ตอนที่ 26 : I don't like it.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 ธ.ค. 60

       
    MAYSTORYMAY  
                               
    MAYSTORYMAY  
                                "ถ้าหากคำว่ารักของพี่ หมายถึงต้องอยู่คนเดียว ต้องอยู่ลำพังในคืนคบรอบวันแต่งงานของเรา และถ้าผมเป็นคนสุดท้ายที่พี่จะคิดถึง....พี่เอาคำว่ารักของพี่กลับไปเถอะครับ...พี่ซิ่วหมิน"


       

          "พี่หมินครับ พี่จะกลับตอนไหนหรอครับ นี้ก็ดึกมากแล้วนะครับ"


          "อะไร!เรื่องแค่นี้เองหรอ? ที่นายโทรมาถาม!ก็รู้นิว่าวันนี้พี่ต้องประชุม ยังจะโทรมาถามอีก ถ้าจะมาถามแค่นี้พี่ว่างแล้วนะ!..."


                                        ตู๊ด!!ๆๆ



               "ค...ครับ..."นี้คงเป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้แล้วมั่งครับ ที่ผมได้รับน้ำเสียงแบบนี้ การตอบกลับแบบนี้ จากคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของผม จากที่ 


               "ครับ เดี๋ยวพี่ก็กลับนะ จงแดทานข้าวก่อนได้เลยครับ"


               "จงแดอ่า~พี่คิดถึงจงแดจังครับ..."


               "ไม่เหนื่อยเลยคร๊าบบ~~แค่ได้ฟังเสียงจงแด"


                "55+ขนาดนั้นเลยหรอครับ"


               

             แล้วคำพูดพวกนี้ มันหายไปไหนแล้วครับ ทำไมถึง....


              "เดี๋ยวพี่กลับนะจงแด พี่ไม่ว่างจริงๆ..."


              "นี้จงแดจะโทรอะไรมามากมาย! เสียงของนายมันจะทำให้รำคาญมากกว่าเก่า!แค่นี้นะ!"


               "หรอ...แค่นี้ใช่ไหมที่จะบอก..."



               ผมยังสำคัญอยู่ไหม?ในชีวิตของเขา หรือว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความรักของเราสองคนครับ? ผมเป็นภรรยาของเขาไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรหรอครับ? 


               หรือผมต้องบอกเขาว่าผมเป็นใครในชีวิตของเขา มีความรู้สึกอยู่นะ ตอนนี้ผมเหงาจังในคืนที่ไม่มีอ้อมกอดของเขา เขาถึงจะเจียดเวลาอันน้อยนิดมาอยู่กับผมครับ เขายังรักผมอยู่ใช่ไหมครับ?...




                             
ก่อนหน้า
ต่อไป
              "อะไร อย่าบอกนะว่าหมอนั้นไม่ว่างมาหาแก"อัน ฮียอน หรือ ฮานิคือชื่อของผู้หญิงที่ยืนถามผมอย่างโกรธเคือง แทนผมที่ได้รับการวางสายจากคนที่เป็นสามี



                พี่ฮานิเป็นพี่สาวต่างพ่อที่ผมเหลือเป็นคนสุดท้ายในครอบครัวของผมอยู่ครับ ถึงจะคนละพ่อแต่พี่ฮานิรักผมมากครับ อายุเราสองคนพี่น้องห่างกัน5ปีครับ 



                 สมัยมัธยมใครมาจีบผม ขอเบอร์ หรือแกล้งผม พี่สาวต่างพ่อคนนี้ของผมคนนี้ไม่ยอมเด็ดขาดครับ เดินไปหาถึงที่พร้อมกับกระชากคอเสื้ออย่างเอาเรื่องครับ ไม่ว่าจะผู้ชายที่มาขอเบอร์ แซวผม หรือผู้หญิงที่มาหาเรื่องผม จนบางทีผมก็คิดนะ ว่าใครเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ผมเป็นผู้หญิงหรือเขาเป็นผู้ชายกันแน่




                "ครับ...พี่อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิครับ พี่เขาติดงานนะครับ..."หน้าพี่ฮานิตอนนี้เหมือนคนเบื่อโลกเลยครับ พร้อมกับถอนหายใจแรงๆอย่างกับมันเป็นเรื่องน่าเบื่อของพี่เขาครับ...ทั้งที่เป็นเรื่องของผม..



                "ทำไมจงแด..."



               "พี่...หมายถึงอะไรครับ?"ที่จริงผมรู้ล่ะครับ ว่าเรื่องที่พี่ฮานิถามก็เรื่องเดิมๆ...


               "พี่รู้ ว่านายรู้ อย่ามาทำเป็นจะปัดไม่คุยเรื่องนี้ เมื่อไหร่...เมื่อไหร่ที่นายจะเลิกกับมัน...หึ!แล้วก็บอกว่าจะดูแลให้อย่างดี...กูไม่หน้าพลาดท่าปล่อยจงแดให้มึงเลย!"


               "พี่ฮานิครับ...ผมว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะครับพี่...ล..แล้ว.."ยังไม่จบคำพูดของผม พี่ฮานิก็แทรกเสียงขึ้นมาอย่างทันควัน และก็รู้ว่าประโยคของผมมันคืออะไร



               "แล้วผมก็มีความสุขดี หึ!ไหนความสุขของนาย!ความสุขที่ต้องกินคนเดียวทุกเย็น ความสุขที่นอนกอดหมอนข้างแทนผัวหรอ!หึ!ถ้านี้เรียกว่าความสุขของนาย พี่ก็ขอเป็นคนทำลายมันก็แล้วกัน ถ้านายยังไม่จัดการมันเองนะจงแด..."


                "พี่ฮานิครับ...."



                "จงแดทำไมนายไม่ลองคุยกับพี่ฮีชอลดูหน่อยล่ะ หืม?"นี้พี่ฮานิยังไม่ล้มเลิกที่จะให้ผมไปคบกับรุ่นพี่ของพี่ฮานิอีกหรอ


                "พี่ฮานิครับ แบบนั้นมันก็เหมือนผมคบชู้นะครับ และที่สำคัญผมก็รักพี่ซิ่วหมินครับ"


                 "ได้!แต่ถ้ามันยังทำแบบนี้อีก ไม่สนใจนาย พี่จะเป็นคนจัดการเอง ถ้านายยังไม่จัดการมัน แม้จะบังคับจิตใจของนายพี่ก็จะทำ...."พี่ฮานิพูดเสร็จ ก็เดินมากอดผม พร้อมกับลูบหลังของผม อ่ามันทำให้ผมนึกถึงตอนเด็กจัง


                   "จงแด...รู้ใช่ไหม ว่าพี่รักนายมาก..."


                   "ครับ..."


                   "และพี่ก็ยังจำสัญญาที่ให้กับพ่อแม่ และป๊าได้จงแด ในชีวิตของพี่คนที่พี่รักก็ไม่อยู่แล้ว มีแต่จงแดนะที่พี่รัก ตายแทนได้..."ผมรู้ว่าพี่ฮานิรักผมมาก...


                   "ครับ...ผมก็รักพี่ฮานิเหมือนกันครับ...ผมว่าเรากินข้าวกันเถอะเนอะ..."


                    








                    วันนี้ก็คงไม่ได้อยู่กับจงแดอีกแล้ว ผมนี้เป็นสามีที่แย่จริงๆ แต่ที่ผมทำอย่างนี้ก็เพราะผมรักเขา ผมอยากทำงานเก็บเงินเยอะๆ อยากให้สิ่งของทุกอย่างที่เขาต้องการ และก็เพื่อลบคำดูถูกของผู้หญิงคนนั้น ฮานิพี่สาวต่างพ่อของจงแด ทำไมผมจะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเกลียดผมมากขนาดไหน และก็รู้เสมอว่าผู้หญิงคนนั้นจะให้จงแดเลิกกับผม เพื่อไปคบกับรุ่นพี่ของเจ้าตัว



                    "ทำไมมึงไม่กลับบ้านไปอยู่กับจงแดว่ะมึง นี้ก็คบรอบของมึงกับน้องเขาไม่ใช่หรอ ทำอย่างนี้เดี๋ยวยัยปีศาจนั้นก็กล่อมให้น้องเลิกกับมึงอีกแง่ๆ"เสียงของเพื่อนซี้ของผม คริสคือชื่อของมัน ทำให้ผมละความสนใจของงานหันไปฟังมันพูด 


                     "กูอยากเก็บเงินว่ะมึง ลบคำดูถูกของยัยนั้น"ใช่ครับคำดูถูกของยัยนั้นผมจำได้ไม่เคยลืม ในวันนั้นที่ผมไปขอให้ฮานิยอมให้จงแดแต่งงานกับผม...


                        หึ!อย่างมึงจะมีปัญญาดูแลน้องกู ไม่!พี่ไม่ให้นายแต่งงานกับมันเด็ดขาดจงแด


                        พี่ฮานิครับ....


                        ผมกับจงแดเรารักกันนะครับ!


                        หึ!ไม่อยากพูดคำนี้เลย มันก็จะน้ำเน่าเหมือนในละครอ่ะนะ รัก....แล้วรักของมึง....น้องกูกินได้ไหม....กูดูแลน้องกูมาตลอด แล้วมึงเป็นใคร คิดว่าอยู่ๆมาขอแล้วกูจะให้ง่ายๆหรอ!มึงคิดผิดล่ะ จงแดขึ้นไปบนห้อง!


                      พี่ฮานิครับ!


                      จงแดขึ้นไปเถอะ...


                      พี่หมิน...


                      พอๆ!!ถ้ารักกันฉันก็จะให้แต่ง จงแดถ้านี้เป็นความสุขของนาย พี่ก็จะไม่ขัดข้อง ส่วนมึง!ถ้าทำให้น้องกูร้องไห้ ไม่มีความสุขกูจะเอาจงแดคืนทันที่


                       จริง!ๆนะครับพี่ฮานิขอบคุณนะครับ...


                       ถ้าอะไรที่ทำแล้วมันทำให้นายมีความสุขพี่ก็ยอม

                         

                       ขอบคุณนะครับคุณฮานิ...


                       อืม...แล้วฉันจะคอยดูน้ำหน้าอย่างแก ว่าจะดูแลน้องฉันได้ดีหรือเปล่า


  
                



         ผมกับจงแดกว่าเราจะได้รักกันและแต่งงานกัน เราสองคนผ่านอะไรมาเยอะ ส่วนอุปสรรคก็คือพี่สาวจอมโหดของจงแดละครับ


              "มึงแน่ใจนะว่าจงแดเขาต้องการสิ่งของมากกว่าเวลาที่มึงจะให้เขา มึงเคยถามน้องเขาหรอว่าน้องเขาต้องการแบบนั้นไหม มึงรักกับน้องไม่ใช่หรอ แล้วจะเอาคำดูถูกของยัยนั้นมาทำให้มึงทำงานหนัก จนไม่มีเวลาดูแลเมีย มันก็ดีอยู่ที่มึงจะทำให้ยัยนั้นเห็นว่ามึงก็สามารถดูแลน้องเขาได้ แต่มึงอย่าลืมนะว่าจงแด กับคำดูถูกของยัยฮานิอันไหนสำคัญกว่ากัน"ใช่ ระหว่างจงแดคนที่ผมรัก กับคำดูถูกของยัยนั้นอันไหนสำคัญกว่ากัน...


                "แล้วกูขอเถอะ!อย่าเอาอารมณ์จากของตัวเองไปลงใส่จงแด มึงคิดไหม ว่าน้องจะเสียใจขนาดไหน?"เฮ้อ...ทำไมผมถึงคิดไม่ได้แบบไอ้คริส...


                  "กูกลับก่อนนะเว้ย!"


                  "เออ!ง้อเมียให้ได้นะมึง!"


                  "เออ!ขอบคุณนะมึงคริส"


                  "เออ!"







               หลังจากที่ออกมาจากที่ทำงานผมก็ขับรถกลับบ้านอย่างเร็ว เฮ้อ...เกือบตาย ในที่สุดผมก็มาถึงบ้านตัวเองครับ....


                "กลับบ้านดีๆนะครับพี่ฮานิ"


                "อืม มาให้พี่กอดที กินข้าวเยอะๆบ้างนะเรา จะได้ให้พี่กอดได้เต็มไม้เต็มมือเหมือนตอนเด็ก น้องเป๊ด~~"


                "พี่ฮานิก็!"


                "55!งั้นพี่กลับแล้วนะ เหมือนจะมีคนมาแล้ว ไว้หลังจากพี่กลับจากอเมริกานะจงแด บาย..."


                  "ครับ...แล้วเจอกันครับ..."ตอนนี้ผมก็ส่งพี่ฮานิขึ้นรถเรียบร้อยแล้วครับ ทำให้ผมเห็นรถของคนมาใหม่ที่เข้ามาจอดในบ้านได้ซักพักแล้วครับ


                   "พี่ฮานิกลับแล้วหรอครับ?"นี้คงเป็นประโยคที่เขาพูดดีกับผมหลังจากที่กลับบ้านมามั่งครับ เชอะ!งอน


                    "ครับ...แล้วพี่หมินละครับ ไม่อยู่กับงานที่บ้านไม่น่าอยู่หรอกครับ"ผมที่ตอนนี้หันหน้าไปทางอื่นอย่างงอนๆพร้อมกับคำพูดประชด 


                    "อืม....งั้นพี่กลับไปหางานดีกว่าเนอะครับ ในเมื่อคนแถวนี้ไม่สนใจ เฮ้อ~~ไอ้หมินคนนี้ช่างน่าสงสารหนัก"อะไรกันเนี้ย!พี่หมินต้องง้อผมสิ ไม่ใช่ผมง้อพี่เขา เหอะ!ไอ้คนเจ้าเลห์


                    "พี่หมิน อ๊ะ!"ผมเสียงหลงทันทีที่โดนพี่หมินคว้าแขนขณะที่ผมจะเดินกลับเข้าบ้าน เข้าไปในอ้อมกอดของเขา อ่า~อุ่นจัง คิดถึงอเอมกอดนี้จัง กอดครั้งสุดท้ายตอนไหนน้าา~~...


                     "พี่ขอโทษนะจงแดที่ปล่อยให้เราต้องกินข้าวเย็นคนเดียว นอนคนเดียว พี่นี้มันแย่มากๆ สัญญากับพี่สาวของจงแดไว้อย่างนี้ แต่กลับ..."


                      "นี้อย่าบอกนะครับ!ว่าที่พี่ทำงานหนักเพื่อที่ลบคำดูถูกของพี่ฮานิ...ใช่ไหมครับ..."จงแดนี้เก่งจริงๆ


                       "ครับ แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วครับ ว่าระหว่างคำดูถูกของฮานิและจงแด อะไรสำคัญกว่ากัน และก็ขอโทษที่เอาอาร์มณงานของตัวเอง มาลงที่จงแดนะครับ...พี่รักจงแดนะ"


                         "ครับผมก็รักพี่ซิ่วหมินนะครับ ขอโทษแทนพี่ฮานิด้วยนะครับ ต่อไปต้องสนใจแค่ผมคนเดียวนะครับพี่ซิ่วหมิน"จงแดที่ต้องนี้เอาหน้าของตัวเองมาซบที่บ่าของผม พร้อมกับพูดประโยคที่ทำให้ใจของผมมันเต้นไม่เป็นจังหวะทันที 


                          "คร๊าบบบสัญญาครับ แต่พี่ขออะไรได้ไหมจงแด..."



                          "อะไรครับ?อ๊ะ!พี่หมินจะทำอะไรครับ ปล่อยผมลงเดี่ยวนี้นะครับ!"จงแดที่ตอนนี้โดนผมอุ้มในท่าเจ้าสาวก็ร้องเสียงหลงทันที ตอนแรกเหมือนเจ้าตัวจะไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมทำ แต่พอเห็นสายตาเจ้าเลห์ของผม เจ้าตัวก็รู้ทันทีว่าผมต้องการอะไร พร้อมกับส่งเสียงขู่เหมือนแมวมาสั้งผม คิดว่าลูกแมวอยู่ในอ้อมอกแล้ว ผมจะปล่อยหรอครับ...


                           "ไปเล่นผีผ้าห่มกันครับ!ป่ะ"ตอนนี้ผมอุ้มจงแดเข้าบ้านพร้อมกัยเสียงของเจ้าตัวที่ดังเป็นเสียงสุดท้ายสำหรับคุณผู้อ่านนะครับ*-*


                            "ปล่อยโผมมมม!"




                 และคืนนั้นทัังคืนก็มีแต่เสียงครางของซิ่วหมินและจงแดดังอยู่ในห้องนอนของทั้งคู่...




THE END...














     Talk กับไรท์

- เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอัปต่อนะค่าาา

- เรื่องนี้แต่งได้ซักพักแล้วค่ะ แต่เรายุ้งกับงานกีฬาสีของโรงเรียน เลยไม่ได้เอามาลงค่าา แต่ตอนนี้เสร็จทุกอย่างแย้วว

- แต่วันอาทิตย์อาจจะไม่ได้ลงนะค่ะ เพราะเรายุ้งค่าา

- เนื้อเรื่องทำไมกลับแนวอย่างนี้ล่ะ?ไรท์ก็งงเหมือนกันค่ะ55

- จบไปแย้วว เดี๋ยวเรื่องเอาคู่ไหนน้าาา....

  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #31 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 15:36
    อิพี่หื่นอ่ะ 0•0
    #31
    1
    • #31-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 26)
      9 ธันวาคม 2560 / 18:18
      ช่ายย😌😌
      #31-1
  2. #30 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 14:21
    พี่รู้ตัวสักที ดีว่าน้องไปหนีไปหาพี่ฮีชอล5555
    #30
    1
    • #30-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 26)
      9 ธันวาคม 2560 / 18:21
      ก็จะเป็นเคะได้เคะอ่ะ55
      #30-1
  3. #29 Confirstt (@Confirstt) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 10:37
    ต่อๆๆๆ
    #29
    1
    • #29-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 26)
      9 ธันวาคม 2560 / 11:42
      มาต่อแล้วค่าา ตามสัญญาอิอิ
      #29-1
  4. #28 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 23:40
    หน่วงมาก แง
    #28
    1
    • #28-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 26)
      9 ธันวาคม 2560 / 11:45
      ใช่ๆๆน่าสงสาร
      #28-1
  5. #27 c0921 (@c0921) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 23:38
    พี่ฮานิ*0*
    #27
    1
    • #27-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 26)
      9 ธันวาคม 2560 / 11:44
      ห่วงน้องชายมากกก อปป้าฮานิ
      #27-1
  6. #26 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 22:30
    อร้ายยยย งานนี้จิ้นข้ามวงคร่าาา
    #26
    1
    • #26-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 26)
      9 ธันวาคม 2560 / 11:44
      ต่อแล้วค่าาา
      #26-1
  7. #25 sansiriwong555 (@sansiriwong555) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 22:17
    จะรอนะคะ
    #25
    1
    • #25-1 Ploy15546 (@Ploy15546) (จากตอนที่ 26)
      8 ธันวาคม 2560 / 22:22
      ขอบคุณค่าา
      #25-1