five nights at freddy's วายนะจ๊ะ

ตอนที่ 2 : สมัครงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    23 มี.ค. 59

ไมค์ พากย์
สวัสดีครับผมชื่อไมค์ ตลอดอาทิตย์นี้ผมตกงานมาครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้นะคับ
ผมกำลังเดินหางานเรื่อยๆ จนสะดุดตากับใบสมัครงานเป็นยามที่ร้านแห่งหนึ่งผมไม่รอช้า
รีบไปสมัครสิครับเดี๋ยวผมตายเพราะไม่มีเงินพอดี
"ยินดีต้อนรับต้องการอะไรให้เราช่วยไหมค่ะ"ผมเปิดประตูเข้าไปก็เจอความสุข กตาที่เป็น
เป็ดหรือไก่ไม่รู้มาทักทาย รู้สึกจะชื่อชิกก้า
"ผมมาสมัครงานนะครับ"
"ได้ค่ะเดี๋ยวฉันให้บอนนี่พาไปหาผู้จัดการนะค่ะ"จากนั้นชิกก้าก็เรียกกระต่ายมา
"สวัสดีครับดี๋ยวผมจะพาไปหาผู้จัดการนะครับ"จากนั้นผมก็ตามบอนนี่ไปหาผู้จัดการ
ก็อกๆ
"เข้ามาได้"คนข้างในอนุญาติผมจึงเปิดเข้าไป
พบว่ามีอีกหนึ่งคนอยู่ด้วยสงสัยมาสมัครงานแบบผม
"อ้าวว่าไงละพ่อหนุ่มมาทำไหใหรอ"ผู้จัดการถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"ผมมาสมัครงานนะครับ"
"โอ้พอดีเลยงั้นพวกเธอก็มาทำงานด้วยกันเลยสิเดี๋ยวฉันจัดห้องพักให้ แล้วก็มาเล่น
ที่ร้านได้นะฉันไม่ว่าง"
"ครับ งั้นผมก็ขอช่วยร้านช่วงเช้าด้วยเลยละกันนะครับ"พวกผมทั้งสองพูดพร้อมกัน
ทำให้ผู้จัดกานยิ้มและเดินออกไปทิ้งท้ายไว้ว่า 'จะไปหาชุดมาให้ให้ทำความรู้จักกันก่อน'
"สวัสดีครับผม ชื่อ เจเรมี่ เรียกเจก็ได้คุณชื่ออะไรหรอ"
"สวัสดีเหมือนกัน ชื่อ ไมค์ และไม่ต้องสุภาพมากก็ได้"เจเดินมาจับมือผมเป็นการทักทาย
ทำให้รู้ว่าเจ สูงกว่าผมมาก ก็ผมเกิดมาเตี้ยนิ ชิ!
พวกผมไปนั่งคุยอะไรอีกนิดหน่อยผู้จัดการก็เดินเข้ามาพร้อมยื่นชุดมาให้พวกผม
โดยที่ของเจเรมี่เป็นเสื้อแบบบอนนี่แต่เป็นสีดำส่วนของผม ...
เจเรมี่ พากย์
ตอนนี้ผมกำลังกลั้ยขำอยู่ เพราะชุดที่ไมค์ได้มันเป็นชุดเมค โดยที่ผู้จัดกานให้เหตุว่า
 มีชุดผู้ชายแค่ชุดเดียว จากนั้นผมกับไมคไปเปลี่ยนที่ห้องพักที่ผู้จัดการจัดไว้ให้ ห้องก็โอเคมี2เตียง1ห้องน้ำ 
ผมเริ่มเปลี่ยนเสื้อแต่ระหว่างผมกำลังเปลี่ยนผมเผลอเห็นไมค์ในกระจก
ไมค์ผิวขาวอมชมพู่ เข้ากันดีกับผมดีดำทำให้ยิ่งดูดีเข้าไปใหญ่ ตัวเล็กเหมือนผู้หญิง
โอเคๆผมรีบเปลี่ยนดีกว่า ก่อนที่จะคิดไปไกล 
10 นาทีผ่านไป
ผมเสร็จตั้งแต่5นาทีแรกแล้ว แต่ต้องลากไมค์ออกมาจากห้องให้ได้เพราะไมค์ใส่ชุดผู้หญิงแล้วอายมาก
   (ประมาณนี้ขอบคุณภาพจาก กุลเกิ้ล)
โดยออกมาแล้วผู้จัดการให้ที่คาดผมให้พวกผม ของผมเป็นหูหมี ส่วนไมค์เป็นหูแมว
พอไมค์ใส่แล้ว ดาเมจแรงมากๆครับ ผมกับไมค์จึงแยกกันทำงานโดยที่ไมค์ไปช่วย
บอนนี่ที่กำลังเล่นกับเด็กๆ โดยที่เด็กๆก็ชอบไมค์มาก ส่วนผมก็ช่วยชิกก้าเสิร์ฟอาหาร
ผ่านไปจนเที่ยง
ลูกค้าเริ่มแน่นร้านจนผมกับชิกก้าแทบรับออร์เด้อกับเสิร์ฟอาหารแทบไม่ทันแต่ใจห่วง
ไมค์ที่ตอนนี้กำลังไปนั่งสงบสติอยู่ โดยมีทอยบอนนี่กับบอนนี่ช่วยดูแล
เพราะเกิดเหตุการ์ณ ไม่คาดฝันขึ้น
เมื่อ10นาทีก่อน
ไมค์ พากย์
ผมรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำเลยบอกบอนนี่และเดินออกมา แต่ผมรู้สึกไม่ดีเลยเพราะมี
ลูกค้าผู้ชายคนหนึ่งจ้องผมตอนที่ผมกำลังเล่นกับเด็กและตอนนี้เดินตามผมอีก
ผมตัดสินใจหยุดเดินและถามว่า
"ต้องการให้ช่วยอะไรไหมค่ะ"
ชายคนนั้นยิ้มนิดๆก่อนจะกระชากมือผมเข้าไปในห้องน้ำ ผมเริ่มร้องไห้เพราะกลัว
เพราะว่ามือเขาเริ่มไล่จากขาอ่อนขึ้นมาเรื่อยๆ 
"ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยด้วย"ผมร้องไห้คนช่วยพร่างดิ้นไปมาแต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้
"หยุดนะ"เสียงผู้ชายในชุดโจรสลัดกับชุดคล้ายๆเจแต่เป็นหูกระต่ายสีทอง
ผมดิ้นจนหลุดและวิ่งไปอยู่หลังตุ๊กตาที่ใส่ชุดโจรสลัดผมตัวสั่นมากด้วยแต่กระต่ายสีทอง
ถอดเสื้อนอกมาคลุมผมไว้เพราะชุดผมค่อนข้างหลุดจากการดิ้น
และพาผมไปหาทอยบอนนี่ ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าจะไปตามบอนนี่มาให้
---จบการย้อนความ------
ทำให้ผมช็อกหนักมากจึงต้องมานั่งสงบสติตัวเองแบบนี้
"เป็นไงมั้งฮะ ดีขึ้นบ้างไหมฮะ"
"ไม่เป็นไรแล้วละ ทอยบอนนี่ไม่ต้องห่วงหรอก"ผมลูบหัวทอยบอนนี่อย่างเอ็นดู
"แน่ใจหรอฮะมือยังสั่นอยู่เลย"ทอยบอนนี่จับมือผมที่ตอนนี้สั่นมากๆ
"ผมน่าจะไปกับคุณไมค์ไม่งั้นคงไม่เกิดเรื่องขึ้น"สายตาบอนนี่ดูเศร้าๆเมื่อพูดขึ้น
"ไม่เป็นไรหรอกบอนนี่นายไม่ผิดหรอก"ผมพูดเพื่อปลอบบอนนี่และลูบหัวเขากับทอยบอนนี่
ไม่นานนักบอนนี่กับทอยบอนนี่ก็ให้ฟ็อกซี่กับสปิงแทรปมาดูแลแทนเนื่องจากทั้งคู่ต้องไปทำงานและเป็นเวลาพักพอดี 
"นายโอเคนะ"ฟ็อกซี่ถามผมซึ่งผมก็แค่ผยักหน้าถ้าถามว่าทำไมผมถึงเป็นเป็นแบบนี้ผมมีอดีตเลวร้ายมากๆ 
"ถ้าไม่เป็นไรก็ดีแล้วคนที่โดนแบบนั้นก็ต้องรู้สึกแย่บ้างละเพราะงั้นนายไม่ผิดที่จะร้องไห้นะ"
"ผมยังโอเคอยู่ถึงจะไม่เต็มก็ตาม"ผมตอบไปความจริงผมไม่ค่อยชอบโกหกเมื่อไรถึงเห็นผมใจเย็นแต่ก็มีสิ่งที่กลัวนะเพราะตอนเด็กๆผมหน้าตาเหมือนผู้หญิงตอนนั้นผมทั้งโดนแกล้งแบบต่างๆทั้งแบบขู่มั้งแกล้งเพื่อความสะใจบ้างแต่ที่อย่ที่สุดคือผมโดนฉุดเหมือนเหตุการ์ณในตอนนี้
ผมไม่รู้จังคำว่า ความสุข ตั้งแต่นั้นมา(ดร่าม่านิดนึงมีเหตุนะแน่ๆด้วย/นายุ)
ผมกับฟ็อกซี่และสปริงแทรแต่างพูดคุยกันสนุกพอหมดเวลาก็เป็นชิกก้ากับทอยชิกก้ามาเล่นกับผมทำให้ผมลืมไปเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
เวลาล่วงเลยไปถึงเย็น
ผมกับเจเรมี่เตรียมตัวไปทำงานตอนเที่ยงคืนแต่ผมกับเจเรมี่ต้องมาจัดของก่อน
ผมรู้สึกเสี่ยวสันหลังอาทเป็นเพราะอากาศหนาวมั้งแต่ปมรู้สึกว่ามีคนจ้องอยู่แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ
อีกด้านของร้าน
'เดี๋ยวเราจะได้เจอกันไมค์ เธอนี้น่าสนใจจริงเลย'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #3 sasagi haruga (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 13:11
    ไมค์นายดริ่มงานปุ๊ปก็เจอเรื่องร้ายๆเลยน่ะ ไรต์รีบอัพน้าาาา
    #3
    0