Love Story of Chen | Allchen

ตอนที่ 83 : Talk Love

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    23 พ.ค. 62

"หมอ" ผมหันไปมองคนที่เรียกผมเมื่อสักครู่​ คิม มิกซอก!! หมอนี้ทำไมชอบมาก่อกวนเวลาทำงานของคนอื่นหนักน่ะ! "ไม่มีการมีงานทำหรือไงคุณคิม"

"นี้ไงครับงานผม" ผมมองหน้าของเขาอย่างงงๆกับคำพูดของเขา​ไหนงานของหมอนี้!​ ก่อกวาคนอื่นเนี้ยนะเรียกว่าทำงาน!

"ดูแลคุณหมอจงแดไงครับ" หลับตาลงไม่ใช่เพราะอะไรหรอกน่ะครับ​ อารมณ์​เสียนี้แหละ!! ไน้สาระจริงๆไม่ได้มีอาการใจเต้นแรงเหมือนายเอกฟิคเรื่องอื่นหรอกครับ ที่เวลาพระเอกหยอดหน่อยจะใจเต้นแรงผมคนครับ​ ไม่ใช่ขนมครก!!

"ไปหาคุณหมอปาร์คไหมครับ" ผมส่งยิ้มให้เขานิดๆ​

"ไปทำไมครับ?"

" รักษาอาการทางจิตไงครับคุณกัปตันคิม​ มิกซอก!" หัวเราะ! บ้าแน่ๆหมอนี้บ้าไปแล้วแน่ๆ​ "ฮ่าฮ่าๆเขินเลยชอบด่าหรอครับคุณจงแด​ ฮ่าฮ่าๆ" ปากผมนี้อ้าเลยละครับ​ อึ้งกับความมโนได้โล้ของเขาเลยจริงๆอย่างผมนี้น่ะจะเขิน! เหอะ!


ไอ้บ้า!!


ผมเลยไม่สนใจเขาหันไปเก็บเอกสารต่างๆที่คิดว่าจะเอาไปยื่นให้กรรมการโรงพยาบาลที่ส่งผมมาเป็นหัวหน้าทีมแพทย์อาสาสมัครอยู่ที่ประเทศอูรุก​ ที่ค่ายเกาหลีมาตั้งอยู่เพื่อรักษาความสงบและความปลอดภัยของประทเทศนี้...

"อืม...มีแค่นี้จริงๆหรอ...น่าจะมีเยอะกว่านี้นิ" ตอนนี้ผมกำลังงงมากเลยครับว่าประวัติของเหล่านายทหารที่ทีมแพทย์รักษาหายไปไหนอีก​ เอ...หรือผมยังหาไม่หมดนะ?​

"อะไรหรอครับหมอ?" มิกซอกลุกออกจากโต๊ะทำงานของคุณหมอที่เขาชอบแอบมาหยอดมุขเสี่ยวๆด้วยเวลาว่าง​ แต่เหมือนคนที่กำลังกังวล​ในงานของตัวเองคงจะไม่รู้สึกตัวว่าตอนนี้ด้านหลังของเขานั้น​ กัปตันหนุ่มกำลังยื่นอยู่อย่างใกล้ชิด

"เอกสารของนายทหารแต่ละคนที่รักษาให้น่ะครับ...มันน่าจะมีเยอะกว่านี้นะครับ" แต่จงแดเองก็ไม่ได้หันไปหาคนที่ถามตัวเอง​ เพราะข้างหน้าของคนร่างบางคือตู้ใส่เอกสารมากมายที่สายตาของหมอหนุ่มน่ารักกำลังสอดส่องมองหาชื่ิอแฟ้มที่ต้องการอยู่

รายชื่อนายทหารที่รักษาตัว

"โอ๊ะ! นี้ไง!" เมื่อเจอสิ่งที่ต้องการแล้วจึงเอื้อมมือ​ไปเอาของสิ่งนั้นแต่ดูเหมือนว่าความสูงของจงแดนั้นจะเป็ยอุปสรรค​ซะแล้วสิ​

"ฮึบ! อีกนิดๆ​ก..---"หัวใจของคุณหมอหน้าหวานแทบจะหยุดเต้นชั่วขนาด​ เพราะจู่​ๆคนที่น่าจะนั้งอยู่บนโต๊ะทำงานเขาในตอนนี้กลับมายื่นซ้อนหลังของเขาตอนไหนก็ไม่รู้​ และลมหายใจก็ติดขัด​ไปอีกเมื่อคนที่มีส่วนสูงมากกว่า​ ส่งมือ​ของตัวเองไปหยิบของให้เขาแทนจนแผ่นอกแน่นๆของมิกซอกที่มาจากการฝึกซ้อมและออกกำลังกายของอีกฝ่ายได้สัมผัสกับแผ่นหลังเล็กๆไหล่แคบๆอย่างเขา​

ว่าแล้วก็เจ็บใจที่ตัวเองก็เป็นผู้ชายเหมือนกันแต่ร่างกายดันเล็กกว่าผู้ชายคนอื่นซะงั้น...อยากมีไหล่กว้างๆแบบคุณกัปตันบ้างจัง

"นี้ครับ"

"ข..ขอบคุณ​ครับ..." ใบหน้าของคุณหมอตอนหันมาเอาแฟ้มที่ผมอาสาช่วยหยิบนั้น​ น่ารักดีนะครับเวลาหมอเขิน​ บอกผมว่าไม่เขินแล้วที่หูแดงนี้คืออะไรครับคุณหมอจงแด~~

"ไม่ถึงเรียกใช้ผมได้นะครับ"

"อันที่จริงผมเองก็สามารถ​หยิบได้อยู่แล้วละครับ! แต่คุณดันเข้ามาช่วยผมเองเถอะ!" ไม่ชอบ! ไม่ชอบที่บอกว่าผมหยิบไม่ถึงอ่ะ! ไม่พูดว่าเตี้ยแต่บอกว่าไม่ถึงนี้ก็ยังไงๆอยู่นะ

"โอเคๆครับๆแต่ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกกันได้น่ะครับ...คุณหมอ"

"ค..คุณ!!" ไอ้บ้า!!! อยู่ๆมาหอมแก้มคนอื่นเนี้ยนะ!!


"กัปตันมิกซอกครับ"

"อืม...ว่าไงมีอะไร" น้ำเสียงของหมอนี้เหมือนไม่พอใจที่มีคุณโอเข้ามาเลย  "หัวหน้าคังของพบตัวกัปตันครับ"

"อืมเดี๋ยวฉันตามไป"

"ครับ" หลังจากนั้นคุณโอเซฮุนก็เดินออกไปเมื่อตัวเขามาบอกเรื่องสำคัญเสร็จแล้ว

"คอจะหลุดแล้วมั่งครับคุณหมอ..." อะไรของหมอนี้อีกกก​ "ผมมองคุณโอเขาไม่ได้หรือไง"




"ไม่ได้ครับ...ในสายตาคุณต้องมีแค่ผมเท่านั้นครับ...ไม่มีไรแล้วผมไปพบหัวหน้าก่อนนะครับ"

"ค..ครับ"




"เดี๋ยวครับกัปตัน!!!"



"........."






"ที่หยอดเมื่อกี้นี้...ผมเขินนะครับ!!"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #251 Jin2503 (@Jin2503) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:29
    แงงงง น่ารักจังเลยยยยย
    #251
    0