five nights at freddy's วายนะจ๊ะ

ตอนที่ 8 : วิธีกลับจุดเริ่มต้น+คืน3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,641
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    2 เม.ย. 59

เริ่มกันเลย หลังจากที่ไรไม่ได้อัพซะนานเหลือหลาย
เพราะไรติดกิจบ้างอย่างคือ วาดรูปลงเพจและแคสเกม
------------------------------------------------------------
"วันนี้ขอบคุณที่พี่มาทำงานเป็นเพื่อนนะครับ"ไมค์ขอบคุณโฟนหลังจากออกจากร้าน
"ไม่เป็นไรฉันก็ไม่มีไรทำเหมือนกัน"โฟนกายบอกปัดไปเพราะเขาไม่มีอะไรทำจริงๆ
"โฟน! โฟน!"เสียงติดหวานดังขึ้นเรียกโฟนกายซึ่งเป็นใครไม่ได้นอกจาก...
"อ้าว!ม่วง ออกมาทำไรอะ"โฟนถามคนรัก(?)ของตัวเองที่เคยเป็นฆาตกรฆ่าพวกเฟรดดี้
มาก่อนเพราะอาการหลอนประสาทจากการใช้ยานอนหลับ
เกินขนาดจึงทำให้เกิดการหลอนจนกลัวและลงมือฆ่าโดยไม่รู้ตัว
"ฉันก็มาซื้อของทำอาหารให้ใครบ้างคนนะสิ"ร่างบางชู้ของทำกับข้าวในมือให้โฟนดู
"เอ่อ โฟนนั้นใครอะ"เจถามโฟนหลังจากที่เครื่องหมายคำถามเต็มหัว
"อ่า ไมค์เจนี้คือวินเซนต์ภรรยาของฉันนะ"โฟนกายพูดพร่างกอดภรรยาของตน
"ภรรยาบ้านนายสิ เจ้าบ้าถือถุงกับข้าวไปเลยไป!"ม่วงเขินจนพลักและว่าโฟนกายออก
และใช้ให้ถือของเต็ม2มือจะได้ไม่มาแกล้งตนอีก(ซึนจริงวุ้ย/โฟน)
"นั้นไมค์กับเจเรมี่ใช่มั้ยโฟนเคยเล่าถึงพวกนายก่อนออกมาทำงานนะ"ม่วงหันไปทักทายไมค์กับเจเรมี่
"สวัสดีครับคุณวินเซนต์"เจเรมี่เอ๋ยพร้อมยิ้มส่วนก็โค้งให้นิดหน่อย
"อย่าเรียกคุณเลยนายก็น่าจะรุ่นเดียวกับฉันนะและเรียกฉันว่าม่วงก็ได้"ม่วงเอ๋ยยิ้มๆ
ทำให้โฟนกายเกิดการหึงหวงทันทีแต่เพราะเจมีไมค์แล้วเขาจึงไม่ค่อยคิดอะไร
"ผมนายนี้ยาวจังนะ"ไมค์ทักม่วงเรื่องผมเพราะผมของม่วงยาวเกือบเท่าบอนนี่แล้ว
"ออ ฉันไม่มีเวลาไปตัดนะ จริงสิพวกนายมากินข้าวที่บ้านฉันกับโฟนสิ"ม่วงเอ๋ยชวน
ไมค์กับเจเรมี่ทำให้ไมค์กับเจปฏิเสธไม่ได้
ณ บ้ายโฟน&ม่วง
"ฉันเอาของไปวางที่ครัวก่อนนะจะได้มานั่งคุยกัน"โฟนบอกก่อนยกของเข้าครัว
"เดี๋ยวฉันมานะ"ม่วงพูดก่อนจะเดินขึ้นชั้น2ของบ้านไปทำอะไรสักอย่าง
ไมค์พยักหน้าเข้าใจก่อนจะไปนั่งบนโซฟากับเจและตามด้วยโฟนที่เอาขอเก็บเสร็จ
ทั้ง3คุยกันเรื่องทั่วไปอย่างสนุกจนม่วงลงมา
"เอ่อ/.../0.0"ทั้งสามเห็นม่วงที่เดินลงมาเจที่กำลังพูดถึงกับคำขาด ไมค์นั่งเงียบ
ส่วนโฟนตาโตเมื่อเห็นม่วงผมสั้นเหมือนถูกตัด
"มองอะไร"ม่วงถามออกไปเมื่อเห็นทั้งสามนั่งอึ้ง
"ปล่าว"ไมค์กับเจปฏิเสธทั้งคู่
"นายตัดผมทำไมอะม่วง นายบอกชอบผมยาวไม่ใช่หรอ"โฟนถามออกไป
"รำคาญ"สองคำสั้นๆง่ายๆ ที่ออกมาจากปากม่วงทำให้ทั้ง3เข้าใจ
"คืนนี้เดี๋ยวฉันไปอยู่ด้วยเหมือนเดิมนะ นายด้วยม่วง"โฟนบอกเจกับไมค์ก่อนจะดึงม่วงมานั่ง
"ไม่!"ม่วงปฏิเสธเสียงแข็ง
"ต้องไปม่วง ไม่งั้น"โฟนขู่ม่วงพร้อมชี้ไปที่ปากม่วงเหมือนบอกว่าไม่ไปจูบ
"ก็ได้ๆ ฉันไปทำอาหารก่อนนะ"ม่วงบอกอย่างรู้ทันว่าไม่ใช่แค่จูบแน่
"ว่าแต่ทำไม หน้าคุ้นๆนะ"ไมค์พูดพร่างนึกๆ
"นายจำฆาตกรที่ฆ่าเด็กในปี1987ได้ไหม"โฟนถาม
"...."ไมค์ไม่ตอบแต่พบักหน้า
"ก็ม่วงนั้นละ ที่เป็นคนฆ่า"โฟนพูดเสร็จเจกับไมค์ก็ค้าง
"นายเป็นแฟนกับม่วงที่เป็นฆาตกรเนี่ยนะ"เจถามเพื่อความแน่ใจ
"ใช่แแต่พูดให้ถูก ฉันไม่ได้ตั้งใจฆ่า"ม่วงเดินออกมาจากครัวพร้อมถาดอาหารในมือ
"หมายความว่าไงที่ไม่ได้ตั้งใจ"ไมค์ถาม
"ตอนนั้นฉันกินยานอนหลับขนาดหนักจนเกิดการหลอนขึ้นมาจนพลั้งมือฆ่าเด็กไป"
ม่วงพูดพร่างนั่งลงแต่โดนโฟนดึงไปนั่งตักและกอดเอวไว้
"งั้นพวกเฟรดดี้ที่ขยับได้ละโฟน ฉันว่าจะถามตั้งนานแล้ว"เจถามโฟนมั้ง
"ก็พอม่วงฆ่าเด็กเสร็จก็มีคนเอาศพเด็กไปยัดหุ่นจนวิญาณสิงหุ่นไปเลยอะดิ"
โฟนพูดเสร็จท่าทีของม่วงก็หม่นลงทันทีเพราะโฟนพูดจี้จุด
"อ่า ฉันว่ากิข้าวกันเถอะ"เจพูดขัดก่อนสถานะการ์ณจะแย่ลง
พอกินอาหารเสร็จเจกับไมค์ก็ขอตัวไปพักผ่อนทันที
เวลาล่วงเลยไวเหมือนแต่งนิยาย(ก็แต่งอยู่แล้วนิ/รีดเดอร์)
ใกล้เวลาทำงาน ไมค์ เจเรมี่ โฟนกายแล้วก็วินเซนต์ที่โดนโฟนอุ้มมาก็มาเจอกัน
พอเจจะถามว่าอุ้มม่วงทำไม โฟนก็ให้เหตุว่า'ก็ม่วงไม่ยอมมาดีๆ'
พอทั้ง4เข้าไปในร้าน ซึ่งเป็นเวลาเที่ยงคืนพอดี พวกเฟรดดี้ทที่ปรกติจะมาทักทายกลับเงียบผิด ปรกติ 
"แก"เฟรดดี้พูดด้วยเสียงอาฆาต
"คุณกลับมาทำไม"บอนนี่ที่สติแตกพยายามจะพุ่งไปหาม่วงแต่โดนฟ็อกซี่จับไว้
"แกต้องการอะไร"ชิกก้าถามด้วยน้ำเสียงอาฆาตไม่ต่างจากเฟรดดี้
พวกทอยก็ต่างเงียบและพยายามจับรุ่นพี่ของตนที่จะพุ่งไปหาคนที่ฆ่า
"ใจเย็นสิทุกคน ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยเหมือนกัน"เจพูดพร่างดึงพวกเฟรดดี้ไปอีกห้อง
ณ อีห้อง(ไรคิดไม่ออกว่าห้องไหนดี)
"ใจเย็นก่อนบอนนี่ ใจเย็น"ไมค์พูดพร่างลูบหัวบอนนี่เพื่อให้ใจเย็นลง
"แล้วมีเรื่องอะไรหรอค่ะ เจ"ทอบชิกก้าพูดขึ้น
"ฉันมีเรื่องจะเล่าแต่ก่อนหน้านั้น ฉันอยากให้พวกนายยกโทษให้ม่วงก่อนนะ"
เจพูดข้อตกลง ซึ่งทั้งหมดก็พยักหน้า
"คือที่จริงแล้ว ม่วงที่ฆ่าพวกนายอะเขาใช้ยานอนหลับเกินขนาดจนทำให้เสียสติ
จนพลั้งมือฆ่าพวกนาย มันเป็นเหตุที่ม่วงไม่ได้ตั้งใจ เพราะฉนั้นยกโทษให้ม่วงเถอะ"
"ก็ได้ แล้วพวกนายว่าไง"โกเด้นพูดขึ้นอย่างขัดใจเล็กน้อยและถามที่เหลือ
ซึ่งทั้งหมดก็พยักหน้าไม่มีใครกล้าขัดโกลเด้นหรอก
"แต่จะให้เขารับผิดชอบยังไง"
เดี๋ยวต่อ-------------------------------------------------------------
ต่อแล้ว--------------------------------------------------------------
"แต่จะให้เขารับผิดชอบเกี่ยวกับเรายังไง"บอนนี่พูดพร่างบีบมือไมค์ที่จับแน่น
"หมายความว่าไงค่ะ"ทอยชิกก้าถาม
"ก็ที่เราเป็นตุ๊กตาไม่ได้เป็นมนุษย์เหมือนแต่ก่อน สินะบอนบอน"เฟรดดี้ถามบอนนี่
บอนนี่แค่พยักหน้ารับ
"ฉันมีวิธีแล้วกัน"เสียงปริศนาพูดขึ้น
"เธอเป็นใคร"ชิกก้าถามทันทีที่มีบุคคลปริศนาเข้ามาในห้อง
"ฉันชื่อ นายุ และรู้วิธีท่จะทำให้เธอกลับเป็นมนุษย์ด้วย"บุคคลปริศนาแนะนำตัวเสร็จ
(ไรเองละ/นายุ โพล่ไปทำไมละ/รีดเดอร์ ก็เรื่องนี้ไรเป็นตัวร้ายนี้น้า-3-/นายุ)
"แล้ววิธีละครับ"ทอยบอนนี่ถามนายุ
"ไปที่ห้องโถงเดี๋ยวบอก"จากนั้นทุกคนก็ไปที่ห้องโถง
ณ ห้องโถง
"แล้วฉันเกี่ยวด้วยหรอ"ม่วงถามพร้อมดิ้นจากอ้อมกอดของโฟนกาย
"เกี่ยวมากๆ"นายุพูดอย่างจริงจัง
"แล้วจะให้ทำอะไร"โกลเด้นถาม
"ก็วิธีกลับร่างเดิมคือ
1ให้อภัยคนที่ฆ่า
2สารภาพรักกับใครก็ได้ว่าในฐานะอะไร ห้ามโกหก"นายุพูดเสร็จทุกคนค้าง
ข้อแรกพวกเขาให้อภัยม่วงแล้วแต่ว่าไอ้2อะ ไม่มีใครกล้าหรอก
"งั้นใครเริ่มก่อน"เฟรดดี้ถามพร้อมเหงื่อตก
"ให้พวกทอยก่อน เพราะ ต้องให้คนอายุน้อยเริ่มก่อน"นายุพูดตอบคำถามเฟรดดี้
"งั้นฉันเริ่มก่อนก็ได้ค่ะ ฉันรักพี่ชิกก้าแบบพี่น้องค่ะ"
"งั้นฉันเป็นคนต่อไป ฉันรักพี่ชิกก้าแบบพี่น้องค่ะ"
"ต่อไปผมสินะ ผม เอ่อ รัก พี่บอนบอน แบบ เอ่อ คนรัก ครับ"ทอยบอนนี่สารภาพออกไป
ทำให้บอนนี่ชะงักเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร 
"ต่อไปตาฉันสินะ ฉันรักพี่่โกลเด้นกับพี่เฟรดดี้แบบพี่น้อง"ทอยเฟรดพูดเสร็จก็กลายเป็นคน
"จบสำหรับรุ่นทอย ต่อไป รุ่นพี่"นายุพูดอย่างสบายๆทั้งทีพวกไมค์ช็อกค้างไปแล้ว
"ฉันคนแรกละกันเพราะอายุน้อยสุด พี่รักทอยชิกกับแมงเกิ้ลแบบพี่น้องเนี่ยละ"
"ต่อไปตาผม พี่รักทอยบอนนี่แบบคนรักเหมือนกันนะ"บอนนี่พูดเสร็จก็หน้าแดง
"ต่อไปตาฉันสินะ ฉันรักทุกคนแบบเพื่อนและพี่น้อง และฉันก็ไม่ได้ชอบใครเป็นพิเศษ"
"ตะ ตาฉันแล้วหรอ งั้น โกลเด้น ฉะ ฉันรักนาย บะ แบบคนรักนะ"
"ต่อไปรุ่นโกลเด้น 2 คนค่ะเชิญค่ะ"นายุพูดอย่างใจเย็น
"ฉันรักโกลเด้นแบบเพื่อนนะ แล้วก็บอนบอนกับทอยบอนนี่เป็นพี่น้อง"สปริงแทรปพูด
"ฉันรักเฟรดดี้ แบบคนรัก"โกลเด้นพูดจบทำให้เฟรดดี้หน้าขึ้นสีเล็กน้อย
(ไม่เล็กละเป็นมะเขือเทศเลย/นายุ อย่าบอกสิ/เฟรดดี้ น่ารักดีนะ/โกลเด้น)
สิ้นเสียงทั้งหมดก็เป็นมนุษย์(อีกครั้ง)สิ่งที่ต่างคือหน้าตา ส่วนสูง
(การเปลี่ยนแปลงของแต่ละคนไรทำเพื่อให้ง่ายต่อการบอก)
ทอยชิกก้า/หน้าตาคมขึ้นถือว่าสวยมาก เตี้ยลงนิดหน่อย รูปร่างเพรียวบาง
แมงเกิ้ล/ หน้าตาน่ารักขึ้น สูงเท่าเดิม รูปร่างตัวเล็กน่ารัก
ทอยบอนนี่/ หน้าตาคมขึ้นนิดหน่อย สูงขึ้นมาก รูปร่างไม่ค่อยต่างจากเดิม
ทอยเฟรดดี้/หน้าคมขึ้น สูงเท่าเดิม รูปร่าง ตัวบางขึ้นนิดหน่อย
ชิกก้า/หน้าตาคมสวยขึ้นมาก สูงขึ้นนิดหน่อย รูปร่างผอมเพรียว
บอนนี่/หน้าตา หวานขึ้น เตี้ยลงจนเท่าหางตาทอยบอนนี่ รูปร่างตัวบางและเล็กขึ้นมาก
ฟ็อกซี่/ หน้าตาหล่อกว่าเดิมไม่มีหนวด สูงเท่าเดิม รูปร่างกำยำขึ้นนิดหน่อย
เฟรรดี้/หน้าตาจากที่หวานอยู่แล้ว หวานขึ้นอีก เตี้ยลงเท่าบอนนี้ รูปร่างตัวเล็กและบาง
สปริงแทรป/หน้าตาคมขึ้นนิดนึง ผมยาวขึ้น สูงขึ้นนิดนึง รูปร่างเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไป
โกลเด้น/หน้าตา หล่อขึ้น สูงขึ้นมาก รูปร่างไม่ค่อยต่างจากเดิม
"ได้ผลแหะ"โกลเด้นพูดพร่างสำรวจตัวเอง
"ทำไมผมถึงกว่าทอยบอนละ"บอนนี่พูดพร้อมวัดส่วนสูงกับทอยบอน
"ผมยาวขึ้นเยอะเลยแหะ"สปริงแทรปพูดพร่างจับผมที่ยาวขึ้น
"ทำไมฉันถึงต้องเตี้ยกว่านายด้วย"เฟรดดี้โวยวายหลังจากที่เตี้ยลง
"หูพวกเราหายไปแล้ว"ฟ็อกซี่พูดพร่างลูบหัวตัวเองที่ไปมีหูสัตว์แล้วรวมถึงคนอื่นด้วย
"ว่าแต่นายุหายไปไหนละค่ะ"ทอยชิกก้าพูดพร้อมมองรอบๆจนเจอโน๊ต
เนื้อโน๊ต
  ฉันต้องไปก่อนนะ พอดีติดธุระเราได้เจอกันเร็วๆนี้แน่
                                                                     จาก
                                                              เคชิโระ  นายุ
"หมายความว่าไง เจอกันเร็วๆนี้"ทอยเฟรดพูด
"ช่างเถอะฮะ เนอะ พี่บอนบอน"ทอบบอนนี่พูดพร่างเอาคางเกยหัวบอนนี่ที่หน้าแดง
"อะ อืม"บอนนี่ตอบพร่างหน้าแดงเล็กน้อย
"อย่าสวีตเยอะสิ ว่าแต่เอาไงกับร้านละ"เจพูดทำให้ทุกคนคิดได้ว่า
ร้านไม่มีตุ๊กตาที่คอยสร้างเสียงหัวเราะให้เด็กแล้วจะทำไง
"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ผู้จัดการพึ่งส่งตำแหน่งผู้จัดการมาให้ฉันก่อนร้านปิดอีก2วันนะ
เดี๋ยวฉันปิดเรื่องให้"
โฟนกายพูดพร้อมโชว์ใบรับตำแหน่งผู้จัดการ
"เดี๋ยวนะร้านจะปิดอีกสองวันซึ่งนายเป็นผู้จัดการ"เฟรรดี้ถามเพื่อความแน่ใจ
"ใช่ และไม่ต้องห่วงพอร้านนี้ปิดฉันจะซื้อต่อและเปิดร้านอื่นแทน"โฟนกาย
พูดจบ ทำให้ทุกคนยิ้มอีกครั้ง
"งั้นพวกนายจะอยู่ที่ไหนละ"ม่วงถามขึ้นพร่างจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ
"ม่วงฉัยบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าสูบนะ"โฟนกายพูดพร่างเอาบุหรี่ออกจากปากม่วง
"ชิ"ม่วงสมทบออกมาอย่างไม่พอใจ
"งั้นให้พวกเฟรดดี้นอนที่ร้านไปก่อนไหมพอร้านปิดเราค่อยทุบแล้วสร้างที่นี้ใหม่"
เจ เสนอขึ้นซึ่งก็ไม่มีใครปฏิเสธเพราะที่จริงเวลาพวกเขาจะนอนก็มีห้องของตัวเองอยู่แล้ว
เย้!(เสียงจบเกม)
"6โมงแล้วั้นพวกฉันกลับนะ"เจพูดพร่างลากไมค์ออกไปพร้อมโบกมือให้
ทั้งหมดก็แยกย้ายไปพักผ่อน
เพราะพอเป็นมนุษย์ก็ต้องนอนมากขึ้น ร้านเปิด10โมงด้วย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #73 vorovigi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 13:36
    ยามม่วงน่ารักกกกกกกก
    #73
    0