ตอนที่ 27 : นวด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    8 พ.ค. 62

“ไม่คิดว่าจะมา”




“นั้นคำถามหรอกำลังบ่นอยู่?” มือเหี่ยวย่นของคุณป้าไล่ไปตามน่องขาของคนที่กำลังหลับตาพริบหลังจบสนทนากับผู้ชายที่ขาเลยเตียงข้างๆกัน เอ่อ...สูงเท่านิพ่อหนุ่ม?




     ชานยอลลุกขึ้นแล้วคว้ำหน้าลงในท่านอนใหม่ เพื่อให้คุณป้าได้นวดอีกรอบ ไอ้หน้าแมวข้างๆกันนี้มันน่าตีก้นจริงๆ เขาถามเพราะอยากรู้



     เลิกไปได้สองปีนี้ดูเหมือนจะมีความสุจจังน้า



“พ่อหนุ่มนวดเปิดประตูลมมั้ยจ๊ะ?”



“อ้อเอาครับ” ชานยอลไม่รู้หรอกว่ามันเป็นแบบไหน เพราะเขาเป็นคนเกาหลีที่อดีตเคยมีแฟนเป็นลูกครึ่งไทยจีน แล้วที่ถามว่าไม่คิดว่าจะมาเพราะร้านนวดแพทย์แผนไทยร้านนี้ เขาเป็นคนพาแฟนเก่ามาบ่อยตอนคบกันเพราะอีกคนชอบบอกเมื่อยตรงนู้น นี้ นั้น โน้น ปวดไปหมดนะแหละ แต่พามาถามว่าเคยนวด?





     เหอะ




“ได้ข่าวว่าเป็นไข้”




“อันนี้ถามหรือบ่นอีกล่ะ” คุณป้ายังไม่ทันลงน่ำหนักมือลงกับหน้าขาของหนุ่มเกาหลี



“ไม่รู้หรือไง ว่าคนที่ไม่สบาย เบาหวาน ความดัน หัวใจ เขาไม่ให้นวดเปิดประตูลมกัน” ชานยอลผงกหัวมามองหน้าคนที่หลับตาพูดสลับมองหน้าป้า ที่สื่อประมาณว่าใช่




“เป็นห่วง?”




“กลัวตายที่นี้” คุณป้าทั้งสองสะดุ้งโหย่งกับคำพูดของคนที่ไม่รู้ร้อยรู้หนาวและหันมองกัน




“เสร็จแล้วใช่มั้ยครับคุณป้า?” เฉินถามคนที่นวดให้




“จ๊ะ”




“พ่อหนุ่มไม่สบายใช่มั้ยลูก?” คุณป้าถามด้วยความใจดี




“ใช่ครับ” เขาแค่ป่วยมีไข้นิดหน่อยแต่ไม่พอตายขนาดออกจากบ้านไม่ได้แต่ถ้านวดไปอาจจะตายก็ได้




     เมื่อเวลาของทั้งคู่หมดแล้ว คุณป้าทั้งสองก็ออกจากห้องไปทิ้งไว้เพียงอดีตแฟนเก่าของทั้งสอง




     ชานยอลมองคนที่ลุกนั้งปลายเตียงแล้วเหล่มองมาที่เขา




“มองไร?”




“เปล่า”




     ร่างเล็กหันมาจัดการตัวเองให้เรียบร้อยและเตรียมตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าข้างนอก แต่คนเรามันมีสัญชาตญาตเวลาโดนจ้องนานๆ




“เปล่า”




“ยังไม่ได้ถาม!”




“แฟนใหม่หล่อดีนะ”




“แน่นอนจะหาขี้เหร่เหมือนคนก่อนไม่ได้” คนที่แซวยิ้มบางๆให้กับคำพูดถากถางของคนที่ชอบทำตัวหยิ่ง เวลาเจอเขา




“แฟนใหม่ก็น่ารักดีนะ แต่อ้อนแอ่นไปหน่อย”




“คนเก่าอวบไป”




     เฉินหันมองค้อนทันที แหม! ตอนคบกันมันบอกให้เราแดกเยอะๆพอเรามีน้ำมีเนื้อหน่อย มันบอกอวบไป มึงไปคบหุ่นลองเสื้อไป๊!




     เลิกกันเพราะอะไร?




“ตัวเล็กต้องออกกำลังบ้างนะคะ”




“ไม่เอาอ่ะขี้เกียจ”




“งั้นเราเลิกกันเถอะคะตัวเล็กเพราะตอนนี้ตัวหนูไม่เล็กแล้วนะ”






     นั้นแหละ เพราะเรามันไม่ลดน้ำหนักไงก็คือสาเหตุที่เลิกกัน





     ทำไมว่ะ




“อวบๆกอดแล้วอุ่น” เชิดหน้าพูดไปสิ




“หึ ออกกำลังกายบางจะได้ไม่ต้องมีโรคเบาหวานถามหาตอนแก่”




     ไม่คิดว่าเลิกกันแล้วมันจะปากหมามากขึ้น แล้วเรื่องอะไรที่เราต้องเอาคำพูดของคนอื่นมาห้ามปากเราด้วย มันคือความสุข! เธอไม่เข้าใจฉันหรอก




“ผอมไประวังนอนกอดกับไม้เสียบลูกชิ้นนะ”




“ขอบคุณที่เป็นห่วงกัน”




“กองไว้ตรงนั้นแหละ!”













THE END.









- อย่าไปฟังคำพูดของใครเวลาบอกเราอ้วน บอกมันไปค่ะ กูรวย! แต่ๆๆๆกินแล้วก็ออกกำลังด้วยเนอะ(บอกคนอื่นแล้วมึงทำมั้ย?) ก็มาแบบงงๆเนอะ จะเปิดเทอมแล้วไงเราก็อยากให้ไว้ก่อนที่ชีวิตจะมีแต่ งาน งาน งาน งาน และก็งาน





ปล.เกิดเมื่อกี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #30 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:56
    ปะ ฉะ ดะ กันสุดฤทธิ์
    #30
    0