[Fic Naruto] Love story (Neji x Tenten)

ตอนที่ 5 : เช้า ของเขาเเละเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    5 พ.ค. 63

SNAP

     (เช้าวันรุ่งขึ้น)

Tenten   

       เช้าอันแสนสดใส แสงแดดสอดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องเล็กน้อย ทำให้เห็นร่างบางนอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มสีฟ้าผืนหนาบนเตียงขนาดคิงไซส์ ซึ่งตอนนี้เธอยังไม่คิดที่จะตื่นแต่อย่างใด

((โอ้กกก อี โอ้กกกๆๆๆๆ)) เสียงนาฬิกาปลุกดังมาจากโทรศัพท์ของร่างบาง

ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว......ห้าวววว ไม่น่านอนดึกเลยเรา ง่วงจริงๆร่างบางเอื้อมมือไปปิดเสียงปลุกในโทรศัพท์ พร้อมกับยันตัวเองให้ลุกออกจากที่นอนไปเตรียมตัวพบเจอกับความตื่นเต้น ที่ตัวเธอนั้นอยากรู้มาตั้งแต่เมื่อคืน

   หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันก็เดินลงมาในห้องอาหาร ก็พบกับม๊าและป๊าที่นั่งรอกินข้าวเช้าอยู่แล้วแต่ไม่นั่งรอเปล่า.....

นี่! ลื้อจะนอนกินบ้านกินเมืองหรือไงหะ  ไม่รู้หรือไงวันนี้ต้องไปบริษัทน่ะป๊าบ่นฉันแต่เช้าเลย

ป๊า อะ ก็มันไม่ยอมหลับนี่นา ให้ทำไง(T^T)ฉันตอบไปตรงๆ

คิดอะไรหละลูกม๊าถามโดนใจมากเวอร์

ม๊าตรงประเด็นมาก หนูมีเรื่องจะมาถามม๊ากับป๊าพอดี.......ทุกคนนั่งนิ่งกันมากจนฉันคิดว่า ควรถามมั๊ยหว่า

เอ่อ......ใครคือตระกูลที่ทำธุรกิจร่วมกับเราคะ!” ฉันถามเสียงดังฟังชัดมาก

อ่าว....ม๊ากับป๊ายังไม่ได้บอกลูกหรอดูม๊าฉันพูด

นั่นสิ นึกว่าลื้อรู้ตั้งแต่เด็กๆแล้วนะเนี่ยดูป๊าฉันพูดต่อ

เลิกพูดเป็นปริศนาได้แล้วค่าฉันเริ่มหงุดหงิด มือนี่เหงื่อไหลพลั่กๆแล้ว

ฮิวงะ........ตระกูลฮิวงะ ป๊าฉันตอบแบบปกติม๊ากก (O[]O)

ฮ...ฮิวงะ.. งั้นหนูก็ต้องไปทำงานกับ...........น..น..น...เน...จ...จ...จิจบค่ะ จบ สิ่งที่กังวลเมื่อคืน เป็นจริงหมดทุกอย่างเลยเท็นเท็นจะเป็นลม

จะติดอ่างเพื่อ?? ก็สนิทกันนี่เมื่อก่อนหนะก็เพราะ ม๊ากับป๊านั่นแหละค่ะ ส่งหนูไปเรียนต่อตั้งแต่อายุ 12 หนูไม่ได้เจอ ไม่ได้ติดต่อเขามา 11 ปี

ก็เป็นเพราะม๊ากับป๊านั่นแหละค่ะ  หนูไม้ได้เจอ ไม่ได้ติดต่อเขามา 11 ปีแล้วนะคะ......อะไรๆมันจะเหมือนเดิมได้ไงเล่าประโยคหลังฉันพูดเสียงเบาจนได้ยินแค่ตัวฉันเอง

เอาน่าๆ รีบกินกินข้าวแล้ว รีบไปบริษัทได้แล้ว ป๊าพูดเร่งให้ฉันรีบไปทำงานเพราะมันสายมากแล้ว

                 เป็นอย่างที่กลัวแป๊ะเลยเท็นเท็นเอ๊ยยยย (T[]T) ฉันหละเศร้าใจจริงๆ  แล้วจะเริ่มต้นคุยกับเขายังไงเนี่ยเรา   

.

.

.

 Neji

      แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านสีเทาเข้ามาภายในห้องนอน  กระทบกับร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์  เขาตื่นแล้วแต่แค่นอนเล่นต่อบนเตียงเฉยๆ

เห้ออออ วันนี้แล้วหรอเนี่ย ตื่นเต้นแปลกๆ ชอบกลแฮะที่ผมยังนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนที่นอนไม่ไปอาบน้ำ แต่งตัวซักที่ไม่ใช่อะไร แต่เพราะผมเหมือนกำลังตื่นเต้น?อยู่มั๊ง ที่จะได้เจอเธอ

ไปอาบน้ำและ เดี๊ยวสายจะไม่ดี เจอกันครั้งแรกในรอบ 11 ปี มันก็ต้องดีไว้  ไปสายหละก็ คงโดนดูหมิ่นตั้งแต่ครั้งแรกแน่ๆ  ผมลุกจากกเตียงเดินเข้าห้องน้ำไป ใช้เวลาไม่นานนักผมก็จัดการตัวเองจนเรียบร้อยดีและกำลังเดินลงบันไดเข้ามาในห้องครัว

อรุณสวัสดิ์ครับผมทักทายบิดา มารดาที่กินข้าวเช้ากันเรียบร้อยแล้ว

จะ  รีบกินข้าวเถอะลูกเดี๊ยวจะไปสายเอาแม่ผมพูดไปพลางตรวจดูของในตู้เย็นไปพลาง

ผักหมดแล้วหรอครับ เดี๊ยวผมซื้อมาให้ตอนเย็นมั๊ยผมถามไปขณะที่กำลังกินข้าว

ไม่เป็นไรจะ แม่ให้คนไปซื้อตอนเย็นเอง ไม่ต้องห่วง

ผมไปนะครับ

จะ ขับรถดีๆนะ ดูแลหนูเท็นเท็นให้ดีหละ

เอิ่ม(- -'')....ครับ

      ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอพ่อพูดปั๊บเริ่มกังวลอีกละ   แล้วเราจะเริ่มพูดคุยกันยังไงดีเนี่ย โอยยยปวดหัว

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

61 ความคิดเห็น