ตอนที่ 62 : แต่ปางก่อน Ep.12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

 

 

 หลังจากวันที่ไคและจงแดตกลงที่จะคบกัน ในเวลาทุกๆตอนเย็นที่หน้าบ้านตระกูลคิม จะเห็นว่าคุณหนูคนเล็กของบ้านมักจะมีหนุ่มหล่อ ผิวสีแทน ตัวสูง เดินมาส่งเสมอและวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ไคเดินมาส่งจงแด แต่มันคงไม่ปกติเหมือนทุกวันเพราะวันนี้จงแดกลับบ้านเย็นกว่าปกติ ทำให้คุณหญิงของบ้านนึกเป็นห่วงลูกชายคนเล็กไม่ได้จนต้องเดินออกมารอที่บ้านแบบนี้

 “คุณหญิงค่ะ เข้าไปรอในบ้านไหมคะ น้ำค้างลงเดี๋ยวไม่สบายเอานะค่ะ เดี๋ยวดิฉันอยู่รอให้เองดีกว่าค่ะ” สาวใช้ที่เดินออกมากับเจ้านายตัวเองถามออกไปอย่างเป็นห่วงเจ้านายตัวเอง ที่ตอนนี้เอาแต่เดินไปเดินมา ใจนึงก็เป็นห่วงคุณหนูของตัวเองเลยอาสาที่จะอยู่รอให้แทน

 “ขอบใจนะแต่เดี๋ยวฉันอยู่รอเนี้ยละจ้ะ” คุณหญิงของบ้านยกยิ้มให้กับสาวใช้อย่างซึ่งใจในความเป็นห่วงของหล่อน

 “ค่ะ”

 

 

 ในขนาดที่คุณหญิงของบ้านกำลังยืนรอลูกชายอยู่นั้น ในอีกด้านนึงที่ไคกับจงแดเดินจับมือกันอย่างมีความสุขที่ได้ออกมาเที่ยวด้วยกันตามประสาวัยรุ่น

 “ยิ้มอยู่ได้เป็นบ้าหรือไง?” จงแดที่หันมองนี้มองนั้นตามทางที่ตัวเองกำลังจะเดินกลับอยู่นั้น ก็หันกลับมามองคนข้างกลายตัวเองที่มองเขาอยู่แล้วพร้อมส่งยิ้มแบบโรคจิตมาให้จงแด จงแดคิดงั้นนะ...

 “เปล่า...ก็แค่มีความสุข...ได้มาเที่ยวกับแฟนนะ” ไคพูดจริงแต่ไอ้ความจริงนั้นมันก็ทำให้แก้มทั้งสองข้างของจงแดนั้นมันมีสีแดงอมชมพูออกมาอย่างเห็นได้ชัด

 “บ้า!รีบเดินเลยจะได้ถึงบ้าน” จงแดกลบเกลื่อความเขินของตัวเองด้วยการหันหน้าไปทางอื่น แต่ก็ไปวายหันว่าคนข้างกายแล้วสั้งให้รีบเดินไวๆ

  “คร๊าบๆๆฮ่าฮ่าฮ่า!” ไคยกยิ้มให้กลับความเขินของแฟนตัวเอง จงแดนะเวลาเขินชอบพาลไปซะทุกอย่าง

 

 

 

 

 “จงแด!ทำไมวันนี้ถึงได้กลับค่ำจังลูก?!” จงแดที่มัวแต่เดินก้มหน้าจับมือไคแก่วงไปมาเบาๆ ก็รีบเงยหน้ามามองคนที่เรียกชื่อตัวเองเสียงดัง

 “แม่...” จงแดที่รู้ว่าคือใครก็หลุดเสียงเรียกเบาๆ ส่วนไคเองก็หันมามองหน้าจงแดกับผู้หญิงที่เดินมาหยุดที่หน้าพวกเขาทั้งสอง ก่อนจะปล่อยมือที่จับมือจงแดออก แล้วทำความเคารพบุคคลหน้าตัวเอง

 “........” คุณหญิงคิมเห็นคนที่มากับลูกชายตัวเอง ยกมือขึ้นมาไหว้เขาอย่างน้อมนอบ ตัวเองก็เพียงแค่ส่งยิ้มไปให้ แล้วหันมาสนใจลูกตัวเองต่อ

 “คือว่า....” จงแดก็ไม่กล้าบอกแม่ที่สาเหตุกลับบ้านดึกก็เพราะว่าหนีเที่ยวอยู่

 “.........”

 “คือผมพาจงแดไปเที่ยวนะครับ ยังไงก็ต้องขอโทษคุณแม่จงแดด้วยนะครับที่ไม่ได้มาขออนุญาติก่อนนะครับ” คุณหญิงคิมหันมามองหน้าผู้ชายๆข้างจงแด ที่เป็นฝ่ายเล่าสาเหตุเองทั้งหมดอย่างหนักแน่นและที่สำคัญยังยกมือไหว้ขอโทษเขาอีก ก็เลยทำให้คุณหญิงคิมไม่ได้โกรธอะไรมาก แต่ในฐานะคนเป็นแม่ อย่างน้อยให้ลูกชายเธอโทรมาบอกบ้างก็ยังดี

 “.........”

 “ไม่เป็นไรจ้ะ แต่จงแดลูกวันหลังจะไปไหนให้โทรมาบอกแม่ก่อนก็ยังดีนะลูกแม่ละเป็นห่วง นึกว่าจะเป็นอะไรกัน แม่ก็ต้องขอบคุณด้วยนะลูกที่มาส่งจงแด หนู....” คุณหญิงหันมาดุจงแดนิดหน่อยแล้วหันมาทางไคเพราะอยากรู้ชื่อของคนที่มาส่งลูกตัวเอง

 “คิม จงอิน ครับหรือเรียกไคก็ได้นะครับ” ไคตอบคุณหญิงอย่างรู้ทันพร้อมส่งยิ้มหล่อๆไปให้ 

 "จ้ะ จงแดลูกหนูรีบเข้าบ้านดีกว่าจ้ะตอนนี้คุณพ่อยังไม่กลับมา เข้าไปแล้วรีบอาบน้ำแล้วนอนเลยนะลูกเข้าใจไหม ส่วนไคใช่ไหมจ้ะแม่ขอบคุณมากๆเลยนะลูกที่มาส่งจงแด แต่วันหลังจะไปไหนมาไหนกันโทรมาบอกให้แม่หายเป็นห่วงก็ยังดีจ้ะ" คุณหญิงคิมตอบรับกลับไป หลังจากนั้นก็รีบเร่งให้ลูกชายของตัวเองรีบเข้าก่อนที่สามีของเธอจะมาเห็นไม่งั้นทั้งเธอและลูกอาจจะโดนต่อว่า และยิ่งไปกว่านั้นสามีของเธออาจจะต่อว่าไคด้วยก็ได้โทษฐานพาลูกชายคนเล็กของบ้านคิมไปไหนมาไหนกันสองต่อสองที่สำคัญยังกลับดึกกันอีก 

 "ครับ งั้นผมลาเลยนะครับจงแด ไคกลับก่อนนะครับ" เมื่อกล่าวลาอะไรกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุณหญิงคิมและแม่บ้านที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่รอจงแดก็พากันเข้าบ้านทันทีพร้อมกับจงแด 


 ส่วนไคที่เห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จงแดเข้าบ้านอย่างปลอดภัยก็ถึงเวลาที่เข้าต้องรีบกลับบ้านบ้างแล้ว ไม่งั้นได้โดนคุณหญิงบ่นหูชาแน่ๆ 

 "เฮ้อ..." ในระหว่างทางที่เดินกลับบ้านก็เอามือทั้งสองข้างมาถูเข้าหากันเพื่อให้คลายความอุ่นออกมา เพราะเวลานี้อากาศชั่งหนาวเย็นยะเยือก 


 "โอ๊ย!" แต่คงเพราะวันนี้เป็นวันโชคร้ายของไคละมั่งถึงทำให้...


 ตุบ!ๆๆ ปึก!ๆๆ 

 

 "อึก!" เสียงของฝ่าเท้าที่ไคไม่สามารถนับได้ว่าเท่าไหร่แต่มันก็ไม่ต่ำกว่าสี่อย่างแน่นอน ก็ประเคนใส่หน้าท้องของเขาอย่างแรง ไม่มีการพูดคุยอะไรให้เสียเวลากันก่อนแม้แต่น้อย ไคตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากยอมให้คนที่กำลังเล่นงานเขาอยู่นั้นพอใจและปล่อยเขาไปแต่มันไม่ง่ายนะสิ...

 "อย่าเพิ่งยิ่ง....เดี๋ยวคุณแบคฮยอนจะจัดการมันเองแค่เอาตัวมันไปให้ก็พอ...หน้าที่เรามีแค่นี้ ไป!เอามันขึ้นรถ" 

 "จงแด....อึก!" นั้นเป็นคำพูดสุดท้ายที่ไคหลุดออกมากับตัวเองพร้อมกับชื่อของคนอีกคน ที่หนึ่งในคนที่ทำร้ายเขาหลุดปากพูดออกมา เขาไม่อยากจะเชื่อว่าคือ......แบคฮยอน.... 


 และสติของไคก็ดับวูบไป.......



  "โอ๊ย!" จงแดที่ตอนนี้ไม่รู้อะไรเลยว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นกับคนรักของตัวเอง แต่ก็เหมือนว่าพระเจ้าจะส่งสัญญาความกังวลผ่านเศษแก้วนมที่จงแดทำหลนมือเมื่อสักครู่ 

 "....ไคถึงบ้านหรือยังนะ...." 



 


 LINE:ไคถึงบ้านแล้วนะจงแด ฝันดีนะครับ 21.45น. 


 "อ้าวว่าจะทักไปซะหน่อย...ฝันดีเหมือนกันนะไค" จงแดที่เห็นว่าคนรักส่งข้อความมาหาตนก่อน ความคิดก่อนก็เลยพับเก็บทันที หลังจากนั้นจึงล้มตัวลงนอนทันทีก็ในเมื่อแฟนหนุ่มกับถึงบ้านแล้วเขาก็สบายใจแล้ว.................ความกังวลใจของจงแดนี้มันหลอกง่ายซะจริงๆ.........เห็นว่าเป็นข้อความของไคที่ส่งมาว่าถึงบ้านแล้วก็หมดกังวลทันที......โดยไม่รู้ว่าคนส่งมาใช่ไคหรือเปล่า.....



 TBC.


 - กลับมาต่อเรื่องนี้ให้จบๆไปเป็นเรื่องๆเด้อ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #166 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:02
    ไคจะเป็นอะไรมากมั้ย แบคจะทำอะไรไค
    #166
    1
    • #166-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 62)
      4 พฤษภาคม 2561 / 13:41
      ไม่รู้~~
      #166-1
  2. #165 Jin2503 (@Jin2503) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 11:16
    ไค~~ จิเป็นไรมากมั้ยอ่า
    #165
    1
    • #165-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 62)
      4 พฤษภาคม 2561 / 13:42
      ก็ไม่รู้เหมือนกันจิ~~
      #165-1