[Fic Naruto] Love story (Neji x Tenten)

ตอนที่ 14 : คุ้นเคย 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 93
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    16 มี.ค. 62

·  คฤหาสน์ตระกูลลี่

นี่!  ลื้อจะบ้าหรือเปล่าเนี่ย!   เดินยิ้มหน้าบ้านมาตั้งแต่เช้าตรู่แล้วนะ     ผู้เป็นพ่อถามลูกสาว

นั่นสิ วันนี้ตื่นนอนแต่เช้าด้วย   เป็นอะไรหรือเปล่าลูก?”     ผู้เป็นแม่ที่เดินผ่านมาพอดีก็ถามเช่นกัน

หะ! หนูยิ้มตลอดเวลาเลยหรอคะ? (^_^)    ยังไม่หยุดยิ้ม

เออสิ   แล้วลื้อไม่ไปเตรียมรถรึไง  เดี๊ยวก็ไม่ทันหรอก

รถหรอคะ!   อ๋อ  วันนี้..เนจิเขามารับน่ะค่ะ(^///^)( _ _)     เธอก้มหน้าก้มตาตอบอย่างเขินอาย

หึ  เข้าใจกันแล้วสิท่า    ผู้เป็นแม่ถาม

ก็...ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ แหะ แหะ    เธอตอบไปไม่เต็มปาก เนื่องจากเธอไม่ได้บอกเรื่องราวที่แท้จริงทั้งหมด

อ่าว!  เท็นเท็น!  เนจิมาแล้วลูก

สวัสดีครับ คุณลี่ คุณนายลี่.....เอ่อ....เท็นเท็น     เนจิเดินเข้ามาพร้อมกับกล่าวสวัสดีพ่อแม่ของเท็นเท็น

แหม่ลูกก็!  คนกันเอง เรียกลุงกับป้าเถอะจะ   แม่เท็นเท็นพูดอย่างใจดี

อ...เอ่อ.....ครับ  เนจิตอบพลางเอามือถูท้ายทอยแก้เขิน

อ๊ะ!  เนจิมันจะสายแล้วนะ!  ม๊า ป๊า หนูไปก่อนะค้าาา    เท็นเท็นรีบเดินแซงเนจิออกไป

อะ....เออ......งั้นสวัสดีครับ คุณล...คูณลุง คุณป้า(^_^)    เนจิรีบเดินตามไปเปิดรถให้เท็นเท็น

 

Tenten

   อะไรกัน นี่หน้าตาฉันมันออกนอกหน้า บ่งบอกว่าดีใจขนาดนั้นเลยหรอ?   ฉันก็ทำตัวสบายๆ ตื่นนอนตอนเช้าตรู่   อาบน้ำไปร้องเพลงไป  แล้วก็เรื่องยิ้มน่ะ ใครยิ้ม!  ไม่มี้!!   

   และแล้วฉันก็ขึ้นรถของเนจิเป็นที่เนียบร้อยแล้ว  แต่! ทำไมอยู่ดีๆเขาโน้มตัวมาหาฉันล่ะ   ยังไม่ออกจากตัวบ้านฉันเลยนะ! 

เอ่อ...นาย จ...จะ  ท.....ทำ   (-///-)

อย่าคิดทะลึ่งสิเธอ  ฉันมาคาดเบลท์ให้เธอต่างห่างล่ะ ยัยลามก : J   อีตาบ้า!   เอ๊ะ!  แล้วเราจะรู้สึกเสียดายทำไมเนี่ย

ทำไม  เสียดายหรอ?   ไม่ต้องกลัวหรอกเวลายังมีอีกเยอะ........ฉันไม่ปล่อยให้เธอไปไหนอีกแน่นอน     พูดอะไรก็ไม่รู้(-///-)

เสียดงเสียดายอะไร  ขับรถไปเลยนะ  เดี๊ยวเข้างานสายกันพอดี (^)”   ฉันทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง  ก็คนมันเขินนี่

คร้าบๆ  หึ หึ (^-^)     ยิ้มอะไรกันเล่า

..........................................................10%.........................................................

·  ณ  สำนักงานใหญ่ของบริษัท   ( 8 : 25 AM)

สวัสดีค่ะ บอส  เอ๊ะสวัสดีค่ะคุณเท็นเท็น   มาด้วยกันหรอคะ  แหม~ ~     ไวไฟกันจัง(^_^)”     เลขาเนจิพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อน   ในขณะที่ผู้ถูกพูดถึงเขินกันปานจะมุดลงดิน

อ่า  ครับ ผมไปรับมาน่ะ”     เนจิตอบเลขาสาว

งั้นเชิญขึ้นห้องกันเถอะค่ะ”    เลขาเดินนำทั้งสองขึ้นห้องไป

      (ระว่างทางขึ้นห้องทำงาน)

·  ฝ่ายการตลาด

ซุบ ซิบๆๆๆๆๆ

เห้ยแกๆ ดูนั่นดิ

แกร๊  อิจฉาอะ

นี่!  พวกเธอจะทำงานกันมั้ย   หรืออยากไปนั่งคุยกันนอกบริษัท หือ?”     เสียงเพื่อนสนิทเท็นเท็น  เทมารินั่นเอง

“..............”     เงียบ  ทุกต่างหันหน้ากลับไปทำงานของตน เพราะไม่กล้าแหยมกับคำพูดของเจ๊แก   ไม่ใช่แค่ลูกน้องในแผนกเท่านั้นที่กลัวกับความโหดของแก       แต่ยังรวมไปถึงแผนกอื่นๆอีกด้วย

อ้าวสวัสดีค่ะคุณเนจิ  สวัสดียัยเท็น”     เทมาริทำเป็นเพิ่งเห็นทั้งคู่เดินมา

ครับ”   เนจิตอบ

จ้า  ไปทำงานก่อนนะ.....(ยัยโหด)(^-^)       เท็นเท็นตอบพลางขยับปากพูดประโยคสุดท้ายใส่เทมาริ

( ;)”

 

·   ห้องผู้บริหาร

    ทั้งเนจิและเท็นเท็น ต่างคนก็ต่างนั่งทำงานกันไปไม่ได้เงยหน้ามาคุยกันซักเท่าไหร่  จนกระทั่งเนจิถามเท็นเท็นขึ้นว่า

นี่เธอ.....ไหนๆเราก็กลับมาเป็นเหมือนเดินแล้ว     เธออยากย้ายโต๊ะทำงานมาอยู่ใกล้ฉันมั้ย”      เนจิพูดด้วยสีหน้าที่เขินอย่างปิดไม่มิด  แต่ยังคงบุคคลิกความสุขุมของตัวเองไว้ได้อยู่

อะ   เอ่ออ มันจะไม่ไปรบกวนนายใช่มั้ย........(^_^) เอาสิ”     เท็นเท็นกลัวว่าตนเองจะไปทำให้เขาเสียสมาธิ   แต่พอเธอเห็นสายตาอันแน่วแน่และจริงจังของอีกฝ่ายก็ทำให้เธอตัดสินใจได้อย่างแน่วแน่เช่นกัน

        (4 ชม.ต่อมา)

เนจิ  วันนี้ฉันไปกินข้าวกับเทมารินะ”     เธอพูดไปพลางเก็บของไปด้วย

งั้นหรอ    อืมม ไว้เย็นนี้เราไปกินมื้อเย็นด้วยกันมั้ย?”     เนจิพูดไปพลางเซ็นเอกสารไปด้วย

เย็นนี้หรอ?  อืมก็ดีนะ”    เท็นเท็นนึกตารางงานของเธอและ ก็ว่างพอดี

“OK   ไปกินข้าวได้แล้วเดี๊ยวก็เป็นโรคกระเพาะหรอก”    เนจิพูดด้วยสีหน้าเป็นห่วง

ค่ะๆ  เป็นห่วงตัวเองบ้างสินายน่ะ   ไปกินข้าวได้แล้วนะ”     เท็นเท็นหันมาพูดพร้อมกับยิ้มให้ก่อนจะเดินออกจากห้องไป


Tenten

    หลังจากที่ออกจากห้องทำงานมา  ฉันก็ตรงดิ่งไปหาเทมาริที่ห้องของเธอ เพื่อรับเธอไปร้านคาเฟ่ที่ไม่ไกลจากบริษัทมากนัก   แต่เดี๊ยวก่อนนะ มันอยู่ตรงไหนล่ะ??

((ก๊อก ก๊อก)) เข้าไปน้า

ไป ไปร้านคาเฟ่ได้แล้ว”   ฉันพูดกับยัยเทมมี่

ค่า!   อนาคตคุณนายฮิวงะ  ฮิ ฮิ”    ดู๊ ดู ยัยนี่พูดเดี๊ยวแม่ก็เอากระเป๋ายัดปากเลยนี่  (-///-)

ยังจะ ยังไม่ถึงขั้นนั้นเว่ย! (-///-)(_ _)”    

หรอ??  ฉันก็เห็นแกสองคนมาตั้งแต่เด็กและนะ ฉันว่ามันเกินขั้นนั้นมาแล้วต่างหากล่ะ ยัยเบ๊อะ!”   

อะไรเล่า!    ไปได้แล้ว  คอยบอกทางฉันด้วย!”       ไม่ได้อารมณ์เสียแต่อย่างใดค่ะ  แต่ เขิน!

ย่ะ : J

·   ร้านคาเฟ่

    ฉันกับยัยเทมมี่ก็สั่งอาหาร มากินกันและปรึกษา คุยกันตามประสาผู้หญิงกันไปจนกระทั่งยัยเทมมี่ถามคำถามฉันขึ้นมา

นี่ ถามจริง เข้าใจกันแล้วหรอ    สนิทสนมกันเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ

อืม   ก็นะ  คนมันคุ้นเคยกันอยู่พอจะปรับจูนกันจริงๆอะ มันก็ใช้เวลาแป๊ปเดียวแหละ    ทั้งฉันแล้วก็เขา ต่างก็รู้ใส้รู้พุง รู้นิสัยใจคอกันดีกว่าใคร    แต่ที่ตอนนั้นทำตัวห่างเหิน ก็เพราะว่ามัวแต่รู้สึกผิด คิดกันไปเองน่ะสิ”     ฉันตอบไปตามจริงทั้งหมดเพราะไม่คิดปิดบังเพื่อนอยู่แล้ว  ยิ่งเป็นยัยเทมมี่แล้วด้วย

หึ   เอาสั้นๆง่ายๆก็ คนคุ้นเคยกันอยู่ ปรับความเข้าใจกันไม่อยากล่ะสิ ใช่มั้ย”     โห  ไอเราก็พูดซะยาว

อืม ใช่ประมาณนั้นแหละ        แต่ทั้งเมื่อก่อนและตอนนี้เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะนอกจากเพื่อนอะ”      นั่นสิเราก็ไม่เคยเอาสถานะมาผูกมัดเสียด้วย

แก   แกสองคนอะไม่จำเป็นต้องเอาสถานะมาผูกมัดหรอกนะ เพราะการกระทำของพวกแกอะ มันโคตรจะบ่งบอกว่าเป็นอะไรกัน  ตั้งแต่เด็กๆนู่นแล่ว     อืมนั่นก็จริงแหละมั้ง

แล้วแกล่ะ ยัยเทมมี่ ไม่มีหนุ่มคนรู้ใจกะเค้าบ้างหรอ”     ฉันเปลี่ยนเรื่องมาคุยเรื่องยัยนี่ดีกว่า  ความจริงก็อยากรู้ด้วยแหละ  จะได้เอามาแซวได้ 555

หน่ง หนุ่ม อะไรไม่มีหรอกใครจะมาชอบผู้หญิงโหดอย่างฉัน อีกอย่างนะรูปร่างหน้าตาฉันก็ไม่ได้ดีอะไรมากมายอะ”      ก็กล้าพูดเนอะ

แหม่   รูปร่างหน้าตา?   เอาความจริงปะ  หุ่นแกอะโครตรจะเอ็กซ์อะ   ส่วนหน้าแกอะสวยจะตาย  ไม่เคยส่องกระจกดูตัวเองรึไง”     อารมณ์เสียค่ะ!    หน้าตา รูปร่างดูดีจะตาย  ยังมาบอกว่าไม่โอเคอีก   ฉันนี่สิสภาพอย่างกะคนใช่เจ๊แก

พูดอะไร เขินนะ (-///-)”    

(^) ย่ะ แม่คุณ

((ตี๊ด......ตี๊ด......))

ใครโทรมาอะยัยเทมมี่

เอิม.....ที่ปรึกษาคุณเนจิน่ะ    โทรมาทำไมนะอีตาบ้า!”     ใครนะ เออ.....อ๋อ!

คุณชิกามารุน่ะหรอ     ในขณะที่ฉันเพิ่งนึกออกยัยเทมมี่ก็กดรับสายไปแล้ว

มีอะไร    ฉันไม่ค่อยว่างหรอกนะ รีบๆพูดมา!”      แกจะโหดไปไหนวะ

เออๆ  เดี๊ยวรีบกลับไป”    พูดจบแกก็กดวางไปเลย  

แกไม่ลงรอยกะเขาหรอวะ

เหอะ!   นายนั่นน่ะ อยู่ด้วยแล้วรู้สึกซังกะตายเป็นบ้า  คนอะไรทำตัวอย่างกะคนแก่วัยเกษียณ”      เออ  สงสัยไม่ถูกกันจริงๆ

ระวังล่ะ   แกจะเผลอไปชอบคนอย่างนั้นไม่รู้ตัว 5555 (^0^)”      ได้แซวแค่นี้ก็ดีต่อใจแล้วค่ะ

พูดอะไรเพ้อเจ้อ!!   กลับกันได้แล้วไป  นายนั่นโทรมาตามฉันแล้ว

อืม  ไปกัน”    เขินอะดิ(^_^)


 









วันนี้มาน้อย ช่วงนี้ยุ่งมากๆเลยค่ะ รอกันหน่อยนะคะ

 

มาครบเเล้วนะคะ^^  (16/3/62)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #16 Naomi Lyn (@Sofiaaaaaaaa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 18:04
    พอเข้าใจกัน ก็หวานกันได้ตลอดเลยนะ(อิจจจจ)
    #16
    1
    • #16-1 Pinto_Wizard (@Pinto_Wizard) (จากตอนที่ 14)
      15 มีนาคม 2562 / 18:35
      ไรต์ก็อิจจจค่ะ55
      #16-1
  2. #15 Jatnp (@Jatnp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 17:31
    หวานเชียว
    #15
    1
    • #15-1 Pinto_Wizard (@Pinto_Wizard) (จากตอนที่ 14)
      15 มีนาคม 2562 / 18:35
      มดขึ้นโต๊ะคอมเลยค่ะ อิอิ
      #15-1