไม่พอนี้ยังจะเอาไปทดลองอีกหรอ"
ทอยชิกก้าด่าหญิงสาวคนนั้น ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มเมื้อกี้หุบลงทันที
"ฉันจะบอกให้นะ ฉันเป็นเจ้าชีวิตของเด็กคนนั้น แม้แต่วิญญาณก็เป็นของฉัน พวกเธอไม่คิดบ้างหรอ ว่าคนที่ทำให้เด็กนั้นเกิดมาคือฉัน"หญิงสาวตรงไปบีบคางชิกก้าและกัดฟันพูดอย่างหน้ากลัว
"แต่ เธอไม่มีสิทธิ์ในตัวเด็กคนนั้นแม้สักนิด เพราะผู้ปกครองเด็กชั่วคราวคือพวกเรา"ชิกก้ากระชากมือออกและบีบแก้มหญิงสาวกลับ และมองด้วยสายตาที่พร้อมจะฆ่า
"ชิกก้าพอก่อน เธอไม่จำเป็นต้องลงมือ"เสียงสปริงแทรปเป็นการสิ้นสุดชิกก้าก็ถอยออกมา
"ดร.มาคาเซีย เอเรียลต้า เธอต้องการอะไร"โกลเด้นถามมาคาเซีย(ผู้หญิงเมื้อกี้อะละ)
"ต๊ายตาย โกลเด้นไม่สิ เลนต์ ยังจำฉันได้ด้วยหรอจ๊ะ"มาคาเซียล้อเลียนโกเด้นด้วย
ท่าทีกวนประสาท
"พี่ ใจเย็นนะ"เฟรดดี้ล็อคตัวโกลเด้นที่จะพุ่งเอามือไปกระซ้วงไส้คนตรงหน้า
"เฟรดเดอริค เอมี่ อเล็กซ์ วิเวีย ไบรอัน ยังจำเพื่อนๆของเธอได้รึเปล่าเอ๋ย?"
เพียงแค่มาคาเซีย เอ๋ยชื่อทุกคนออกมา มิวสิคพุ่งเข้าไปหมายจะชกมาคาเซีย
"มิวสิคใจเย็นๆสิ ใจเย็นไว้แมวน้อย"ฟ็อกซี่เข้ามาล็อคตัวมิวสิคไว้และกอดกับลูบหัวเพื่อให้ใจเย็น
"หุบปากไปซะ! ยัยสารเลว แกไม่ใช่เพื่อนของพวกเราอีกแล้ว"ฟ็อกซี่พูดพร้อมลูบหัวมิวสิคที่
ซบอกอยู่
"แกไม่มีค่าพอที่จะเอ๋ยชื่อของเราด้วยซ้ำ!"เฟรดดี้ตะโกนออกมา ทำให้สปริงแทรปและพัตเพ็ตรีบเข้าไปล็อคตัวสองหมีน้อย(?) ที่จะพุ่งไปฆ่ามาคาเซีย
"คุณต้องการอะไรอีก"บอนนี่ที่ดึงชิกก้ามาอยู่ข้างหลังกันไม่ให้ชิกก้าพุ่งไปอีก
"ฉันต้องการไมเคิล สมิธ"มาคาเซียพูดออกมาทำให้ทั้งหมดค้างไปนิดนึง
".......อะ.......อะ"มิวสิคเปร่งเสียงออกมาเบาๆเรียกความสนใจจากทั้งหมด
"อะไรนะมิวสิค เธอจะพูดว่าอะไรนะ"ฟ็อกซี่ถามมิวสิคอีกครั้ง
"เซีย! ทำไม! ทำไม! แกยังทำลายชีวิตพวกเราไม่พออีกรึไงถึงต้องมาเอาชีวิตของไมค์อีก ทำไม!"
ทอยชิกก้ากอดชิกก้าแนบอกและลูบหัวปลอบปะโลม
มาคาเซีย เงียบสักพัก ทุกอย่างนิ่งเงียบสงบ
"For perfect family"
"เพื่อครอบครัว....ที่สมบูรณ์หรอ"ทอยบอนนี่พูดออกมาอย่างไม่เชื่อ
"ใช่เพื่อครอบครัวที่สมบูรณ์ของฉัน"อาคาเซียยิ้มออกมาอย่างพึ่งพอใจ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #136 .......นาย............ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 14:16
    เชี่ย......สักเจี่ย (ด่าคาเซีย ว่าเป็น แมลงสาบเลย)
    #136
    0
  2. #78 Nakin Wannasr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 11:52
    เจ้า!!!!-มาคาเซีย!!!เจ้าพรากคนในครอบครัวอื่นแล้วยังบอกว่าเป็นครอบครัวตนอีกรึ!!จะพรากไมค์ไปจากพวกเฟรดดี้ไปเป็นครอบครัวของเจ้าอีก!!!ถ้าจะเอาต้องผ่านศพพวกข้าก่อนโว้ย!!!!!!!!!//หลุดโหมดโบราณ=_=
    #78
    0
  3. #47 คุโรบะ ไคโกะ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 18:40
    อีนังมาคาเซีย!!!!!!แกพรากครอบครัวคนอื่นแล้วมาบอกว่าเป็นครอบครัวของตัวเองนี้มันหมายความว่าอะไรยะ!!!!!!!!!!!!!//กระทืบมาคาเซีย
    #47
    0
  4. #46 Killer_naja (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 14:06
    ม่ายยยยยอย่าทำแบบนี้กับไมค์นะ ;-;
    เป็นกำลังใจให้นะคะ น่าติดตามที่สุดดดดดเลย>_<


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 กันยายน 2559 / 14:07
    #46
    0