ตอนที่ 5 : ความงุนงงไม่สิ้นสุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    3 ก.พ. 62

"นายชื่ออะไรนะ"

"อ่อเคียวครับ"

"เอาละเคียวดูเหมือนพวกเราทั้งหมดจะเอามันกลับไม่ได้คงต้องมาอีกทีวันพรุ่งนี้เพราะงั้นเดินทางกันเลย"

"เดินทางไปไหนหรอครับ"

"ที่หมู่บ้านของเราหน่ะ"

กลุ่มชายทั้ง5คนพาเคียวเดินทางไปที่หมู่บ้านจุดหมาย หมู่บ้านที่เดินทางมาถึงเป็นหมู่บ้านที่เงียบผู้คนดูเป็นกลุ่มโจรจำนวนมากที่มีหน้าตาน่ากลัวและบาดแผลร่างกายผอมบ้างอ้วนบ้างไปถึงคนที่มีรูปร่างเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เคียวถูกพามาที่กระท่อมมืดๆแห่งหนึ่งภายในหมู่บ้าน 

"เคียวนายเข้าไปอยู่ในนั้นเงียบๆแล้วกันเข้าใจนะ"

"เอ่อได้สิแต่มันไม่มืดไปหน่อยหรอ"

"แค่มีที่อยุ่ก็พอแล้วนี้จริงมั้ย"

หลังจากพูดเสร็จชายที่พาเคียวมาก็เดินออกไปจากกระท่อมพร้อมล็อคประตูหน้าไว้

"มีใครอยู่มั้ยครับ"

เคียวตะโกนท่ามกลางความมืด

"เงียบๆสิเดี่ยวก็โดนหรอก"

ท่ามกลางความมืดเสียงปริศนาก็ตอบกลับมา

"โดนอะไรหรอ"เคียวตอบกลับและมองไปยังมุมมืด

"นายไม่รู้หรอว่าที่นี้มันมีแต่พวกโจรพวกคนเลวทั้งนั้นเลยพวกมันจะจับคนที่ไม่รู้ไปขายนะ"

"ก่อนหน้านั้นมาให้ผมเห็นหน่อยสิผมยังไม่เห็นนายเลย"

ชายคนหนึ่งเดินออกมาเป็นชายอายุไม่เยอะมากประมาณวัยรุ่นผมสีม่วงและหน้าตาดูเป็นมิตรผิดปกติ

"พวกนั้นจะขายพวกเราสินะ นายพอจะทำอะไรได้บ้างรึเปล่าละ"

"ผมพึ่งเลเวล10เอง คนพวกนั้นมีอยู่เยอะมากทุกคนล้วนเลเวลเยอะด้วยผมคงทำอะไรไม่ได้"

"งั้นเราก็อยู่ในนี้ไปจนกว่าจะถูกขายนั้นแหละ"

เวลาผ่านไปเรื่อยๆนับวันนับเดือนผ่านไป อาหารได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นพอมีชีวิตได้
จนกระทั่งสกิลการดูดซับของเคียวก็ทำงานขึ้นและได้สกิล "เรียนรู้สกิลความตะกละ"
"เรียนรู้สกิลความกระหาย" จนถึงตกดึกในวันหนึ่งเคียวกำลังหลับอยู่ถูกปลุกด้วยน้ำที่สาดเข้ามาพร้อมไม้กระบองฟาดที่หลังทำให้สลบไปทันที เคียวถูกพามาที่ห้องขังและถูกมัดพร้อมเอาผ้าสีดำมาคลุมหน้าไว้ สกิลของเคียวถูกทำงานอัตโนมัติเริ่มจาก
"สกิลการลดเลือดไหลไม่หยุดเล็กน้อย"
"สกิลลดความเจ็บปวด"
"สกิลป้องกันสถานะเหนื่อยล้า"
"สกิลสถานการณ์คับขัน"
"สกิลเอาตัวรอด"
เคียวถูกตีด้วยไม้ฟาดด้วยเชือดทำซ้ำๆวนไปเรื่อยๆเพียงวันเดียวต่อจากนั้นเคียวถูกพาไปยังกรงขังอีก1ที่ในขณะที่สลบอยู่ 

"เห้ยตื่นได้แล้ว"

หลังเสียงคำพูดก็มีน้ำสาดใส่เคียวอีก1ครั้ง เคียวตื่นขึ้นพร้อมอยู่กลางพื้นที่โล่งที่มีผู้คนอยู่รอบๆเสียงเฮดังอยู่เต็มสนามไปหมด 

"เกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย"เคียวสบถออกมาพร้อมมองรอบๆด้วยความตกใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #19 Peremu (@Peremu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 18:00
    ห่ะ...? ไม่เข้าใจตรรกะ
    #19
    0