คัดลอกลิงก์เเล้ว

TaeKang*KangTae คุณชายใสใสไม่มีอยู่จริง(คริคริ)

โดย Plik_Klub

เรื่องมันก็เกิดเมื่อคอนเสิร์ตใหญ่ที่ผ่านมา.....อุอุ(อัพแล้วๆๆ)

ยอดวิวรวม

257

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


257

ความคิดเห็น


9

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 ก.ย. 58 / 21:46 น.
TaeKang*KangTae คุณชายใสใสไม่มีอยู่จริง(คริคริ) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องนี้แต่งให้ดูแหวกแนวกว่าเรื่องอื่นๆนะแจ้ะ เพราะอิฉันเห็นอะไรบางอย่างที่เค้าอาจจะไม่เห็นกัน เอิ๊กๆ (มั้งนะ55)

ใครมิชอบเปิดผ่านมาก็ปล่อยมันผ่านปายย ไม่ต้องสนใจอิฉันก้อได้

*ย้ำ* เรื่องที่แต่งเกิดจากจินตนาการที่ก้าวไกลเกินฝันของอิฉันเอง มิได้มีส่วนข้องเกี่ยวกับเขาสองคน(และอีกหลายๆคน)แต่อย่างใดนะแจ้ะ


คุณจะได้เห็นว่า.....เด็กน้อยของเรา(จากเรื่องอื่นๆของไรท์คนอื่นๆที่เรียกกัน).....จริงๆ(จากอิมเมจิ้นของอิฉัน)นั้นเป็นอย่างไรรร โฮะๆๆๆ













by Plik_Klub (พลิกกลับ)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 ก.ย. 58 / 21:46













credit :: เจ้าของเข้ามาอ่านโปรดแจ้งอิฉันด่วนนะคะ






          จะทำการใหญ่ก็ต้องมีการเตรียมตัวเตรียมพร้อมเพื่อทำให้สิ่งที่ต้องการออกมา มีคุณภาพและสร้างความสุขให้กับทุกคนที่มาดูพวกเขา 7หนุ่ม7wonders กับการเตรียมตัวสำหรับคอนเสิร์ตใหญ่ที่ใกล้จะถึงนี้ กัน โน่ ริท ฮั่น แกง ตั้ม และน้องเล็กของพวกเขา "กั้ง" ต้องเตรียมตัวเตรียมพร้อมฟิตร่างกายและฝึกซ้อมเพื่องานใหญ่ในครั้งนี้ แต่การที่จะให้ผลงานออกมาเป็นที่น่าประทับใจมันก็ต้องแลกด้วยความตั้งใจและ ทุ่มเท ต้องทำงานหนักกันบ้างเป็นธรรมดา...


"โอเค ต่อไป กั้ง ตาเราแล้ว"

"......."

"กั้ง"

"อะ ครับ"

"มีสมาธิหน่อยสิ"

"...ขอโทษครับ..."

"เอ้า ลุกมา"

น้องเล็กของกลุ่มที่กำลังนั่งเหม่อก็สะดุ้งเมื่อครูฝึกเรียกให้ไปซ้อมในส่วนของโชว์ตัวเอง คนเราเมื่อมีเรื่องไม่สบายใจหรือทุกข์ใจ กังวลใจก็มักจะเก็บเรื่องนั้นไว้ไม่ให้ใครรู้แต่ว่ามันก็จะแสดงออกมาโดยที่เรานั้นไม่รู้ตัวเช่นกัน......


ปึก


"ขะ ขอโทษครับ" น้องเล็กที่กำลังซ้อมในบล็อกการเต้นของตัวเองกลับก้าวผิดจังหวะทำให้ไปชนแดนเซอร์ที่อยู่ใกล้ๆ

"เป็นอะไรไปกั้ง สมาธิๆ"

"ครับ"

จนเลิกซ้อมวันนี้กั้งจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวจนพี่ๆในกลุ่ม7wondersสังเกต ได้ พี่ใหญ่จึงเข้ามาทักทายน้องเล็กที่กำลังเก็บของเพื่อเตรียมตัวกลับ


"กั้ง...."

"........"

"กั้ง!"

"อะ อ่าว พี่โน่ เรียกกั้งเหรอครับ"

"วันนี้เราเป็นอะไร ดูเหม่อๆนะ"

"เอ่อ ปะ เปล่าครับ"

"คอนเสิร์ตใกล้เข้ามาแล้วนะ ตั้งใจหน่อย"

".....ครับ"

น้องเล็กก็หันไปจัดของต่อ แต่นั่นทำให้พี่ใหญ่ครุ่นคิดเพราะกั้งไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนจึงตัดสินใจถาม ในเรื่องที่เขาเองก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่


".....เรื่องของ...เต้...ใช่รึป่าว..."

"........" คนน้องถึงกับหยุดการกระทำทันที

"ใช่งั้นสิ..."

"........"


"กั้ง...พี่รู้นะว่ากั้งน่ะหวงเขาแต่การที่กั้งจะมาใส่ใจเขาจนไม่สนใจงานแบบนี้ไม่สมควร"

"..ขอโทษครับพี่โน่...."

"........" พี่ใหญ่เมื่อเห็นน้องเล็กทำหน้าหงอยจึงก็รู้สึกขึ้นว่าตัวเองพูดแรงไปรึป่าว

"..ไม่มีไรหรอกหน่า" เมื่อพี่ใหญ่พูดเช่นนั้นพร้อมกับวางมือบนไหล่คนน้องเพื่อให้กำลังใจ

"........"

ที่เขาเป็นแบบนี้ทั้งวันก็เพราะว่ารูปที่ถูกอัพขึ้นไอจีในวันนี้....พี่ชายคนสนิทที่วันนี้มีตารางเวลาคือต้องไปเรียนร้องเพลงเพื่อพัฒนาตัวเอง เพื่อหน้าที่การงานให้ได้ก้าวไกล มันจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับพี่ชายคนสนิทหรือพี่เต้...ถ้ามันเป็นการไปเรียน ร้องเพลงตามปกติทั่วไปเขาก็ไม่อะไรหรอก แต่ที่ๆพี่ชายของเขาไปเรียนนั้นเป็นสตูดิโอที่เขาจะได้เจอกับใครคนหนึ่ง


"...กั้งกลับก่อนะครับ"

"เอ้อ" พี่ใหญ่ที่เดินออกไปก่อนหน้านี้ยกมือให้รับรู้

"สวัสดีพี่ๆทุกคนนะครับ" แล้วกั้งก็หันมาหาพี่ๆในกลุ่มแล้วยกมือไหว้

"เจอกันพรุ่งนี้เว่ย"

"ไปนะครับ"

"กั้ง....."

"ครับ?"

"....อย่าคิดมากนะ...."

".......ครับ"


ถึงพี่โน่กับพี่ฮั่นจะบอกเขาแบบนั้นแต่การที่สองคนนั้นไปเจอกันแบบนั้นมันก็ทำให้เขารู้สีกที่จะกังวลไม่ได้ เพราะอย่างน้อยเพื่อนคนนั้นของพี่ชายคนสนิทก็เคยมีความรู้สึกดีๆที่มากกว่าเพื่อนให้กับพี่ชายเขา ถึงพี่เต้จะบอกว่าแค่เพื่อนกัน...แต่มัน......ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจพี่เต้...แต่คนเรามันก็ต้องมีบ้างแหละความรู้สึกที่ไม่อยากให้แฟนตัวเองไปสนิท หรืออยู่ใกล้คนอื่นคนที่เคยคิดมากกว่าเพื่อน...




กั้งกลับมาที่คอนโดซึ่งเขาอาศัยอยู่กับพี่เต้ จากชั้นล่างขึ้นมาที่ห้องเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องก็ได้ เสียงครึกครื้นและเสียงหัวเราะดังมาจากข้างใน....

นี่คงมาต่อกันที่นี่อีกล่ะ สิ....มือกำลังจะเอื้อมมือรูดคีย์การ์ด



แกร่ก


"อ้าว กั้ง พึ่งเลิกเหรอ"

"เอ่อ ครับ...."

"มาๆพี่พาเพื่อนมาเที่ยว เดี๋ยวแนะนำให้รู้จัก"

"........."

"กั้ง ฮัลโหล กั้ง"

"อ่ะ ครับ"

"นายเหม่ออะไรอ่ะ"

"ปะ เปล่าครับ"

"มาเร็วๆ"

คนที่ทำให้เขาคิดมากทั้งวันออกมาเปิดประตูเพื่อเอาขยะมาวางนอกห้องก็มาเจอเขาที่กำลังกลับมาพอดี ไม่ไถ่ถามอะไรเขาซักคำลากเขาเข้ามาในห้องทันที พอเข้ามาก็มาเจอกับเพื่อนของคนที่ลากเขามากำลังนั่งคุยและชนแก้วกันอย่างสนุกสนาน...

มากไปรึป่าวนี่คอนโดผมกับพี่เต้นะ...

มันก็ไม่ได้เละเทะหรือสกปรก อะไรแบบนั้นหรอกแต่ว่ามันรบกวนความเป็นส่วนตัวมากเกินไปรึป่าว..


"คนนี้พี่พีท รุ่นพี่ที่สตูดิโอ"

"........."

"ส่วนคนนี้ อ้น เพื่อนพี่เอง

".........."

"ละนี่......"

"สนุกมากมั้ยครับ..."

"หือ? กั้งพูดอะไรนะ"

"กั้งถามว่าพี่สนุกมากใช่มั้ยครับ"

"..กั้ง....พี่แค่....."

"นี่มันคอนโดเรานะครับ พี่พาเพื่อนมาได้ ผมไม่ว่า แต่มากินเหล้าคุยกันโหวกเหวกแบบนี้มันไม่มากเกินไปเหรอครับ!"

"ดะ เดี๋ยวกั้ง..พี่แค่พาพวกเค้ามาคุยกันเรื่อง..."

"พี่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบ!..แล้วพี่ยังทำอีก"

"....กั้ง...."

"นี่นาย! มากเกินไปรึป่าว เต้แค่อยากสังสรรค์ มันผิดตรงไหน" หนึ่งในเพื่อนของพี่ชายลุกขึ้นมาโวยวายใส่เขา

"พี่อย่ามายุ่งนี่มันเรื่องผมกับพี่เต้"

"นาย......"

"เดี๋ยวอ้น!......เอ่อ.... พี่ขอโทษ..."

"เต้! นายไม่ผิดจะไปขอโทษมันทำไม"

อ้น.....เป็นคนเข้ามาห้ามไม่ให้สองคนต้องทะเลาะกันไปมากกว่านี้ ส่วนพีทก็เริ่มกรึ่มๆ เมาไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนอีกคน...คนที่เป็นประเด็นที่ยังไม่ได้รับการสะสาง...



"นายนี่ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ..." คนที่นั่งสังเกตการณ์อยู่นานก็ลุกขึ้นมาพูด

"ว่าไงนะ....."

"อ้น พาพี่พีทกลับ"

ก่อนที่คนนั้นจะออกไปจากห้องก็หันมาหากั้งแล้วพูดอะไรบางอย่างทำให้กั้งโมโหอย่างมากแต่ก็ยังคงต้องเก็บอารมณ์ร้อนนั่นเอาไว้จนประตูปิดลง ความเงียบก็เข้าครอบคลุมอีกครั้ง...





"..... กั้ง........"

"........." กั้งเดินผ่านเต้ไปเฉยๆ ราวกับว่าเดินผ่านอากาศยังไงยังงั้นพร้อมมีน้ำใสๆมาเอ่อที่ดวงตา

"...พี่ขอโทษ...." เต้หันไปหากั้งแลัวเอ่ยคำที่น่าจะดีที่สุดในสถานการณ์ตอนนี้

ปัง!

แต่กั้งก็ไม่ได้หันมาแถมยังเดินเข้าห้องไปพร้อมปิดประตูเสียงดัง .....เขาพิงหลังให้กับประตูบานนั้น.....น้ำใสๆที่คลออยู่ของคนตัวเล็กไหลลงมาทันที

….พี่ชายตรงไปที่วงที่มีทั้งขนมและกับข้าวอยู่ ค่อยๆจัดการเก็บกวาด จนสะอาดและกลับมาเป็นเหมือนเดิม



แกร่ก

เสียงลูกบิดจากประตูบานนั้นทำให้เต้หันไปหาคนที่ออกมา แต่คนที่ออกมาก็ไม่สนใจเขา เดินมุ่งไปยังห้องครัวตามที่ใจหวัง เต้จึงเดินตามไปก็เจอกับคนที่กำลังวุ่นอยู่กับการแกะซองมาม่าอยู่...


"..กั้งยังไม่ได้กินข้าวเหรอ.."

"........"

"พี่ทำให้เอามั้ย..."

"........" ไม่มีท่าทีว่าอีกคนจะสนใจก็ตั้งหน้าตั้งตาจัดการกับมาม่าในมือของตน นั่นทำให้เต้ยิ่งอึดอัดใจมากขึ้นกว่าเดิม กั้งเปิดตู้เย็นหยิบเนื้อหมูมาหั่น

"พี่ทำให้มั้ย.."

"......."

"....เอ่อ....งั้นพี่เข้าห้องก่อนดีกว่า.....กั้งคงไม่อยากคุยกับพี่ตอนนี้..."

"........"

พออีกคนเข้าไปในห้องจริงๆ คนข้างนอกก็หยุดการกระทำทุกอย่าง เดินตรงไปปิดแก๊สที่กำลังต้มมาม่าอยู่ แล้วก็คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ที่สาเหตุมันมาจากภาพนั่น...พี่อ๊อฟ...เพื่อนพี่เต้ได้อัพรูปที่ถ่ายคู่กับพี่เต้แล้วให้คำบรรยายใต้ภาพว่า "เปิดตัวแฟน"....เขาจะไม่อะไรเลยถ้าคนๆนั้นไม่ใช่พี่อ๊อฟคนที่เคยมีข่าวกับพี่เต้ของเขามาก่อน แต่พี่เต้ก็เคยบอกเขาแล้วว่าเป็นแค่เพื่อน แต่การที่อัพลงไปแบบนั้น คนตั้งไม่รู้กี่หมื่นกี่แสนคนที่เห็นแล้วทำให้เข้าใจไปต่างๆนานา แล้วเขาก็ไม่เข้าใจทำไมพี่เต้ถึงไปยอมให้คนๆนั้นอัพอะไรแบบนั้นเขาไม่คิดบ้างเลยรึไงว่า...ผมซึ่งเป็นแฟนจริงๆของเขา....จะรู้สึกยังไง เขาโมโหตัวเองที่เป็นแบบนี้และพี่เต้ของเขาด้วย เขาคิดๆๆจนไม่ทันได้รู้ว่ามือที่กำลังยื่นไปนั้น...


"โอ๊ย!"

แกร่ก


"กั้ง!"

"........" คนที่อยู่ในห้องออกมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงร้องจากข้างนอก พบว่าที่มือของกั้งถูกลวกจากหม้อร้อน

"เป็นอะไรึป่าวกั้ง รอแป๊บเดี๋ยวพี่ไปหยิบยามาให้นะ"

"........" ว่าแล้วคนที่พึ่งออกมาก็รีบไปหยิบยาทามาทันทีค่อยๆบรรจงทาลงบนบริเวณที่กั้งโดนลวก

"เจ็บรึป่าว..." เต้ตั้งใจทายาให้กับคนตรงหน้าและสายตาฉายแววว่าเป็นห่วงชัดเจน กั้งเห็นอย่างนั้นก็หยุดให้เต้เลิกทายาให้เขา แล้วลุกขึ้นปัดมือคนตรงหน้าแล้วเดินไปจัดการกับหม้อที่ต้มมาม่าเมื่อกี้ นั่นทำให้เต้หน้าเจื่อนลงทันทีไม่กล้าที่จะเข้ามาไปหากั้งอีก เต้พาตัวเองเดินออกมาจากห้องครัว......




เขาเดินเข้าห้องไป...ล้มตัวลงบนเตียงนอนสะอึกสะอื้นออกมาจากที่กลั้นมาตั้งแต่ที่กั้งเมินเขา


"...ฮึก...ฮึก..."

ทำไมกั้งต้องโกรธเขาถึงเพียงนี้...ทุกครั้งที่เขาพาเพื่อนมากั้งจะมาร่วมวงด้วยเสมอ แต่ทำไมครั้งนี้กั้งทำเหมือนไม่อยากมาร่วมวงกับเขา...เขาไม่เข้าใจ...



ตรึ๊ง!  


เสียงไลน์ทักเข้ามา เต้เช็ดน้ำตาแล้วเอื้อมมือไปหยิบมาเปิดอ่าน



               แอป : แหมๆ เดี่ยวนี้หัดแรดละหราา
               เต้ : อะไร
               แอป : ก็นี่ไง *กดส่งรูปมา* อย่าบอกนะว่าไม่รู้เรื่อง?
               เต้ : ..........

นี่คงเป็นเหตุผลสินะ.....เต้เมื่อเห็นรูปนั่นและบวกกับท่าทางของกั้งก็ทำให้ปะติดปะต่อเรื่องราวได้จึงตัดสินใจออกไปนอกห้องอีกครั้งก็เห็นร่างของคนตัวโตกำลังนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่น เขาจึงค่อยๆเดินเข้าไปหาเมื่อไปถึงข้างโซฟาก็ดูเหมือนว่าคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วจะไม่ได้สนใจหรือรู้สึกเลยว่าเขามาอยู่ตรงนี้แล้ว


"เอ่อ...."

พอเต้เอ่ยขึ้นคนที่นั่งอยู่ก็ลุกขึ้นทันที

"เดี๋ยวกั้ง!"

"........."

"พะ พี่กับอ๊อฟ...เป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ..."

"........"

"กั้งกังวลเรื่องนี้ใช่มั้ย..."

"........." เต้เดินเข้าไปหาคนตรงหน้าที่หันหลังให้เขา

"พี่ขอโทษที่ทำให้กั้งไม่สบายใจ...ขอโทษครับ...."

"........"

เมื่อคนตรงยังหันหลังให้เขาและทำท่าไม่สนใจเขาก็ทำให้เต้ยิ่งใจเสียมากยิ่งขึ้น


"...ฮึก....พี่ขอโทษ...กั้ง...แต่พี่มีแค่กั้งคนเดียวนะกั้ง....ฮึก..."

"........"

"พี่จะต้องทำยังไงกั้งถึงจะเชื่อพี่...ฮึก..."

"........"

"งะ งั้น...."

เมื่อเสียงสะอื้นนั้นขาดหายไปกั้งก็แปลกใจจึงหันมาหา


!!!!!


"พี่จะทำอะไร! หยุดนะ!"

"...ฮึก....ก็..จะทำให้กั้งมั่นใจในตัวพี่...ฮึก..."

"..กั้งเชื่อแล้ว กั้งเชื่อแล้วครับ..."

"ฮือออ...."

เต้กอดกั้งแน่นพร้อมปล่อยมีดปลอกผลไม้นั่นลงบนพื้น..


"ไม่ร้องนะครับ.. ผมเชื่อแล้ว...ผมเชื่อพี่.."

"ฮึก..พี่รักกั้ง...พี่รักกั้งคนเดียวนะ กั้ง..."

"ครับๆ...."






พี่ชายเล่นจะเอามีดมาทำร้ายตัวเอง เขาเลยต้องจู่โจมและปลอมขวัญทันที จนตอนนี้ก็สงบลงแล้วพร้อมกับพายุรักที่พึ่งผ่านไปเมื่อกี้...คนตัวเล็ก นอนกอดคนตัวโตซะแน่นเชียวหลังจากที่มรสุมอันเร่าร้อนได้พัดผ่าน กั้งนอนพิงตัวกับหัวเตียงให้คนตัวเล็กได้นอนบนตัวเขาอย่างสบาย มือใหญ่จับผมของคนที่นอนกอดเขามาเล่นไปมาแล้วยิ้มให้กับคนในอ้อมกอด ที่เงยหน้ามาหา จึงเปลี่ยนมือไปลูบแก้มขาวเนียนเบาๆ


"ถ้าดื้ออีกผมจะไม่ทำแค่นี้แน่"

"กั้งจะทำอะไรกับพี่ก็ทำเถอะครับ..."

"......"

"ขอกั้งไม่เมินพี่ก็พอ...."

"......." เขาทำเกินไปสินะ

"กั้ง...."

"ครับ"

"พี่กับพี่อ๊อฟไม่มีอะไรจริงๆนะ ....เราเป็นแค่เพื่อน..."

"...ผมเชื่อพี่แล้วครับ..."

"......"

"ผมถามพี่อ้นกับพี่พีทแล้วครับ"

"...แล้วทำไม.....กั้งไม่เชื่อใจพี่..."

"พี่เต้....."

"........"

"เฮ้อ...ผมยอมรับครับว่าผมหึงพี่...ผมกลัวว่าพี่จะทิ้งผมไป..."

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ..."

"...ก็...////.....พี่ไม่เคยบอกคนอื่นเลยว่าเป็นอะไรกับผม...แต่พี่กลับให้พี่อ๊อฟอัพรูปพี่แล้วใส่แคปชั่น.."

"........"

"ผะ ผมเลยไม่แน่ใจว่าจริงๆแล้วสำหรับพี่ผมเป็นอะไรกันแน่"


"เด็กน้อยจังเลยนะเรา"

"พี่เต้!"

"พี่ก็บอกคนอื่นไปแล้วไงว่ากั้งน่ะสำคัญกับพี่มาก พี่รักกั้งใครๆก็รู้"

"......ตอนไหน"

"เปิดไอจีสิ"

กั้งหยิบโทรศัพท์มาเปิดไอจีดูทันที


!!!!


"พะ พี่ เต้ นี่มัน..."

"/////"


"......"

เต้ถึงกับขยับตัวนอนหันหลังให้กับคนข้างๆเลยทีเดียว...ก็จะไม่ให้เขินได้ยังไง ก็นานๆทีเขาจะอัพรูปอะไรแบบนี้กับคนที่สนิทที่สุดนี่ ถึงมันจะเป็นคู่ที่ถ่ายด้วยกันธรรมดาแต่สำหรับเขาแล้วมันมีอะไรที่มากกว่านั้นมาก ก็ไอจีเขาแทบจะไม่ได้แตะต้องและอัพอะไรเลยน่ะสิ เพราะงั้นอ๊อฟมันอัพอะไรเขาเลยไม่ค่อยรู้ ส่วนมากถ้าจะติดตามข่าวสารผู้จัดการจะเป็นคนบอกซะมากกว่า


"....หันมาหน่อยสิครับ..."

"ไม่เอา"

"หันมาหน่อยนะครับคนเก่ง"

"ไม่....////"

"งั้น...ฟอด!"

"กั้ง!"

"อิอิ....รักพี่เต้นะครับ..."

"........"

"แล้วพี่ล่ะครับ"

".....ไม่รู้...แบร่"

"มานี่เลยครับ"

"อ้ะ กั้งจะทำอะไร!"

กั้งอุ้มตัวพี่ชายที่นอนอยู่ข้างๆขึ้นมาบนตัวของตัวเอง แล้วจ้องไปที่คนตรงหน้าเพื่อรอประโยคที่คนตรงหน้าต้องเอ่ย


"......."

"/////"

"..ผมให้เวลาพี่3วินาที"


"....//////"


"3"

"...เอ่อ.."

"2"

"...เอ่อ/////"

"1"

"........."

"..ศู....อุ๊บ...."



ไม่ทันที่จะนับถอยหลังจบ คนตรงหน้าก็เข้ามาประกบริมฝีปากของคนที่นอนอยู่ทันที นั่นทำให้กั้งพอใจในคำตอบไม่น้อยเขาก็ส่งคำมั่นของเขาไปให้คนตรงหน้า ทั้งสองแลกสัมผัสกันอยู่นานคนน้องก็ค่อยๆละริมฝีปากออกมา ปล่อยให้คนพี่เขินหน้าแดงจนทำตัวไม่ถูก


"เขินอะไรครับ มากกว่านี้เราก็ผ่านมาแล้วนะ"

"ก็มันยังไม่ชินนี่นา...."

"ให้ผมทบทวนอีกรอบมั้ยครับ?"

"หยุดเลยนะ!"

"ฮ่าๆๆ....นอนกันเถอะครับ.." กั้งพูดพลางขยับตัวให้คนที่นอนอยู่บนตัวเขาได้มานอนบนที่นอนแล้วกอดเอาไว้

"พรุ่งนี้มีซ้อมกี่โมง...."

"..ไม่อยากซ้อมเลย....อยากไปน่านกับพี่จัง..."

"ไม่เอาหน่า...แค่2วันเอง..."

"..พี่ต้องดูแลตัวเองดีๆนะครับ ต้อง...บลาๆๆ...."

"กั้งๆ พี่เป็นผู้ชายนะ ไม่ต้องห่วงหรอกหน่า"

"...ไม่อยากให้ไปเลย...."

"เด็กบ๊อง จะบ้ารึป่าว พี่ไปทำบุญครับ เดี๋ยวเอาบุญมาฝาก"

"........"

"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ กั้งก็โทรหาพี่ตอนกั้งว่างอยู่แล้วนี่นา"

"ก็อยากเห็นหน้าอ่ะ"

"เรานี่นะ"

เต้ต้องไปงานที่บ้านเกิดใช้เวลา2วัน นั่นทำให้อีกคนเป็นกังวลเหลือเกินกับการเป็นห่วงพี่ชาย....





พอถึงเวลาที่กำลังจะออกเดินทางพี่ชายก็ได้อัพรูปที่บอกว่าจะไปทำงาน ก็จะมีฟค.มาเม้นตอบและให้กำลังใจมากมายและหากสังเกตดีๆจะมีหนึ่งคอมเม้นที่ แสดงออกถึงความเป็นห่วงที่เว่อวังกว่าคนอื่น และนั่นก็ทำให้เต้เห็นได้ไม่ยากเพราะข้อความยาวกว่าคนอื่นเหลือเกิน

นี่ขนาดถึงกับต้องสร้างแอคเคาท์ต่างหากเลยรึไงนะพ่อคนนี้ ..........เต้เลยคลิกแอคเคาท์นั่นแล้วตอบกลับไป


tae_teetat @Kangminwa ไม่เนียนครับน้อง





.

.

.

"เห้ย!"

"ตกใจอะไรกั้ง"

"อ้ะ อ๋อ เปล่าครับๆ"


ฝ่ายของบอยแบนด์เซเว่นวันเดอร์ที่อยู่ในช่วงพักแรก กั้งก็หยิบโทรศัพท์มาเช็คข่าวสารต่างๆ พอเปิดก็เหนว่ามีข้อความที่เมนชั่นถึงเขา จึงเข้าไปดูแล้วก็ร้องขึ้นมาอย่างที่เห็น


"...รู้ได้ไงวะเนี่ย..." กั้งน้อยบ่นอุบเมื่อพี่ชายรู้ว่าแอคเคาท์นั้นคือเขาเอง

 


ครืด ครืด


แล้วจู่ๆ ก็มีสายเรียกเข้าจากปลายทาง เขาก็ขอตัวจากพี่ๆที่ซ้อมออกไปข้างนอกทันที พวกพี่ๆ6คนที่เหลือต่างก็หันมายิ้มแล้วส่ายหน้าให้กัน


"ห่างกันไม่ได้เลย..."

"นั่นดิ อะไรจะขนาดนั้น"

"ช่วงโปรโมชั่นก็งี้แหละ"

"เฮ้อ...." ทั้ง6คนหายใจดังพรัอมกันอีกครั้งกับท่าทางของน้องเล็กที่ใครก็รู้และดู ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่...ขี้หึงขี้หวงจะตายไปรายนั้นน่ะ..




.

.

"ครับ...ขอโทษนะครับ พอดีพี่ๆอยู่ใกล้เลยต้องออกมาข้างนอก"

(รบกวนรึป่าวเนี่ย...)

"เปล่าครับๆ ผมพักอยู่ครับ"

(อืม เอ่อ..ก็แค่จะโทรมาบอกว่าถึงแล้วนะ...)

"พี่เต้...ดูแลตัวเองดีๆนะครับ ผมเป็นห่วง พี่จะไปไหนต้องให้พี่แนนไปด้วยนะครับ จะทำอะไรก็ต้อง.."

(เดี๋ยวๆ กั้งๆ ใจเย็นๆ พี่มาทำงานนะครับ ไม่ได้จะไปรบ)

"ก็ผมเป็นห่วงพี่อ่ะ พี่เต้...."

(ครับๆ จะทำตามที่บอกทุกอย่างเลย พอใจรึยังครับ)

"อื่อๆ แล้วพี่ก็ต้องดูแลอาหารการกิน ต้องระวังด้วยนะครับ"

(ครับๆ นี่พี่ต้องระวังไปหมดเลยรึป่าว)

"...พี่ไม่เคยห่างผมแบบนี้นี่ครับ ผมไม่ไว้ใจอ่ะ"

(..เด็กน้อยคนนี้นี่ พี่โตแล้วนะครับ แล้วนี่พี่ก็มากับครอบครัว ไม่ได้มาคนเดียวซะหน่อย เรานี่เว่อวังซะจริง..)

"ก็ผม...."


"กั้ง ปล่อยเต้มันบ้าง เดี๋ยวก็อึดอัดหรอก"

"นั่นดิกั้ง เต้มันดูแลตัวเองได้หน่า ไม่ต้องห่วงหหรอก" เสียงพี่ใหญ่ทั้งสองตะโกนมาเพราะพวกเขาคงได้ยินเรื่องที่เขาคุยกับพี่เต้

"ตะ แต่ว่า.."

(....ไม่ต้องห่วงครับ....กั้งเต็มที่กับการซ้อมเถอะนะ....วันจริงต้องทำให้ได้พี่จะไปเชียร์ติดขอบเวทีเลย...)

"จริงนะครับ!"

(อื้ม)

"งั้นผมกลับไปซ้อมก่อนนะครับ พี่เต้ดูแลตัวเองด้วยนะครับ"

(ครับๆ)

"ตอนเย็นผมเลิกแล้วจะโทรนะครับ"

(ถ้าไม่สะดวกไม่ต้องก็ได้หน่า เต็มที่กับการซ้อมเถอะ)

"ไม่เอา ผมจะโทร"

(ครับๆ ตามใจละกัน)

"แล้วเจอกันครับ แค่นี้นะครับ..."

(อ้ะ เดี๋ยวก่อน!)

"หืม? พี่เต้มีอะไรเหรอครับ"

(....เอ่อ.....คือ....)

"หืม?"

(....คือ....รักกั้งนะ! ติ๊ด...)

"........"

เฮ้ๆ นี่พี่เต้ของเขาน่ารักขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...



.

.

.

.

.

.

.

เมื่อสองคนได้คุยกันจนพอใจต่างคนก็ต่างทำงานทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุดเพื่อให้งานออกมาดีที่สุด เต้ก็สนุกกับกิจกรรมที่ทำไปพร้อมฟค.และครอบครัวของเขา การได้ช่วยเหลือใครซักคนทำให้เขารู้สึกว่ามันยิ่งใหญ่และมีค่ามาก ส่วนกั้งก็ตั้งหน้าตั้งตาซ้อมคอนเสิร์ตอย่างเต็มที่...แต่ดูเหมือนว่า สภาพร่างกายที่โหมงานมาก่อนนี้เริ่มจะแสดงอาการออกมาแล้วน่ะสิ...


"กั้งไหวรึป่าว.."

"ครับ...ไหวครับ"

"พักก่อนมั้ย สีหน้าดูไม่ดีเลย"

"ไม่เป็นไรครับ ต่อได้เลยครับ"

ครูฝึกทักน้องเล็กที่ตอนนี้เริ่มมีอาการอ่อนล้าแสดงออกมา แต่เจ้าตัวก็ยังยืนยันว่าไหว ไม่เป็นไร การซ้อมก็ดำเนินไปจนถึงการแสดงรวมของ7หนุ่มที่ต้องออกมาพร้อมกัน เมื่อทั้ง7คนออกมาปรากฎตัวก็จะมีท่าเต้นโซโล่ของแต่ละคน เริ่มจากพี่ใหญ่..พี่โน่ของเราจนมาถึงตาน้องเล็กที่ต้องออกมาโชว์สเต็ป กั้งก้าวออกมาตามสเต็ป พอมาอยู่ข้างหน้าภาพที่มองไปก็เริ่มเบลอ จนเขาเซและผิดจังหวะ แล้วร่างของน้องเล็กก็ล้มลงไปบนเวที


"กั้ง!!"   พี่ๆในกลุ่มต่างก็เข้ามาหาทันทีรวมถึงทีมงานด้วย


น้องเล็กนอนสลบอยู่บนเวที พี่ใหญ่จึงอุ้มออกไปที่ห้องพักพร้อมทีมงานและคนอื่นในกลุ่มก็ตามไปด้วย ทีมงานค่อยๆระบายอากาศให้เจ้าตัวทั้งพัดทั้งหายาดมมาให้


"บอกแล้วว่าอย่าฝืนๆ" ครูฝึกเอ่ยขึ้นมา
"

ครูอย่าว่าน้องมันเลย มันคงไม่อยากให้เราเสียเวลาน่ะ"

"แล้วนี่จะทำยังไง ถ้าหมอตรวจแล้วต้องอยู่รพ.ยาว คอนเสิร์ตล่ะจะทำยังไง..."

"........."  ทุกคนต่างก็เงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมา...ครูจึงเดินออกจากห้องไปเพื่อเรียกหมอประจำค่ายมาตรวจเบื้องต้นใหัคนที่นอนอยู่...

ก็ถูกของครูถ้ากั้งต้องข้ารพ. แล้วคอนเสิร์ตล่ะจะทำยังไง


ครืด ครืด


.....เป็นเสียงโทรศัพท์ของน้องเล็กที่สั่นขึ้นริทจึงลุกไปดูว่าใครโทรมา เมื่อชื่อบนหน้าจอปรากฎก็ทำให้ริทหนักใจทันที จนพี่ๆและเพื่อนๆในกลุ่มสงสัยแต่ความสงสัยนั้นก็หายไปเมื่อริทกดรับโทรศัพท์



"ว่าไงเต้..."

(อ้าว กั้งล่ะครับ)

"เอ่อ....เข้าห้องน้ำน่ะ"

(งั้นเดี๋ยวผมโทรมาใหม่นะครับ)

"อือ...."

(เอ่อ....เกิดอะไรขึ้นรึป่าวครับ...เสียงพี่ริทฟังดูแปลกๆ)

"ปะ เปล่า สงสัยพี่คงเหนื่อยมั้ง"

(งั้นเหรอครับ...อืม...ผมไม่โทรมาละดีกว่าครับ พี่ๆกับกั้งจะได้ซ้อมเต็มที่ แต่ฝากพี่ริทบอกกั้งด้วยนะครับว่า อย่าฝืนนะครับ)


"....ได้....เดี๋ยวบอกให้...."   นี่เต้มันก็รู้สินะว่ากั้งมันชอบทำอะไรเกินตัว...


(ขอบคุณนะครับ...ติ๊ด..)  

ริทวางสายจากคนที่โทรมา


"เต้ว่าไงบ้าง"

"ฝากบอกว่าไม่ให้ฝืนตัวเอง"

"กั้งนะกั้ง ทำให้คนอื่นเค้าเป็นห่วงไปทั่ว"


"อือ...." เสียงอือจากน้องเล็กดังขึ้น ทำให้พี่ลุกไปหาทันที

"กั้งเป็นยังไงบ้าง...."

"..พะ พี่โน่...."

"พอลุกได้มั้ย"

"ครับ ได้ครับ....ขอโทษนะครับที่ทำให้ทุกคนเสียเวลา..."

"ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว...อย่าทำอะไรเกินตัวแบบนี้อีกนะ"

"ครับ...ผมขอโทษครับ..."


               .....อย่าทำอะไรเกินตัวสิ....


"เอ่อ คือว่า......."

"พวกพี่ยังไม่ได้บอกเต้หรอก....ก็พอรู้อยู่ว่าถ้าเต้รู้จะต้องรีบกลับมาทันที...กั้งเองก็ไม่อยากให้เต้เป็นห่วงใช่มั้ย.."

".........."

"พวกพี่รู้ว่ากั้งอยากให้เต้และทุกๆคนประทับใจกับโชว์ของกั้ง แต่ถ้ากั้งฝืนจนร่างกายไม่ไหว มันจะไม่ดีต่อตัวกั้งเองนะ"

"....ครับ...ผมเข้าใจแล้วครับ.."

"งั้นวันนี้กั้งกลับไปพักก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยซ้อมใหม่ เดี๋ยวพี่ให้แกงส้มรันไปก่อน"

"....ครับ พี่โน่...."

"ละกลับไหวรึป่าว ให้พี่ไปส่งไหม"

"ไหวครับๆ ดีขึ้นมากแล้วครับ"

"งั้นก็เจอกันพรุ่งนี้นะ"

"ขอบคุณครับ ต้องขอโทษด้วยนะครับ..."

กั้งกลับมาที่คอนโดพอมาหยุดอยู่ตรงหน้าคอนโดแล้วเงยมองไปยังห้องของเขาก็ถอน หายใจออกมา....

ไฟยังคงมืดสนิทเหมือนเดิม...นี่จะกลับมากี่โมงกันนะ...เขาคิดเช่นนั้นแล้วก็เดินคอตกก้าวเข้าไปในคอนโด




"ไม่สมกับเป็นวรกรเลยนะ"

"!!!!!"

"...พี่เต้...."

"เป็นอะไรเหรอ ดูไม่ร่าเริงเลย"

"...พี่เต้.....ฮึก...."

"อ่าว เห้ๆ นี่ๆ..."

ฟึ่บ


"พี่เต้...พี่เต้..."

"ครับๆ เป็นอะไรเนี่ยเรา" เต้ตกใจที่จู่ๆคนตรงหน้าก็ร้องไห้แล้วพุ่งมากอดเขา เขาหันไปรอบๆไม่มีใครจึงกอดปลอบเจ้าตัวไป..จนกว่าอีกคนจะเงียบแล้วละออกมา เช็ดน้ำตาตัวเอง


"พี่กลับมาเมื่อไหร่ครับ...ฮึก.."

"ก็พึ่งกลับมานี่แหละ"

"ทำไมไม่โทรบอกผม...ฮึก..."

"นี่ๆ เงียบก่อนๆ แล้วค่อยๆพูด....แล้วนี่แขนไปโดนอะไรมา"

"........."

"....พี่รู้นะ.....บอกมาซะดีๆ"

"พี่รู้ได้ไงอ่ะ"






.

.

.

"แหะๆ พี่ขอโทษกั้ง ถ้าพี่ไม่บอกเต้ กั้งก็จะเอาแต่เป็นกังวลไม่เป็นอันทำงาน เลยให้เต้ช่วยพูดไง..."


"......."

"กั้งอย่าโกรธพี่โน่เลย พี่คะยั้นคะยอให้พี่โน่บอกเองแหละ"

"........"

"กั้งครับ..."
"........" กั้งหันมาหาพี่ใหญ่ในทีมสองคนที่ก้มหน้าสำนึกผิดอยู่ แล้วตรงไปหาพี่ชายที่เป็นคนรักของตน


"พี่เต้!"


"อุ่ย"


"คืนนี้พี่ไม่รอดแน่!"


"........"


ปัง!

สองคนพี่ชายเงียบกริบทันที แล้วก๊เป็นพี่โน่ที่ค่อยๆย่องออกไป


"พี่โน่...."

"อึ๋ย ช่วยไม่ได้ว่ะเต้ ยอมๆให้เขาละกัน"

"โถ่พี่ ทุกคืนผมก็แทบไม่ได้นอนอยู่แล้ว ขืนกั้ง..."

"ห้ะ!!"

"ผมหมายถึงต้องทำงานจนดึกไงครับ!"

"อ่ออออ....เอาหน่า...ยอมๆน้องหน่อย เดี๋ยวก็คอนเสิร์ตแล้ว เอาใจเขาหน่อยจะได้มีกำลังใจ"

"เฮ้อ......" ทุกวันนี้ก็นอนเช้าอยู่แล้วถ้ากั้งไม่พอใจอะไรขึ้นก็ไม่ต้องนอนกันเลยทีเดียว

....แต่ก็ช่างเหอะ...







พอถึงวันจริงกั้งก็ชวนผมไปดูให้ที่นั่งซะติดขอบเวทีวีไอพีดีจริงๆแล้วแบบนี้คนอื่นเค้าจะไม่สงสัยรึไง คอนเสิร์ตประมาณทุ่มกว่าๆ ตอนนี้ก็กำลังเปิดปะตูให้ทุกคนเข้ามานั่งที่ได้จับจองกันไว้ คนเริ่มทะยอยเข้ามาเยอะขึ้นผมก็คิดว่าควรเข้าไปนั่งตามที่นั่งที่ได้มา แต่แล้วก็มีพี่ๆทีมงานเรียกผมไว้



"เต้ๆ มานี่หน่อยๆ"

ผมแปลกใจแต่ก็เดินเข้าไปหา เผื่อเขาจะขอความช่วยเหลือ

"มีอะไรเหรอครับ"

"คือว่าพี่มีเรื่องขอร้องหน่อย..."

"......." แล้วผมกับพี่ทีมงานก็เข้าไปข้างหลังเวที


ส่วนทางด้านศิลปิน7หนุ่มก็กำลังรวมพลังกันให้กำลังใจก่อนขึ้นคอนเสิร์ตใหญ่ในครั้งนี้ พวกเขาพร้อมแล้วจึงเดินไปที่บันไดก้าวขึ้นเวที


"กั้งๆ" แล้วก็มีพี่ทีมงานเรียกน้องเล็กไว้

"ครับ?"

"พอถึงโซ่โล่เดี่ยวเปลี่ยนชุดแล้วขึ้นเวทีเลยนะ"

"อ่าว แล้วพี่แกรนด์ล่ะครับ?"

"ตามสไตล์เจ๊ล่ะ อยากปรับนิดนู่นนี่หน่อย เราก็ตามน้ำเลยละกัน เอาแบบที่ซ้อมท่าแรกอ่ะ แบบนั่นแหละ"

"อะ เอาจริงเหรอครับ ผมว่ามันไม่เรทเกินไปเหรอครับ"

"ไม่ขนาดนั้นหรอก รับรองว่าคนดูต้องชอบ"

"เอ่อ...ตกลงครับ..."

"พร้อมนะ?" พี่ใหญ่สุดหันมาถามน้องเล็ก

"ครับ!"

ตอนแรกก็เริ่มเปิดตัวด้วยVTRรวมและค่อยเจาะเข้าไปของแต่ละคนเรียกเสียงกรี๊ดซะหึ่มเลยทีเดียว ทั้ง7หนุ่มที่กำลังทำสมาธิอยู่ก็เตรียมตัวพร้อมที่จะออกมาระเบิดความมันส์ ตามคอนเซ็บของงานแล้ว เมื่อVTRจบลงก็เป็นการเปิดตัวของแต่ละคน โดนเริ่มจากพี่ใหญ่ก่อนก็เรียกเสียงกรี๊ดได้ไม่สายจนถึงตาน้องเล็กออกมา เขาก็ตั้งใจออกมาเต้นตามสเต็ปที่เขาซ้อมมา......แต่เผอิญด้วยความที่สายตาของเจ้าตัวไวเหลือเกินก็เหลือบไปที่ที่นั่งคนดูแถวหหน้าสุด......

ทำไมไม่มีล่ะ......

เมื่อพบว่าพี่ชายที่เขาให้บัตรไว้ไม่ได้อยู่ตรงนั้นก็เกิดการก้าวผิดเล็กน้อย แต่กั้งก็ยังกลับมาเข้าจังหวะได้อย่างเป็นธรรมชาติ พอกล่าวแนะนำตัวคุยอะไรนิดหหน่อยก็หมดเบรค กั้งและพี่ๆยกเว้นตั้มก็ลงไปเปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับคอนโซโล่ของตัวเองที่ถัดไปเป็นตาของน้องเล็ก เพราะสมาธิเขาไปจดจ่อกับที่นั่งที่ว่างตรงนั้นมากไปเลยทำให้พี่ๆทีมงานทักขึ้นมา


"น้องกั้งคะ"


"........"

"น้องกั้งคะ"


"........" เจ้าตัวยังไม่รู้ตัว พี่ทีมงานจึงหันไปหาพี่ใหญ่ของคอนเสิร์ตครั้งนี้


"ไอ่กั้ง!"


"หะ หะ อะไรครับ"


"เหม่ออะไรครับน้อง มีสติหน่อยสิ"


"เอ่อ ครับ...เอ่อ พี่ครับยังเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ครับ"


"ตอนนี้ตั้มเพิ่มเริ่ม อืมม...ก็ซัก10นาที"


"ผมขอโทรศัพท์หน่อยได้มั้ยครับ"


"นี่นายจะโทรไปไหนอีกวะ"


"นะครับพี่โน่ ขอผมโทรแป๊บนึง"

"เออๆ รีบล่ะ ต่อไปโชว์ของนายนะ"


"ครับๆ" กั้งขอตัวออกมาโทรศัพท์ กดหาเบอร์ที่คุ้นเคยทันที....


ตรู๊ด.....ตรู๊ด.....


(แกร่ก)


"อ้ะ พี่เต้ พี่อยู่ไหน พี่ไม่มาดูผมเหรอ.."


(เดี๋ยวเจอกันครับ....แกร่ก)


"เดี๋ยว พี่เต้ พี่เต้!"


อะไรของเขาเนี่ย ให้ตายสิไม่มีเวลาแล้ว ขึ้นก่อนก็ได้วะ กั้งรีบไปสแตนบายตามที่ซ้อมแบบแรก เข้าก็แปลกใจกับเกสรับเชิญนิดหน่อย ทั้งที่ตอนแรกบอกว่าแบบที่สองเวิ้กกว่าแล้วไหงมาตัดสินใจเปลี่ยนปุ๊บปับแบบนี้แฮะ แต่ก็นะพี่แกรนด์แกก็เป็นสไตล์ของแกแบบนี้แหละ ไม่มีครั้งไหนที่พี่แกเลือกแล้วพลาดอ่ะน่ะ งานออกมาเพอเฟกต์ทุกงาน


"พร้อมนะกั้ง ขึ้นไปก็โซโล่เลย เดี๋ยวเกสจะขึ้นไปทีหลัง"

"ครับพร้อมครับ"


เวทีเริ่มเพลงที่ผมจะร้องผมเปิดตัวกระโดดออกไปก็เรียกเสียงกรี๊ดได้อยู่เหมือนกันแล้วก็เริ่มร้องเริ่มออกสเต็ปตามที่แบบที่ซ้อมมา เพลงแรกผมโซโล่เดี่ยวพอเพลงต่อไปผมต้องเต้นและร้องกับพี่แกรนด์ ผมส่งสเต็ปให้เปิดตัวพี่แกรนด์เพราะทีมงานเขาบอกให้เล่นตามแบบแรกที่ซ้อม .....แต่ว่า....

ที่ออกมากลับไม่ใช่พี่แกรนด์เป็นใครไม่รู้!!

ผมรู้แค่ว่าเป็นแดนเซอร์ ผู้หญิง ผมก็งงไปอยู่ซักพักจนเธอคนนั้นเดินเข้ามา แล้วลากผมเข้าไปประชิดตัวเรียกเสียงกรี๊ดได้กระหึ่มทีเดียว ก็ปากมันจะชนกันอยู่แล้ว



"ทำตามแบบที่นายซ้อมนั่นแหละ วรกร....."


!!!!!!!


พี่เต้!!!!!


"เอ้า เร็วสิ เดี๋ยวก็ไม่ได้จังหวะหรอก"


"คะ ครับ"


อะไรกันเนี่ย.....ทำไมถึงเป็นพี่เต้ไปได้ล่ะ....พอผมเต้นไปตามเดิมคนดูไม่รู้แฮะว่านั่นเป็นพี่เต้ เลยส่งเสียงกรี๊ดใหญ่เวลาผมไปแนบชิดตัวเขา  เอาสิ มันเป็นไงมาไงไม่รู้ล่ะ ถ้าพี่เต้ทำขนาดนี้เขาก็จะไม่เกรงใจละนะ ทั้งสองคนต่างก็ออกสเต็ปประชันกันไม่มีใครยอมใครเลย ละท่าแต่ละท่าก็ไม่ค่อยจะปลอดภัยซักเท่าไหร่มันมีจังหวะที่พี่แกต้องมาดึงเสื้อเขาให้ขาดแล้วก็มีท่าสองแง่สองง่าม มีล้วงมีลอดมีลูบมีไล้และเลื้อยขนาดนั้น แทบจะได้กันบนเวทีอยู่แล้ว เสียงกรี๊ดก็มาแบบไม่หยุดกันเลยทีเดียว มีท่าหนึ่งที่ผมต้องเป็นคนดันให้พี่เต้ลงไปนอนพื้น
พี่แกก็เล่นซะเนียน ขนาดที่เอามือมาคล้องคอผม ให้ตายสิ ภาพเมื่อคืนนี่ลอยเข้ามาในหัวผมทันที....พอมองไปที่คนที่อยู่ข้างล่างตัวเขา แหมยิ้มแล้วขยิบตาให้อีกต่างหาก โอ๊ย นี่ท่าไม่ใช่ว่าเป็นคอนเสิร์ตผมจะฟัดให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย แล้วไอ่ขาที่มาก่ายนี่อีก นี่มันท่าเดียวกับเมื่อคืนเลยนะพี่เต้...ผมตั้งสติได้ก็จัดการดึงแกลุก แล้วเต้นต่อ....จบอย่างสวยงามไม่มีอะไรเกิดขึ้นกลางเวที...พอจบแค่นั้นยังไม่พอท่าจบนี่สิมันอยู่ท่าที่ผมต้องอุ้มเขาแล้วอะไรก็ไม่รู้ดลใจให้เขาหันไปหอมแกัมผม!!....ผมนี่อึ้งไปชั่วขณะ ส่วนข้างล่างก็กรี๊ดกันจัง พี่แกลงมาจากที่ผมอุ้มแล้วลากผมเข้าไปหลังเวที..อย่าบอกนะว่า...



ปึก


"ฮิ้ววววว" เสียงจากคนในห้องร้องทักทันทีที่ผมกับพี่เต้เข้าไปในห้อง....และหนึ่งในนั้นก็มีพี่แกรนด์อยู่ด้วย......นี่วางแผนกันสินะ


"เหวยๆๆ ไม่ธรรมดานี่หว่า "

"บอกสายเต้นก็เชื่อว่ะเต้"

"ขอบคุณครับ^^"

"นี่มันอะไรกันครับ...." น้องเล็กยังคงงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พี่ใหญ่จึงเฉลย

"ก็หมู่นี้เราไม่ค่อยร่าเริงเลย ก็เลยไปปรึกษาเต้ว่าจะทำยังไงดี แล้วเผอิญพี่ไปเห็นเต้ซ้อมเต้นพอดี เลยลองถามเขาดู"

"นี่พี่..."

"ก็พี่ไม่อยากเห็นกั้งเครียดนี่นา"

"ก็นั่นแหละ พี่เลยให้เต้ซ้อมไว้เพื่อเซอไพรส์เราไง ไงเด็ดป่าว.....เนี่ยเพื่อนายโดยเฉพาะเลยนะ ไม่งั้นนายไม่เห็นเต้แบบนี้หรอกนะ"

พอพี่โน่พูดแบบนั้นพี่ชายคนสนิทก็เขินหน้าแดงทันที จนทำให้คนน้องไม่สบอารมณ์เท่าไหร่


"ขอบคุณนะครับที่หวังดีกับผม แต่ถ้าให้แฟนผมมาทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าคนทั้งประเทศ ผมก็ไม่โอเค...."

"........."


พอกั้งพูดเช่นนั้นก็เกิดความเงียบขึ้นมาในห้องทันที


"เฮ้อ เอาอีกแล้ว นี่ตาโน่ ฉันบอกแล้วไงว่าอย่า"


"เอ้า ก็เห็นมันกับเต้ชอบฟิตเจอริ่งกันนี่ ไอ้เราก็นึกว่าชอบ"


"โอ๊ย พี่โน่ครับบบ ผมไม่ได้หมายความว่าฟีตแบบนั้นนน"


"แล้วมีป่ะล่ะ"


"เอ่อ มันก็มี....เห้ย! นี่พี่ถามอะไรเนี่ย!.....ผมไปก่อนนะ"


"ฮ่าๆๆ ง้อกันดีๆล่ะ"


ทั้ง5คนที่เหลือต่างพากันส่ายหน้าให้กับแผนบ๊องตื้นของพี่ใหญ่ที่ยังไม่พอไปสร้างความผิดใจให้กับเค้าอีก





.

.

.

.


"กั้งงง รอพี่ก่อน"


"......."

"โถ่ กั้ง เดี๋ยวก่อนสิ พี่โน่แค่อยากให้กั้งร่าเริงเฉยๆนะ"


กึก


ตุบ


"อูยย จะหยุดก็บอกกันหน่อยสิ เจ็บนะ"


"แล้วพี่ไปตกลงกับเขาทำไมล่ะ รู้ก็รู้ว่าผมไม่ชอบให้พี่ทำแบบนั้น"


"....ก็ไม่อยากให้นายเครียดนี่...."


"แล้วผมหายเครียดมั้ย..."


".......ขะ...ขอโทษ..."


"ผมดีใจอยู่หรอกที่เห็นพี่บนเวทีด้วยกันกับผม แต่พี่ไปแต่งไปเต้นแบบนั้นบนเวที ผมไม่ชอบ"


"....พี่ขอโทษ...." เต้ทำท่าสำนึกผิดเมื่อรู้ว่าตัวเองทำในสิ่งที่ไม่ควรลงไป


".........."

"พี่ขอโทษนะกั้ง....แต่พี่ไม่อยากเห็นกั้งที่กลับบ้านไปแล้วมีอะไรค้างคา...มีอะไรในใจอยู่คนเดียวแบบนั้น..."


"........."

"อยากให้กั้งระบายมันกับพี่ บอกกับพี่บ้าง ขอให้พี่ได้แบ่งภาระมาจากกั้งบ้าง..."


"........"


"พี่ไม่อยากให้กั้งคิดมาก...."


"...ผมไม่ใช่คนที่จะคิดมากจนไม่สนใจคนรอบข้างของผมนะครับ...."


"กั้ง...."


"ผมพยายามจะทำทุกอย่างเพื่อให้พี่ไม่ต้องมากังวลเรื่องของผม..."


"......."

"แต่ผมก็ทำไม่ได้สินะครับ....พี่เลยเห็นและรู้ว่าผมคิดอะไร..."


"พี่เป็นแฟนกั้งนะ ทำไมจะไม่รู้ว่ากั้งคิดอะไร.....ขอโทษนะครับที่ทำให้ลำบากใจ..."


"....เปล่าหรอกครับ...."


"อ่าว"


"ที่ผมไม่ชอบให้พี่ทำแบบนั้น.....เพราะผมหวงพี่นะรู้ป่าว"


"....เอ๋...."

"ก็พี่เล่นแต่งตัวแบบนั้น แล้วเต้นซะขนาดนั้น แถมไม่ใครรู้ว่าเป็นผช. ผมหวงนะครับ"


"....../////ระ เหรอ..."


"พี่ทำแบบนั้นให้กับผมได้คนเดียวนะครับ"


"........."


"อ้ะ แล้วตอนซ้อมพี่ซ้อมกับใคร!!!"


"....เอ่อ......คือ...."


"พี่บอกผมมานะ!!!"


"....พะ พี่ฮั่น...."


"ว่าไงนะ!!!! หนอย....ไอ่พี่ไม่รักดี เจอดีแน่....."


"เห้ย กั้งๆ เดี๋ยวกั้ง"






ผลัวะ!


"เห้ย!" กั้งเดินกลับที่ห้องด้วยความโมโหพี่ชายตัวแสบ ผลักประตูจนทำให้ทุกคนในห้องตกใจ


"พี่ฮั่นอยู่ไหนครับ...."


"นั่น....."


"พี่ฮั่น!!"


"อึ๋ย ไปละคร้าบบบบ" ฮั่นที่กำลังย่องออกมาจากห้องก็ต้องรีบโกยทันที เพราะเมื่อไหร่ที่กั้งรู้ว่าเต้ไปกอดก่ายและแนบชิดกลับใครที่ไม่ใช่กั้งนั้น จะองค์ลงทันที


"กลับมานี่นะไอ่พี่เจ้าเล่ห์"


"ไปละจ้าา คิวพี่แล้ว ไปนะเต้"


"ขอบคุณพี่ฮั่นมากๆนะครับ..."


"ยังจะไปขอบคุณเขาอีก มานี่เลย..."


"โอ๊ยๆๆ กั้งพี่เจ็บบ"


"เอ่อ กั้ง...." พี่โน่เรียกน้องเล็ก


"เบาๆหน่อยนะ เดี๋ยวไม่ไหว"


"หึ สำหรับพี่เต้น่ะ.....กี่ครั้งก็ไม่พอ....."


"กะ กั้ง จะทำอะไร ยะ อย่าบอกนะว่า...."


"ห้องข้างในสุดว่าง....ไปกันเถอะครับ....พี่ทำผมค้างจากข้างบนมานานละ....ขอปลดปล่อยบ้าง..."


"!!!!!"


"ไปนะครับทุกคน อ้ะ รบกวนใครช่วยติดป้ายตรงทางเดินด้วยนะครับ"


"......."






.
.
.




"กั้งาน่ากลัวสาดด...."

"กั้งใสๆไม่มีอยู่จริงว่ะมึง......"

"เต้จะเป็นไงมั่งวะ"

"เอาหน่า ไม่ถึงกับตายหรอกมั้ง"

"เพราะพี่โน่คนเดียวเลย...."

"อ่าว ไหงมาลงดูวะ"

"พี่อ่ะคิดแผน"

"หน่า เชี่ยเต้ไม่เปนไรหรอก...."

เวลาผ่านไปต่างคนก็ต่างขึ้นไปโซโล่เดี่ยวของตัวเองผลัดกันจนต้องถึงออกเวลาที่ ทั้ง7คนจะออกไปรวมกันอีกรอบ พี่ๆทั้ง6คนต่างก็เริ่มเกี่ยงกันที่จะไปเรียกน้องเล็กในห้องในสุดที่คงกำลังมีความสุขจนลืมงานไปรึป่าว


"พี่อ่ะแหละไป พี่เป็นคนต้นคิด"

"เห้ยๆ แต่กั้งมันโกรธฮั่นอยู่นะเว่ย ให้มันไปดิ"

"อ่าวพี่ พี่นั่นแหละไป"

"โอ๊ย มัวแต่เถียงกันอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวผมไปเอง" น้องรองสุดท้องอาสาไปเรียกเพราะเริ่มรำคาญพี่ๆที่มัวแต่เกี่ยงกัน


ตั้ม ค่อยๆเดินไปที่ห้องด้านในสุดแบบกล้าๆกลัวๆ เพราะขืนเดินเข้าไปพรวดพราดแล้วกำลังอะป้ะเจ้าะอะป้ะแจ้ะกันอยู่ล่ะ กั้งมันไม่มองเขาตาขวางเลยเหรอ ตั้มค่อยๆเดินไปเอาหูเงี่ยฟังเสียงด้านใน


"เป็นไงบ้างวะตั้ม"

".....ไม่เห็นมีเสียงอะไรเลยพี่...เสร็จแล้วม้าง"

"แน่ใจนะเว่ย ไม่ใช่ว่าเปิดเข้าไปกำลังแม่งกำลัง....กันอยู่อ่ะ" พี่โน่ทำท่าประกอบได้เหมือนมากค่ะ

"พี่โน่ก็ เอ้ะ"

"มันก็นานแล้วนะพี่ เนี่ยะของกันก็จะจบแล้ว"

ขณะทั้ง5คนยืนถกเถียงกันอยู่หน้าห้อง ประตูก็เปิดออกมา


แกร่ก


"อ้าว พวกพี่มาทำอะไรกันครับ"

"เอ่อ....คือ....."

"จะได้เวลาไม่ใช่แล้วเหรอครับ"

"เอ่อ ใช่ๆ"

"ไปกันเถอะครับ"

"......"


น้องเล็กออกมาจากห้องด้วยท่าทางอารมณ์ดีเดินฮัมเพลงไปเตรียมตัวเพื่อขึ้นเวทีการแสดงต่อไป ทำให้พี่ๆที่คิดจะไปเรียกสงสัยกันอย่างมาก แถมอีกคนที่อยู่ในห้องนั่นจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้....ตั้มคิดสงสัยจึงเดินกลับไปที่ห้องในสุดนั้น....


"พี่ตั้มครับ...."

"อึ๋ย"

"ไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของคนอื่นนะครับ"

"เอ่อ...จ้า.."

"ไปเถอะว่ะตั้ม เต้คงสลบไปแล้วแหละกูว่า"


วันเดอร์ทั้งเจ็ดก็ไปเตรียมตัวการแสดง....





.


.

.

.




ในห้องเงียบบนเตียงนุ่มร่างเล็กที่นอนหอบเหนื่อยพยายามจะลุกขึ้นแต่ก็ลุกไม่ไหว จึงปล่อยตัวเองให้นอนเปลือยในสภาพนั้น โดยมีผ้าห่มปกคลุมตัวที่คนน้องเอามาห่มให้....กั้งนะกั้ง...ไม่เห็นจะต้องทำกันขนาดนี้เลย...เขาก้มลงมองตัวเองที่อยู่ในผ้าห่มสภาพตัวเองนั้นมีแต่รอยแดงเป็นจ้ำๆ ทั่วตัว มองเลยไปก็เห็นคราบของเหลวขุ่นบนที่นอน...ให้ตายสิ...แต่มันก็เราเองนั่นแหละที่ไปทำแบบนั้นเอง...เฮ้อ...ทำตัวเองแท้ๆ...แล้วนี่กี่โมง.... อะไรนะห้าทุ่ม...แล้วแบบนี้จะกลับยังไงล่ะเนี่ย...หรือกั้งวางแผนไว้แล้วกันแน่ว่าถ้าทำจะต้องเลยเวลากลับเขาเลยจะให้เขาอยู่กับเขาแล้วไปค้างที่คอนโดเขาแน่นอน...เขาลองขยับตัวเองนิดพอจะพลิกตัวได้ก็ไปเห็นโน้ตที่อีกคนแปะไว้



          "ผมพับชุดแล้วเตรียมของอาบน้ำไว้ให้ เสร็จคอนแล้วเดี๋ยวไปกินข้าวด้วยกัน ผมเลี้ยงเอง รอผมก่อนนะครับ อย่าพึ่งกลับ กั้ง"


"........"


....ถือว่าหายกันละกัน...แต่ตอนนี้เขาก็ยังลุกไปไหนไม่ได้อยู่ดีคงต้องรอสักพักถึงจะลุกได้...



คอนเสิร์ตจบคนน้องก็รีบลงจากเวทีหลังจากถ่ายรูปและให้สัมภาษณ์เรียบร้อย เขารีบตรงมาที่ห้องด้านในสุดทันทีแล้วไขกุญแจซึ่งห้องนั้นมีเขาคนเดียวที่มีกุญแจอ่ะนะ ขอไว้เป็นกรณีพิเศษ อิอิ พอไขเข้าไปก็ไม่พบอีกคนที่ควรอยู่ก็แปลกใจแต่ความแปลกใจก็หายไปเมื่อได้ยิน เสียงน้ำไหลด้านในเพราะห้องนี้มีห้องน้ำในตัวจ้า...เขาจึงยกยิ้มขึ้นมาทันที แล้วค่อยๆเข้าไปห้องน้ำด้านใน นั่นไงคนพี่แง้มประตูไว้จริงๆด้วยเพราะตอนอยู่คอนโดไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะปิดประตูห้องน้ำ เพราะพี่ชายคนสนิทเคยเล่าให้ฟังว่าตอนเด็กไฟดับแล้วลื่นล้มในห้องน้ำไม่มีใครรู้จึงเปิดประตู้ไว้ ผมรู้จุดนี้ดีเลยเข้ามาในห้องน้ำอย่างง่ายดาย พอเข้ามาก็เห็นร่างเล็กกำลังอาบน้ำอยู่โดนยังคงไม่รู้ตัวว่าเขาเข้ามา แล้ว...แต่ว่า...ร่างตรงหน้าเขานี้...มันช่างดูเนียนขาว...น่าสัมผัสเหลือเกิน...ผมเอื้อมมือไปหวังจะสัมผัส...แต่คนพี่ไหวตัวทันตกใจหันมาสาดน้ำใส่เขา


"เห้ย นายเข้ามาได้ยังไง!! ออกไปเลยนะ!!"

"พี่ๆๆ ผมเปียกหมดแล้ว"


"นายคิดจะทำอะไร น้องลามก! ออกไปเลยนะ///"


คนพี่ยังคงหันเอาฝักบัวมาสาดน้ำใส่เขา ผมหาจังหวะเข้าไปจับตัวแล้วแย่งฝักบัวมาทันที


"ปล่อยพี่นะ!"


"ไหนๆก็เปียกอยู่แล้ว ผมขออาบน้ำด้วยละกัน"


"บ้า! ให้พี่อาบเสร็จก่อนสิ "


"ลืมอะไรไปรึป่าครับพี่ชาย....พี่ชาย...โป๊อยู่นะครับตอนนี้"


"!!!! บ้า!///// ปล่อยนะ!"


"เอาหน่า อยู่นิ่งๆให้ผมอาบให้ดีกว่าครับ พี่ยังเจ็บอยู่ใช่มั้ยล่ะ ผมไม่ทำอะไรหรอกครับ"


"........"


"ผมรู้หรอกหน่า ที่พี่พึ่งอาบน้ำตอนนี้ก็เพราะพึ่งลุกไหวใช่มั้ยล่ะครับ"


"........"

"มาครับ ให้ผมอาบน้ำ เดี๋ยวถูหลังให้"




.

.

.


แล้วทำไมผมตัองว่าง่ายตามมันบอกด้วยเนี่ย....แต่ก็นะสบายดีแฮะ...ได้รู้สึกผ่อนคลายไปในตัว....


"...เหนื่อยมั้ย...." ผมที่ยืนหันหลังให้เขาเปิดบทสนทนาขึ้น เขาก็ยังคงถูหลังให้ผมอยู่


"ครับ แต่ว่าสนุกมากเลยครับ"


"คิดถึงตอนขึ้นเวทีด้วยกันตอนนั้นจัง"


"เมื่อกี้น่ะเหรอครับ?"

"บ้า! ใช่ที่ไหนเล่า หมายถึงตอนสิบปีนั่นน่ะ...."


"อ๋อ....."


"...เมื่อไหร่เราจะได้ขึ้นเวทีแบบนั้นด้วยกันอีกนะ..."


"ก็ขึ้นเมื่อกี้ไงครับ"


"......นั่นสิ....นายเก่งเหมือนกันนะขนาดเป็นพี่ยังคงสเต็ปได้"


"พี่เองก็เต้นเก่งนะครับ....ไม่ลองเปลี่ยนสายบ้างเหรอครับ"


"ไม่เอาหรอก...ไม่อยากแย่งงานนาย"


"พี่นี่ก็น้า เต้นเก่งจะตายแต่ไม่ยอมเต้น"


"ชอบร้องมากกว่านี่นา ถ้าจะเต้นดูนายเต้นดีกว่า..."


"แฟนใครเนี่ยน่ารักที่สุดเลย" กั้งก้มมาหอมแก้มร่างเล็กที่ยืนตรงหน้า เต้มีท่าทีที่เขินเล็กน้อย


"ให้พี่ถูหลังให้บ้างนะ"


"เอาสิครับ"


"สบายขึ้นมั้ย"


"อืม....."


ทั้งสองผลัดกันถูหลังให้ แล้วล้างตัวออกมา แต่งตัวเสร็จสรรพเตรียมจะออกไปข้างนอกโดยที่ไม่ลืมปูผ้าปูที่นอนผืนใหม่คืนให้....



แกร่ก


"กว่าจะออกมานะ นี่มัวแต่ทำอะไรกันอยู่เนี่ย"


"อย่าบอกนะว่านายลืมนัดกินข้าวกับพวกพี่"


"ผมบอกพี่แล้วนะครับว่าวันนี้ผมจะไปกินข้าวกับพี่เต้"


"เอ่อ กั้งไปกับพี่ๆก็ได้ เดี๋ยวพี่กินแถวคอนโดเอง"


"แต่ผมบอกพี่ไว้แล้วนี่ครับว่าจะไปกินข้าวด้วยกัน"


"เอาหน่า ไม่เป็นไรหรอก พี่ๆคงอยากคุยเรื่องคอนวันพรุ่งนี้ ไปเถอะ"


"......."

"พี่ไปนะ ขอบคุณทุกนะครับที่ให้ผมมีส่วนร่วมในคอนครั้งนี้...."


"......."



.


.


.


มันก็เป็นปกติอยู่แล้วแหละที่พอคอนเสร็จหนึ่งครั้งก็จะมีการพูดคุยสรุปว่า วันนี้เป็นยังไง แล้วพรุ่งนี้จะทำอะไร...เขาไม่ได้ซีเรียสอะไรหรอก แต่พอกั้งทิ้งโน้ตไว้แบบนั้นเขาก็รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ก็ไม่ได้กินข้าวด้วยกันนานแล้วนี่นา...แต่ยังไงงานก็ต้องมาก่อน...เอาถอะเรา ไปรบกวนเขามากแล้วกลับดีกว่า






"พี่เต้!"


"....!!!..."

"เดี๋ยวครับ!"


"กั้ง....มีอะไรรึป่าว"


"ไปกินข้าวด้วยกันนะครับ...."


"....เอ๋...."


"พี่ๆเขาไม่ว่าหรอกครับ กั้งขออนุญาตแล้ว นะครับ ไปกินข้าวด้วยกันนะครับ"


"........"


"ไปด้วยกัน...แค่สองคน..."


".....อื้ม"


"งั้นให้พี่เลือกร้านละกัน"


"งั้นกินบะหมี่แถวคอนโดนะ"


"โถ่ พี่กินข้าวด้วยกันทั้งที เลือกร้านหรูๆหน่อยก็ได้ครับ"


"....พี่...แค่อยากกินข้าวกับนาย...จะกินอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ..."


".........."


"........."


"งั้นไปกินบะหมี่กันครับ"


"อื้ม^^"
















กร้ากกกก ปิดโปรเจก by อิฉันเองง Plik_Klub

ใครอ่านแล้วทนมิไหวก็ปล่อยอิฉันปายยย ไม่ต้องสนจายหรอก เอิ๊กๆ

ไม่บอกหรอก ให้อ่านกันเองตั้งแต่ต้น กร้ากกกก

ได้บทสรุปมั้ยเคอะ? ว่าน้องกั้งน่ะใสใส.....คริคริ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Plik_Klub จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

9 ความคิดเห็น

  1. #9 งุงิ
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 09:19
    แอร๊ยยยย พี่เต้เป็นร่างเล็ก แถมยังอ้อยมาก ภาพพี่เต้สายเถื่อนพังทลายมากข่าาาา โอ้วโน่ววววว >///<
    #9
    0
  2. #8 Act
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 00:05
    แต่งอีกจิคุณพลิกกลับ^^ สนุกดีน้าาา จะรอติดตามเรื่อง(เต้กั้ง)ต่อๆไปนะ
    #8
    0
  3. วันที่ 2 กันยายน 2558 / 01:06
    ช่วงแรกที่อ่านก็คิดว่าไรท์พิมผิดรึป่าว พออ่านลงมาเรื่อยๆรู้เลย



    อ่านละอย่าได้นึกภาพปัจจุบันเชียว 555555555



    แม้จะจิ้นคู่นี้ไม่ออกแต่ก็สนุกดีนะ
    #7
    0
  4. #6 รักไรท์ไม่ใช่รักแร้
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 23:13
    แอดดดดดดดด นี่เค้าอ่านละต้องขยี้ตา เห้ย พิมผิดป่าวหว่างี้สุดท้าย พลิกล็อค พลิกกลับจีจีโด้ยยย แอดร้ายยยยย เค้าไม่ทันตั้งตัวเล่อะ พี่เต้มิ้งๆ เชียะ 555555 แต่สนุกจ้าาา
    #6
    0
  5. #5 เต้กั้ง
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 14:25
    มาเร็วๆน่ะ เค้ารออยู่
    #5
    0
  6. #4 Act
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 02:32
    ดูจากชื่อเรื่องก็พอเดาออกว่าคุณชายจะไม่ใสๆอีกต่อปายย~
    #4
    0
  7. #3 Oum
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 00:41
    อย่าให้รอนานนร้าาาาาา รอๆๆๆๆ
    #3
    0
  8. วันที่ 1 กันยายน 2558 / 00:33
    ปูเสื่อรอ
    #2
    0
  9. #1 รักไรท์ไม่ใช่รักแร้
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 00:05
    มารออ่านละนะคะะะะะ อัพไวๆ เน้อแอด ^^
    #1
    0