Sf/Os | ChanChen

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,181 Views

  • 31 Comments

  • 63 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    44

    Overall
    2,181

ตอนที่ 9 : Give Love.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

          



                    “น่ารักจัง”

      “นี้ๆอย่ามาเผลอคิดถึงหมอนั้นเวลาอยู่กับฉันนะเฉิน”


      “ฮ่าฮ่าๆโอเคๆ”

 

      อะไร!ก็ผมแฟนเฉินนิมีสิทธิ์จะหึงห่วงไอ้ลูกแมวข้างตัวเองอยู่แล้ว หึ้ย!ไอ้นักร้องจงอินนั้นมีดีอะไรก็ไม่รู้!ทำไมคนร่างบางข้างๆผมถึงได้ชอบมันนัก หน้าเหมือนหมีง่วงนอนแบบนั้น

 

               “โอ๋ๆไม่เอาน้า~ ไม่งอลแมวนะหมาชาน~”อย่า! อย่าเอาหัวเล็กๆนั้นมาถูไหล่กันให้ซะยากเลย! ไม่! ไม่เอาสายตากลมโตแบบแมวน้อยนั้น!

 

                อ๊ากกก!!แล้วคนอย่างชานยอลเองก็ไม่สามารถทนลูกอ้อนแมวๆแบบนี้ได้เลยยย ฮื้อๆๆเคยมีใครตายเพราะโดนลูกอ้อนไหมอ่ะ ฮื้อๆ~

 

 

     มี!!!

 


      “เชอะๆได้ไงๆวันนี้มันครบรอบ9เดือนของเรานะแมวอย่ามาพูดชื่อไอ้หมีนั้น-!

 

 

      เพี้ยะ!


 

      “โอ๊ย!เจ็บนะเฉิน!” เห็นมือเล็กๆแบบนั้นตีเจ็บใช่ย่อยนะยัยแมวเอ้ยยย ผมก็ได้แต่ลูบไหล่ตัวเองที่ก่อนหน้านี้ เฉินเขาเคยเอาหน้ามาถูอ้อนให้หายงอลกัน ไอ้หมี!

 

 

     หล่อมากหรอฟ่ะ!!


 

     “สมควร อย่ามาว่าจงอินงี่น้อยว่าหมีนะชานยอลถึงแม้ว่าจะใช่ก็เถอะ!แต่ก็...ไม่ๆ” ฮึ้ยย! จงอินงี่น้อยหรอ!? ตัวใหญ่เหมือนกับเจ้าวีวี่ของไอ้ฮุนขนาดนั้นอ่ะนะ!

 

 

 

     น่ารักมากกกก(ประชด)

 

 

 

     “ถ้างั้นก็เชิญเฉินอยู่กับจงงี่ของเฉินต่อไปเถอะ!.....เชอะ!..........มาง้อด้วย!..........รออยู่ที่ห้องนอน..........ไม่ได้ล๊อคห้อง.........!!!!” ยัง ยังนิ่งอยู่อีกนะ เอ่อ!ดูมันเข้าไปเยอะๆเลย ดูเข้าไป-

 

      “จงอินงี่~~น่ารักจัง~~ ทำไมถึงได้น่ารักแบบนี้นะ~~” ปากคว่ำไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วสำหรับคนที่กำลังงอลแฟนอยู่ ดวงตาคมนั้นได้แต่มีไฟอิจฉาผู้ชายที่กำลังเล่นเกมของรายการโชว์หนึ่งของช่องที่ชานยอลเองก็คงไม่ได้มีเวลาไปใส่ใจมันมากหนัก ว่ามันคือรายการอะไร ช่องอะไร เหอะ!!

     เขาเลยสะบัดตูดเดินงอลเข้าห้องนอนไปเป็นที่เรียบร้อย ส่วนคนที่แกล้งไม่สนใจอยู่ที่หน้าทีวีของห้องนั้งเล่น ค่อยยกยิ้มที่มุมปากที่ละนิดจนเหมือนแมวน้อยอย่างที่ชานยอลเรียกเป็นประจำ ใจของเฉินในตอนนี้นะมันไม่ได้นึกถึงคนในที่ทีวีที่กำลังโดนแกล้งจากพิธีกรของรายการหรอกนะ แต่เขานะคิดถึงเจ้าหมาของเขาต่างเหล่า~~~

 

 

      เจ้าหมาชานยอลลี่~~

 

 

     แหนะ!แกล้งนอนหันหลังให้กันด้วย แหนะ!เรียกแล้วทำเป็นไม่ได้ยินแกล้งหลับกลบเกลื่อน รู้นะว่าไม่ได้หลับนะ

 

      “ไม่ต้องมาแกล้งหลับหรอกนะหมา แค่จะถามหาสายชาร์ตโทรศัพท์จะได้ไปนั้งปั่นวิวเพลงของจงอินงี่ที่ออกมาใหม่ล่าสุด อ่า~~ชอบท่าเต้นจังเลยย” พูดไปก็ได้แต่แอบกลั่นขำที่สามารถแกล้งคนทีงอลใส่กัน เจ้าตัวจะรู้ไหมว่าขาที่ถูกับที่นอนมันระบายอารมณ์ไม่ได้ดีหรอกนะไอ้หมายอลลี่~~

 

 

     ฮ่าฮ่าๆ!

 

 

      ส่วนคนที่แกล้งหันหลังงอลคนรัก ตอนนี้คิ้วขมวดชนกันเป็นโบว์ของขวัญแล้วละ ดูรวมๆแล้ว.......หน้าบูดได้อีก

     “ไม่เห็น!!” ร่างสูงตอบกลับอย่างโมโหแล้วหนีอีกคนด้วนการกระชากผ้าห่มคลุ้มไปเป็นที่เรียบร้อย

 

 

 

     ขอให้หนูแถะสายชาร์ตขาด! ขอให้เวลาวีวี่มาเล่นด้วยกันกัดโปสเตอร์ไอ้หมีบนฝาผนังนี้ซะ! ขอให้บลาๆๆ!!!

 

 

      “หมางอลเขาหรออ~~” เฉินเดินเข้าไปหาคนที่นอนคลุ้มโปงแล้วรบตัวลงนอนง้ออีกคนที่หันหลังให้กัน

 

      แหนะ!ขี้งอลลล~~

 

      “ใครบอกไม่ได้งอลซะหน่อย แค่หงุดหงิดเฉยๆเถอะ” ฟังขึ้นมากก

 

      “เอาผ้าออกเร็ว” เฉินสั้งให้อีกคนเพื่อที่จะได้คุยกันง่ายขึ้น

 

      “ทำไม ไม!ไม่ไปปั่นวิวแล้วหรอ” คนกำลังง้อได้แต่สายหน้าเอ่นดูคนรักของตัวเอง เขาเลยเป็นคนเอาผ้าห่มออกเอง แล้วจับให้อีกคนหันหน้ามามองกัน

 

     ชานยอลหลบดวงตาเล็กๆเหมือนแมวคู่นั้น แล้วเปลี่ยนไปสนใจรอบๆห้องแทน


 

      หล่อมากหรอ!ไอ้หมี!


 

      เขาได้แต่ว่านักร้องจงอินที่แฟนเขาชอบในใจ เมื่อตัวเองดันเลื่อนสายตาไปมาจนสดุดกับโปสเตอร์ขนาดใหญ่ที่ติดเด่นยิ่งกว่ารูปคู่ของเขากับเฉินบนหัวนอนซะอีก

 

 

     เหอะ!ดูแค่นี้ก็รู้ว่าใครสำคัญ....


 

 

      มันไง!....

 

 

      “ขอโทษน้า~” นี้ก็ชอบอ้อนให้หายงอล เฉินจับแก้มสากของชายหนุ่มแล้วเข้าไปประทับสัมผัสของตัวเองอย่างแผ่วเบาบนกลีบปากได้รูปนั้น

 

 

      นี้แหละวิธีง้อของเขาแต่มันก็ได้ผลทุกครั้งนะ...

 

 

      “หมาไม่ชอบ ไม่ชอบๆไม่ชอบที่วันครบรอบวันนี้แทนที่เราจะได้ใช้เวลาด้วยกัน แต่แมวก็เอาแต่นั้งดูไอ้-! ดูนักร้องนั้นเอาแต่พูดข้างหูชานยอลว่ามันน่ารักอย่างนั้นอย่างนี้ แทนที่จะสนใจกันแต่แมวอ่ะ!!! แมวก็เอาแต่สนใจมัน!!!แล้วเขาละ!” เฉินประทับรอบจูบอีกครั้งบนริมฝีปากล่างของคนที่กำลังระบายอามรณ์อยู่

 

      “ขอโทษนะ ขอโทษที่แกล้งหมาของแมวน้า~~

 

      “สนุกหนักหรือไงเหล่า!

 

      “เราแค่ชอบเวลาเห็นตัวเองหึงเขานะมัน.....น่ารักดี น่ารักมากๆน่ารักกว่าจงอินงี่อีกนะ ชานยอลลี่” ชานยอลหันควับมามองคนที่พูดอะไรนะ ลี่ๆสักอย่าง

 

      “เมื่อกี้อะไรนะเฉิน?”

 

      “ชานยอลลี่ไง น่ารักออกไอ้หมาของเขา”

 

      “....แสบหนักนะ”

 

      “นี้”

 

      “....”

 

       “ขอโทษนะที่ไม่สนใจกันเขาแค่อยากแกล้งให้ชานยอลหึงเขาเฉยๆ แต่ไม่ได้แปลว่าที่ผ่านเขาจะไม่สนใจชานยอลนะ รักมากขนาดนี้ถ้าไม่สนใจกันเขาก็โครตจะเป็นแฟนที่แย่ๆมาก เรารู้ว่าชานยอลอาจจะไม่ชอบจงอิน แต่นั้นก็แค่คนที่เราปลื้มเฉยๆเราแค่ชอบผลงานของเขา มันจะมีใครที่ไหนจะมาสู้คนของใจเขาได้ละเนอะ ฮริ~

 

 

 

 

 

 

      THE END.

 

      ยัยแมวแสบบบบบ~~

 

 

                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น