ตอนที่ 42 : แตปางก่อน Ep:5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ม.ค. 61

     Jongdae Part

  คุณเคยเป็นไหมครับ....ใจเต้นแรงกับคนที่เพิ่งเจอกันแค่วันแรก เอ๊ะ!ไม่สิ สำหรับผมคงต้องบอกว่าเห็นเขามานานแล้วล่ะครับ วันนี้ที่พบเผลอสบตากับไค....มันทั้งผูกพันธ์....มันเหมือน....มีผีเสื้อร้อยๆตัวบินอยู่ในท้องอ่ะครับ...ท้องมันโหวงๆนะครับ...นี้หรือเปล่าที่เขาเรียกว่า"ตกหลุมรัก"...


   "จงแด...จงแด...จงแด! เป็นอะไร?" โอ๊ะ!มัวแต่คิดเรื่องอะไรก็ไม่รู้เรา ตอนนี้ผมกับพี่มิกซอกกำลังนั้งอยู่ที่ห้องนั้งเล่นโดยที่พี่มิกซอกกำลังดูบอล และผมที่กำลังหยุดอ่านหนังสือเรียนครับ


   "ครับ!ๆ พี่มิกซอก" พี่มิกซอกที่เห็นผมได้สติแล้ว ก็มองหน้าผมอย่างต้องการคำตอบครับว่าผมเป็นอะไร


   "ไม่สบายหรือเปล่า?พี่เห็นนายเงียบๆไป...มัวแต่เหม่อถึงใครก็ไม่รู้" 


   "อ...อ๋อ!หรอครับ...คือผมแค่คิดเรื่องการบ้านที่ครูสั้งเฉยๆครับ" ขอโทษนะครับพี่มิกซอกที่ต้องโกหก...


   "ให้พี่สอนไหม?" อ่า~พี่ชายผมทำไมใจดีจัง แต่...การบ้านที่ผมคิดหนัก...มันวิชาอะไรล่ะครับ จะได้โกหกไปเนียนๆ...


   "ไม่เป็นไรครับ...คือ..." พี่มิกซอกที่เห็นสีหน้าของผมก็หรี่ตามองอย่างจับผิด...


   "วิชาอะไร?ยากขนาดนั้นเลยหรอ?" พี่มิกซอกใส่คำถามมาอย่างผมตั้งตัวไม่ทันเลยครับ ซวย!!แล้วคิม จงแด...


   "เออ...คือ...วิชา...." คิดซิๆๆ!!!


   "หืม?"


   "ป...ประวัติศาสตร์ครับ!" พอผมพูดชื่อวิชาหน้าพี่มิกซอกเหว่อเลยครับ เพราะว่าพี่มิกซอกไม่ค่อยถูกกับวิชาแบบนี้ครับ วิชาที่ถามได้ก็ คณิต วิทย์ หรือวิชาที่ใช้หัวเยอะหน่อยครับ แฮร่ๆๆ


   "อ่า~ๆๆพี่ลืมได้ไงเนี้ยว่านายเรียนคนละสายกับพี่ พี่ขอไม่ยุ่งก็แล้วกันนะจงแดอ่า~เอ่อว่าแต่...." นี้ยังไม่หมดคำถามอีกหรอครับ...


   "ใครมาส่งนาย...ไม่ใช่แบคนี้ เอ๊~~น้องพี่นี้เสน่ห์น้าาาเดี๋ยวก็คนนูนคนนี้...อืม...เลือกใครดีน้าา โอ๊ย!!แม่ผมเจ็บนะครับ" 55ผมที่กำลังจะเตรียมคำตอบให้พี่ชายตัวเอง ก็เห็นผู้หญิงของบ้านที่ผมรักที่สุดในชีวิต ที่ไม่รู้ว่าเข้ามาตอนไหนตีไปที่แขนของพี่ซอกครับ เจ็บหน้าดู~~


  "....." ผม


  "แกนะแหละ!ตามิกซอกแซวอะไรน้องห๊ะ!" 


 "ก็จริงนิครับก็ทั้งค...คริส...อ่า~จงแดพี่ขอโทษนะพี่...พี่..." ผมที่มีสีหน้าเศร้าลงทันทีเมื่อนึกถึงชื่อของคนที่คุณพ่อของผมอยากจะให้แต่งงานด้วยเพราะ....คำสัญญาแท้ๆ


 "...." คุณแม่


 "ไม่เป็นไรครับ...." ผมที่ฝืนยิ้มพร้อมกับก้มลงไปอ่านหนังสือตัวเอง...


 "มิกซอกนิ!จงแดลูก...ถ้าหนูไม่อยากแต่ง...แม่..." 


 "...." พี่มิกซอก


 "ไม่เป็นไรครับ...พูดไป...คุณพ่อก็ไม่ยอมอยู่ดีล่ะครับ..." คุณแม่ที่เดินมานั้งลงข้างผมที่โซฟาพร้อมกับเอามือมาลูบหัวผมอย่างที่ท่านทำบ่อยๆเวลาผมไม่สบายใจอะไรต่างๆ


 ".....ผมไม่เข้าใจคุณพ่อ....มันสมัยไหนแล้วทำไม...." 


 "มิกซอก....จุ๊ๆจงแด...หนูอย่าคิดอย่างนี้เพราะนี้ มันคือทั้งชีวิตของหนูเลยนะลูก แม่ไม่มีทางยอมเด็ดขาด...แม่จะช่วยลูกให้เต็มที่...แม่รักลูกนะ" 


 "พี่ก็เหมือนกันนะจงแด....พี่จะไม่ให้คนอย่างไอ้....คริส...มาเข้าใกล้น้องพี่เด็ดขาด!!!" 


 "ขอบคุณนะครับ..." 


 "....." มิกซอก


 "....." คุณแม่


   ตอนนี้เราสามคนแม่ลูกกอดกันเพื่อให้กำลังใจซึ่งกันและกันครับ ผมอยากให้ภาพแบบนี้อยู่กับผมไปนานๆครับ....ผมรักคุณแม่และพี่มิกซอกนะครับ....






Talkกับไรท์


- ไรท์มาอย่างงงๆงงไหม?


- ไรท์จะพยายามทยอยอัพน้าาาา แล้วตอนหน้าเจอกันค่าาา ช่วงนี้เป็นช่วงวันเด็กเนอะ 





  



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #78 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 16:34
    รอค่าาา
    #78
    0