สามี ภาค 2

ตอนที่ 18 : น้ำหอม...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 ก.พ. 63

สามี(2) - 18

...ร่างกายเสลาเย้ายวนเดินนวยนาดเข้ามายังที่นั่งของขอบสนามบาสเกตบอล สายตาเย้ายวนนั่งมองชายหนุ่มที่หมายตาพร้อมกับไขว้ขาไขว่ห้างด้วยจริตมารยาหญิง รอยยิ้มลึกมุมปากก่อเกิดอย่างคนมีความคิดที่กำลังตรองว่าจะได้ครอบครองชายหนุ่มที่นามว่า เจท นี้ได้อย่างไร

"ยิ้มอะไรของแกหนักหนาน้ำหอม" เจนนี่ที่เดินตามมานั่งเคียงข้างเอ่ยถามทันที เมื่อเห็นว่าเพื่อนนั้นเอาแต่นั่งยิ้มและจ้องมองเข้าไปยังกลางสนามไปวางตา

"ก็ฉันกำลังคิดไงว่าจะทำยังไงดีให้ได้เจทมานอนกอด" น้ำหอมบอกกล่าวให้เพื่อนสาวรับรู้ในสิ่งที่เธอนั้นคิดจริง

"เฮ้อ....เหนื่อยใจกับแกจริงๆ น้ำหอม...นี่ฉันบอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับคนที่เขามีเจ้าของแล้ว ไม่คิดจะฟังฉันเลยหรือไงกันนะ" เจนนี่เหนื่อยหน่ายแม้บอกเพื่อนอย่างเตือนสติแต่เธอก็ไม่คิดจะเชื่อฟังสักนิด

"...ก็ฉันบอกว่าจะเอาไงเล่า แกนี่นะขัดตลอด!!! อยู่นิ่ง ๆ อ่านหนังสือมีสาระของแกไปเลยไป" น้ำหอมไม่พอใจเมื่อเพื่อนที่นั่งเคียงกายขัดแย้งในความคิดของเธอ

"ย่ะ!! ฉันไม่ยุ่งกับแกก็ได้...อยากทำอะไรก็ทำไป แล้วอย่ามาว่าฉันทีหลังนะว่าไม่เตือนอ่ะ" เจนนี่ที่เอือมระอากับเพื่อนสนิท พูดขึ้นอย่างตัดพ้อ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือวิชาการที่เธอนั้นชอบ...หนึ่งคนมีสาระกับอีกคนที่หาสาระไม่ค่อยมี แต่ก็สามารคบหากันได้มานานนับหลายปี ช่างเป็นอะไรที่แปลกเสียจริง

"เดี๋ยวมานะ!" น้ำหอมที่เห็นเจทเดินออกจากสนาม ร่างกายเสลารีบก้าวขาเดินเข้าไปหาทันทีแม้จะไม่มีใครเชิญ

"อืม" เจนนี่เค้นเสียงตอบสั้น ๆ โดยไม่ได้มองหน้าหรือปลายทางที่เพื่อนจะไปเพราะเธอไม่สนใจแล้ว...บอกไปก็ไม่คิดฟังก็ป่วยการที่จะพูดต่อ เพราะยังไงคนที่ได้รับผลมันไม่ใช่เธออยู่แล้ว สิ่งที่ทำให้คนต่างขั้วคบกันได้เพราะนิสัยที่ไม่ใส่ใจมากมายแม้เพื่อนจะทำอะไรหากมันแย้งกับความคิดเธอ...จึงเลี่ยงและมองข้ามไป ไม่สนและแคร์สิ่งรอบกายทั้งมวลมันเลยทำให้เธอคบกับน้ำหอมได้มานานนมเช่นนี้

"สวัสดีค่ะเจท...น้ำค่ะ" น้ำหอมที่เสนอหน้ายื่นขวดน้ำเย็นที่หยิบจากถังน้ำแข็งยื่นให้กับเจทที่กำลังยืนใช้ผ้าเช็ดเหงื่อบนใบหน้า

"น้ำหอมยังไม่กลับบ้านเหรอ?" ชายหนุ่มหันมาสนใจเสียงที่เอ่ยถึงอย่างงวยงง เมื่อเห็นน้ำหอมนั้นมายืนเคียงข้าง พร้อมกับยื่นมือรับขวดน้ำเพราะรักษาน้ำใจของคนให้

"ยังจ้ะ พอดีน้ำหอมเพิ่งจะเลิกคลาส เดินผ่านมาเห็นมีกิจกรรมกันเลยแวะนั่งดู" น้ำหอมให้เหตุผลแก่อีกคนได้รับรู้

"อ๋อ" เจทตอบเพียงสั้นก่อนจะเปิดฝาขวดน้ำที่ยังสนิทออกแล้วกระดกยกขึ้นดื่ม...ลูกกระเดือกของความเป็นชายขยับเคลื่อนไหวทุกครั้งเมื่อน้ำแล่นผ่าน ทำให้เขาดูมาดแมนสมาร์ทน่าหลงใหล ทำให้น้ำหอมที่ยืนมองนั้นถึงกลับลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างเสน่หาต้องการ

"เหงื่อเจทออกเยอะมากเลย...เดี๋ยวน้ำหอมเช็ดให้นะ"

"มะ ไม่..."

ยังไม่ทันที่เจทจะปฏิเสธผ้าผืนเล็กสีขาวที่พาดบนบ่าแกร่งแข็งแรงก็สัมผัสลงกับผิวหน้าคมทันใด ใบหน้าของน้ำหอมที่อยู่ใกล้ในระยะประชิดเพราะเธอนั้นตั้งใจ ทำให้เจทนั้นอยากจะผลักให้ออกห่างแต่ด้วยความเป็นผู้หญิงที่เจทนั้นไม่คิดจะทำร้าย จึงได้แต่ยืนนิ่ง ๆ ให้น้ำหอมทำตามแต่ใจต้องการ แต่ก็ยังขยับตัวออกห่างอย่างสื่อความหมายแต่เหมือนอีกคนนั้นไม่เข้าใจยังคงเช็ดหน้าซับเหงื่อต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน

"หืม .... ดูสิเหงื่อเจทออกเยอะมากเลยนะ" น้ำหอมยังคงพูดพร่ำไม่ได้สนใจสายตาคมที่มองต่ำมายังเธอ

"น้ำหอม...ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราเช็ดเอง...เราเกรงใจ" เจทที่รีบดึงสติกลับมาแย่งผ้าผืนเล็กแล้วซับเหงื่อด้วยตัวเอง

"ไม่เป็นไรหรอกเจท...น้ำหอมเต็มใจทำให้นะ มาๆ" น้ำหอมยังคงเร้าหรือต่อ

"พอเถอะเดี๋ยวเราก็จะลงสนามต่อแล้ว...ไปนะ!" เจทให้เหตุผลแล้วโยนผ้าเบาๆ จนมันกระทบกับกระเป๋าเสื้อผ้าที่วางอยู่บนพื้น

"เดี๋ยวสิ!!" ความคิดมาดร้ายเมื่อสายตามองเห็นหญิงสาวคู่อริที่เธอนั้นไม่ถูกชะตา กำลังเดินเข้ามายังสนามบาสเกตบอล มือบางของน้ำหอมจึงคว้าหมับจับแขนของเจท จนเขานั้นต้องหยุดแล้วหันกลับมายังเธอ และมองไม่เห็นว่าแฟนสาวของตนนั้นกำลังเดินยิ้มอ่อนเข้ามาหา เมื่อเวลานี้เธอนั้นเลิกซ้อมละครแล้วซึ่งมันก่อนกำหนดเวลา จึงเดินมาหาแฟนหนุ่มด้วยตัวเอง

"น้ำหอมมีอะไรเหรอ?" เจทย้อนถาม

"เจทช่วยน้ำหอมดูหน่อยสิ...มันเหมือนมีอะไรเข้าตาก็ไม่รู้ เคืองตาและแสบๆ อ่ะ" จริตมารยาหญิงเริ่มเผยออกมาเมื่อเห็นว่าน้ำหอมนั้นเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายสูงใหญ่ที่ยืนบังน้ำหอมจนแทบปิดมิดไม่อาจทำให้ไอติมมองเห็นได้ชัดว่าคนที่ยืนคุยกับแฟนตัวเองนั้นเป็นใคร?

"...แต่ว่าเรา..." ชายหนุ่มกระอักกระอวล เพราะมันต้องสัมผัสกับผิวกายจึงคิดเกรงใจหากต้องจับคลำเพราะเธอนั้นก็เป็นผู้หญิงอาจจะเสียหายและถูกมองไม่ดี

"โอ๊ะ โอ๊ย...ช่วยทีน้ำหอมเจ็บมาก" เมื่อเธอนั้นเห็นว่าชายหนุ่มดูนิ่งเฉยและลังเลจึงแสร้งแสดงท่าทีดั่งเจ็บปวด

"งั้นเราขอโทษนะ" คำพูดที่แสนสุภาพบุรุษพูดขึ้นอย่างขออนุญาตก่อนจะหยิบผ้าสะอาดอีกผืนขึ้นมา ก้มหน้าจ้องมองเข้าไปในดวงตาของน้ำหอม ใบหน้าที่อยู่ใกล้กันนั้นทำให้คนที่มีความคิดมาดร้ายดึงรั้งคอเสื้อของเจท จึงทำให้ร่างกายสูงที่ไม่ทันตั้งตัวต้องกระทบกับผิวหน้าของน้ำหอม...เจทที่ตั้งรับไม่ทันถึงกับตกใจพยายามรั้งตัวให้ออกห่างแต่น้ำหอมกลับฉุดรั้งไว้จนเป็นที่น่าพอใจ เพราะกะจังหวะได้ทันท่วงทีกับที่ไอติมคู่อรินั้นเดินมาเห็นเต็มสองตา

....อีกคนที่เดินเข้ามาได้จังหวะถึงกับชะงักหยุดเดินทันที ระยะห่างที่สายตามองเห็นได้ชัดเจนทำให้ไอติมนั้นถึงกับไปต่อไม่เป็น ร่างกายแน่นิ่งอย่างกับถูกสตาร์ฟไว้ ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจกับภาพตรงหน้าที่เห็น ริมฝีปากของแฟนหนุ่มทาบทับประกบกับเรียวปากสีสวยที่ฉาบเคลือบด้วยลิปสติกสีสด

"จะ จะ...เจท"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1 ความคิดเห็น