ตอนที่ 26 : คนใน'ใจ'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    23 พ.ค. 62





#คนในใจ






     "แง่ว!! ก็หนูบอกว่าไม่ได้ทำไง!"

     ผมวิ่งไปหลบหลังไอ้พี่สิงเกาะเสื้อแน่น หนีไม้เเขวนเสื้อที่เฮียเคนถือมา

     "ออกมาเดี๋ยวนี้! คิดว่ามีแฟนแล้วเฮียจะทำอะไรไม่ได้หรอ!"

     "ใช่! จะมีหรือไม่มีเฮียก็ห้ามตีหนู! ไม่งั้นหนูจะงอนแล้ว!"

     เฮียฮึดฮัดขัดใจ จะโยนไม้แขวนเสื้อทิ้ง แต่ก็ไม่โยนเปลี่ยนมาชี้หน้าไอ้พี่มันเเทน

     "เฮียไม่ตีหนูก็ได้! แต่เฮียจะตีมัน!!"

     "ไม่ได้!!!"

     เด็กน้อยสวนทันควัน กอดเอวร่างสูงไว้แน่น ก่อนจะกระโดดขึ้นขี่หลัง ไม่ให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว



     "ไม่ให้ตี! ถ้าจะตีตีหนู!!"



     "เอะอะอะไรกันลูก" ม๊าเดินออกมาจากครัวพร้อมเอ่ยถ้าด้วยความตกใจ

     "ม๊าา เฮียเคนจะตีหนู หนูยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลย" ว่าจบก็เนียนๆซบลงไปบนไหล่ของพี่มัน

     "เคน แล้วจะไปตีน้องทำไมละ ลูกคนนี้นี่"

     "ม๊า ดูน้องดิ มันไม่รักนวลสงวนตัว อย่างนี้ต้องตี!"

     "หมายความว่ายังไงคริส" ม๊าเริ่มถามเสียงเข้ม

     "เฮียเข้าใจผิดไปเองนะ หนูไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย" ผมบุ้ยปากใส่เฮียเคน

     "แล้วที่ว่าจะจับไอ้สิงทำผัว อันนี้เคนฟังไม่ผิดจริงๆนะม๊า"

     "หา!! คริส!"

     "พะ..พูดเล่นเฉยๆต่างหาก!!" ผมตวาดแว้ดลืมตัว ว่าตะโกนอยู่ข้างหูพี่มัน "อุ่ย..ขอโทษครับ"

     "เเล้วที่เดินแปลกๆตั้งแต่เช้าล่ะ!!"

     ไอ้เฮียนี่ก็ไม่ยอมจริงๆวุ้ย!!!

     "หนูตกเตียงต่างหากเล่า!"

     "เห้ออ..เคน ลูกน่ะคิดมากไป ไม่มีอะไรหรอก" เพียงแค่ได้ยินที่ม๊าพูดผมก็ยิ้มร่า แลบลิ้นปลิ้นตาใส่เฮียที่หน้าถมึงทึง

     "ไม่จริง.." หือ..ไม่ยอมหรอ...อยากรู้จังจะมาไม้ไหน


     "หนูนอนบนฟูก แล้วจะตกเตียงได้ยังไง"


     ...

     เอ่อ..

     "ก็..ก็..." แล้วผมจะตอบว่าไงอะ!

     "ก็..." เมื่อเช้าพี่มันอุ้มผมวางบนเตียงเองนี่ ไม่ได้ๆ ถ้าตอบแบบนี้เฮียต้องถามแน่เลยว่าทำไมต้องอุ้ม ฮื่อออ เอาไงดีอ่ะ!

     อย่ามองมาได้มั้ยถ้าเธอไม่เเคร์ จะจ้องอะไรนักหนาเล่า!!

     "ว่าไงหนู"

     ไอ้พี่สิงมึงจะไม่พูดอะไรรึไงฟะ!

     "นี่พี่ตอบอะไรสักอย่างสิ!" ผมกระซิบข้างหู

     "ก็ตอบไปตามความจริงก็จบเรื่อง"

     เดี๊ยวววว!!! แล้วทำไม่กระซิบล่ะวะ!!!!

     "ความจริงอะไรคริส?" ม๊าถามบ้าง

     "ความจริงก็คือ..คริสหิวแล้วคร้าบบบบบบ" กระโดดลงจากหลังวิ่งไปกอดม๊าแน่นๆ ก่อนจะจูงมือเดินเข้าห้องครัว "หม่าม๊าคงไม่อยากให้ลูกรักคนนี้ผอมแห้งหิวโซใช่มั้ยครับ"

     "หนูอย่ามาเฉไฉเนียนไม่ตอบนะ"

     ชิ!

     "งืออ เฮียเคนสุดน่ารักของหนู" ผมวิ่งไปกอดเฮียบ้างแล้วเอาหัวถูไถที่ไหล่ไปมา

     "เฮีย..ไม่หลงกลหนูหรอก" เฮียเคนกอดอกสะบัดหน้าใส่หันไปอีกทาง

     "ง่าา ถึงหนูจะมีแฟนแล้ว หนูก็รักเฮียเคนที่สุดเลยนะ เฮียคือที่หนึ่งในใจหนูเลย" กระพริบตาปริบๆอ้อนเฮีย

     "..."

     จุ๊บ!

     ผมเขย่งปลายเท้าขึ้น จุ๊บลงบนแก้มของเฮียเบาๆ

     "ป่ะ ไปกินข้าวกันเถอะ หนูหิวแย้วววว หิวจังเลยยย"

     "หึ"

     มาหงมาหึอะไรเล่า ยอมเดินตามที่ผมลากง่ายขนาดนี้ ดันหลังเฮียให้เดินตามม๊าไปไวๆ และหันมาส่งสายตาพิฆาตใส่ไอ้พี่มันที่ยิ้มขำอยู่ด้านหลัง

     ฝากไว้ก่อนเถอะ! นอกจากจะไม่ช่วยยังจะทิ้งบอมบ์ไว้ให้อีก!

     คอยดูนะ! จะฟ้องเฮียให้หมดเลยว่าทำอะไรบ้าง!

     ...

     ไม่ดีกว่า ทำใจตอนเห็นแฟนตัวเองโดนต่อยไม่ได้ งืออออ



     "ไว้อีกเกือบเดือนจะกลับมานะครับ" ผมสวมกอดป๊า ผู้เป็นพ่อลูบหัวด้วยความเอ็นดู ก่อนที่ป๊าจะเอ่ยประโยคที่ทำให้อึ้ง

     "เห้ออ ให้สิงโตช่วยควบคุมความประพฤติให้ ไหงเอาลูกเขยมาฝากป๊าซะได้"

     ลูกเขย.. แสดงว่า!

     "ป๊ารับพี่สิงเป็นลูกเขยแล้วใช่มั้ย!!"

     "ให้มันน้อยๆหน่อย" หุบปากฉับมองเฮียที่ยืนเก๊กขรึมมาทั้งวัน ชิ! ขัดตลอดเลย

     "ไปแล้วนะครับ" ย่นจมูกใส่เฮียเล็กน้อย ก่อนจะกลับมากอดป๊ากับม๊า

     "เรานี่นะ เว่อร์ตลอดเลย" ม๊าลูบหัวผมด้วยความอ่อนโยน "แล้วนี่อย่าไปทำอะไรให้พี่เขาลำบากใจล่ะ"

     "ครับผม! ไปแล้วครับ! บ๊ายบาย" โบกมือลาป๊ากับม๊าที่ยืนหน้าประตู ก่อนจะขึ้นรถตามพี่มันไป


     ปึง!

     ทันทีที่ประตูรถปิดลง..

     "นี่! นี่! นี่! พี่ไม่ช่วยผมเลยนะ!" หมัดเล็กทั้งสองข้างรัวทุบไหล่เจ้าของรถ จนอีกฝ่ายโอดครวญ

     "หึ!" ผมเลิกทุบ เนื่องจากกลัวพี่มันเจ็บ เปลี่ยนเป็นกอดอกแล้วหันหน้าหนีไปทางอื่นแทน

     "งอนหรอ"

     "...เปล่า ทำไมต้องงอนด้วย"

     "โอเค"

     แล้วพี่มัน ก็ออกรถ..ถามจริง! ไม่รู้หรอว่างอนอยู่!! จำไว้นะจำไว้!



     จนกลับมาถึงห้อง พี่มันก็ยังคงคิดว่าผมไม่ได้งอนอยู่ดี พูดคุยปกติ

     ชิ! อารมณ์เสีย!!



     "พี่ซื้อเค้กใส่ไว้ในตู้เย็นนะ ถือว่าเป็นการง้อ"



     ต้องอารมณ์เสียมากแน่ๆ ถึงร้อนแบบนี้!!

     คิดจะง้อผมด้วยขนมหรอ! คิดว่าง้อได้งั้นหรอ!!

     ผมเดินหนีพี่มันเข้าห้องครัว ก่อนจะเปิดตู้เย็น หยิบเค้กออกมา

     หูยยย ช็อคโกแลตตตต

     งื้ออฟินน อย่อยยย

     ที่งอนเมื่อกี้ถือเป็นโมฆะแล้วกัน ไม่ได้หายงอนหรอกนะ!

     "แล้วก็บอกว่าตัวเองโตแล้ว ทั้งๆที่ยังทำตัวเหมือนเด็ก"

     ไอ้พี่นั่งลงฝั่งตรงข้าม เอื้อมมือหยิบทิชชู่เช็ดคราบช็อคโกแลตที่เลอะตรงมุมปากให้

     ตึกตัก..ตึกตัก..ตึกตัก

     เสียงหัวใจของใคร!!

     อ๋อ..ของผมเอง งื้ออออ

     อย่าใช้สายตากับการกระทำที่อ่อนโยนกับผมมากนักสิ! มันไม่ชินนะ!!

     "ก็บอกว่าโตแล้ว.." ผมตอบพึมพำคล้ายบ่นกับตัวเอง ก้มหน้างุด

     ทำไมทำตัวแบบนี้วะเนี่ย! มันมุ้งมิ้งเกินไปแล้วนะคริส!!

     "เอ้า! กินเข้าไป มองอยู่ได้!" ผมตักเค้กยื่นไปจ่อปากพี่มัน พร้อมหันหน้าหนี

     "ไม่กินครับ"

     "แล้วจ้องทำไมนั่งเล่า!"



     "ก็อยากกิน..อันนี้"



     พี่มันพูดพร้อมชี้มาที่หน้าผม

     อะไร! จะกินจมูกผมรึไงห้ะ!!

     "มันกินได้ที่ไหนเล่า!"

     ใช่! ผมต้องหงุดหงิด!

     ตึกตัก..ตึกตัก.. หงุดหงิดเส้!!!

     "ไม่อยากคุยด้วยแล้ว! คุยไม่รู้เรื่อง!"

     คนตัวขาวลุกขึ้นพรวดพุ่งเข้าห้องนอน ยืนสงบสติอยู่หลังประตูสักพัก ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ



     หลังจากอาบน้ำได้ราวๆเกือบชั่วโมง ก็แง้มเปิดประตูห้อง เหลือบมองแฟนสุดหล่อ(น้อยกว่าผม) ของตัวเอง เห็นอีกฝ่ายนั่งเล่นอยู่ที่โซฟา จึงออกจากห้องมานั่งข้างๆ

     ย้ำว่าข้างๆ ที่ห่างเกือบสามเมตร

     อยู่ใกล้ไม่ได้ ชอบทำดาเมจใส่ เลือดหมดตัวทุกทีเลย...

     ลอบมองพี่มันเป็นระยะ สลับกับมองไปทั่วห้อง หาจุดโฟกัส ก่อนจะสะดุดกับอะไรบางอย่าง

     ถุงผ้าคุ้นๆ..

     ไม่สิ! ไม่คุ้น!

     แต่มันใช่เลย!!

     ผมพุ่งไปหาถุงผ้าที่ตั้งบนพื้น คุกเข่าลงก่อนจะค่อยๆเปิดดูของข้างใน

     ดะ..ไดอารี่ ทั้งยี่สิบเล่ม!

    "พี่เห็น..ตอนที่คริสโยนมันทิ้ง"

    สะดุ้งเล็กน้อย เมื่อคนที่นั่งบนโซฟา ลงมานั่งคุกเข่าข้างๆ

     "พะ..พี่ได้เปิดอ่านมั้ย"

     "เปล่า..พี่แค่รู้สึกว่า มันน่าจะมีความสำคัญกับคริสมาก ถึงขนาดที่ร้องไห้ตอนที่ทิ้งมัน"

     "พี่เห็นหรอ.."

     "ยืนดูที่ระเบียงน่ะ"

     มันมีความสำคัญกับผมมากจริงๆ


     แล้วผม..ควรที่จะให้เขาได้อ่านรึเปล่า...



     "พี่ชอบผมเพราะอะไรหรอ"



     จู่ๆน้ำตาสีใสก็เอ่อคลอที่ดวงตากลม อย่างไร้สาเหตุ

     ไม่ใช่เพราะเสียใจ



     "ชอบที่คริส เป็นคริส เป็นเด็กที่ชอบบอกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ ทั้งๆที่ทำตัวเหมือนเด็ก"



     "ตั้งแต่เมื่อไหร่" ผมถามเสียงสั่น กลั้นน้ำตาตัวเอง

     "ไม่รู้เหมือนกัน"

     "..."

     "แต่พี่มีสิ่งๆหนึ่งที่พี่รู้นะ..."

     "อะ..อะไร"

     "ทันที ที่เคนมันบอกว่า ถ้าพี่ยังโลเล เลือกสักคนไม่ได้ ก็ให้เลิกยุ่งกับคริส..."

     "..."

     "คนเเรกที่แว๊บเข้ามาในหัว คือแบม"

     เพี๊ยะ!!


     "อ้าวพี่!!!" ฝ่ามือขาวฟาดลงบนแขนอีกฝ่ายอย่างแรง

     "โอ๊ย! ใจเย็นๆสิครับ ฟังให้จบก่อน"

     "หึ!" ผมกอดอกตั้งใจฟังพี่มัน

     "เพราะแบมเองก็ต้องการคำตอบจากพี่ พี่ก็เลยต้องไปคุยกับแบมให้รู้เรื่อง"

     "แล้ว..บอกว่าไงอะ" ผมแสร้งทำไม่สนใจ หยิบไดอารี่มาวางเรียง

     "ก็บอกว่า..."



     "พี่มีคนในใจแล้ว



     แต่เขาคงไม่รู้หรอก...เพราะเขาอยู่ในใจ"













---------------

อุ้ววววว เดี๋ยวนี้คนพี่หัดเล่นมุกเสี่ยวนะเนี่ยย


ปอลิง รี๊ดๆช่วยบอกหน่อยว่าตอนมันดูสั้นไปมั้ยอ่ะ เขียนเท่าเดิมนะ แต่เนื้อหาดูไม่ขยับเลยยย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

248 ความคิดเห็น

  1. #215 chamolwan (@chamolwan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 02:56
    รู้สึกว่าสั้นเหมือนกันค่ะไรท์ อยากรู้มุมพี่สิงที่ชอบน้องคริสมากกว่านี้อีกนิดนึง แต่น่ารักดีนะคะ ทุกตอนเลย
    #215
    1
    • #215-1 Pink_Glasses (@Pink_Glasses) (จากตอนที่ 26)
      25 พฤษภาคม 2562 / 11:31
      รับทราบเจ้าค่าา
      #215-1
  2. #214 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 08:12
    สั้นนะ..อยากให้พี่สิงอ่านไดอารี่จะได้รู้ว่าน้องรักพี่มากและนานแล้ว..ไรท์คะขอยาวกว่านี้หน่อยกำลังฟินหมดละ...หึหึ
    #214
    1
    • #214-1 Pink_Glasses (@Pink_Glasses) (จากตอนที่ 26)
      24 พฤษภาคม 2562 / 10:14
      รับทราบเจ้าค่าา
      #214-1
  3. #213 MisNann (@MisNann) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 22:56
    เหมือนจะสั้นไปสักนิดแต่ถ้ามาต่อบ่อยๆก็โอนะ อิอิ

    ในที่สุดไดอารี่ก็มา คริสจะให้พี่สิงได้อ่านมั้ยน้า
    #213
    2
    • #213-1 Pink_Glasses (@Pink_Glasses) (จากตอนที่ 26)
      23 พฤษภาคม 2562 / 22:58
      รับทราบเจ้าค่ะ! จะพยายามเจ้าค่ะ! ฮึบ!
      #213-1
  4. #212 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 21:12
    เด็กน้อยขี้อ้อนจริงๆเลย ไม่ให้ทั้งบ้านรักตามใจได้งัย ส่วนคนพี่ก็นะ แกล้งน้องให้น้องอน งอนแล้วน่ารักเนอะ.
    #212
    0
  5. #211 PangyaST (@PrangNapat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 18:10
    คือ ตอนน้องทิ้งไดอารี่เราเสียดายแทนมาก หวังว่าไรท์จะเขียนให้มีบางคนเก็บเอาไว้ แล้วพี่ก็เก็บเอาไว้จริงๆด้วย ฮือออ น่ารักมากแม่
    #211
    0
  6. #210 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 14:07
    มุกพี่สิงนั้นเสี่ยวมาก แต่ก็ได้ใจดีอ่ะ ชอบๆ
    #210
    0