คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF:Drrr!!]Valentine's Day ช็อกโกแลต&พุดดิ้งในวันวาเลนไทน์2017(Shizaya)

โดย penquinpine

ก็วันนี้มันเป็นวันวาเลนไทน์นี่น่า...? สองปีแล้วนะคะกับวาเลนไทน์ชิซายะ ปีที่แล้วอิซายะให้ของขวัญชิสึโอะไป แล้วปีนี้ล่ะ?!

ยอดวิวรวม

1,302

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


1,302

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


23
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 ก.พ. 60 / 14:43 น.
นิยาย [SF:Drrr!!]Valentine's Day ͡ŵ&شѹŹ䷹2017(Shizaya) [SF:Drrr!!]Valentine's Day ช็อกโกแลต&พุดดิ้งในวันวาเลนไทน์2017(Shizaya) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
หัวใจบ้านี่...หยุดเต้นสักทีสิ! ฉันจะให้ฆ่าให้ได้ คอยดูอิซายะ/ชิสึจัง!!

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 ก.พ. 60 / 14:43


 
14/02/16

                   วันนี้มันเป็นวันที่ดูวุ่นวายจริงๆน้าในสายตาโอริฮายะ อิซายะผู้นี้ ก็วันนี้มันเทศกาลทำร้ายคนโสดนี่น่าวัน'วาเลนไทน์'ไงล่ะ ก็นะ อย่างน้อยก็ไม่ได้ทำร้ายจิตใจคนอย่างอิซายะหรอก...หรือเปล่า?


               "อ่า...มนุษย์พวกนี้นี่น้า...วันนี้เป็นวันตายของเซนต์วาเลนไทน์แทนที่จะไว้อาลัย แต่ดันไปแสดงความรักกันซ่ะอย่างนั้น"อิซายะถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย มันก็แค่คำพูดพาลๆของ(คนเขียน...)คนโสดล่ะนะ...


               "แต่ถ้า...อ๊ะ!"เขาหยุดคิดเพียงเท่านั้นเพราะเห็นเงาตัวเองจางๆที่สะท้อนกับกระจกว่าหน้าเริ่มขึ้นสีจางๆ อิซายะยิ้มสักพักก่อนจะหันไปหาเลขาตัวเอง

"นี่นามิเอะซัง เธอทำช็อคโกแลตเป็นมั้ยสอนหน่อยสิ?"นามิเอะที่ดื่มกาแฟอยู่ถึงกับพ่นออกมา

"...!!? ล้อชั้นเล่นรึไงอิซายะ"

"ตกใจอะไรของเธอน่ะห่ะ? ตกลงทำเป็นมั้ย"

"อ..อื้ม พอเป็นอยู่ ฉันน่ะทำให้เซย์จิทุกวันวาเลนไทน์"เธอพูดด้วยท่าทีเขินอายเล็กน้อย

"งั้นสอนชั้นหน่อยสิ"

"ไอ้สอนน่ะก็สอนได้แต่คนนายจะเอาไปให้ใคร?"

"บอกแค่ให้สอนก็สอนเถอะหน่า"

"ชิสึโอะ?"

"แล้วทำไมชั้นต้องเอาไปให้ชิสึจังด้วยเล่า!! จริงสิถ้าแอบใส่ยาพิษเอาไปให้ลอบฆ่าวิธีนี้ก็ไม่เลวนะ"

"นายนี่มัน..."



4ชั่วโมงต่อมา...

                         เฮวาจิมะ ชิสึโอะกำลังเด็นเตร็ดเตร่ไปเรื่อยในเมืองอิเคะบุคุโระ ก็วันนี้คุณทอมบอกไม่อยากทวงหนี้ใครในวันนี้นี่น่า ก็เลยได้หยุดพักล่ะนะ...ร่างสูงมองตามข้างทางไปเรื่อยก็เจอแต่คู่รัก ไม่แปลก ก็วันนี้วันวาเลนไทน์นี่น่า แต่คนสมองโปรโตซัวอย่างชิสึโอะน่ะหรอจะมาสนใจเทศกาลอะไนพวกนี้น่ะ? เขาไม่รับรู้มันด้วยซ้ำว่าวันนี้มันเป็นวันแห่งความรักน่ะ!!!
 

              "หืม...?"สัญชาติญาณสัตว์ป่า(?)ของเขามันกะตุกๆแฮะ...หรือว่า...

"ไง~ชิสึจัง~"อิซายะยืนโบกมือพลางยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แต่ในสายตาชิสึโอะรอยยิ้มนั่นมันเคลือบยาพิษชัดๆ!!

"แกอิซายะ ชั้นบอกแล้วไงว่าอย่าโผล่หน้ามาที่อิเคะบุคุโระน่ะ!!"ชึสิโอะว่าแล้วก็คว้าปายจราจรใกล้ๆมือดึงมันออกมาแล้วเตรียมขว้าง!!

"เฮ้ๆ ชิสึจังชั้นมาดีนะ"เขาซ่อนกล่องช็อคโกแลตไว้ข้างหลังแล้วหยิบมีดสั้นออกมาเตรียมรับมือและป้องกันตัว

"อย่างแกน่ะชั้นไม่เชื่อหรอก"ว่าแล้วก็วิ่งไล่กวดกันตามปกติ...คนอื่นๆในอิเคะบุคุโระที่ดูเหมือนจะชินกับพฤติกรรมวิ่งไล่จับ(?)ก็ส่ายหน้ากันแบบเอือมๆนิดๆ นี่ขนาดวันแห่งความรักแบบนี้ยังวิ่งไล่กันอีกหรอ...ให้คู่รักเขาเดตกันสงบๆหน่อยเถอะ...

"ฮึ่ย...ชิสึจังเนี่ยล่ะก็ มองชั้นมองแง่ร้ายตลอดเลยน้า"อิซายะหยุดวิ่งแล้วหันกลับมาปากล่องช็อคโกแลตใส่ ซึ่งมันโดนหน้าผากชิสึโอะเต็มๆ

'ชิ...ที่ปามีดใส่ทำไมไม่โดนให้ได้แบบนี้บ้างนะ'อิซายะคิดในใจอย่างหงุดหงิด

"หวังว่าจะอร่อยน้าชิสึจัง ชั้นตั้งใจทำให้เลยนะเนี่ยไปล่ะ"อิซายะพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ก่อนจะกระโดดปีนขึ้นตึกสูงแล้วหนีไป ร่างสูงสังเกตเห็นนิดหน่อยว่าอิซายะหน้าแดง!!?!?แต่...ช่างเถอะชิสึโอะเก็บกล่องช็อคโกแลตที่อิซายะปาใส่หน้าแล้วมันตกลงพื้นขึ้นมาดูก่อนจะเก็บใส่กระเป๋ากางเกงและเดินกลับบ้านไปแบบมึนๆงงๆ ชิสึโอะเปิดประตูบ้านเข้าไปก็พบน้องชายของเขานั่งอยู่โซฟา

"อ่าว...คาสึกะวันนี้ไม่มีงานหรอ?"

"ตอนแรกก็คิดแบบนั้นเหมือนกันครับ แต่ดูเหมือนจะมีงานเร่งเข้ามาแล้วผมไปล่ะนะครับ"คาสึกะมองโทรศัพท์สักพักแล้วลุกขึ้น

"เอ๊ะพี่ครับแล้วนั่น...?"คาสึกะมองกล่องช็อคโกแลตที่โผล่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงนิดหน่อยพลางส่งสัยตาสงสัยไปหาพี่ชาย

"หืม? อ๋อไอ้นี่เห็บมันทำตกใส่หน้าชั้นน่ะ ไม่สิมันปาใส่หน้าชั้นต่างหาก!!"ชิสึโอะกัดฟันพูดอย่างเคียดแค้น

"เห? นั่นเขาเรียกว่าให้(แบบโอริฮาระ อิซายะสไตล์)รึเปล่าครับ?"

"ให้หรอ?จริงสิหมอนั่นบอกทำเองนี่น่า ต้องแอบใส่ยาพิษไว้แน่ๆ"ชิสึโอะว่าแล้วก็หยิบกล่องช็อกโกแลตออกมาแกะดู อ่า...ดูเหมือนจะไม่ต้องใส่ยาพิษก็ทำให้เป็นพิษได้เลยล่ะ...มือหนาหยิบช็อกโกแลตที่ดูเหมือนมันจะเป็นรูปหัวใจแต่มันเละๆ แถมยังนิ่มๆเลอะติดนิ้วเพราะมันยังไม่แข็งดี ชิสึโอะมองก้อนช็อกโกแลตในมือ คาสึกะก็มองพี่ชายตัวเองเป็นเชิงถามว่าพี่จะกินช็อคโกแลตนั่นจริงๆงั้นหรอ?ก่อนจะเอาเข้าปาก...

'รถส่งน้ำตาลคว่ำหน้าบ้านเขาแน่ๆ!!'นี่คือสิ่งที่ชิสึโอะคิดแวบแรกในหัว นอกจากจะหวานเกินแถมยังมีกลิ่นไหม้แปลกๆในช็อกโกแลตเพราะเคี่ยวไฟแรงทำให้ช็อกโกแลตมันไหม้หม้ออีกต่างหาก แต่ถึงอย่างนั้นชิสึโอะก็กลืนมันลงไปก่อนจะหยิบกล่องช็อกโกแลตไปใส่ไว้ในตู้เย็น

"ดูจากสีหน้าพี่แล้วมันไม่น่ากินได้ พี่ยังจะเอามันไปใส่ไว้ในตู้เย็นอีกหรอครับ"

"ก็มันยังไม่แข็งตัวดีนี่น่า กินไปตอนนี้มันก็เลยไม่อร่อยล่ะมั้ง...ฮ่ะๆ"อีกอย่างเห็บนั่นก็บอกว่าตั้งใจทำมาให้ใครจะไปกล้าทิ้งมันลงล่ะ!!

------------------------------------------------------------------------
อันข้างบนคือฟิคชิซายะที่เราแต่งไว้เมื่อวาเลนไทน์ปีที่แล้วนะคะ ต่ออันข้างล่างคืออันที่เราแต่งในวาเลนไทน์ของปีนี้ค่ะ แฮร่!!~ เราขี้เกียจเปิดหน้าฟิคใหม่55555
------------------------------------------------------------------------

14/02/17



                  ในวันวาเลนไทน์ของปีถัดมานั้นชายผู้แข็งแกร่งที่สุดในอิเคบุคุโระกำลังง่วนกับการจะให้ของขวัญไอ้เห็บ ใช่ไม่ผิดหรอก แต่ที่ให้เพราะน้องชายบอกมาต่างหาก! ก็ประมาณว่า'วาเลนไทน์ปีที่แล้วอิซายะซังเขาให้ช็อคโกแลตพี่มา(ถึงมันจะกินไม่ได้ก็เถอะ) แถมวันไวท์เดย์พี่ก็ยังไม่ได้ให้อะไรกลับไปอีก ปีพี่น่าจะให้เขานะครับ'ชิสึโอะขมวดคิ้วยุ่งทันทีหลังจากที่ฟังน้องชายพูดจบ ทำไมเขาต้องให้ของขวัญคืนไอ้เห็บนั่นด้วย!? แถมใครจะไปรู้ว่าวันที่14มีนาเป็นวันไวท์เดย์น่ะ(มีแต่นายน่ะสิที่ไม่รู้) มิน่าช่วงนั้นไอ้เห็บมันหายไปพักใหญ่เลย น้อยใจไรงี้หรือไง?


"ก็แค่ให้ของขวัญ พี่ไม่จำเป็นต้องทำหน้ายุ่งเหมือนมีอิซายะซังเพิ่มขึ้นมาสิบคนก็ได้"เสียงของน้องชายกล่าวขึ้นมาเรียบๆที่เห็นพี่ชายตัวเองทำหน้าหงุดหงิดอยู่บนโต๊ะอาหาร เหอะ ถ้ามีไอ้เห็บนั่นมาโดดหยองๆเพิ่มอีกสิบตัวคงน่ารำคาญตาย


"เฮ้อ...ผมไปทำงานก่อนนะครับ"คาสึกะถอนหายใจปนเอือมระอาเล็กน้อยกับคู่แปลกๆคู่นี้ ชอบกันก็บอกกันไปสิว่าชอบ ไม่ใช่มัวแต่หาเรื่องแกล้งกวนประสาทกัน

แกร๊ก...

เสียงน้องชายน้องชายปิดประตูบ้านออกไปเรียบร้อย เหลือแต่เขาที่ยังนั่งคิดไม่ตกว่าจะให้อะไรดี


"แล้วทำไมฉันต้องมานั่งคิดไม่ตกด้วยวะ ให้ๆอะไรมันไปก็ได้หนิ ให้ไปเหอะ"ชิสึโอะพูดกับตัวเองเบาๆก่อนจะออกไปข้างนอกด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เขาเดินมาทางโซนพวกร้านขนมหวานมองตามร้านไปเรื่อยๆว่าจะซื้ออะไรดี ช่วงวาเลนไทน์นี่พวกโปรชั่นลดแลกแจกแถมของพวกนี้เยอะจริงๆ แต่ก็ดี สายตาเหลือบมองไปรอบๆ

"เอาอันนี้ก็คงได้มั้ง?"มือหนาเปิดประตูเข้าไปในร้านมองไปรอบๆ ร้านนี้เป็นร้านคาเฟ่เล็กๆแต่ก็ตกแต่งได้สวยงามเหมาะกับร้านและเทศกาลช่วงนี้ดี ไม่สิ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะต้องมาสนใจตอนนี้

"เอ่อ...."เขายืนอ้ำอึ้งอยู่หน้าเค้าท์เตอร์

"รับอะไรดีคะ?"เสียงหวานของพนักงานผู้หญิงเอ่ยถามอย่างเป็นมิตร

"เอ่อ...เอาพุดดิ้งนมสองถ้วยแล้วกัน"

"ค่า ได้แล้วค่ะ รับแค่นี้นะคะ?"ชิสึโอะพยักหน้าเบาๆก่อนจะหยิบเงินมาจ่ายค่าพุดดิ้งและเดินออกจากร้าน

"เอาล่ะปัญหาตอนนี้อยู่ที่ว่าเจ้าเห็บนั่นอยู่ไหน"เขาขมวดคิ้วทำหน้าหงุดหงิดซึ่งปกติก็ดูน่ากลัวอยู่แล้ว ทำหน้าแบบนั้นคนยิ่งไม่กล้าเดินเฉียดใกล้เข้าไปใหญ่'ลองไปดูที่อพาร์ทเม้นท์มันดูล่ะกัน'คิดแล้วก็เดินตรงรี่ไปในทางที่คิดว่าน่าจะใช่ตามสัญชาติญาณตัวเอง

"ห้องนี้ล่ะมั้ง?!"ยังไม่ทันที่ชิสึโอะจะกระชากประตูก็เปิดออกมาจากด้านใน

"อ๊ะ!? ชิสึจัง..."อิซายะเปิดประตูออกมากำลังจะไปหาอะไรทำเล่นแก้เบื่อข้างนอกพอดีก็
เจอเซอร์ไพรส์เข้า ให้ตายเถอะ

"มาได้ไงเนี่ย..."อิซายะบ่นกับตัวเองเบาๆ

"เดินมา"

"ให้ตายเถอะชิสึจัง ฉันพูดกับตัวเองไม่ต้องตอบก็ได้ แล้วที่สำคัญนายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่"

"ไม่รู้ เดินมาเรื่อยๆก็ถึง"

'ใช้สัญชาติญาณสินะ สัตว์ประหลาดชัดๆผู้ชายคนนี้'อิซายะคิดในใจอย่างหวั่นๆ

"แล้วนายมาทำไม ถ้าจะมาหาเรื่องกันไม่เอาหรอกนะ ฉันไม่มีอารมณ์เล่นด้วย"

"ก...ก็..."จู่ๆชิสึโอะตะกุกตะกักขึ้นมาซ่ะงั้น

"เห...นี่ไม่ใช่ชิสึจังที่ฉันรู้จักเลยนะ~?"

"จะหาเรื่องกวนประสาทกันสินะ อิ ซา ยะ คุง!!!~!!!?"

"จ...ใจเย็นๆหน่าชิสึจัง อย่าพังบ้านฉันนะ"

"อ่ะ"ชิสึโอะยื่นถุงอะไรบางให้เขา

"เอ๊ะ...?"อิซายะมองถุงที่อีกคนยื่นมาให้อย่างสงสัยแต่ก็ยังไม่ได้รับมาทันที

"ไม่เอาหรือไง ของตอบแทนที่แกทำช็อกโกแลตให้ฉันปีที่แล้วน่ะ"ชิสึโอะเห็นอีกฝ่ายยังยืนเอ๋ออยู่ก็ถือโอกาสยัดถุงพุดดิ้งใส่มือเรียว

"ไปล่ะ"เขาพูดส่งท้ายสั้นๆก่อนจะเดินล้วงกระเป๋ากางเกงออกไป

"เหะ..?"อิซายะเอียงคองงๆ เหตุการณ์เมื่อกี้เกิดขึ้นเร็วมากจนเขาตั้งตัวไม่ทัน รู้สึกตัวอีกทีชิสึโอะก็เดินจากไปไกลเสียแล้ว

"อะไรของเขา"เขาปิดประตูห้องตัวเองแล้วทิ้งตัวลงที่โซฟา

"พุดดิ้งนม? ฮ่ะๆ"อิซายะขำเบาๆที่เห็นของขวัญในถุง

"เจ้าสมองโปรโตซัวนั่น....สิ้นคิดชะมัด บ้าเอ้ย! แล้วทำไมหัวใจบ้านี่ต้องเต้นแรงไม่หยุดด้วย"มือบางยกมือทาบหน้าอกตัวเองเบาๆ

"หยุดสิ หยุดสิ..! ให้ตายเถอะ..."อิซายะซุกหน้ากับเข่าตัวเองซ่อนอาการเขินแต่หูแดงอย่างเห็นได้ชัด ส่วนในขณะเดียวกันนั้นที่อีกคนก็มีอาการไม่ต่างกันเท่าไหร่

"โว้ยยย!! หัวใจบ้านี่เต้นเสียงดังไปแล้ว สักวันฉันจะฆ่า จะฆ่าให้ได้อิซายะ/ชิสึจัง!!!"

--------------------------------------
เอ่อะ....จบล้าววว ฟิควาเลนไทน์กับชิซายะมาสองปีแล้วสินะคะ ฮื่ออออ วาเลนไทน์ทีไรก็แต่งคู่นี้5555 ไม่รู้ทำไม การจัดย่อหน้าเรามันคงจะแปลกๆนะคะ คือแบบ...แต่งในโทรศัพท์ไม่ถนัดเลย ฮื่อออ ของปีที่แล้วเราแต่งในคอมอ่ะค่ะ ตอนนี้ไม่มีคอมเลยดองฟิคทุกอย่างหมดเลย+ช่วงนึงรู้สึกภาษาตัวเองห่วยสุดๆเลยเลิกแต่งไป ตอนนี้เหมือนจะโอเคขึ้นแล้วแต่ก็ยังแปลกอยู่ดี เอาเป็นว่าสุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะ<3

ผลงานทั้งหมด ของ penquinpine

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #2 Nakin Wannasr (@plavarin2547) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:19
    (มอง..)จะมีปี2018ไหมเนี่ย..=_=
    #2
    2
    • #2-1 PenguinPine (@Pink_Punky66) (จากตอนที่ 1)
      14 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:56
      อาจจะมีก็ได้ค่ะ ถ้าเราไม่ขี้เกียจอ่ะนะคะ55555 ปีหน้าให้สองคนนี้เขามาฉลองวาเลนไทน์ด้วยกันดีไหมคะ(ฮา)
      #2-1
    • 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:14
      ดีครับๆ ฉลองเสร็จปิดด้วย...//(อิซายะปามีดมา)อะไรๆยังไม่ได้บอกเลยว่าอะไร~อิยะ(!?)ไปให้ชินระเย็บหน้าใหม่ก็ได้นะครับ~~
      #2-2
  3. #1 Black Sunny (เจ้าเก่า)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 12:25
    น่ารักอ่าาาา~>/////<เอ่อ..จะว่าไปดูเหมือนมันจะเป๋นพิษจริงๆอ่ะนะหวังว่าชิสึจึงจะยังไม่ตายซะก่อน=*=
    #1
    1
    • 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:58
      ชิสึขิสึเขาอึดค่ะ ไม่ตายง่ายๆหรอก555555 แต่คงจะไม่เป็นเบาหวานก่อนนะคะ
      #1-1