สามี ภาค 2

ตอนที่ 19 : ขาลั่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    18 ก.พ. 63

สามี (2) - 19

"อ๊ะ!!" น้ำหอมที่ถูกเจทผลักให้ออกห่างอย่างแรง

เมื่อเสียงของแฟนสาวดังเข้ามาในส่วนของการรับฟัง

เขามองหน้าเธอที่ตอนนี้เหมือนกับผิดหวังแววตาดูเศร้าหมอง

"ไอติม!...มันไม่ได้เป็นแบบที่ไอติมเห็นนะ"

เขารีบพูดขึ้นเพื่อต้องการอธิบาย แต่สายตาของไอติมที่มองมามันทำให้ชายหนุ่มนั้นร้อนรนและกระวนกระวายใจ เขากลัวมากว่าเธอนั้นจะเข้าใจผิดและคิดมาก

"เจทผลักน้ำหอมทำไม? เจ็บนะ" หญิงสาวที่ถูกผลักกระแทกกับม้านั่งข้างสนามเอื้อนเอ่ย

แต่ก็ไม่ได้ทำให้เจทนั้นสนใจมากมาย

"......ขอโทษนะน้ำหอม..........." เจทหันไปพูดกับน้ำหอมเพียงชั่วครู่

ก่อนจะรีบเดินเข้าไปหาแฟนสาวที่เดินหน้านิ่งเข้ามาด้วยแววตาที่ราวโกรธ

"เจทจะไปไหน" น้ำหอมรีบคว้าเเขนเจทไว้และหันไปมอง

...หญิงสาวที่มองเห็นแฟนหนุ่มของตัวเองนั้นประกบจูบปากกับคนที่เธอไม่ชอบหน้า

ยืนนิ่งตกใจกับภาพตรงหน้าที่เห็น ไม่คิดว่าผู้หญิงจะไร้ยางอายกล้าดึงผู้ชายเข้ามาจูบในที่สาธารณะ

เมื่อสติของไอติมกลับมาเธอรีบเดินปรี่เข้าหาด้วยความเกรี้ยวโกรธ

มองออกว่าน้ำหอมนั้นต้องการทำให้เธอหัวร้อน

ตุบ!!

"โอ๊ย!!" น้ำหอมร้องอย่างโอดโอยเมื่อฝ่าเท้าของไอติมกระแทกเข้ากับสะโพกของเธอเต็มแรง

"อุต๊ะ!! ... ขอโทษนะน้ำหอมเดินเร็วไปหน่อยขามันเลยลั่น"

ไอติมที่ไม่ชอบหน้าของน้ำหอมเป็นทุน

เธอกลั่นแกล้งด้วยการยกเท้าขึ้นถีบจนน้ำหอมนั้นล้มก้นกระแทกกับพื้นแข็งเต็มแรง ก่อนจะเสแสร้งตกใจวางมือทาบอกดั่งสิ่งที่เธอทำนั้นเกิดจากความไม่ตั้งใจ

มองหน้าคนที่มีความโกรธเจ็บใจด้วยรอยยิ้มมุมปาก

"ไอติม"

เสียงของเจทเอ่ยขึ้นอย่างตกใจกับการกระทำของแฟนสาวที่เขานั้นไม่เคยได้เห็น

ไม่ว่าจะตอนเด็กหรือตอนโตก็ไม่เคยเเสดงออกมาสักครั้ง

นี่เป็นครั้งแรกที่เจทเห็นจนแทบตั้งตัวไม่ทันกันเลยทีเดียว

"แก! นังไอติม แกตั้งใจถีบฉันเหรอ" น้ำหอมรีบดีดตัวลุกอย่างโมโหเมื่อพลาดท่าจนน่าอาย

ล้มพับกับพื้นจนคนที่อยู่รอบบริเวณนั้นหันมามองเป็นตาเดียว

ปรี่เข้าหาตัวของไอติมแต่เจทกลับมาดักหน้าไว้ เธอจึงทำได้แค่ยืนนิ่งมองหน้าหญิงสาวที่มีชายหนุ่มกำบังอย่างควบคุมอารมณ์

"หอมแกเป็นไงบ้าง" เจนนี่เพื่อนสาวที่เห็นเหตุการณ์รีบวางหนังสือ

แล้ววิ่งเข้าหาน้ำหอมด้วยความห่วงใยปะปนตกใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้า เธอเห็นว่าไอติมเดินเข้ามาแต่ไม่คิดว่าจะกล้าทำรุนแรงกับน้ำหอมเช่นนี้ เพราะแต่ก่อนแต่ไรไอติมไม่คิดจะสนใจแม้น้ำหอมจะพูดเสียดแทงใจดำยังไงก็ตาม เธอทำเพียงแค่เดินหนีเท่านั้นไม่คิดจะประจันหน้าแต่อย่างใด

"เปล่านะ...เราไม่ได้ตั้งใจ

ขอโทษนะน้ำหอม"ไอติมที่ดูเดียงสาแต่กลับไม่เดียงสาใสซื่อดั่งที่น้ำหอมคิด เมื่อไอติมก็เริ่มมีจริตมารยาเฉกเช่นดั่งผู้หญิงเช่นกัน

“ไม่ตั้งใจอะไรก็เห็นอยู่ว่าแกถีบฉัน เจทยังเห็น...ใช่ไหมเจท?” น้ำหอมหันไปถามความเห็นของชายหนุ่มที่ได้แต่ยืนนิ่งมองหญิงทั้งสองต่อความกัน

“ตอบน้ำหอมไปสิเจท...ว่า...ไอติมทำอย่างที่น้ำหอมว่าหรือเปล่า” ไอติมผู้ที่หึงแรงแสดงท่าที่เปลี่ยนไป ขนาดเจทยังตกใจตั้งรับไม่ทัน เธอพูดอย่างขอความเห็นแต่ทำให้คนกลางอย่างเจทนั้นลำบากใจ จะตอบออกไปอย่างไรดีทั้งที่ก็รู้แก่ใจว่าไอติมนั้นตั้งใจจะถีบน้ำหอมจริง ๆ แต่ดวงตาของแฟนสาวที่มองมาทำให้เจทนั้นนึกหวั่นเมื่อแววตานั้นกำลังข่มขู่เขา

“เอ่อ..คือ...” เจทกระอักกระอวลที่จะตอบได้แต่มองหน้าหญิงทั้งสองสลับกันไปมาเท่านั้น

“หึ...” ไอติมแสยะยิ้มมุมปากอย่างไม่สนใจ มองหน้าแฟนหนุ่มทิ้งท้ายก่อนจะจ้ำขาเดินจากมาอย่างไม่ไยดี เมื่อคำถามที่ขอความเห็นนั้นไม่ได้คำตอบดั่งใจหวัง

“ไอติม!!! รอเจทด้วย ติม” ชายหนุ่มรีบคว้ากระเป๋าและสิ่งของวิ่งตามแฟนสาวที่เดินจ้ำเท้าหน้าง้ำงอ โดยไม่ได้สนใจน้ำหอมที่ยืนกำมือแน่นจนเส้นเลือดผุดตามหลังมือ เธอเจ็บใจเมื่อทำอะไรไอติมไม่ได้

“หึ...สมน้ำหน้านังไอติมเน่างานนี้แกต้องเลิกกับเจทแน่” น้ำหอมที่ยืนมองตามหลังคนทั้งสองที่เดินจากไป พูดขึ้นอย่างสาปแช่งเมื่อสิ่งที่เธอทำนั้นหวังให้คนทั้งสองหมางใจต่อกันจนก่อให้เกิดปัญหาและสุดท้ายคงต้องเลิกราต่อกันเป็นแน่แท้

“แกนะแก...เฮ้อละเหี่ยใจจริงๆ” เจนนี่ที่ได้แต่ส่ายหัวอย่างเอือมระอาต่อเพื่อนสาว พูดขึ้นอย่างเอือมๆ และเดินจากมาไม่ได้สนใจว่าน้ำหอมจะตามมาไหม

“ไอติม! เดี๋ยวสิ คุยกันก่อน” ชายรีบวิ่งมาดักหน้าแฟนสาวที่หน้าบูดบึ้ง

“มีอะไรแฟนยายน้ำหอม!” หญิงสาวที่ไม่พอใจพูดขึ้นอย่างประชดประชัน จ้องมองหน้าแฟนหนุ่มที่ยืนตรงหน้าด้วยแววตาที่เคืองโกรธ แฟนทั้งคนยืนจูบกับคนที่ไม่ชอบหน้าเป็นใครจะยิ้มออกมาได้

“ไม่ใช่แบบนั้น...ไอติมฟังเจทก่อนนะ มันเป็นอุบัติเหตุแล้วเจทก็ตั้งตัวไม่ทัน ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ด้วย ใครจะคิดว่าน้ำหอมจะทำแบบนั้น” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงสูงยืดยานและรีบอธิบายให้แฟนสาวเข้าใจตามความจริงที่เขานั้นเจอ

“แล้วไง?...เจทบอกไอติมว่าหวงไม่อยากให้ใครเข้าใกล้ แล้วนี่อะไรตัวเองกลับทำเสียเอง...ต่อไปไอติมควรฟังเจทไหมล่ะ?” หญิงสาวพูดขึ้นอย่างยอกย้อนเมื่อนึกถึงสิ่งที่เขานั้นกังวล  กลัวว่าเธอจะมีชายอื่นเข้าใกล้เพราะหึงหวง เธอก็หวงเขาเช่นกันไม่อยากให้หญิงใดเข้าใกล้

“ไอติม..เจทไม่ได้ตั้งใจจริงๆ เจทสาบานได้” ชายหนุ่มเริ่มกังวลเมื่อไอติมนั้นไม่ยอมเข้าใจเขาง่าย ๆ สามนิ้วยกชูด้วยสัญลักษณ์ของการสาบานอย่างใจคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นแค่พลาดพลั้งเขาไม่ได้ตั้งใจ .... แต่แล้วยังไงล่ะในเมื่ออารมณ์หญิงตอนนี้มันครอบงำไอติมไปแล้ว

“หลบไปไอติมจะกลับบ้าน” หญิงสาวผลักดันร่างสูงจนเซถลา แต่ว่าเขานั้นรีบคว้าข้อมือเล็กนั้นรั้งไว้ จะปล่อยไปได้อย่างไรหากยังไม่เข้าใจกันคืนนี้เขาคงนอนไม่หลับตลอดคืน

“นี่ไงเดี๋ยวเจทไปส่ง” ชายหนุ่มดึงแขนแฟนสาวให้เดินตามหลังไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ แม้จะโกรธเคืองแต่ก็ยอมเดินตามเขามาอย่างไม่อิดออด

“วุ่นวายนักนะแฟนยายน้ำหอม!” เธอยังคงประชดประชัดจนชายหนุ่มนั้นต้องหันกลับมามองอย่างกังวลใจ เมื่อแฟนสาวนั้นเอื้อนเอ่ย

“มันไม่ใช่แบบนั้น โธ่ไอติม ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ” เจทเดินหน้าเสียแล้วมาประชิดตัวหญิงสาว โอบกอดร่างบางอย่างหลวม ๆ อย่างออดอ้อน เมื่อไอติมนั้นเอาแต่เง้างอนและพูดอย่างยัดเยียด เขารู้ว่าเธอกำลังไม่พอใจและประชดด้วยคำพูด แต่เขาไม่ชอบเลยหากเธอเฉยเมยและแววตาที่ไม่สดใสดังเก่า

“ต้องใช่สิ...ยืนจูบกันกลางสนามบาสขนาดนั้น” หญิงสาวยังคงพูดแดกดันต่อ วงแขนแกร่งโอบกอดในความมืดสลัวแต่เธอก็ปล่อยให้เขากกกอดอยู่แบบนั้น

“คุยกันก่อนนะ เจทขอร้อง”

“เชอะ!!”

“...ขึ้นรถดีกว่าเนอะตรงนี้ยุงเยอะ เดี๋ยวยุงกัดขาแฟนแล้วขาจะลายไม่สวย” ชายหนุ่มส่งสายตาอ้อนวอนมองหน้าแฟนสาว แล้วเปิดประตูรถยนต์ผลักดันหลังให้เธอเข้าไปนั่งในรถ คงงอนก็คงจะงอนยาว ส่วนคนที่ง้อก็คงต้องพยายามต่อไป...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

1 ความคิดเห็น