ตอนที่ 80 : เสือสิ้นลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61

B
E
R
L
I
N
 


     

เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มในที่สังสรรค์แบบนี้มันเป็นเรื่องปกติอยู่ เหล้า บุหรี่ เค้านารี เขาผ่านมาหมดแล้ว แม้แต่สารเสพติดเองก็ใช่ว่าไม่เคยลอง... โด คยองซูหัวหน้าแก๊งมาเฟียที่ดังๆของเกาหลี ได้แต่มองน้ำสีอำพรางที่อยู่ในแก้วชั่นดี


 

 น่าเบื่อ... มาที่นี้กี่ครั้งไม่เห็นมีอะไรตื่นเต้นเลยหรือว่าเขาเริ่มจะปลงละ

 

 

 บ้าน่า...เสืออย่างเขานี้นะ!!! พระเจ้า!!!

 

"เอาหญิงหน่อยไหมเพื่อน" คนที่นั้งหน้านิ่งร้ายๆอยู่ในโซน VIP ของบาร์เพื่อนสนิทสมัยเรียนด้วยกัน ปัดความตั้งใจของเพื่อนทิ้ง จนคนถามได้แต่ขมวดคิ้วเป็นโบว์

 

 มาแปลกว่ะ...

 

"เป็นไรว่ะมึง... หญิงก็ไม่เอา เหล้าแดกยังไม่หมดขวด ยาป่ะ..." เป็นเรื่องปกติอีกละในสังคมอโคจร ที่มันต้องมีสิ่งอบายมุขมากมาย 1 ใน... ยาไง


 "ไม่ละ... กูกลับละมาร์คเจอกันที่คลาสิโนมึง"


 "อ..เอ่อ" มาร์ค ต้วน ขมวดคิ้วอีกครั้งรอบสองของวันกับเพื่อนเสืออย่างคยองซู ได้แต่ยักไหล่คงไม่มีไรมั่ง

 

 





 "รอนานไหม"


 " ตกใจหมดเลยนาย!" คนโดนตีที่แขนข้างขวาของตัวเอง ได้แต่ขำท่าทางตลกๆจากคนที่ตัวเองแกล้ง

 


นี้หรือเปล่า... ที่ทำให้สถานที่อโคจรสำหรับเขามันน่าเบื่อไปหมด...

 


ร้ายนัก... คิม จงแด...

 

คนน่ารักที่โดนแกล้ง ทำจมูกฟุดฟิดเมื่อเขาได้กลิ่นที่ฉุด สิ่งที่มันไม่โอเคสำหรับเขาเลยและเขาก็...


"แค่กๆๆ!!" แพ้มันด้วย... ดวงตาโตของคนข้างๆเบิกกว้างมากกว่าเก่า เพราะตกใจที่จงแดเข้ามาดมตัวเขา แล้วก็ไอออกมาอย่างหนัก คยองซูเลยลองก้มดมกลิ่นตัวเอวดูบ้าง

 


ทาโลออนมาอยู่นะ...


 

"แค่กๆเธอสูบบุหรี่หรอ แค่กๆ"


 "ไม่ได้สูบแล้ว... เธอแพ้หรอ?" ใจก็อยากเดินไปหาคนร่างเล็กที่กำลังหันหลังไออยู่ ตอนนี้แต่พอก้มดมเสื้อเขาอีกรอบ...

 


ไอ้มาร์ค! ตอนกลับแม่งเสือกพ่นควันใส่! ไอ้สัส!...



"เธอโอเค... ไหม?" ไหล่บางที่สั่นเพราะอาการไอ ทำมือว่าโอเค


 "แค่กๆ"


"เธอแพ้หรอ... "


 "อื้มๆ"

 

รู้สึกผิด... คยองซูรู้สึกผิดมากไม่คิดว่าการเจอกันรอบสองของเขาและจงแด เขาจะทำตัวแย่ๆใส่อีกฝ่าย ถึงไม่ได้ร้ายแรงแต่มันแบบ...


"คือ... ก่อนหน้านี้เราไปหาเพื่อนมาน่ะแล้วก่อนกลับ มันดันเล่นพิเรนทร์พ่นควันบุหรี่ใส่เรา... ขอโทษนะ" มุมปากจงแดยกยิ้มสูง เขาก็ยังไม่ได้ว่าอะไรอีกฝ่ายเลย


"เราก็ไม่ได้ว่าอะไร อย่าไปซีเรียสๆ" ปากว่าไปส่วนมือของจงแดก็ตบไหล่ของคยองซู เพื่อให้อีกคนไม่ต้องคิดมาก


 

คยองซูไม่รู้ว่าคำว่าแคร์คนอื่น มันเข้ามาในหัวของเขาได้ยังไง คงตั้งแต่เจอจงแดละมั่ง

 


"ไปเดทเลยไหม?"


 

      นับว่าเป็นเวลา​ 3​ เดือนได้แล้วที่จงแดและคยองซู



   เจอกันได้ไง?...



     ก่อนหน้านั้น



     "พี่จะให้ผมไปเลือกดอกไม้?" คนถือสายคุยอยู่กับพี่สาวตาลีตาเหลือก​พอรู้ว่าพี่สาวจะให้ตัวเองไปซื้อดอกไม้​ ให้เพื่อตัวเองจะไปง้อสามี


     สามีพี่ไม่ใช่สามีผมนิครับ...


     (เอ่อ​ น้าา~แกแค่เข้าไปบอกเขาว่า​ สั้งซื้อดอกไม้หน่อยครับ​ เดี๋ยวเขาก็ถามเองแหละว่าจะเอาแบบไหน​ แกก็บอกว่าจะเอาไปง้อแฟนอ่ะ​ เข้าใจป่ะ​ คนขายเขาก็รู้เองน้าา)​


     "อื้อหื้อ..."


     สรุปต้องไปสินะ...


     "ครับ" คยองซูยกโทรศัพท์​ออกจากหูตัวเองแทบไม่ทัน​ เสียงพี่สาวที่ดังลั่นเพราะดีใจที่น้องจะไปซื้อดอกไม้ง้อสามีให้เอง



     @ร้านดอกไม้

     

     กริ๊ก~



     เงียบ...


     โครตเงียบ​แล้วเจ้าของร้านไปไหนละเนี้ย​ คนมาซื้อให้พี่​ ก็ไม่ได้มีเวลามารอหรอนะ​ เวลาเขาเองก็มีค่า​ ไหนจะตรวจบ่อนอีก​ บาร์ที่หุ้นกับเพื่อนก็ต้องเข้าไปดูอีก​ นี้ยังไม่นับพวกของผิดกฏหมายอีกนะ....


     สุดไหมล่ะ....


     "มาซื้อดอกไม้หรอครับ" เสียงใสของผู้ชายที่หน้าเหมือน


     "แมว" จงแดทำสีหน้างงๆออกมาทันที​ แมวไหน? ร้านพี่สาวเขาไม่ได้เลี้ยงแมวไว้นิ?


     "ครับ? แมวไหนครับคุณ" คนที่กำลังจ้องหน้าคนถามเมื่อได้สติ​ จึงหาเหตุผลดีๆมาตอบ​เพื่อไม่ให้คนถามสงสัยว่าเขาหมายถึงเจ้าตัวนะแหละ


     "อ..อ๋อ​ เปล่าครับพอดี... ตอนที่เดินมาที่ร้านผ่านเห็นแมวน่ะครับ... มันน่ารักดี"


     "อ่อๆผมก็นึกว่าอะไร"


     "ผมคง... เพ้อถึงมันนะครับ" จงแดพยักหน้ารับว่าเขาเข้าใจแล้ว​


     "เอ่อ​ สั้งดอกไม้หน่อยครับ" จงแดมีสีหน้าหนักใจนิเหน่อย​ ก็นี้มันร้านพี่สาวเขาพี่สาวเขานู้นจัดเป็น​ แต่ไม่ใช่กับคนร่างเล็กจร้าาา


     "คือ...คนขายไม่อยู่อ่ะ​ แฮร่ๆ"


     " เอ้า! คุณไม่ใข่เจ้าของร้านหรอ?" คยองซูมีสีหน้าสงสัย


     "ไม่น่ะ​ ร้านนี้ของพี่สาวผมนะครับ​ แต่ว่าพี่สาวออกไปส่งของอยู่นะ​ คุณรอได้ไหม?"


     "อ่อๆได้ๆ"


     ก่อนหน้านี้บอกว่าไม่มีเวลานิกู...


     "งั้นนั้งรอตรงโซฟาตรงนู้นก่อนเนอะ​ เดี๋ยวผมเข้าไปเอาน้ำมาให้ครับ" เขาหันไปมองโซฟาที่น้องเจ้าของร้านบอกให้นั้งรอ​ แล้วหันกลับมามองหน้าของคนบอก


     เหมือนแมวจริง... ผสมเป็ดด้วย


     " อืมๆ"


     หลังจากนั้นแผ่นหลังเล็กๆก็เดินหายลับเข้าไปข้างใน​ คยองซูคาดว่าอีกคนน่าจะไปเอาน้ำมาให้เขาตามที่บอกนะแหละ


5 นาทีผ่านไป


     "ขอโทษนะ​ รอนานไหมคุณ" อีกฝ่ายว่าแล้ววางแก้วน้ำลงบนโต๊ะเล็กๆ


     "พอดีว่าผมโทรไปบอกพี่สาวมานะ​ แฮร่ๆ"


     "เห้ย! ไม่ต้องเร่งพี่ก็ได้คุณผมไม่รีบขนาดนั้นครับ"


     "ฮ่าฮ่าๆ... งั้นผมขอนั้งเป็นเพื่อนได้ไหมครับ.. คุณโอเคไหม?"


     "ได้ครับๆ"

     

     เงียบ...ความรู้เหมือนตอนที่เขาเปิดเข้ามาในร้านดอกไม้ร้านนี้


     "เอ่อ... คุณอายุเท่าไหร่หรอ" คยองซูเลยเป็นฝ่ายอาสาทำลายความเงียบนี้เอง


     " 27​ น่ะครับ​ คุณละ?"


     "เท่าๆกันกับคุณ​ อย่างนี้ก็ไม่ต้องเรียกว่าคุณ​ ผม​ กันหรอก​ ว่าไหมเธอ... " คยองซูส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรให้คนที่กำลัง​ เขินอยู่กับรอยยิ้มนั้น


     "อ.. อ๋อ​ ได้สิว่าแต่เธอชื่ออะไรหรอ?" เข้าใจความรู้สึกของพี่สาวตอนที่บอกว่าตกหลุมรัก​พี่เขยละ


     พี่สาวบอกเขาว่ามันจะเหมือนมีผีเสื้อบินอยู่ในท้องของเราเยอะๆ​ การเต้นของหัวใจเต้นผิเไปจากเดิม​ พูดแล้วนึกขำในตอนนั้นที่ตัวเองแซวพี่ว่าอาจจะเป็นลมก็


     เพราะอาการที่พี่บอกเขาเขากำลังเป็นอยู่นี้ไง


     "คยองซู"


     "เราจงแดนะ" รอยยิ้มที่ยกสูงเหมือนแมว​ เจ้าตัวเคยรู้ไหมว่ามันโครตจะน่ารักเลย!!


     หลังจากนั้นเขาทั้งสองก็หาเรื่องพูดคุยด้วยกันต่างๆ​ นาๆ​ เพื่อรอเจ้าของร้านตัวจริงมาจัดการช่อดอกไม้ให้พ่อหนุ่มตาโตโดคยองซู


     รอได้มาประมาณครึ่งชั่วโมงกว่าๆ​ พี่สาวของจงแดก็กลับมาจากส่งของข้างนอก​ เมื่อรู้รายการสินค้าจากแขกที่นั้งคุยกับน้องชาย​ ก็รีบไปจัดการให้อีกฝ่ายทันที​ แต่ก่อนหน้านั้นหญิงสาวเองก็ขอโทษขอโพยคนรอไว้เยอะซะ จงแดต้องเป็นฝ่ายบอกให้พี่รีบๆไปทำซะดีกว่า




     "นี้ค่ะ​ ขอโทษที่ทำให้รอนานนะคะ​ แฮร่ๆ"


     "อ๋อ​ ไม่เป็นไรเลยครับ​ ขอบคุณ​มากนะครับดอกไม้สวยมากๆเลยครับ"


     "ค่ะ​ จงแด!" คนโดนเรียกชื่อสะดังตกใจหันไปมองหน้าพี่สาว​ "ไปส่งคุณคยองซูเขาสิ​ เอ้า! อย่ามายืนบื่อสิ๊~~"


     "ครับๆ" รับปากพี่สาวไปส่งๆแต่สุดท้ายเขาก็ต้องเดินมาส่งอีกฝ่ายอยู่ดีแหละน้าาา


     "เดี๋ยวครับ"


     "ผม... ขอไอดีคุณได้ไหม" จงแดเบิกตากว้าง​" เพื่ออยากสั้งดอกไม้อีกนะครับ" คยองซูเองก็ไม่อยากให้คนน่ารักตื่นไปก่อน​ เขาควรค่อยๆรุกสิ


     " อ๋อครับ​ โทรศัพท์​คุณมาสิ" เขาเองก็ไม่ได้คิดว่าจะเสียหายอะไรเลย​ เลยกดๆไอดีไลน์ส่งให้อีกฝ่ายไป


     "นี้ครับ"


     "ขอบคุณน่ะครับ...แล้วเจอกันใหม่นะเธอ"


     "อื้มๆได้สิ​ เราอะอยู่ร้านพี่สาวประจำแหละ​ ช่วงนี้พักงานที่ร้านตัวเองสักเดือนนึงอ่ะ"


     "อ..อืมเจอกันใหม่นะ"


     " อืม​ เดินทางปลอดภัยนะเธอ"


     "ครับ" 



     TBC.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #239 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 20:25

    มาเฟียแพ้ทางของน่ารักๆสินะ5555555
    #239
    0
  2. #238 c0921 (@c0921) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 21:12
    เป็นเสือแต่แพ้แมว 55
    #238
    0
  3. #235 nuclear2003 (@nuclear2003) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 00:32
    อืออออ ขอตรงไปม้ะตัว555
    #235
    0
  4. #234 Jin2503 (@Jin2503) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 18:50
    โอ้ยยย น่ารักจริง พ่อเสือโดนแมวสยบแล้วละค่ะ
    #234
    0
  5. #233 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 17:21
    ขอกันง่ายๆอย่างนี้เลยหรอออ
    #233
    0