ตอนที่ 43 : แต่ปางก่อนEp.6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 ก.พ. 61

 วันนี้เป็นวันหยุดของเด็กมัธยมปลายอย่างจงแด ที่ตอนนี้ลุกขึ้นมานั้งอ่านหนังสือเรียนอย่างทุกวันที่หน้าบ้าน 


 "จงแด...อ่านอะไรหรอเรา หืม?" 


 "อ๊ะ! พี่มิกซอก!ผมตกใจหมดครับ กำลังอ่านหนังสือเรียนครับ พี่มิกซอกมีอะไรหรอครับ?" จงแดตกใจกับเสียงของพี่ชายตัวเองที่ไม่รู้ว่ามาตอนไหน แต่ก็หันไปตอบคำถามของพี่ชายที่ตอนนี้กำลังนั้งลงตรงเก้าอี้ข้างๆตัวเอง...


 "เปล่าหรอก พี่เห็นเรานั้งอยู่คนเดียว เลยมานั้งเป็นเพื่อนกันไอ้....คริสนะ" 


 "อ...อ๋อครับ" จงแดที่นึกได้ว่าวันนี้คริสจะมาทานข้าวที่บ้านด้วยก็ส่งยิ้มเล็กน้อยไปให้พี่ชายตัวเอง...


 "....อืม...ว่าแต่....แบคมันไปไหน?เดี๋ยวนี้พี่ไม่ค่อยเห็นมันเลย....ทะเลาะอะไรกันหรือเปล่า" 


 "...เอ่อ..." จงแดที่ไม่รู้จะตอบยังไงดี เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแบคฮยอนไม่มาหาเขาเหมือนปกติ เขาเคยส่งข้อความและก็โทรหาไปหลายครั้งแล้ว...แต่....ไม่มีอะไรตอบกลับมาเลย....


 "ถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร..." มิกซอกที่เห็นสีหน้าไม่อยากตอบของน้องตัวเอง ก็ปัดเรื่องนี้ออกไปทันที...


 "ครับ..." จงแดเองก็เลยกลับมาอ่านหนังสือของตัวเองเหมือนเดิม...











ปริ๊นน!!!





   สองพี่น้องนั้งอยู่บ้านจนถึงเวลาที่แขกคนสำคัญของบ้าน(หรอ) มาตามนัด....


 "พี่ว่าเราเข้าบ้านไปก่อนนะจงแด...ช่วยคุณแม่จัดอาหาร...เดี๋ยวพี่ต้อนรับแขกก่อน...." มิกซอกบอกให้น้องตัวเองเข้าไปก่อน 


 "...." จงแดเองเมื่อได้รับคำสั้งจากพี่ชาย ก็พยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจ เจ้าตัวเลบเก็บของ ของตัวเองแล้วเดินเข้าบ้านไป....



  คริสที่ลงรถมาแล้ว ก็ไม่เห็นคู่หมั้นตัวเองเหมือนตอนที่เขาขับรถเข้ามาในตระกูลคิม คริสเลยเดินตรงไปหาว่าที่พี่เขยตัวเอง...


 "สวัสดีครับ...พี่มิกซอก..." คริสทำความเคารพมิกซอก แต่ก็ได้สีหน้าอันเฉยชากลับมาแทน...


 "อืม...สวัสดี...พ่อฉันรอนายอยู่ข้างใน...เข้าไปสิ....เดี๋ยว!" 


 "ครับ..." คริสที่หันกลับมาพร้อมสีหน้าสบายๆ ก็เห็นสีหน้าของมิกซอกที่เหมือนจะพร้อมฆ่าเขาได้ตลอดเวลา ถ้าใกล้จงแด...


 "อย่าเข้าใกล็น้องชายฉัน เด็ดขาด!!" คำสุดท้ายมิกซอกกดเสียงต่ำลงทันที...


 "เอิ่ม...ทำไม...ผมจะเข้าใกล้จงแดไม่ได้ครับ...พี่เขย..." คริสทำหน้าทะเล้นก่อนสักพัก หันมาถามเหตุผลจากมิกซอกด้วยใบหน้าที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย...จนทำให้เบื้องล่างของมิกซอกพร้อมจะกระตุ้นใส่หน้าคริสได้ทันที....


 "มึง!....คริส...ฉันขอได้ไหม...น้องชายฉันไม่ได้รักนาย...นาย..." คริสเสหน้าหนีทันทีเมื่อจะได้ยินประโยคเดิมๆ...


 "นายช่วยถอนหมั่นได้ไหมคริส....ขอโทษนะครับ แต่ผมรักจงแด..." แต่ก่อนที่มิกซอกจะพูดประโยคเดิมๆที่เคยขอคริสไว้ คริสก็แทรกพูดขึ้นมาก่อนทันที...


 "...." 


 "...." จนเกิดความเงียบขึ้นกับทั้งสองคน ทั้งสองต่างจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร....คนหนึ่งที่รักน้องตัวเองกับอีกคน....ที่รักรักแรกของตัวเอง....


 "...." 


 "...." 


  ".....พี่มิกซอก พี่คริสครับ....คุณพ่อกับคุณแม่ให้มาตามไปทานข้าวครับ...." แต่ก็เหมือนเสียงสววรค์มาโปรด เพราะเสียงใส่ของจงแดทำให้ทั้งสองคนใจอ่อนยวบทันที...


 "....โอเคๆเดี๋ยวพี่กับคริสตามเข้าไปนะ..." มิกซอกที่หันหลังให้จงแดอยู่ก็หันมาพูดกับน้อง พร้อมส่งยิ้มให้...


 "...." คริสเองก็ไม่พูดอะไร นอกจากส่งยิ้มให้จงแดอย่างจริงใจ....







  หลังจากที่ทุกคนในบ้านและแขกพิเศษมาพร้อมกันที่ห้องรับประทานอาหารครบแล้ว ทุกคนก็นั้งในที่ของตัวเอง โดยที่จงแดนั้งข้างคุณแม่ของตัวเอง ตรงข้ามกับมิกซอกกับคริสที่นั้งกันอีกฝั่งหนึ่ง โดยหัวโต๊ะคือประมุขตระกูลคิม...


 "คริสนี้...หล่อขึ้นเยอะเลยนะหลานลุง" คุณคิมหันมาพูดกับคริสพร้อมระบายยิ้มออกมา...


 "55ๆขอบคุณครับ ไม่ขนาดนั้นหรอกครับคุณลุง ผมหล่อน้อยกว่าคุณลุงอีกครับ" คริสเองก็ถ่อมตัวเอง พร้อมกับคุยตอบโต้กับ คิม คิบอม...


 "55ไอ้หลานชายนี้!มันชั่งพูดถูกใจลุงจริงๆ เอ่อ!ว่าแต่อี้หนานเป็นไงบ้าง บินกลับเซียงไฮ้แล้วมันก็ไม่ยอมบอกลุง ลุงจะได้ไปส่ง เฮ้อ...เจ้าเพื่อนคนนี้นิ!" 


 "ป๊าสบายดีครับ ที่ไม่ได้บอกคุณลุงเพราะป๊าเห็นว่าคุณลุงยุ่งๆนะครับ" 


 "อืม...เอาๆทานกันต่อเถอะ....จงแดลูก...เป็นอะไรหรือเปล่า...อาหารไม่อร่อยหรอ?พ่อจะได้ให้แม่บ้านเขาไปเปลี่ยนมใหม่" จงแดที่มีสีหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่เวลาที่คริสคุยกับคิบอมแล้วชอบหันมามองเขาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์...



"ป..เปล่าครับ...ผมแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายนะครับ...." จงแด ก็ยังเป็นจงแดอยู่วันยันค่ำไม่ชอบบอกความรู้สึกของตัวเองให้ใครรู้ แต่มิกซอกและแม่นั้นรู้ดีว่าน้องและลูกตัวเองเป็นอะไร...


 "ใช่หรอ...พี่คิดว่าอาหารเป็นผิดซะอีก...พี่ว่าเราไปนอนพักดีกว่าเนอะ...เดี๋ยวมันจะมีสัตว์บ้างตัวใช่สายโลมเลียนเราอีก...ขึ้นไป..." 


 "มิกซอก!...แกนี้นะ!" 


 "พี่ว่า...น้องจงแดก็ขึ้นไปพักผ่อนเถอะครับ....เดี๋ยวบ่ายเราจะได้มีแรงไปเลือกชุดหมั่นกับแหวนกันครับ..." จงแด มิกซอกและแม่ทั้งสามคนต่างตาโตกับคำพูดของคริสเว้นแต่...


 "เอ่อ...ใช่ๆพี่คริสจะพาเราไปดูชุดหมั่นตอนบ่าย พ่อว่าเรารีบไปพักผ่อนเถอะ จะได้ไปไหวตอนบ่าย.." 


 "น้องไม่สบาย...ทำไมยังให้ไปดูชุดบ้าบออะไรอีกล่ะครับ..." มิกซอกที่โดนดุไปรอบที่แล้วก็ยังไม่หยุด เขารู้ว่าคริสมันคิดอะไร...เข้าทางแม่เขาไม่ได้...ก็เข้าทางพ่อ...


 "ฮึ้ย!อะไรของแกห๊ะ!มิกซอก....แกเป็นอะไร...ฉันรู้นะว่าแกไม่ชอบคริส...." 


 "พ่อรู้แล้ว แล้วจะถามอะไรผมอีกครับ...แล้วพ่อรู้ไหมครับ!ว่าน้องไม่อยากหมั่นกับมัน..." มิกซอกว่าแล้วลุกขึ้นทันที...


 "พี่มิกซอก!/มิกซอก!" ทั้งแม่และจงแด...


 "...." คริส


 "มิกซอก!แกชักจะเหิมเกินกับฉันเกินไปแล้วนะ!" คิบอมว่าพร้อมชี้หน้าใส่มิกซอก 


 "คุณคะพอเถอะค่ะ มิกซอกขึ้นไปบนห้องก่อนลูก" แทยอนที่เห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดีแล้ว ก็เป็นฝ่ายบอกให้สามีและก็ลูกหยุดทะเลาะกัน...


 "ไม่ครับแม่!ดีเหมือนกันวันนี้มันมา ผมจะได้เคลียร์เรื่องทุกอย่าง!พ่อรู้ไหมว่าน้องไม่ได้เต็มใจจะหมั่นกับมันเพราะคำสัญญาบ้าบอของพ่อกับเพื่อน...."




เพียะ!!



  "คุณคะคุณทำเกินไปแล้วนะคะ" แทยอนเขามาห้ามสามีตัวเอง  


 "เหอะ!ที่มันกล้าเหิมเกินกับฉัน ก็เพราะคุณนะแหละ!ให้ท้ายกันดีจริงๆ..." แต่คิบอมกับไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเมื่อกี้...


 
  คริสที่เห็นว่าเหตุการณ์เริ่มจะบานปลายไปกันใหญ่ เจ้าตัวเลยเป็นฝ่ายห้ามเพื่อนพ่อตัวเองแทนซึ่ง...มันก็ได้ผล


 "คุณลุงครับผมว่าค่อยๆคุยกันดีกว่านะครับ ส่วนวันนี้ผมว่าน้องจงแดคงไม่สะดวกไปเลือกแหวนกับชุดหรอกครับ" มิกซอกที่เห็นการกระทำของคริส เจ้าตัวก็หันหน้าหนีไปทางอื่น...


 "...อืม...เอางั้นก็ได้...ลุงขอโทษคริสด้วยแล้วกัน...ถ้าต้องมาเจอคนแบบมิกซอกมัน" มิกซอกหันหน้าหนีไปทางอื่นพร้อมกับแสยะยิ้มอย่างนึกสมเพชตัวเอง...อะไรกัน พ่อยังเห็นเขาเป็นลูกอยู่ใช่ไหม?...


 "ผมต่างหากครับ ที่ต้องขอโทษคุณลุงที่ทำให้....(พูดแล้วมองไปที่มิกซอก)...คุณลุงแล้วพี่มิกซอกต้องทะเลาะกันครับ ไว้วันหลังผมจะมาใหม่นะครับ..." มิกซอกอยากจะให้ถ้วยรางวัลนักแสดงดีเด่นให้คริสจริงๆ...พี่มิกซอก..อย่างคริสนี้เนี้ยนะจะเรียกเขาว่าพี่ เหอะ!!...


 "ครั้งหน้ายังมีอีกหรอ!" มิกซอกว่าพร้อมกับยิ้มแล้วมองหน้า หาเรื่องคริส...


 "...." คริสที่เงียบ ไม่ตอบโต้อะไรกลับมิกซอก...เหมือนที่เคยทำเวลาอยู่ด้วยกันสองคน...


 "นี้!ฉันว่าเธอเอาลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอ ไปเก็บสักทีเถอะ! อย่าให้มันมาทำมารยาทแบบนี้กับแขกของฉันอีก" 


 "...ค่ะ...มิกซอกขึ้นไปบนห้องก่อนนะลูก จงแดก็ขึ้นไปดูแลพี่เขาไปลูกไป..." แทยอนที่ทำอะไรมากไม่ได้ ก็ต้องทำตามที่สามีบอก...นี้หรือเปล่าที่เขาเรียกว่า...ช้างเท้าหลัง...


 "ค...ครับ...พี่มิกซอกขึ้นไปบนกันเถอะครับ...ไว้วันหลัง...ค่อยไปก็ได้ครับพี่คริส...ไปกันเถอะครับพี่มิกซอก" จงแดที่ทำตามคำสั้งของมารดาตัวเอง ก็ไม่วายหันไปบอกกับคู่หมั่นตัวเอง แม้ว่าสิ่งที่บอกมันจะขัดกับปากเจ้าตัวเองอย่างไร แต่ถ้ามันทำให้พี่ชายเขาไม่ต้องโดนพ่อบ่นและทะเลาะกันอีก เขาก็จะทำ...


 "ครับ..น้องจงแด" คริสหันไปมองมิกซอก ยกยิ้มอย่างผู้ชนะ และหันกลับมาหาคู่หมั่นตัวเองที่ตอนนี้ห้ามไม่ให้พี่ชายตัวเอง มาต่อยเขา แต่ถ้าถามว่าเขาจะยอมไหม คงไม่!แต่ตอนนี้ขอแสดงละครก่อนนะ...หึ...



 














 Talkกับไรท์


- เดี๋ยวจะมาต่อนะค่ะ 


- ทะยอยอัพจร้าาา


- หายไปนานแล้วเนอะ...ติดตามตอนต่อไปนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #148 Thanachawan (@Thanachawan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 15:00
    คริสเอาสุพันหงษ์ไปเลยนักแสดงยอดเยี่มแอคติ้งดี
    #148
    0
  2. #81 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 22:53
    รอค้าาา
    #81
    0
  3. #80 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 06:39
    รอจร้าาา
    #80
    0
  4. #79 TeerakanJaisan (@TeerakanJaisan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 21:45
    รอนะค้า
    #79
    0