[Fic Naruto] Love story (Neji x Tenten)

ตอนที่ 8 : ความคิดของทั้งคู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    12 มี.ค. 62

·   ห้องผู้บริหาร

    ภายในห้องทำงานของ เนจิ ก็มีร่างบางที่นั่งรออยู่บนโซฟาทำหน้าตาหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดนั่งรออยู่  

ให้ตายซิ!......ฉันนั่งรอในห้องนี้มา 10 กว่านาทีแล้วนะ   ร่างบางสบถออกมาพร้อมกับท่าทางดูขึงขัง  ถึงแม้ว่าเธอจะเขินกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ แต่ด้วยนิสัยของเธอที่เป็นคนใจร้อนอยู่แล้วทำให้เธอนั้นลืมเหตุการณ์ที่ผ่านมาชั่วขณะ

        ร่างบางหยิบกระเป๋าและกำลังจะลุกขึ้นจากโซฟา เพื่อออกจากห้องของเนจิ  แต่ทันใดนั้นเอง  ก็มีร่างสูงค่อยๆ เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเอ่ยคำขอโทษ

ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ที่ให้รอนาน ฉันมีธุระนิดหน่อยน่ะ    ถึงจะพูดไปอย่างนั้น  เเต่จริงๆแล้วร่างสูงกำลังเก็บอาการอยู่

อะ...อืม........เเล้วจะให้เริ่มงานยังไง ตอนไหนล่ะ   ร่างบางสะดุ้งโหยง  ทำตาโตเมื่อเห็นร่างสูงเดินเข้ามา จากที่ทำท่าขึงขังอยู่ก็กลายเป็นเอ๋อเหลอทันที

อ่อ...เธอจะทำงานที่โต๊ะฝั่งตรงข้ามฉันน่ะ  ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่เป็นส่วนตัวนะ  เดี๊ยวฉันจะให้คนมากั้นแยกสัดส่วนไว้ให้  

         ร่างสูงพูดยาวเหยียดแต่กลับไม่มองหน้าร่างบางซักนิด  ในใจได้แต่คิดสงสัยว่ายังจำกันได้มั๊ย ยังจำตอนนั้นได้หรือเปล่า  แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถามออกไป

อ่อ..ฉันไม่ได้กังวลอะไรหรอก   

        ตอนนี้ร่างบางก็กำลังว้าวุ่นอยู่ไม่น้อย  ต่างก็คิดถึงเรื่องราวในอดีตที่อยากให้หวนคืนมา เธออยากจะกระโดดเข้าไปกอดร่างสูงพร้อมกับตะโกนบอกว่า คิดถึงเสมอ ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย แต่เธอก็ได้แค่คิด

อ้อ!.......วันนี้เธอก็ไปสำรวจดูออฟฟิศให้ทั่วก่อนเเล้วกัน  เดี๊ยวฉันจะให้เลขานำทางไปให้นะ  พรุ่งนี้ค่อยเริ่มทำงานกัน ( ^_^     ร่างสูงพูดพร้อมกับตัดสินใจมองร่างบางแล้วส่งยิ้มให้

อ้อ!..อ่าจะ (O///O)......^_^ )     ร่างบางเผลอใจเต้นไปกับยิ้มที่ร่างสูงส่งมาให้  เเละยิ้มรับอย่างไม่ปิดบัง

.

.

.

Tenten   

    เมื่อกี้ เขา ทำฉันเขินเป็นบ้าเลย  เนจิ ความดูดีของนายไม่ได้ลดลงเลยนะ’  ฉันล่ะอยากเข้าไปถามเขาตรงๆ เลยนะว่ายังจำเรื่องราวในอดีตได้บ้างมั้ย  หรือมีแค่ฉันฝ่ายเดียวที่ยังจำได้   ฉันกำลังเดินคิดอะไรเพลินๆระหว่างรอเลขาของ เนจิ  อ้อมาพูดเรื่องเลขากันหน่อยค่ะ  คือฉันไม่อยากจะว่าหรือตำหนิอะไรเขาหรอกนะคะ แต่เขานี่....จะยิ้มอะไรตลอดเวลา...ฉันล่ะเริ่มหลอน..........เดินไปเดินมาฉันก็มาหยุดอยู่ที่หน้าห้องๆนึง มันมีป้ายติดว่า ซาบาคุโนะ เทมาริ

เอ?........ใครน้าาาา ชื่อคุ๊นนนคุ้น   อ๊ะ.....ขอโทษค่ะ”   ฉันกำลังจะนึกออกแล้วเชียวใครนะมาสะกิดกันได้

เห้ย!  ยัยเท็นเท็น!”  ฉันหันไปก็เจอกับ....คนในป้ายชื่อเมื่อกี้เลยค่ะ 

ตายแล้ว! ยัยเทมมี่!  แกนี่เอง”   หูยยย สุดยอดค่ะ  เจอเพื่อนตอนเด็กๆด้วยอะ เทมมี่นี่เป็นเพื่อนผู้หญิงคนเดียวของฉันเลยนะคะ  เมื่อก่อนฉันห้าวๆ เลยไม่ค่อยมีเพื่อนผู้หญิงซักเท่าไหร่  ก็มีเธอเนี่ยแหละค่ะห้าวพอกันเลยคบกันได้

แก ฉันก็รู้ข่าวนะว่าแกจะมาเป็นผู้บริหารที่นี่อะ  กำลังจะเดินไปหาที่ห้องเลย ไม่นึกว่าแกจะมาหาฉันที่นี่ก่อน   

เปล่าย่ะ!  ฉันเดินหลงมาหยุดหน้าห้องแกพอดีต่างหาก”   อ้าวว..เรื่องจริงนิคะ

ย่ะ!  แล้วเป็นไง ปรับตัวได้ยังอะ เพิ่งกลับมาหนิ”  

อืมม  ก็เริ่มๆแล้วล่ะ  แล้วแกหละทำงานตำแหน่งไรเนี่ย มีห้องเป็นของตัวเองด้วย

นี่แกยังไม่ได้ดูข้อมูลของบริษัทหรอวะเป็นผู้บริหารภาษาอะไร

อ้าวๆ เจอกันในรอบ 11 ปี จะไฟท์เลยหรอวะ  ก็มาดิคร๊าบบ  ไม่ใช่ละๆ

ก็นึกว่าประชุมกันแล้วนี่   วันนี้ฉันติดธุระด่วนเลยไม่ได้เข้าประชุม”   นึกว่าเพื่อนชวนไฟท์ 555

แหม่....ถึงฉันจะเป็นผู้บริหารร่วมกับเนจิก็จริงนะ  แต่ฉันก็ต้องให้เขาสอนงานอีกเยอะ วันนี้เขาเลยให้ฉันมาเซอร์เวย์รอบๆไว้ก่อนหนะ แล้วเริ่มทำงานจริงจังพรุ่งนี้   ยังไม่ตอบคำถามฉันเลยนะ

เธอก็ลองอ่านป้ายชื่อฉันอีกรอบสิยะ.......ยัยเซ่อ!”   ว่ากันแรงจริง  อ่านอีกรอบก็ได้วะ  ซาบาคุโนะ เทมาริ  (หัวหน้าฝ่ายการตาด)’  แหะ แหะ จริงด้วย

^_^ )......เออนี่แก  แกพาฉันไปเซอร์เวย์หน่อยดิ ฉันไม่อยากไปกับเลขาของเนจิอะ  เราจะได้คุยกันด้วยไง คิดถึงเทมมี่จะตาย ”   

อืมย่ะ  คิดถึงมากอะไม่ส่งข่าวมาเลย ( ̄ヘ ̄”    โห ฉันอยู่นู่นก็เหงาเหมือนกันนะแล้วอีกอย่างที่ไม่ได้ติดต่อใครกลับมาเลยยกเว้นป๊ากับม๊าก็เพราะว่า......

โทษนะแต่ฉันบอกใครไม่ได้จริงๆ

จะ จะ ไปกันเถอะ

ป้ายยยย Let’s  go (〃^▽^〃)

 


 Neji

    ตายหละเมื่อกี้ผมเผลอยิ้มให้เธอ......แล้วเธอก็เหมือนจะเขินแล้วก็ยิ้มให้ผด้วย   หน้าผมตอนนี้รู้สึกร้อนฉ่าาาา เลยล่ะครับ  ผมอยากเดินเข้าไปกอดแน่นๆแล้วบอกว่า คิดถึง จังเลยครับ แต่ก็....ตอนนี้เราก็เหมือนคนที่เพิ่งรู้จักกันจะไปทำอย่างนั้น  เกิดเขาถอนหุ้นออกจากกองกลางบริษัท  ก็เจ๊งกันหมดเลยดิครับ.............. ((ตี๊ดดด...ตี๊ดดดด..))  เอ....ใครโทรมานะ  ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็น......

มีอะไรครับ คุณทามากิ”    เลขาหน้าเดิมของผมนี่เอง

บอสคะ  คือว่า.....บลา  บลา บลา....

ขอบคุณ  คุณไปทำงานต่อเถอะครับ”    ผมกดวางสาย  

       อ้อ ลืมไปเลย เทมาริก็เป็นเพื่อนสนิทกับเท็นเท็นนี่นา    แต่ทำไมจูนเข้าหากันไวจังเลย  ไม่ได้เจอกันตั้ง 11 ปีนะ  หรือเพราะว่าเทมาริเป็นผู้หญิง??  ไม่น่าเกี่ยวนะ  หรือเพราะว่าเขายังจำสัญญาของเราได้แต่เขามีคนใหม่ไปแล้วเลยไม่อยากที่จะยุ่งเกี่ยวกับเรา

เห้อ......ปวดหัวจริง”   ((ก๊อกๆ ก๊อกๆ))  ใครนะหรือว่า จะเป็น.....

เห้! ()/   ยังไม่ไปกินข้าวอีกหรอวะ  เอ้าแล้วดูทำหน้าเข้า  แม่ไม่ให้กินนมหรอวะ”    อ้าวว  กวนบาทาแล้วไง  ไอ้ชิกามารุ

แล้วมึงเข้ามามีไรด่วนวะ”   ผมสนิทกับไอ้หมอนี่มาตั้งแต่ ม.ต้นแล้วล่ะครับ   มันเป็นคนที่ฉลาดมากๆ ย้ำว่ามากๆ ตอนนี้มันทำงานเป็นที่ปรึกษาของผมเองครับ   ว่าผมรอบคอบๆแล้วยังต้องพึ่งมันเลย

เปล่าหรอก....กูแค่จะมาขอนอนในห้องมึงอะ  กูง่วงว่ะ  เออ! มึงออกไปกินข้าวเมื่อไหร่ล็อกประตูด้วยนะเดี๊ยวมีคนเข้ามา”   พูดเสร็จมันก็เดินเข้าห้องนอนของผมไป   อ้อ ลืมบอกครับ  ในห้องทำงานของผมถ้าเดินเข้าไปด้านในสุดจะมีประตูเชื่อมกับห้องนอนเฉพาะกิจของผมเองครับ เวลาที่งานเยอะเกินไปหรือเมาจนกลับบ้านไม่ไหว  ที่นี่แหละครับ อันดับหนึ่งเลย

ครับๆ คุณชิกามารุ  ผมจะล็อกประตูอย่างดีเลยนะครับ (_;”    ผมพูดล้อ

 (ρ)..zzZZ ”  เยี่ยมเลยครับไม่ถึง 5 นาที .....เรียบร้อยไปแล้ว

กูไปแล้วนะมึง  เอกสารสำคัญกูหายล่ะ มึงตกงานแน่”   ผมพูดเล่นแบบนี้ตลอดล่ะครับ  รู้อยู่แล้วว่าไม่มีทาง บริษัทเราเป็นหนึ่งในด้านความปลอดภัยอยู่แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     

 

 

 

     

 เมื่อวานง่วงจริงค่ะ55555  เลยมาอัพวันนี้เเทน  เทมมี่  เละ ชิกกี้ เอ้ยไม่ใช่ ชิกามารุ ของเราเริ่มมีบทบาทเเล้วนะคะ   ตอนหน้าๆได้เห็น 4 คนนี้อยู่ด้วยกันเเน่นอน     ปมที่ว่าทำไมเท็นเท็นไม่ได้ติดต่อใครเลยนอกจากครอบครัวตอนที่อยู่อังกฤษ เเละเรื่องราวในอดีตของเนจิ เท็นเท็นเป็นยังไงกันเเน่ ต้องติดตามค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

47 ความคิดเห็น