คัดลอกลิงก์เเล้ว

เจ้าสาวคนต่อไป

นิสิตาครีเอทีฟสาวมั่นที่มีความเชื่อว่าผู้หญิงเก่งไม่จำเป็นต้องมีผู้ชายมาดูแลเธอจึงใช้ชีวิตโสดมาตลอดจนกระทั่งอายุเข้าเลขสาม เพื่อนๆ ในกลุ่มต่างพากันทยอยแต่งงานไปจนเกือบหมดแต่คนอย่างนิสิตาหรือจะสนใจเมื่ออยู่คนเดียวก็สบายดีทำไมต้องแคร์

ยอดวิวรวม

220

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


220

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  25 ก.ย. 63 / 07:07 น.
นิยาย Ǥ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


เสียงเพลงปาร์ตี้ถูกเปิดจนดังลั่นอย่างไม่สนใจว่าจะมีใครมาด่าว่าไม่รู้จักเกรงใจคนอื่นเพราะทั้งชั้นสูงสุดของโรงแรมหรูถูกเหมาโดยว่าที่เจ้าบ่าวทายาทเจ้าของโรงแรมแห่งนี้เพื่อจัดงานปาร์ตี้สละโสดให้กับเจ้าสาวของเขาทุกคนในงานจึงสนุกสนานกันอย่างสุดเหวี่ยงทั้งกินดื่มอย่างไม่อั้น คนที่เข้ามาร่วมงานล้วนแต่เป็นเพื่อนสนิทของเจ้าสาวตั้งแต่เรียนมัธยมจนถึงมหาวิทยาลัยและคนที่จะขาดไม่ได้เลยก็คือเพื่อนรักที่เรียนหนังสือมาด้วยกันกับเจ้าสาวตั้งแต่อนุบาลจนจบมหาวิทยาลัยอย่างนิสิตา กฤษตระกูล
“ ทำไมวันนี้ไอ้หวานมันดูสวยขนาดนี้ว่ะ สงสัยราศีเจ้าสาวจับแหง ๆ ” หงหยกหญิงสาวคนแรกในกลุ่มที่แต่งงานจนมีลูกแล้วสองคนเอ่ยขึ้น 
“ คนมันมีความสุขมันก็ต้องสวยเป็นธรรมดาสิ ” ภคินีคุณแม่มือใหม่ที่กำลังตั้งท้องได้หกเดือนพูดขึ้นบ้าง 
“ นี่พวกเราก็แต่งงานกันเกือบจะครบทุกคนแล้วนะ เหลือก็แต่แกไอ้ตา จะยึดคานเป็นหลักชีวิตอีกนานไหมทำไมไม่คิดหาใครสักคนมาดูแลว่ะ ” หงหยกหันกลับมาถามนิสิตาที่นั่งดื่มอยู่เงียบ ๆ ไม่ออกความคิดเห็นอะไร 
“ ฉันดูแลตัวเองได้ทำไมต้องหาใครมาเป็นภาระด้วยล่ะ ” นิสิตาพูดอย่างไม่ยี่หระ เพราะสำหรับเธอการไม่มีคู่คือลาภพอันประเสริฐ 
“ ไม่เหงาบ้างหรือไงวะ เดี๋ยวยายหวานแต่งงานคงจะไม่มีเวลาให้แกแล้วนะ มันต้องไปดูแลสามีมันไหนจะต้องช่วยดูแลกิจการของเขาอีก ” หงหยกยังคงโน้มน้าวนิสิตาต่อแต่ดูเหมือนเจ้าตัวก็ยังไม่สนใจฟังอยู่ดี 
“ อย่าไปพูดกับมันเลย มันชอบอยู่คนเดียวก็ปล่อยให้มันอยู่คนเดียวไปเถอะ  ” ภคินีพูด 
“ พวกแกไม่ต้องห่วงฉันหรอกนะฉันไม่มีเวลามานั่งเหงาหรอกงานท่วมหัวท่วมหูอยู่ทุกวัน แค่ทำงานก็ไม่มีเวลาไปคิดเรื่องอะไรแล้วล่ะ ” นิสิตาพูดอย่างไม่เห็นว่าเรื่องที่เพื่อน ๆ ต้องการให้เธอหาใครสักคนมาเป็นแฟนมันจะเป็นเรื่องสำคัญในชีวิต 
“ ตาแกฟังฉันนะ ผู้ชายไม่ได้เลวร้ายเหมือนพ่อแกกับน้าเขยของแกทุกคนหรอกนะ ดูอย่างเฮียตี๋ของหงหยกสิทั้งขยันทำมาหากินและก็รักลูกรักเมีย คุณโรมของไอ้นีก็รักไอ้นีมากจนมันแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย แล้วก็คุณต่อว่าที่สามีของฉันอีกคนที่ไม่เจ้าชู้เหมือนน้าเขยกับพ่อแก ” ราณีว่าเจ้าสาวออกความคิดเห็นบ้าง
“ พวกแกโชคดีที่เจอคนดี ๆ แต่ฉันอาจจะไม่โชคดีอย่างพวกแกก็ได้ ฉันเลยไม่คิดจะเปิดโอกาสให้ใครเข้ามาทำร้ายฉันได้ไง ” นิสิตาให้เหตุผล 
“ พอ ๆ เลิกพูดเรื่องของฉันได้แล้วคืนนี้มันเป็นปาร์ตี้สละโสดของแกนะหวานฉันว่าเรามาดื่มกันให้เมาไปเลยดีกว่า ” พูดจบแก้วเหล้าในมือของนิสิตาก็ถูกยกขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว คนอื่นจึงยกขึ้นดื่มบ้างยกเว้นภคินีที่ดื่มน้ำสมแทนเหล้า 
ปาร์ตี้ยังคงดำเนินต่อไปจนถึงตีสองทุกคนจึงแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนตามห้องที่ทางโรงแรมจัดเอาไว้ให้ แต่สี่สาวยังคงนั่งดูดาวกันอยู่ที่ริมระเบียงใหญ่ของห้องที่ใช้จัดงาน 
“ นานแค่ไหนแล้วนะที่พวกเราไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ ” ภคินีพูดพลางน้ำตาคลอด้วยช่วงนี้เธออ่อนไหวง่ายด้วยฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลงจากการตั้งครรภ์
“ เกือบสี่ปีแล้วมั้งตั้งแต่หงหยกแต่งงาน พวกเราก็แทบจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้เลย ” ราณีพูดพร้อมกอดภคินีเอาไว้ 
“ เวลามันผ่านไปเร็วเนอะ ” หงหยกขยับตัวเข้ามาใกล้เพื่อน ๆ ที่นั่งกันอยู่บนโซฟานวมตัวยาว
“ นั้นสิ อีกไม่กี่เดือนลูกของนีก็จะออกมาแล้วและก็ลูกของฉัน... ” ราณีลูบท้องของตัวเองอย่างทะนุถนอม 
“ อะไรนะ!? ” สามสาวถามขึ้นพร้อม ๆ กัน 
“ ฉันท้อง ” ราณีตอบยิ้ม ๆ 
“ เหตุผลที่รีบแต่งงานทั้งที่เพิ่งจะคบกันได้แค่หกเดือนใช่ไหม? ” นิสิตาถามเพื่อนรักอย่างคาดคั้น 
“ อือ ” ราณีพยักหน้ารับ 
“ ไอ้หวานแกพลาดเหรอ ไม่ใช่แน่ ๆ คนอย่างแกจะปล่อยให้พลาดได้ยังไง ” หงหยกรู้ดีถึงความเจ้าชู้ของเพื่อนรัก เธอจึงไม่เชื่อว่าคนอย่างราณีจะพลาดจนท้องก่อนแต่ง 
“ บ้า! ฉันไม่ได้พลาด ฉันกับคุณต่อตั้งใจทำกันมากเลยนะ ” พวงแก้มของว่าเจ้าสาวเริ่มเป็นสีแดงระเรื่อ 
“ แกนี้มัน.... ” นิสิตามองหน้าราณีอย่างนึกคำพูดไม่ออก 
“ ฉันง่วงแล้ว ” ภคินีเอามือป้องปากและห้าวกว้าง 
“ ไปนอนกันเถอะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้านะ ” ราณีลุกขึ้นฉุดเพื่อน ๆ ทุกคนให้ลุกตามเธอไป ทุกคนจึงพากันเดินเข้าไปในห้องแล้วแยกย้ายกันไปนอน ภคินีนอนห้องเดียวกับหงหยกส่วนราณีและนิสิตานอนห้องเดียวกัน 
พิธีแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตด้วยเป็นการแต่งงานของทายาทเจ้าของโรงแรมและทายาทเจ้าของธนาคารชื่อดังแขกเหรื่อจึงมีแต่บุคคลที่มีขื่อเสียงในวงสังคม พอพิธีเช้าเสร็จเรียบร้อยแขกในงานก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนเพื่อรอมาร่วมงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสในตอนค่ำ 
งานเลี้ยงฉลองในตอนค่ำเริ่มต้นขึ้นและดำเนินต่อไปอย่างสวยงามและอบอุ่นไปด้วยความรักของบ่าวสาว จนกระทั่งถึงช่วงเวลาสำคัญที่สาว ๆ ที่ยังไม่ได้แต่งงานรอคอยยกเว้นนิสิตา 
เจ้าสาวเดินออกมายืนอยู่ที่หน้าเวทีพร้อมด้วยเจ้าบ่าวที่ยืนเคียงข้างเธอ พอถึงช่วงเวลาสำคัญเจ้าสาวจึงหันหลังแล้วยกช่อดอกไม้ในมือขึ้นทุกคนในงานต่างพากันนับ หนึ่ง สอง สาม พร้อมๆ กัน ช่อดอกไม้ของเจ้าสาวลอยละลิ่วจากมือของเธอ เหล่าบรรดาสาว ๆ ในงานจึงพากันกระโดดโลดเต้นรอแย่งช่อดอกไม้ของเจ้าสาวแต่ในจังหวะที่นิสิตากำลังจะเดินกลับมาที่โต๊ะก็มีมือของใครบางคนพลักเธอออกไปที่หน้าเวทีทำให้เธอมายืนอยู่ด้านหน้าทุกคนที่อออยู่อย่างไม่ตั้งใจ สัญชาตญาณสั่งให้เธอยกมือขึ้นรับช่อดอกไม้ที่กำลังตกลงมาตรงหน้าเสียงโห่ร้องดังขึ้นพร้อม ๆ กับเสียงฮึดฮัดอย่างผิดหวังของคนที่ยืนรอรับช่อดอกไม้อย่างมีความหวัง คงมีเพียงนิสิตาที่ดูเหมือนจะยังไม่ได้สติเธอเอาแต่จ้องช่อดอกไม้เจ้าสาวที่ตกลงมาในมืออยู่อย่างนั้น 
“ ไม่จริง! แกกำลังฝันอยู่แน่ๆ ” นิสิตาขยับถอยหลังชนเข้ากับโต๊ะจนเกือบจะล้ม 
“ ระวังครับ ” เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมแขนกำยำตวัดรัดเอาเอวของหญิงสาวที่กำลังจะเสียหลักล้มเอาไว้ 
“ ไอ้ตา! ” เสียงหงหยกดังขึ้นทำให้นิสิตาได้สติ 
“ ปล่อย! ” นิสิตาดันร่างสูงใหญ่ที่ใช้แขนรัดเอวของเธอเอาไว้แน่นแล้วขยับตัวออกจากวงแขนแข็งแรงของเขา 
“ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ ” เขาถาม
“ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ ” นิสิตารีบสาวเท้าเดินกลับไปที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว สายตาของเขาทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ ‘ ไม่เกี่ยว ฉันตกใจเรื่องช่อดอกไม้ต่างหากไม่เกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น ’ เธอบอกกับตัวเอง 



สารบัญ 0 ตอน อัปเดตล่าสุด 25 ก.ย. 63 / 07:070 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด
    empty-somsom

    นักเขียนยังไม่ได้เพิ่มตอนจ้า

ผลงานอื่นๆ ของ พรสุรางค์

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น