เส้นทางรัก วิเวียน-โรเวน [Fic. baramos]

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 : สาส์นจากเวนอล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 มี.ค. 50

ตอนที่ 1 : สาส์นจากเวนอล

 

เวนอล... เมืองเกรดหนึ่งของเอเดน

เวนอล... ประเทศที่มีชื่อเสียงด้านแร่เพชรพลอย

เวนอล... เมืองที่อุดมสมบูรณ์เป็นอันดับต้นๆ

หากการปกครองภายในนั้น... อ่อนแอ

วิเวียนนานีย่า โบแด็ง จักรพรรดินีผู้เอาแต่พระทัยเป็นที่หนึ่ง...

 

โรเวน ฮาเวิร์ด เดอะคิง ออฟ เจมิไน เสด็จ!”

เสียงเป่าแตรดังขึ้นทันที พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มรูปงาม อดีตเสนาธิการฝ่ายซ้ายของป้อมอัศวินจากโรงเรียนพระราชาเอดินเบิร์ก บัดนี้เปลี่ยนจากเดอะปรินซ์เป็นเดอะคิงผู้เพียบพร้อมของเจมิไนที่แจกจ่ายรอยยิ้มหว่านเสน่ห์ไปรอบด้าน...แม้เจ้าตัวจะไมได้ตั้งใจก็ตามที

รอยยิ้มอ่อนโยนที่ชวนหลงใหลราวเทพบุตร หากผู้ที่รู้จักเขาดี คงจะทำหน้าพะอืดพะอมเล็กน้อยแน่นอน

อย่างเช่นโซมาเนีย มิสทรัล เดอะฮีลเลอร์ ออฟ ซาเรสเป็นต้น

คงเพราะหล่อนรู้ดี ว่าภายใต้หน้ากากที่หล่อคมสันราวเทพบุตร มีอีกใบหน้าหนึ่ง ที่เป็นยิ่งกว่าปีศาจในคราบเทพบุตร อย่างน้อยๆ ก็คงเป็นตอนที่วิเวียนนานีย่า โบแด็ง เดอะปริ๊นเซส ออฟ เวนอล โดนประทุษร้าย หากแต่ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว เจ้าหญิงองค์น้อยๆ คนนั้น

...เพราะตอนนี้ มีเพียงวิเวียนนานีย่า โบแด็ง จักรพรรดินีของเวนอล ผู้ที่เคยกล่าวไว้ว่า ไม่มีมิตรภาพในหมู่กษัตริย์ เท่านั้น

และหากไม่มีเจ้าหญิงพระองค์น้อยในความทรงจำนั้นแล้ว ที่เสด็จมาเวนอลในวันนี้ เป็นเพราะอะไร...?

คงต้องย้อนเวลาไปเมื่อประมาณสองวันก่อน

 

ฝ่าบาท สาส์นด่วนจากจักรพรรดินีวิเวียนนานีย่าแห่งเวนอล เอ่ยเสียงค่อยอย่างไม่แน่ใจในพระอารมณ์ของกษัตริย์แห่งเจมิไน เพราะบัดนี้ ใบหน้านั้นเรียบเฉยจนเรียกได้ว่าไร้อารมณ์

นัยน์ตาตวัดวูบมอง ชั่ววูบเดียวที่เปลี่ยนจากใบหน้าเรียบเฉยเป็นกษัตริย์ผู้มีรอยยิ้มประดับพระโอษฐ์องค์เดิม เอ่ยถามเสียงเรียบ

จากเวนอล?

จากจักรพรรดินีวิเวียนนานีย่าพระเจ้าค่ะ

โรเวนแย้มรอยยิ้มบาง แวบเดียวเท่านั้นที่ผู้ส่งสาส์นผู้นั้นเห็น รอยยิ้มอ่อนโยนที่ประดับบนใบหน้า ก่อนจะแปรเป็นรอยยิ้มทางการค้าอย่างเคย

ขอบใจ ไปได้แล้ว

สายตาตวัดอ่านชั่วครู่ก่อนจับประเด็นที่พระจักรพรรดินีต้องการสื่อถึง พระโอษฐ์ขยับรอยยิ้มเย็น สายตาจ้องมองพระราชสาส์นแผ่นนั้นเนือยๆ

เปรยคำพูดเสียงดัง จัดเตรียมมังกรเร็วไว้ เราจะเดินทางไปเวนอล

พะยะค่ะ

 

ก้าวฝีพระบาทเชื่องช้า ทอดสายพระเนตรชมการตกแต่งในพระราชวังที่ประดับด้วยเพชรพลอยน้ำดีอย่างวิจิตร หมาดเล็กในวังเอ่ยทูลเสียงดัง

ถึงห้องทรงพระอักษรขององค์พระจักรพรรดินีแล้วพะยะค่ะ

ประตูเปิดอ้าออก เผยให้เห็นร่างเล็กบางที่ประทับอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ซึ่งดูเหมือนว่าจะใหญ่ไปสำหรับองค์เอง เคลื่อนดวงเนตรสีเขียวขึ้นมองจับจ้องที่ใบหน้าของโรเวน แย้มยิ้มอ่อนหวาน หันไปพยักหน้ากับนางสนองพระโอษฐ์เป็นเชิงให้ออกไป เชื้อเชิญให้กษัตริย์แห่งเจมิไนนั่งบนเก้าอี้บุนวมอย่างดี

ท่านคงได้รับสาส์นแล้ว ขอบใจที่มาในวันนี้ นัยน์ตาสุกใสอย่างเด็กแรกรุ่น ในแววตามีความหวังว่าเจ้าพี่ของหล่อนเมื่อตอนเด็กคงยังไม่ไปไหน ยังไม่เจ็บกับบทเรียนที่ได้รับตลอดมาตั้งแต่เธอได้ขึ้นเป็นมกุฏราชกุมารี

ฝ่าบาทอุตส่าห์เชิญ หากกระหม่อมไม่มาคงเสียเที่ยว

กระแสรับสั่งเสียงเรียบอย่างปกติพร้อมรอยยิ้มทางการค้า

...เจ้าพี่เปลี่ยนไปทั้งหมด แม้กระทั่งแววตาอ่อนโยนที่เคยมองหญิง

แล้วท่านว่าอย่างไร สนใจในข้อเสนอของเวนอลบ้างไหม? เปลี่ยนท่าทีเป็นจักรพรรดินีผู้เอาแต่พระทัยอย่างปกติ

ประโยคที่ทำเอาโรเวนเกือบหลุดมาด ข้อเสนอของเวนอล? แล้วทำไมคนส่งสาส์นถึงบอกว่าจดหมายด่วนจากพระจักรพรรดินีวิเวียนนานีย่ากันเล่า

เอาเถอะ ข้อเสนอของเวนอลก็ได้...

รวมแผ่นดิน...

ข้อเสนอของเวนอล...

ฝ่าบาทจะว่าอะไรไหม หากหม่อมฉันขอทูลถามเหตุผลที่ต้องการรวมแผ่นดิน เมื่อเวนอลมีพร้อมทุกด้านอยู่แล้ว

แล้วท่านว่าอย่างไรล่ะ

หม่อมฉันเกรงว่าหม่อมฉันคงไม่ทราบ เพราะตามที่เห็น ไม่มีอะไรที่เวนอลกับเจมิไนต้องพึ่งพากันนะฝ่าบาท เอ่ยประโยคยิ้มๆ ที่ทำเอาเส้นความอดทนของวิเวียนแทบขาด ตวัดสายตากร้าวขึ้นมองเจ้าพี่ของเธอ จากนั้นค่อยผ่อนลมหายใจออกช้าๆ

เจมิไนต้องการด้านอุตสาหกรรมของเวนอลมากพอๆ กับที่เวนอลต้องการปราชญ์จากเจมิไน!”

เกรงว่าต้องรบกวนฝ่าบาทอีกเรื่อง... ฝ่าบาทต้องการปราชญ์จากเจมิไนไปเพื่ออะไร

เท่านั้น ขีดความอดทนของจักรพรรดินีผู้เอาแต่พระทัยก็ขาดผึง เส้นอารมณ์ขึ้นสูงปรี๊ด แต่ก่อนที่เธอจะพูดอะไรออกไป โรเวนก็ชิงพูดขึ้นเสียก่อนด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

การรวมแผ่นดินไม่ใช่เรื่องง่าย ฝ่าบาท

เวนอลจะไม่ทำให้เจมิไนต้องเสียเปรียบ ทั้งด้านการปกครอง การดูแลภายใน สิทธิในประชาชน หรือกระทั่งการลงมติใดๆ ก็ตาม

แล้วหากประชาชนขัดแย้งกัน?

ขึ้นอยู่กับว่าเขาเป็นคนเมืองไหน

หากเขาเป็นลูกครึ่งล่ะฝ่าบาท

ประโยคคำถามที่แทบทำเอาวิเวียนเป็นลมตายเสียเดี๋ยวนั้น

...เจ้าพี่คงพูดถูก การรวมแผ่นดินไม่ใช่เรื่องง่าย

เจมิไนมีนักคิดมากมาย เมื่อรวมแผ่นดินแล้วยังไงก็ต้องร่างกฎหมายฉบับใหม่ขึ้นอยู่ดี

แย้มรอยสรวลเล็กน้อยอย่างนึกขบขันในความคิดของจักรพรรดินีผู้เอาแต่พระทัยตรงหน้า หากแต่มันไม่ใช่รอยสรวลอ่อนโยน แต่เป็นรอยสรวลอย่างที่กษัตริย์มองกษัตริย์อื่นที่มีดำริไม่ได้เรื่อง ไร้ความสามารถในการปกครองประเทศ

อย่างนั้นเจมิไนจะเอาข้อเสนอของท่านไปตรึกตรองดูแล้วกัน ไว้กระหม่อมจะมาทูลความก้าวหน้าใหม่นะฝ่าบาท

วิเวียนดูจะใจในคำพูดและรอยยิ้มดี รูปประโยคที่ตีความเรียบๆ ได้ว่า ไว้กระหม่อมจะไปเอาชาวเจมิไนทั้งเมืองมาสุมหัวกันตัดสินละกัน แล้วถ้าเกิดทั้งเมืองเขาไม่เอาก็จะมาบอกนะ

เม้มปากเน้นจนบางเฉียบ ไม่มีเค้าความโกรธในแววตา หากมีเพียงอัสสุชลอยากโตที่เริ่มคลอเบ้า ที่กษัตริย์แห่งเจมิไนคงไม่ได้เห็น

โรเวนเดินออกไปทันทีที่จบประโยค ไม่แม้แต่จะหันหลังมามองคนที่ตัวเองเคยห่วงแสนห่วง ที่บัดนี้ต้องซ่อนความจริงทั้งหมดเอาไว้ หรือเพราะต้องซ่อนมันให้ลึกที่สุดในก้นบึงหัวใจ... มันเลยด้านชาไปเสียหมดแล้ว ความรู้สึกเหล่านั้น...ที่เคยให้เจ้าหญิงวิเวียนนานีย่าแห่งเวนอล เมื่อไม่มีเจ้าหญิงวิเวียน โรเวนจึงเป็นเพียงเจ้าชายโรเวน มิใช่เจ้าพี่โรเวนของน้องหญิงวิเวียนในอดีต...

ถูกดึงปลายเสื้อจากด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัวพร้อมความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มหลุดออกจากถูกจองจำ มันล้นเอ่อขึ้นเรื่อยๆ หากโรเวนนั้นมีความสามารถพิเศษที่สุดในด้านการตีสองหน้า แล้วใครที่ไหนรู้เรื่องราวในใจกัน...?

ฝ่าบาท...พูดพร้อมหันกลับไปเผชิญหน้ากับจักรพรรดินีองค์น้อย

...เจ้าพี่อย่าเรียกหญิงว่าฝ่าบาท หญิงไม่ได้อยากเป็นจักรพรรดินี ถ้ามันจะทำให้หญิงต้องกลายเป็นผู้หญิงที่ดีพอสำหรับเจมิไน

ไม่ใช่ว่าหญิงดีไม่พอ หญิงดีพร้อมและมีค่าเสมอสำหรับเวนอล เสียงที่แฝงกระแสอ่อนโยนเจือจางจากโรเวนนั้นไม่มากพอที่จะทำให้วิเวียนรู้สึกว่ามันมีความอ่อนโยน น้ำตาเริ่มรินไหลมากขึ้น

มีค่าสำหรับเวนอลแต่ไร้ค่าสำหรับเจมิไน? หรือว่าหญิงมีค่ามากเกินไปสำหรับเจมิไน เจ้าพี่ถึงรังเกียจหญิงนัก?

...เพราะรู้ว่าถ้าพูดออกไป คนที่จะเสียมากที่สุดคือวิเวียน เพราะรู้ว่าถ้าบอกออกไป เวนอลคงจะแลดูไร้ค่าไปทันทีสำหรับวิเวียน เพราะรู้ดีว่าผลจะเป็นยังไง ถึงได้ไม่เคยพูด เพราะรู้ว่าวิเวียนไม่ได้อยากเป็นจักรพรรดินี แต่ทั้งเพื่อวิเวียนและเวนอลเอง...เลยต้องทำอย่างนี้ หญิงพอจะเข้าใจเหตุผลของพี่บ้างหรือยังล่ะ

หญิงทำเพื่อ...เรา

พี่ทิ้งเจมิไนไม่ได้เหมือนกับที่หญิงทิ้งเวนอลไม่ได้

เพราะหญิงรู้อยู่แล้วไง หญิงก็เลยหาทางออกที่ดีที่สุดแล้วไง

ผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ จากนั้นเอ่ยประโยคด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ หญิงไม่เข้าใจ...

แล้วเจ้าพี่จะให้หญิงทำยังไง!? ช้อนสายตาเว้าวอนขึ้นมอง นัยน์ตาสีเขียวคู่โตเกือบทำให้โรเวนห้ามใจไม่อยู่ มือใหญ่ไล้ไปตามโครงหน้าหวานละมุนรูปไข่ ทอดสายตาอ่อนโยนอย่างที่เคยมองน้องหญิงในอดีตแล้วพูดทิ้งท้าย

ขึ้นอยู่กับว่า...ข้อเสนอของเวนอลน่าสนใจแค่ไหน แย้มรอยสรวลอย่างกษัตริย์ปกติจนไม่เหลือเค้าเดิมของเจ้าพี่เมื่อครู่ สาวฝีพระบาทเร็วไปยังประตูบานใหญ่แล้วเปิดออกไปโดยไม่คิดหันกลับมามองสาวน้อยที่เกือบทำมาดกษัตริย์ที่เพียรสั่งสมมาอย่างดีหลุดออกเป็นชิ้นจนแทบกลับคืนไม่ได้

...สุดท้ายแล้ว สำหรับตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นยังไง สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเจ้าพี่ก็คือเจมิไน...

หญิงเคยบอกว่าไม่มีมิตรภาพในหมู่กษัตริย์ แต่หญิงไม่เคยอยากเป็นจักรพรรดินี... เจ้าพี่รู้ไหม หญิงเหงา... หญิงอยากระบาย...อยากพูดออกไปให้หมด แต่เจ้าพี่เคยไหมสักครั้งจะสนใจหญิง...

คงมีคนเดียวที่เข้าใจหญิง... พี่หญิง...

ส่งจดหมายเรียนเจ้าหญิงแห่งบารามอส ฉันจะไปเยี่ยมเจ้าหญิงเฟลิโอน่า

 

 

 

กรี๊ดกร๊าดๆ ขอบคุณม๊ากมาก บุญคุณนี้มีเป็นล้นพ้นเลยที่เข้ามาอ่าน โฮะๆๆ ที่มาคุยบ้าคุยบอนี่ไมได้มีอะไรหรอก

แค่จะมาบอกว่าอากาศมันร้อนเนอะ มนุษย์เปิดแอร์ แอร์มีสาร CFC ยิ่งเปิดแอร์ ก็ยิ่งเสี่ยงมีการเกิด Global Warming (มันพูดซะเหมือนรู้ แต่จริงๆ ที่พูดมาเพราะว่าเพิ่งเรียนไปเมื่อปลายปี โฮะๆๆ เข้าเรื่องๆ ที่จริงมันก็เกี่ยวกับอากาศร้อนแหละ แหะๆ ^^” เพราะอากาศมันร้อนจริงหนอ... ก็เลยไม่มีอารมณ์แต่ง อันที่จริงก็มีแอร์แหละ แต่เพราะที่กล่าวมาข้างต้น... (แอ๊ก เข้าเรื่องต่อได้แล้วแก) โอเคๆ เพราะแอร์มันร้อนตะหากล่ะ แอร์มันเสีย ไม่มีอารมณ์แต่ง หุหุ ก็เลยจะมาเรียนว่าถ้าอัพช้าก็โปรดให้อภัยกันนี๊ดส์

 

ไปตากลมก่อนและ

 

[[May time heal you]] – สโลแกน สงวนลิขสิทธิ์ ก๊ากกกๆๆๆๆๆ เอิ๊กส์

 

-January-

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #41 //LitE// (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2552 / 12:37
    สนุกมากเลยค่า >_<
    #41
    0
  2. #40 ยัยตัวร้าย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2552 / 21:24
    น้ำตาข้าน้อยสาดทะลัก TT-TT
    #40
    0