เส้นทางรัก วิเวียน-โรเวน [Fic. baramos]

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 : พี่หญิงเฟลิโอน่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ก.ย. 50

ตอนที่ 2 : พี่หญิงเฟลิโอน่า

มังกรจันทราผ่อนปีกลงช้าๆ ก่อนเหยียดเท้าเมื่อถึงพื้นดิน

"วิเวียนนานีย่า โบแด็ง เดอะเอ็มเพรส ออฟ เวนอล เสด็จ!"

วิเวียนเดินตามทางโล่งทอดยาวไปสู่ห้องประทัยขององค์หญิงเฟลิโอน่า และเจ้าตัวก็เหมือนจะรู้ดีว่าจักรพรรดินีแห่งเวนอลมาพบใคร เปิดประตูห้องออกมาต้อนรับทันทีที่เสียงฝีเท้าหยุดหน้าห้อง

"น้... ฝ่าบาท เชิญเข้ามาก่อนพะยะค่ะ..." พูดอย่างเก้ๆ กังๆ โดยเฉพาะคำสุดท้ายที่ส่งเสียงเบาแสนเบาเหมือนยังไม่แน่ใจเพศที่แท้จริงของตัวเอง

วิเวียนกลั้นยิ้มเงียบๆ เอ่ยเสียงเบาเตือน "เพคะค่ะ"

"ง่า...เชิญเข้ามา...เพคะฝ่าบาท" เจ้าหล่อนแย้มรอยสรวลน้อยๆ กับอาการติดอ่างของพี่หญิง สาวเท้าเข้าไปในห้อง พยักหน้ากับนางสนองพระโอษฐ์เป็นเชิงให้ออกไป

เมื่อประตูปิดสนิท เมื่อนั้นมาดของจักรพรรดินีที่เคยเชิดพระพักตร์ขึ้นก็มลายหายไปสิ้น ทิ้งไว้แต่เจ้าหญิงวิเวียนที่โผเข้าไปซบอกพี่หญิงแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างสุดจะกลั้น

"วิเวียน เอ่อ วิเวียน ผมว่าเรามานั่งคุยกันก่อนดีกว่านะ"

"พี่หญิง ฮึก...หญิง...ไม่ดีใช่ไหม หญิงเป็นผู้หญิงไม่ดี ไม่มีใครต้องการ"

เฟรินพยุงตัวน้องหญิงไปนั่งปลายเตียง ลูบหลังเบาๆ สรรหาคำมาเอ่ยปลอบโยนที่คิดว่าเข้าท่าที่สุด... ปัดโธ่! ก็ระยะหลังๆ มานี่เคยปลอบหญิงซะที่ไหนกันล่ะ

"เวนอลยังต้องการหญิงนะ..." พูดออกไปโดยหารู้ไม่ว่านั่นกลับยิ่งทำให้วิเวียนร้องไห้หนักยิ่งขึ้นไปอีก พูดไปพลางสะอื้นไปพลาง

"ใครก็พูดอย่างนี้... เจ้าพี่ก็พูดอย่างนี้ หญิงดีสำหรับเวนอล แต่หญิงไม่ดีพอสำหรับเจมิไน!"

"ง่า เรื่องโรเวนอีกแล้วเหรอ"

"พี่หญิงอย่าพูดชื่อนั้น!" น้ำเสียงกับคำพูดไม่ได้เข้ากันเลยสักนิด เจ้าหล่อนเล่นพูดน้ำเสียงหวานแบบที่ถ้าไม่ติดว่าเฟรินเป็นผู้หญิง ป่านนี้ได้หลงรักหัวปักหัวไปไหนถึงไหน

คิดๆ ไปก็แปลก โรเวนมีผู้หญิงน่ารักๆ อย่างวิเวียนรักแทบบ้าตายอยู่ทั้งคน ทำไมถึงไม่สน ทำไมถึงไม่บอกไปน้า... หรือว่าโรเวนจะเป็นเกย์จริงๆ...?

นึกได้ก็ขนก็พากันลุกเกรียว ไม่ใช่เพราะกลัวโรเวนเป็นพวกผิดเพศ แต่กลัวว่าถ้าโรเวนรู้เมื่อไร ชีวิตมีอันจบเห่แน่นอน

"น้องหญิง...เย็นไว้ เอ่อ ผมไม่รู้จะปลอบยังไงนะ" พูดไปก็ปาดเหงื่อไปพลาง เดี๋ยวเสียงแม่เจ้าประคุณดังออกไปถึงหูนางสนองพระโอษฐ์จะถูกเขม่นว่าทำจักรพรรดินีเค้าร้องไห้ แต่จะว่าไป นางสนองพระโอษฐ์ก็น่าจะรู้นี่นา... ว่าคนใจดำที่ทำน้องหญิงร้องไห้คือใคร...

"หญิงขอค้างที่บารามอสได้ไหม"

เฟรินยิ้มกว้างอวดฟันขาว พูดเสียงใส

"วันนี้มีแขกเต็มบารามอสเลย ทั้งเจ้าชายจากคาโนวาล นักฆ่าจากซาเรสแล้วก็จักรพรรดินีจากเวนอล หญิงคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม ถ้าผมจะขอเชิญหญิงไปร่วมโต๊ะ"

"ด้วยความยินดีค่ะ ว่าแต่...พี่หญิงจะเชิญเจ้าชายคาโลกับคิลมัส ฟีลมัสมาทำไมหรือคะ? หรือว่าพี่หญิงจะมีข่าวดีแล้ว" เจ้าหล่อนถามนัยน์ตาใสซื่อ ดวงหน้าขาวๆ ของเจ้าหญิงจากบารามอสขึ้นสีแดงแปร๊ด พูดตะกุกตะกัก

"เฮ้ย... น้องหญิงพูดอะไรอย่างนั้น...ก็แค่ ชวน...เพื่อนมาเที่ยวเมือง ก็เดี๋ยว...จะเรียนจบกันแล้ว ปีหน้าก็จบแล้ว... คงไม่เจอกันนานเลยล่ะ ก็เลยชวนมา แค่นั้นเอ๊งงง"

มุ่นหัวคิ้วลง แต่ดวงตาสีเขียวมีแววพราวระยับอย่างรู้เท่าทัน

"หญิงก็แค่ถามนี่คะ พี่หญิงไม่เห็นจำเป็นต้องร้อนตัวเลย หรือว่าเตรียมตัวจะย้ายไปคาโนวาลเร็วๆ นี้"

บนโต๊ะอาหารไม่ต่างอะไรจากยกทั้งครัวมาตั้งมากนัก เพราะกระเพาะของเจ้าหญิงแห่งบารามอส... เป็นที่รู้ๆ กันอยู่ว่ามีขนาดใหญ่กว่าปกติมากนัก

วิเวียนนั่งทำตาแป๋วจ้องพี่หญิงของเธอสวาปามอาหารจานที่สามเข้ากระเพาะ

"พี่หญิงคะ?"

"หือ"

"แล้วเรื่อง..." พูดยังไม่ทันจบประโยค เฟรินก็ตวัดตาโตสีน้ำตาลใสแจ๋วขึ้นมองน้องหญิงเขม็ง แต่มือไวกว่า ตะครุบปิดปากเรียบร้อยแล้ว

"คาโล แกว่ามั้ย เฟรินมันแปลกๆ ไม่ยอมมองหน้าใครเลย ยกเว้นวิเวียน เอาแต่กินอย่างเดียว" คิลเปรยขึ้นมาดังๆ

แต่คาโลเพียงตวัดสายตามองเฟรินอย่างปกติ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ

"มันคงอารมณ์เสียเรื่องฤดูนาง"

พรวด! อาหารในปากเฟรินถูกพ่นออกมาแทบจะทันที ใบหน้าแดงแปร๊ด

"กลับคาโนวาลไปเลยไป๊ ไอ้คาโล"

"นายชวนฉันมาบารามอสเอง"

"...เออๆ ฉันผิดๆ พวกแกใช้อะไรคิดว่าฉันอารมณ์เสียเรื่องฤดูนาง ฮะ? ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าไม่ใช่โว้ย" เจ้าตัวขมวดคิ้วมุ่น พูดอย่างอารมณ์เสีย หากความจริงแล้วกำลังพยายามลดระดับความเขินอายของตัวเองด้วยอารมณ์กรุ่น

วิเวียนมองพี่หญิงที่กำลังสวาปามอาหารอย่างเอร็ดอร่อย เลื่อนสายตามองตรงไปยังเจ้าชายคาโลแล้วนึกไปถึงตัวเอง...

ทำไมหญิงกับเจ้าพี่ถึงไม่ได้คู่กันอย่างที่พี่หญิงกับเจ้าชายคาโลทำได้...

เพราะเวนอล เพราะเจมิไน หรือเพราะโรเวน ฮาเวิร์ด กษัตริย์แห่งเจมิไนพระองค์นั้นกัน...

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น