ตอนที่ 28 : 'เห่อ'แฟนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    29 พ.ค. 62





#เห่อแฟนใหม่






     "พี่สิง..เดี๋ยวนี้หัดเล่นมุกเสี่ยวหรอ..."

     ปกติน้อยมากที่จะเขินกับมุกเสี่ยว แต่คงเป็นเพราะคนเล่นด้วยแหล่ะมั้ง อาการมือไม้ถึงสั่นไปหมด

     "แล้วเป็นไงล่ะ?"

     "ก็..มันเคยมีคนเล่นเเล้วอ่ะ" ผมว่าพลางเกาจมูกตัวเองแก้เก้อ

     "ใคร" ชะงัก เมื่อพี่มันถามเสียงขุ่น

     "ก็..พี่มะกรูดนั่นแหล่ะ เขาชอบเล่นอ่ะ"

     พี่มันฮึดฮัดคล้ายกับโดนขัดใจ ซึ่งนั่นทำให้ผมยิ้มออกมา

     "พี่..หึงผมหรอ" ผมแกล้งเย้าให้พี่มันเขินเล่น



     "ใช่ หึง หวงมากด้วย "



     ไม่ได้นะไอ้คริส!! จะเล่นเองเขินเองไม่ได้!!

     ท่าทางของพี่มันที่ดูจริงจัง ไม่มีอาการเขินแบบที่คาดไว้สักนิด กลายเป็นผมที่หน้าเห่อร้อนขึ้นมาดื้อๆ

     "คริสล่ะ ตอบพี่ได้มั้ย ว่าทำไมถึงขอพี่เป็นแฟน"

     อวัยวะก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายเต้นรัวกระหน่ำ ราวกับจะทะลุออกมา

     ก้มมองไดอารี่ทั้งยี่สิบเล่มที่วางไว้บนพื้น

     เอาให้เขาอ่านสิ..

     ไม่...

     "เพราะว่า..



      ผมชอบพี่"



     คนตรงหน้าดูตกใจไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา

     "ชอบ ชอบมาตั้งนานแล้วด้วย"

     "..."

     "ผมพยายามหาเรื่องชวนพี่ทะเลาะ ชอบกวนพี่ เพราะผมอยากคุยกับพี่"

     "..." ไอ้พี่สิงยิ้มอ่อนโยน ปาดน้ำตาสีใสที่ไหลออกมาโดยที่ผมไม่รู้ตัว

     "ฮึก..ผมไม่กล้าพูด ไม่กล้าบอก เพราะกลัวพี่จะไม่คิดเหมือนกัน" โผเข้ากอดคนตรงหน้าไว้แน่น พร้อมปล่อยธารน้ำตาที่เก็บเอาไว้

     "..."

     "กลัวว่าถ้าพูดไปพี่จะรังเกียจผม ผมทำได้แค่แอบถ่ายรูป เขียนไดอารี่ถึงพี่ ไปกวนให้พี่รำคาญบ่อยๆ พี่จะได้เห็นผมในสายตาบ้าง ฮึก.."

     "..."

     "วันที่ผมรู้ว่าพี่คบกับพี่แบม ผมโคตรเสียใจเลย แต่ทำอะไรไม่ได้"

     "..."

     "วันที่พี่บอกผมว่าพี่เเบมมาขอคืนดี วันนั้นผมกำลังจะสารภาพความในใจกับพี่ ผมโคตรเสียใจเลย พี่รู้มั้ย ผมกินเค้กเป็นปอนด์ๆ จนเกือบอ้วกออกมา ถ้าไอ้นาวมันไม่ห้ามผมอ่ะ ผม..ฮึก"



     "ขอโทษนะครับ..คนดีไม่ร้องนะ"



     "ฮือออออออ"

     "ขอโทษที่ทำให้เสียใจหลายต่อหลายครั้งนะครับ" พี่มันลูบหัวปลอบผม ก่อนจะผละออกเช็ดน้ำตาเด็กขี้แย

     เคยเข้มเเข็งมาตลอด...

     "พี่ ไม่ผิด เลย พี่ ไม่รู้" ผมสะอื้นตัวโยนส่ายหน้ารัว

     "แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วนะครับ"

     ผมพยักหน้ารับ ยกหลังมือปาดน้ำตาบนแก้มทั้งสองข้าง



     "รู้ว่ามีสโตรกเกอร์เด็กน้อยชอบแอบตามถ่ายรูปพี่อยู่"



     "พี่สิง!!!" ตวาดเเว้ดลืมน้ำตาที่อยู่บนแก้ม



     "แต่ถ้าสโตรกเกอร์น่ารักแบบนี้ก็ยอมนะ"



     ร่างบางทำหน้ามุ่ยใส่ และหยิบถุงผ้าขึ้นส่งให้พี่มัน

     "เอาไปอ่านเลย! เกี่ยวกับพี่ทั้งนั้น!!"

     "ต้องอ่านจากเล่มที่หนึ่งเลยสิ" พี่มันรับถุงผ้าไปพร้อมเลิกคิ้วถามผม

     "ใช่สิ! ว่าแต่..พี่ยังไม่ได้อ่านจริงๆใช่มั้ย..."

     "ใช่สิ พี่ไม่ได้ไม่มีมารยาทขนาดนั้นนะครับ"

     "ขอบคุณครับ" มุมปากยกอมยิ้มมองคนพี่

     ขอบคุณ ที่ไม่ได้ชอบผม เพราะความสงสารที่ผมชอบเขามานาน


     สำหรับคนที่เคย'แอบชอบ'ใครสักคน..การถูกบอกชอบกลับ ด้วยความสงสาร ไม่ได้น่ายินดีเลย...

     เราได้คบกับคนที่เราชอบก็จริง..แต่เราไม่ได้หัวใจของเขา...



     "เดี๋ยวพี่เอาไปเก็บในห้องนอนก่อนแล้วกัน"

     "พี่ได้ซักถุงผ้ายังอ่ะ ผมทิ้งมันลงถังขยะแล้วไม่เหม็นหรอ"

     "เอามาซักแล้วครับ ไม่ต้องห่วง"

     ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะนึกอะไรได้ จึงวิ่งตามพี่มันเข้าไปในห้อง ไปเอาชุดเมดออกมาซัก

     หายไปไหนวะ..?

     มือคลี่หาของบางอย่างที่ซุกไว้ในชุด แต่ก็หาไม่เจอ

     เมื่อกี้ก็หาในถุงแล้ว..ไม่มี
 
     คนตัวขาวลุกลี้ลุกลน หันซ้ายมองขวา ก่อนจะสะดุดสายตาเข้ากับวัตถุสีดำที่หล่นอยู่กลางห้อง

     วัด! เดอะ! *********

     แล้วไปนอนทำอะไรตรงนั้นฟะ!!!!

     ร่างบางกระโจนเข้าไปคว้าสิ่งๆนั้นบนพื้น ในขณะเดียวกันกับที่คนในห้องเปิดประตูออกมาพอดี

     "ทำไมไปนั่งตรงนั้น?"

     "หะ..หือ?? อ๋อออออ ผมเมื่อยไง"

     "ไม่ไปนั่งที่โซฟาดีๆล่ะ" พี่มันเลิกคิ้วมองผม ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ๆ

     มือขาวคว้าเสื้อในสีดำที่นั่งทับอยู่ ยัดใส่เสื้อตัวเองจากด้านหลัง แล้วหยัดตัวลุกขึ้น

     "ผมหายเมื่อยแล้ว ไปซักชุดก่อนดีกว่า" ว่าจบก็ก้าวถอยไปด้านหลัง

     คนตรงหน้าหรี่ตาจับผิด มองอาการแปลกๆของคนตัวขาว

     "อะไรข้างหลัง?"

     "หือ? เปล๊า!" พูดไปก็ก้าวถอยหลังไป ขณะเดียวกัน คนข้างหน้าก็ก้าวตาม

     เล่นอะไรวะเนี่ย!!!

     "พี่จะตามมาทำไม ผมจะไปซักผ้า"

     "ก็ไปช่วยซักไง"

     "ไม่ต้อง! ผมทำเองได้!"


     พี่มันไม่ฟังแล้วยังเดินไล่ต้อนผมอีก

     สายตากรุ้มกริ่มมีนัยยะแบบนี้..จะทำอะไรผม!!

     อย่าทำน้องนะ!!! น้องขอซักผ้าเสร็จก่อน!!!

     ปึก!

     ถอยหลังเรื่อยๆจนชนกับเครื่องซักผ้า แต่คนที่ไล่ต้อนมาก็ยังคงเดินตามมาอยู่ แถมยังใกล้ขึ้นเรื่อยๆด้วย

     "พะ..พี่" ยกมือหนึ่งข้างที่ว่างยันอกพี่มันเอาไว้

     "หื้ม?" โอเค ร่างกายไม่มา แต่หน้านี่จะสิงกับผมแล้ว

     "จะโน้มหน้าเข้ามาใกล้ทำไมเล่า!" ผมหลับหูหลับตาพูด

     ขืนยังเล่นจ้องตาอยู่ ผมต้องหัวใจวายตายแน่!!

     "ทำไม? ไม่ได้หรอ" ไม่ว่าเปล่า ยังจะโน้มหน้าเข้ามาอีก มือทั้งสองข้างของพี่มันก็ยันกับเครื่องซักผ้า คร่อมกักผมไม่ให้หนี

     "ไม่เว้ย! ถ้าพี่ทำอะไรไม่ดีล่ะก็ ผมจะฟ้องเฮียเคนแน่!"

     แม้ในใจจะเชียร์ให้ทำก็เถอะ

     ทำไมเป็นคนแบบนี้เนี่ยคริส!!!!!

     จุ๊บ! จุ๊บ!

     ฉ่าาาา...

     "แค่จะช่วยซักผ้า คิดอะไรอยู่?"

     มือป้อมทั้งสองข้างยกขึ้นกุมแก้มตัวเองทั้งสองข้างที่อีกฝ่ายฝากรอยจูบไว้

     ดาเมจรุนแรงเกินไป รับไม่ไหว!!!

     ฮื่ออ น้องคริสจะเป็นโลมมมมมมมม

     "อย่าเพิ่งตาเหลือกครับ"

     "หะ..ห้ะ" ผมตั้งสติก่อนจะปรับตัวเข้าสู่โหมดปกติ

     "คือ.."

     "..." กะพริบตาปริบมองคนตรงหน้าที่จู่ๆก็หน้าขึ้นสี

     "คริส...เก็บเสื้อในก่อนเถอะ"

     สะ..เสื้อใน!!

     ตากลมโตเบิกกว้าง ชักมือที่วางบนแก้มควานหาเสื้อในที่ซ่อนอยู่ในเสื้อ ..

     ไม่มี!!!

     สมองสั่งการอัตโนมัติให้ก้มลงมองบนพื้น

     แล้วไปมันนอนทำอะไรตรงนั้นอีกแล้ว!!!!!!!

     "ห้ามมอง! ห้ามขำด้วย!!"

     ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ไอ้ไม่มอง อะไม่มองจริงๆ แต่ไอ้ที่ขำเนี่ย!!

     "บอกว่าอย่าขำไง!"

     "ฮะๆ โอเคครับ ไม่ขำแล้วๆ"

     ถึงจะบอกไม่ขำแล้วก็เถอะ แต่หน้าพี่มันยังคงดูขำอยู่เลย!!

     "ตลกอะไรห้ะ! น่าอายจะตายไป!"

     "ใครว่าตลก..เขาเรียกว่าเอ็นดู"

     "เอ็นดูบ้าอะไรเล่า" ผมพูดงึมงำในลำคอ "เอ็นดูนักก็เอาไปซักเองเลย!!"

     ยัดเสื้อในสีดำในมือใส่คนที่ยืนขวางทางอยู่ ผลักออกพร้อมเดินหนีไปทางอื่น ก่อนจะหน้าเห่อร้อนอีกรอบเมื่อได้ยินประโยคที่คนด้านหลังพูด



     "ซักแค่นี้สบายมาก ไหนๆก็ต้องฝึกเป็นพ่อบ้านอยู่แล้ว"







     "วันที่หนึ่ง วันนี้มีอาการแปลกๆด้วย จู่ๆหัวใจก็เต้นแรงตอนที่เขาทำแผลให้"

     ผมสะดุ้งโหยงหลังจากได้ยินประโยคนึงที่แสนจะคุ้นเคย

     แหงสิ ก็เขียนเองนี่!

     "พี่อย่าอ่านออกเสียงสิ!"

     พี่มันเลิ้กคิ้วมองผมที่นั่งอยู่ตรงโซฟา รอให้ไปส่งที่โรงเรียน

     "วันที่สอง เราต้องเป็นโรคหัวใจแน่ๆ เราใจเต้นแรงอีกแล้วตอนเจอหน้าเขา"

     "ก็บอกว่าอย่าอ่านออกเสียงไง! มัน..น่าอายจะตาย..." ผมพูดประโยคสุดท้ายด้วยเสียงเบา

     เคยอ่านเองก็ว่าไม่น่าอายหรอก แต่ทำไมอีกฝ่ายอ่านให้ฟังถึงรู้สึกเขินๆยังไงไม่รู้

     "น่าอายตรงไหน น่ารักจะตาย"

     ฮื่ออออออ ปล่อยดาเมจใส่อีกแล้วววว

     "ผมจะไปโรงเรียนแล้ว! เมื่อไหร่จะไปส่ง!"

     "โอเคครับ เดี๋ยวเอาไปอ่านบนรถด้วย"

     "พอแล้ว! เก็บไว้อ่านที่บ้าน!"

     "เอาไปอ่านบนรถไม่ได้หรอ.."

     แล้วทำไมต้องทำหน้าหงอยๆอ้อนๆแบบนี้ด้วยเล่า!!

     "ไม่ได้หรอครับ.."

     ฮึ่ย!!!!!!!





     "วันที่สิบห้า ทำไมไม่เคยตามใจเหมือนคนอื่นเลย! แต่แบบนี้ก็ดีนะ..ไม่ซ้ำใคร"

้     ว้อยยยยยยยยยยย!!! ผมต้องทนอยู่แบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่เนี่ย!!!

     ร่างสูงนั่งอ่านไดอารี่เล่มสีชมพูบนรถด้วยความตื่นเต้น คล้ายเด็กได้ของเล่นใหม่ ผิดกับร่างบางข้างๆที่หน้าแดงสุกเป็นมะเขือเทศไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ

     "พอแล้ว..เก็บไว้อ่านวันอื่นบ้าง" ผมพูดงึมงำในลำคอ

     "ก็คนมันเห่อนี่"

     "ก็แค่ไดอารี่ เห่ออะไรนักเล่า" พูดพลางก้มหน้ามองหน้าตักตัวเอง

     "ใครว่าเห่อไดอารี่..."

     "..."



     "เห่อแฟนต่างหาก"






     "..ริส.. คริส...ไอ้คริส!!!"

     "ห้ะ!!!!" ผมสะดุ้งเฮือกก่อนจะมองมะนาวกับแว่นที่มองผมเป็นตาเดียว

     "มึงเหม่ออะไรวะ ไม่สบายรึไง"

     "ปะ..เปล่า"

     "เราว่าคริสไปห้องพยาบาลมั้ย หน้าแดงๆนะ" แว่นพูดพลางจะเอื้อมมือมาวัดไข้ให้ผม แต่โดนมือมะนาวดึงไว้ก่อน

     "เออ ไม่สบายก็ไปห้องพยาบาล ไปแดกยาซะ โตแล้วไปเองได้"
  
     อะไรของมันฟะ! อารมณ์ขึ้นๆลงๆ

     แต่ช่างมันเถอะ เพราะตอนนี้ ผมมีความสุขที่สุดเล๊ยยยย!!!!










---------------

พอใกล้จบ เหมือนใกล้หมดหวานอะแงงง รู้สึกว่ามันเเข็งๆทื่อๆไปหมดเลย


รู้สึกแบบเดียวกันเมนต์บอกหน่อยน๊าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

248 ความคิดเห็น

  1. #224 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 21:38
    น่ารักกุ๊กกิ๊กมากกกกกก น้องก็เขินวนไป พี่ก็ขยันหยอด
    #224
    0
  2. #223 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 18:11
    มันก็โอเคนะไรท์ คนเราไม่ต้องหวานมากตลอดเวลาก็ได้ แบบนี้ก็น่ารักดี
    #223
    0
  3. #222 PangyaST (@PrangNapat) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 17:45
    มันโอเคนะคะคุณไรท์ ไม่ได้แข็งทื่อเลย แต่งน่ารักมากๆ รอค่าาาา <3
    #222
    0
  4. #221 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 15:08

    ก้อน่ารักนะมากด้วย..ดีใจด้วยนะที่คนพี่คิดแบบเดียวกัน..
    #221
    0