ตอนที่ 46 : Got it? - DoChen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 ม.ค. 61



  คุณคิดว่ารักแท้...มันจะมาตอนไหน...? 


                           ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นสิ่งที่เราเจออยู่ทุกวันๆ ทำสิ่งนั้นอยู่ทุกๆวัน...


                           ว่าป่ะ!?



 "...." 


 "...." 


 "...." 


   ภาพของชายหนุ่มทั้งสองคนที่อีกคนหนึ่งกำลังนั้งมอง ช่อดอกไม้ที่ตัวเองได้มาจากหนุ่มสาวๆในโรงเรียน 

   กับอีกคนนึงที่นั้งมองใบหน้าน่ารักๆ ของเพื่อนตัวเอง...


 "นี้ นายมองช่อดอกไม้มาครึ่งชั่วโมงแล้วนะ มันพรุนหมดแล้วล่ะ จงแด


 "ก็...เราไม่รู้นิว่า จะเอาคุณดอกไม้ไปไว้ที่ไหน ที่บ้านเราคุณม๋าม๊าก็บอกว่าคุณแจกันไม่พอแล้วอ่ะ คยองวันนี้..." เด็กหนุ่มว่าทำหน้าตาอ้อนในสิ่งที่ต้องการ


 "งั้นรอก่อนได้ไหม? วันนี้อยู่เคลียร์งานที่ห้องสภา กลับไม่เย็นหรอกเดี๋ยวพาไปซื้อ อ๋อ...วันหลังปฏิเสธบ้างก็ได้นะ" แต่ชายหนุ่มที่ชื่อคยองซู ก็เมื่อรู้งานว่าตัวเอง ต้องพาแมวน้อยตรงหน้าอย่างจงแด ไปซื้อแจกันมาใส่ช่อดอกไม้ช่อที่.......สองหมื่น....ที่ได้รับจากหนุ่มรุ่นพี่ รุ่นน้อง รุ่นเดียวกัน ในโรงเรียนที่ขยันเอามาให้ 

 ตอนแรกเขาก็บอกให้จงแดปฏิเสธบ้างแต่เจ้าตัวบอกว่า"งื้อ~คยองซูเขาอุสาห์เอามาให้น้าาา~~" พร้อมกับใบหน้าน่ารักๆที่เอามาถูตรงแขนของเขา เป็นคุณ ทนการอ้อนไหวหรอ?


 "อื้น!เดี๋ยวเราจะรอนะคยองซู~~คยองซูนี้...น่ารักจังงง~~~จุ๊ป!" พูดพร้อมกับเอาหน้ามาถูแขนเขาแล้ว....จุ๊ปที่แก้ม เฮ้อ...ไม่สงสารใจเขาบ้างเลยหรือไง?


 "....อ...อืม งั้นก็มารอที่ห้องสภาเขาใจไหม?" พูดแล้วเสียงสั่น


 "รับทราบครับป๋ม!55" คยองซูได้ตายจากเราไปแล้วค่ะ...จากไรท์เตอร์


 ".....อืม.....ไปเรียนได้แล้ว...." 





  คุณคงคิดล่ะซิ!ว่าทำไมทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันจริงๆใช่ไหม ทำไมถึงมีจุ๊ปกันด้วย มีการอ้อน สำหรับจงแดอ่ะ!ใช่ แต่คยองซู....ไม่ใช่นะสิ....



                                 ทำไม คิม จงแดถึงพาโบจัง!

                      คนอื่นเขายังเข้าใจในการกระทำของคยองซูเลย...









  "....วันนี้พากันไปนะหล่ะ เอ๊ะ!ยังไงๆน้าาคู่นี้" เสียงเพื่อนร่วมสภาด้วยกันเอยขึ้นเป็นประโยคคำถามลอยๆ ก็จะอยู่ดีๆคิดเอาเอง


 "....That's private."


 "Wow! You have been hurt very much." แต่เพื่อนตัวสูงก็ยังคงไม่หยุดยั่วอารมณ์ของคยองซู


 "Go Fuck Yourself." 


 "เอ่อ! ไม่กวนแล้วก็ได้เว้ย!" 


 

 จงแด ที่มานอนรอคยองซูจนเวลาเลยมาได้สี่โมงกว่า ก็นั้งสัปหงกอยู่ที่โซฟาหน้าห้องสภา ตัวสีครีม

 คยองซูที่เก็บของอะไรเสร็จแล้ว ก็เดินนวดคอออกมาจากห้องสถา ปกติสี่โมงครึ่ง งานในสภาทุกอย่างคือเสร็จหมดแล้ว แต่ก็ไอ้เพื่อนตัวดีอย่าง แจ๊คสัน หวัง มันดันกวนนะสิ ป่านนี้เขาได้ไปเดินเลือกของกับจงแด 


 "หึ ตอนไม่นอนว่าน่ารักแล้ว ตอนนอนยิ่งน่ารักไปใหญ่" คยองซูที่นั้งชันเข่าขึ้นข้างนึง พร้อมกับเอามือไปปัดกลุ่มผมที่ปกด้วยตานั้น 

 อ่า~เขาเหมือนโรคจิตเลยเนอะ มานั้งมองหน้าจงแดแล้วยิ้ม


 "อือ~~...(หาว)คยองซูมานานยังอ่ะ..." ลูกแมวน้อยที่กำลังนอนหลับอยู่ แต่เมื่อถูกรบกวนจากอะไรบ้างอย่าง ตาโตๆ ก็เลยตื่นขึ้นมา นั้งมองตาแป๋วๆ จะโดนคนตรงหน้าทำอนาจารเอานะ จงแดอ่า~~


 "อืม...วันนี้จะไปไหม...แต่มันมืดแล้วนะ...ม๋าม๊าจะเป็นห่วงเอา" ว่าพร้อมกับลูบผมนิ้มนั้น


 "งื้อ~~ก็จริงอ่ะแต่...เรามีคยองซูยังไงก็ปลอดภัย คุณม๋าม๊าไม่ห่วงหรอก" ตอบกลับพร้อมส่งยิ้มมาให้


 "แล้วถ้าวันหนึ่ง ไม่มีคยองซูจงแดจะทำยังไง" พูดพร้อมสังเกตสีหน้าคนตรงหน้า


 "งื้อ~คยองอย่าพูดแบบนั้นสิ เราใจไม่ดี" จงแดว่าพร้อมกัยก้มมองมือตัวเอง เขาเองก็คิดไม่ออกจริงๆว่าถ้าไม่มีคยองซู จะอยู่ได้ไหม? อาจได้?หรือไม่ได้...

 คยองซูที่เห็นอาการของคนตรงหน้า ก็อดเอ็นดูไม่ได้


 "ตอบก่อนสิ ถ้าไม่มีคยองซู...จะอยู่ยังไง หืม? ฟอด!" คยองซูว่าพร้อมกับกดจมูกของตัวเอง ไปที่แก้มขาวๆนุ่มๆนั้น 


 "ค..คยอง..." จงแดพูดเสียง พร้อมกับแก้มทั้งสองข้างที่สีแดงเหมือนลูกมะเขือเทศ อ่า~อยากจับฟัดตรงนี้จัง ทำไมน่ารักอย่างนี้ คิม จงแด 


 "....ว่าไง?" 


 "คยอง...เรา...ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เวลาเราอยู่ใกล้คยองหรือเมื่อกี้ ที่คยองทำกับเรา คุณหัวใจมันชอบเต้นแรงจัง งื้อ~เราจะเป็นอะไรไหม?" คยองซูไม่พูดอะไร แต่ขึ้นไปนั้งข้างจงแด พร้อมกับอุ้มจงแดให้มานั้งที่ตักตัวเอง 


 "อ๊ะ!ค...คยองจะทำอะไร..." 


 "ก็จะได้รู้ไง ว่าคุณหัวใจเต้นแรง เพราะอะไร..." 


 "อื้อ!ๆอื้อ!" จงแดที่ตกใจกับการกระทำที่คนตรงหน้าทำ ทำให้คนตรงหน้าจู่โจม สามารถเอาลิ้นเข้าไปทักทายลิ้นของจงแดได้ 


 "....รู้ยัง...ว่าทำไม...(เลือนปากไปจุ๊ปที่ตรงหัวใจ)คุณหัวใจของจงแด ถึงใจเต้นแรงกับเรา หืม?" 


 "แฮ่ก!ๆ...อ๊ะ!" จงแดที่ยังไม่ได้ตอบคำถามของคยองซู ก็ต้องตกใจอีกรอบสอง เมื่อจู่ๆชายหนุ่มก็ประคองหัวของจงแด แล้วให้นอนราบไปกับโซฟา โดยที่มีคร่อมอยู่


 "ถ้ายังไม่รู้....ก็จะทำให้มัน get " 


 "รู้แล้วๆ!เรา...เราๆรู้แล้ว งื้อ~อย่าทำนะ...เดี๋ยวมีคน...มาเห็น" คนตรงว่าพร้อมก้มหน้างุงิงอยู่คนเดียว แต่คยองซูก็ยังได้ยิน


 "รู้ว่า" ยังไม่เลิกแกล้ง


 "ว่า...ว่าคุณหัวใจ...รัก...คยอง" คยองซูรู้สึกว่า 


 "แค่คุณหัวใจหรอ? แล้วจงแดรักคยองไหม" ว่าพร้อมกับโน้มตัวสูดดมซอกคอ ขาวๆหอมๆนั้น 


 "...ค...คยอง...พอเถอะ...ตอนนี้คุณหัวใจเหมือนจะกระเด็น ออกจากร่างเราเลย" เด็กน้อยเอ้ย..


 "สรุปแล้ว....แค่คุณหัวใจหรอ หืม?" ยังไม่หยุดทำให้หัวใจจงแดหยุดเต้น พร้อมกับเอาจมูกไปเขี่ยเบาๆ ที่หน้าผากเนียนๆนั้น หอมจัง...


 "....เราก็...ม...เหมือนกัน..." 


 "กลับบ้านกันเถอะ...จงแดงี่~~" คยองซูว่าพร้อมกับลุกออกจากตัวจงแด แล้วยืนมือให้คนที่นอนอยู่ ตอนนี้ลุกขึ้นมานั้งแล้ว


 "อืมๆ" จงแดก็ยืนมือออกไปรับน้ำใจของคยองซู


 "...." 


 "อ๊ะ!" จงแดที่ส่งเสียงตกใจ เมื่อคยองซูที่ดึงจงแดขึ้นมาเข้าหาตัวเอง พร้อมกับมือปลาหมึกที่โอบเอวจงแดไว้


 "...ป่ะ"






 หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เดินจูงกันเดินออกจากตัวโรงเรียนไป พร้อมกับแสง เสียงที่เป็นใจให้กับทั้งคู่










 "ป๊า!กลับมาแย้วววว" เสียงของลูกชายวัยห้าขวบ ส่งเสียงเจี้ยวจาว

 คยองซูหลังจากกลับมาจากบริษัทตัวเอง จากอาการปวดเมื่อยเมื่อกี้ ก็หายไปครึ่งนึงเมื่อเห็นลูกชายตัวเอง จะเต็มต้องมีม๊าด้วยสิ


 "คร๊าบบ~ป๊ากับมาแล้ว แล้วม๊าล่ะครับ จงคยอง" ลูกชายตัวน้อยเหมือนรู้หน้าที่ก็ชี้ไปที่ครัว ที่ตอนนี้มีกลิ่นอาหารหอมๆลอยออกมา 


 "เดี๋ยวป๊ามานะครับ จงคยองไปดูการ์ตูนก่อนเนอะ..." 







 "อ๊ะ!คยอง!เราตกใจหมดเลย" คยองซูที่ค่อยๆเดินมาข้างหลังของภรรยาตัวเอง ก็เข้าไปสวมกอดจากทางด้านหลัง จงแดเองที่กำลังทำกับข้าวอยู่ก็สะดุ้งสุดตัว


 "อาหารหอมจังแต่เอ๊ะ....แก้มม๊าจะหอมไม่น้าา ฟอด!! ฟอด!!" ยังไม่ทันที่จงแดจะได้ตอบ คนที่สวมกอดก็พิสูจน์ด้วยตัวเองทันที ร้ายกาจ!


 "นี้คยอง!เดี๋ยวลูกมาเห็นนะ" 


 "ลูกดูการ์ตูนอยู่ ก็รัก อยากให้รู้" 


 "ก็รู้แล้วไงเล่า!รู้ตั้งแต่วันที่คยองจูบเรา....แล้ว" จงแดว่าพร้อมใบหน้าที่แดง 


 "ก็ลองยังไม่รู้สิ จะทำลูกอีกเป็นโหลเลย" ว่าพร้อมกับเอาคางไปไว้ที่ไหล่จงแด 


 "จะบ้าหรอ!!!" 


 "5555" 




THE END...



- มันเป็นฟิคชั่ววูบอย่าถือสาห์ไรท์เลยค่ะ เนื่องจากนั้งทำคณิตแล้วมันคิดบ่ออก เลยผ่อนคลายคะ55 เรียกสั้นๆว่า "ปึก"นั้นเองค่าา






                    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #123 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 07:24
    โอ้ยชอบอะไรแบบนี้
    #123
    0
  2. #91 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 21:57
    ก็เขารักกันนนนน
    #91
    0
  3. #90 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 21:36
    โอ้ยยย คุณหัวใจจ น่ารักกก มีตัวน้อยกันด้วย
    #90
    0