คัดลอกลิงก์เเล้ว

กลับบ้าน [เรื่องสั้น ตอนเดียวจบ]

"กลับบ้านได้แล้วนะ" "อือ กลับก็ได้ แต่คุณไปกับผมนะ" "ฉันอยู่กับเธอเสมอ เด็กน้อย"

ยอดวิวรวม

102

ยอดวิวเดือนนี้

9

ยอดวิวรวม


102

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 มิ.ย. 62 / 01:44 น.
นิยาย Ѻҹ [ͧ ͹Ǩ] กลับบ้าน [เรื่องสั้น ตอนเดียวจบ] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

“กลับบ้านได้แล้วนะ”

“อือ กลับก็ได้ แต่คุณไปกับผมนะ”

“ฉันอยู่กับเธอเสมอ เด็กน้อย”

-------------------------------------

เรื่องสั้นครั้งแรก อ่านแล้วติชมอย่างไร บอกกล่าวพูดคุยกันได้ที่ https://twitter.com/PlusOneNovel นะคะ >> ติดตามนิยายเรื่องอื่นๆ ก็ได้นะคะ ❤️

#FGFseries 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 มิ.ย. 62 / 01:44


[เรื่องสั้นตอนเดียวจบ]   #FGFseries #1

กลับบ้าน 


“ฝนตกแล้วนะ ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้”


"ไม่อยากกลับบ้านครับ”


ดวงตากลมโตที่มองตรงมานั่น ทำให้ผมต้องสะดุด แต่ก็เลือกที่จะพูดโน้มน้าวอีกครั้ง

“ต้องกลับบ้านนะ ทำตัวเป็นเด็กหลงทางแบบนี้ไม่ได้รู้หรือเปล่า”


“ทำไมต้องกลับหรือครับ ในเมื่อบ้าน ไม่ได้ต้อนรับผมเสียหน่อย ในเมื่อไม่มีใครสนใจผมอยู่แล้ว จะกลับหรือไม่กลับก็คงไม่ต่างกัน”


ผมถอนหายใจ พร้อมขยับร่มในมือให้คลุมไปยังร่างที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวในสวนสาธารณะได้เข้ามาอยู่ภายใต้การปกป้องจากสายฝนด้วยกัน

“มานั่งอยู่ตรงนี้ กับ มีบ้านให้กลับ กลับบ้านมันไม่ดีกว่าหรือ”


ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรำคาญผมแล้ว สายตาที่มองมาดูแข็งกร้าวขึ้น

“แล้วคุณจะมายุ่งอะไรกับผมกัน ผมจะกลับบ้านหรือจะนั่งอยู่นี่มันก็ไม่ใช่กงการอะไรของคุณ”


“ไม่อยากให้เธอหลงทาง ข้างนอกมันมีแต่เรื่องอันตรายรู้ไหม แค่นั่งอยู่นี่ก็อันตรายแล้วนะ”


“แล้วคุณที่มาทักผมอย่างนี้ ไม่เรียกว่าคนอันตรายหรือ”


“ฉันไม่ใช่ ฉันรู้จักเธอ”


“ผมไม่รู้จักคุณเสียหน่อย คุณเป็นใครกัน หรือคุณรู้จักที่บ้านผม”


“จะว่างั้นก็ได้”


“รู้จักแล้วจะทำไมครับ จะมาบังคับให้ผมกลับบ้านหรือไง”


“ก็ไม่ได้จะบังคับหรอก”


“ไม่บังคับก็อย่ามายุ่ง”


“แต่ไม่ยุ่งก็ไม่ได้นี่สิ”


“เอ๊ะ คุณนี่ยังไง บอกว่าไม่กลับ อยากให้ไปจากนี้ งั้นพาผมบ้านคุณแทนไหมละ แต่ยังไงผมก็ไม่กลับบ้านเด็ดขาด”


“เฮ้อ ถ้าไปกับฉันแล้ว เธอจะโอเคขึ้นหรือ”


“ผมโอเคกับทุกที่ ยกเว้นบ้าน”


แล้วปลายน้ำเสียงที่แผ่วลงเมื่อเอ่ยคำว่า “บ้าน” ก็ทำให้ผมใจอ่อนจนได้

“งั้นไปกับฉันก็ได้”

.

.

“เฮ้ย นั่นเธอทำอะไร”


“ก็ถอดเสื้อผ้า”


“เดี๋ยว ถอดทำไม”


“คุณพาผมมาที่บ้านคุณไม่ใช่ว่าอยากทำงี้หรือ”


“ไม่ใช่ เธอจะบ้าหรือ ฉันพาเธอมาเพื่อให้เธอใจเย็นลง จะได้ค่อยๆ คิด ค่อยๆ ทบทวน”


“แต่ผมไม่อยากทบทวนอะไรทั้งนั้นแล้ว ตอนนี้ผมอยากได้กอด”

สิ้นคำ ร่างเปลือยของเด็กหนุ่มก็โผเข้ามาหาร่างของผม


“กอดผมหน่อยเถอะนะ”


เพียงเท่านั้น มือของผมก็เหมือนถูกคำอ้อนวอนนั้นสั่งการแทนสมอง มือของผมยกขึ้นโอบกอดร่างที่เปลือยเปล่านั้นไว้

ร่างที่กำลังสั่นน้อยๆ เพราะการสะอื้น นี่เป็นครั้งที่เท่าไรแล้วที่ผมเห็นเขาร้องไห้ เขาร้องไห้ ร้องอยู่เสมอ

แต่นี่คงจะเป็นครั้งแรกที่ผมมีโอกาสได้ยกมือขึ้นเกลี่ยน้ำตาที่ไหลล้นออกมาจากดวงตาคู่นี้ได้

“อย่าร้องเลย ร้องมากๆ เดี๋ยวผีมาเอาไปนะ”


อีกฝ่ายขำขึ้นแทรกเสียงสะอื้น

“คุณคิดว่าผมเป็นเด็กสองขวบหรือ ถึงจะกลัวว่าผีจะมาหลอก”


“จริงๆ นะ ถ้าร้องมากๆ เดี๋ยวผีก็มาจับไปจริงๆ”


“พอเถอะๆ คุณทำให้ผมขำจนร้องไม่ออกแล้วนี่”


“ดีแล้ว ไม่ร้องน่ะดีที่สุดแล้ว เสียงเธอหัวเราะดีกว่าร้องไห้เป็นไหนๆ”


“พูดเหมือนเคยเห็นผมหัวเราะ”


“เคยเห็นสิ รอยยิ้มของเธอน่ารักออกจะตายไป ตั้งแต่เด็กแล้ว เวลาเธอยิ้มออกจะน่าเอ็นดู”


“คุณพูดเหมือนเคยรู้จักกันมานาน”


“ก็นานนะ”


“คุณเคยไปที่บ้านผมหรือ”


“ต้องเคยสิ”


“แสดงว่าคุณรู้จักกับที่บ้านผมจริงๆ”


“แน่นอน แม่เธอเป็นคนแนะนำให้ฉันรู้จักกับเธอมาตั้งแต่เด็กแล้วนี่”


“ทำไมผมจำไม่เห็นจะได้”


“เธอโตขึ้น ก็อาจจะมีหลายเรื่องให้เรียนรู้จดจำ ก็อาจจะลืมเรื่องฉันไปบ้าง”


“งั้นหรือ แต่ช่างเถอะ ว่าแต่คุณจะให้ผมยืนเปลือยอยู่อย่างนี้หรือ”


“งั้นเดี๋ยวชั้นหาเสื้อผ้าให้เธอใส่”

ขณะที่กำลังจะคลายอ้อมกอดไปมองหาเสื้อผ้าอาภรณ์ ผมกลับถูกกอดจากร่างเปล่าเปลือยให้แน่นขึ้นอีกครั้ง


“ผมไม่ได้อยากใส่เสื้อผ้า”


“แล้วเธอต้องการอะไร”


“ผมต้องการความอบอุ่น จากสิ่งที่ไม่ใช่เสื้อผ้า”


“เธอ...”


“กอดผมเถอะ นะ ผมอยากมีใครสักคนมากอดตอนนี้ ผมขอร้อง”

แล้วเขาก็เขย่งตัวขึ้น เอาริมฝีปากทาบทับกับริมฝีปากของผม ไม่ให้ผมได้เอ่ยคำปฏิเสธใดๆ ออกไปอีก

ปากบางขบกัดริมฝีปากล่างของผม แล้วก็รุกรานเพิ่มด้วยการเอาลิ้นของเขาสอดเข้ามาเพื่อหยอกล้อลิ้นที่กำลังนิ่งแข็งในริมฝีปากของผม ในขณะที่มือที่โอบกอด เปลี่ยนมาช่วยเปลือยปราการที่ห่อหุ้มร่างกายของผมอย่างรวดเร็ว

เมื่อไม่มีสิ่งใดกางกั้น เขาขยับอีกครั้ง ถอนริมฝีปากจากส่วนบน ค่อยๆ ขยับขบเม้มไล่จากปาก

คาง

ลำคอ

แผ่นอก

หน้าท้อง

แล้วในท้ายที่สุด ริมฝีปากร้อนผ่าวนั้นก็ได้เคลื่อนลงสู่กลางกายของผม

**********************************************


CUT


**********************************************

แล้วเขาก็ละทิ้งกิจกรรมที่ทำอยู่ ช้อนตามองมาที่ผมแล้วก็พูดขึ้นว่า

“คุณพร้อมแล้วนี่”


“มันไม่ดีเลยจริงๆ”


“มาขนาดนี้แล้ว จะมีอะไรไม่ดี”


“เธอยังเด็กอยู่เลยนะ”


“คุณแก่แค่ไหนกัน ผมอายุ 19 แล้ว เรียกว่าเด็กได้หรือ”


“เธอเป็นเด็กน้อยสำหรับฉันเสมอล่ะ”


“งั้นคุณก็ต้องตามใจเด็กน้อยหน่อยแล้วล่ะ”


**********************************************


CUT


**********************************************


“ให้ผมกินเถอะนะ แล้วผมจะไม่ดื้อไม่ซน ฟังที่คุณพูดเลยด้วย”


“จะฟังที่ฉันพูดจริงๆ นะ”


“จริงสิ แลกกับอมยิ้ม ให้กินให้เต็มอิ่ม แล้วผมจะฟังคุณ”


“งั้นสัญญามาก่อน ว่าจะกลับบ้าน”


อีกฝ่ายถอนหายใจออกมา

“กลับก็ได้ จะให้ผมกินได้หรือยัง”


**********************************************


CUT


**********************************************


“กลับบ้านได้แล้วนะ”


“อือ กลับก็ได้ แต่คุณไปกับผมนะ”


“ฉันอยู่กับเธอเสมอ เด็กน้อย”

.

.

.

.

.

.

.

.

“นนท์ ลูกฟื้นแล้ว”

เสียงใครเรียกชื่อผม


“แม่หรือ”


“รู้สึกเป็นไงบ้างลูก”


“ผมเป็นอะไรไป”


“ลูกประสบอุบัติเหตุ ดูคาติลูกพังยับเลย แม่ใจคอไม่ดีเลย เพราะว่าหมอบอกว่าสแกนแล้ว สมองเอย ร่างกายเอย ไม่เป็นอะไร แต่ลูกไม่ยอมฟื้นเสียที พอลูกฟื้นขึ้นมาแบบนี้ แม่ก็ดีใจ”


“ผมเหมือนฝันไป เหมือนมีคนไปตามผมกลับมา”


“อาจจะเป็นแม่ซื้อหรือเปล่าลูก ยายเอารูปแม่ซื้อของลูกมาไว้ที่ข้างเตียงลูก ตั้งแต่วันแรกที่ลูกสลบไปเลย ยายบอกว่าแม่ซื้อที่เคยคุ้มครองลูกแต่เกิด จะได้คอยช่วยคุ้มครองลูก แม่ก็ว่างมงายละนะ แต่ตอนนั้น ทำแล้วสบายใจก็ทำหมดทุกอย่างล่ะ”


“แม่ซื้อ”


“นั่นไง แม่ซื้อวันเกิดลูก วันจันทร์มีหัวเป็นม้า”


ผมที่หันหน้าไปมองภาพแม่ซื้อของยายที่ตั้งอยู่ที่ข้างเตียง แล้วก็ถามแม่

“แม่ แม่ซื้อนี่ มีเป็นผู้ชายบ้างหรือเปล่า”


“หะ แม่ซื้อคือเทวดาคุ้มครองเด็กตามวันเกิด ส่วนใหญ่เค้าก็เล่าว่าเป็นผู้หญิงนะลูก ถึงเรียกว่าแม่ซื้อไง”


“ผมว่า บางทีของผมอาจจะเป็นพ่อซื้อมากกว่านะ”

ก็คนที่ผมเห็นยืนอยู่ไม่ไกลจากรูป และคิดว่าแม่ไม่น่าจะเห็น เป็นคนที่ไปตามผมกลับมานี่เอง

แล้วผมก็คลี่ยิ้มออกมา ก่อนพึมพำขึ้นในใจ

“เป็นม้าจริงๆ ด้วย”

ก่อนที่จะได้เห็นเขาคลี่ยิ้มตอบกลับ และได้ยินเสียงตอบขึ้นในหัว


“ก็ฉันบอกแล้ว ว่าฉันอยู่ข้างๆ เธอเสมอแหละเด็กน้อย”


[จบ]

.

.

.

CUT ไปหาทางไปที่อื่นๆ ที่ทวิตนะคะ

อ่านแล้วติชมอย่างไร บอกกล่าวพูดคุยกันได้ที่ https://twitter.com/PlusOneNovel นะคะ

ปล. ฝากเรื่องยาว #คุณโปสการ์ด ด้วยนะคะ ถ้าสนใจแวะไปอ่านกัน จิ้มที่ชื่อได้เลย

.

edit 1/6/62 >> คิดแท็กได้ละ เผื่อเอาไว้แต่งต่อให้ครบ 7 วัน ฝาก #FGFseries ด้วยนะคะ
FGF มาจาก fairy godfather หมายถึงคุณพ่อซื้อนั่นเองค่ะ 5555

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ plusone_project จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 01:08
    ตอนแรกคิดว่าลุงข้างบ้าน แอบชอบลูกชายเพื่อน ฮ้าๆ
    #2
    0
  2. #1 ILOVEMRCHU (@ILOVEMRCHU) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:51

    รออ่านตอนต่อไป(เรื่องต่อไปป) ขอบคุณครับ
    #1
    1
    • #1-1 plusone_project (@PlusOneProject) (จากตอนที่ 1)
      19 พฤษภาคม 2562 / 13:53
      จิ้มไปที่เรื่อง เหงา เลยค่า
      #1-1