ตอนที่ 21 : มี'เรื่อง'แล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 154 ครั้ง
    8 พ.ค. 62





#มีเรื่องแล้ว






     ทั้งที่ในใจอยากจะหนีจากที่นี่ให้พ้นๆ แต่ด้วยหน้าที่ที่ได้รับ ผมทิ้งงานนี้ไม่ได้เหมือนกัน..

     อย่าเอาเรื่องส่วนตัว..กับหน้าที่มาปนกัน

     ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพ่นออกมา และเดินเข้าทางหลังร้าน

     "ฮันนี่ พี่มะกรูดหาตั้งนาน" พี่มะกรูดเดินตรงเข้ามาหา ด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง "แล้ว..ทำไมเป็นแบบนี้คะ"

     "พี่เรียกหัวหน้าให้หน่อย เอาเครื่องสำอางมาด้วย" พี่มันพยักหน้าตอบด้วยสีหน้าเป็นกังวลแล้วเดินไป ผมหยิบถุงมือและรองเท้ามาสวม ก่อนจะนั่งรอหัวหน้า

     "คริส..ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ ใครทำอะไร" หัวหน้าเดินเข้ามาหาด้วยความตกใจเล็กน้อย

     "มีปัญหานิดหน่อย เติมหน้าให้เราเถอะ"

     หัวหน้าไม่เซ้าซี้อะไรมาก เติมหน้าให้ผมเงียบๆ จัดชุดให้เล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นยืน

     "เสร็จแล้ว..แต่คริสไหวหรอ ถ้าไม่ไหวกลับก่อนก็ได้นะ"

     "The show must go on ไง เธอบอกเราเอง" ผมยิ้มให้หัวหน้า ก่อนเธอจะยิ้มตอบ

     "ไปกันเลยป่ะ คนถามถึงนายเยอะแยะเลยนะ อ้อ..แล้วก็พี่นายน่ะ ออกไปตามหานายตั้งนานเเล้ว นี่ยังไม่กลับเลย"


     สองคู่ขาเรียวเดินกลับไปหน้าร้าน ยิ่งดึก คนก็ยิ่งเยอะ หัวหน้าสะกิดไหล่ให้ผมหันกลับไป

     "สู้ๆ นะ" ยัยหัวเปียยิ้มให้ผมพร้อมชูสองนิ้วให้

     "ขอบคุณ" ผมยิ้มให้หัวหน้าอีกรอบ ก่อนจะหันไปหาเสียงเรียกที่หน้าร้านอีกรอบ "ฝากโทรบอกเฮียเราด้วยนะ ว่าเรากลับมาแล้ว"

     "น้องคนสวย พี่ขอถ่ายรูปหน่อยคร้าบบบ"

     ผมฉีกยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าให้ ก่อนจะโพสต์ท่าบ้าง เซลฟี่กับลูกค้าบ้าง

     ถึงตอนนี้จะยังทำใจไม่ได้..แต่วันนึงจะต้องทำให้ได้...

     ความรักของผมมันไม่มีทางสมหวังหรอก..

     เป็นความรัก..ในความลับ

     และคงเป็นอย่างนั้นตลอดไป


     "น้องครับ ชื่ออะไรเนี่ย น่ารักจัง"

     ผมมองตามเสียงลูกค้าที่เรียก ก่อนจะยกนิ้วชี้ขึ้นจรดที่ปากพร้อมส่ายหน้าให้

     "อ่อ..ห้ามพูดหรอ"

     ผมยิ้มบางๆก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงช้าๆ

     "เสียดายจัง งั้นพี่ถ่ายรูปก็ได้" พี่เขาดึงโทรศัพท์ออกมา ก่อนจะยื่นให้เพื่อน "ถ่ายให้กูหน่อย"

     พี่เขาขยับมายืนข้างๆผม พร้อมกับโอบเอวไว้ ผมสะดุ้งเล็กน้อย แล้วค่อยๆดึงมือออก

     ผิดคาด พี่เขาเกาะไว้แน่นกว่าเดิม

     ต่อยได้มั้ยวะ..

     "น้องมองกล้องหน่อยคร้าบบ" เอาวะ..แป๊บเดียว... ผมหันกลับไปยิ้มให้กล้องและชูสองนิ้วให้

     ฟอดดด

     "เชี่ย!!" ผมผลักไอ้พี่ที่มันหอมแก้มผมออกด้วยความตกใจ และ..

     ผั่วะ!!

     เฮ้ย! อันนี้ผมไม่ได้ต่อยนะ!!

     "อะไรของมึงวะ!"

     ผมมองเพื่อนเขาที่รีบวิ่งไปประคองไอ้พี่ที่หอมแก้มผม ล้มลงไปกองกับพื้น พร้อมกับหันกลับมองแผ่นหลังกว้างที่อยู่ตรงหน้า

     "พี่สิงโต.."

     "มึงล่ะทำเหี้ยอะไร!" พี่มันดึงคอเสื้อไอ้พี่ที่นั่งอยู่บนพื้นพร้อมตะคอกใส่

     "กูทำอะไร กูก็ถ่ายรูปไง" มันลุกขึ้นจ้องหน้าไอ้พี่สิงอย่างเอาเรื่อง

     "ถ่ายรูปหรอวะ!"

     ผั่วะ!

     "แหกตาดูรอบข้างบ้าง! ไม่ใช่มองแต่นม!" ผมรีบเอามือปิดนม(ปลอม) ของตัวเองก่อนจะมองไปรอบๆ ผู้คนที่เดินผ่านไปมาหยุดเดินยกกล้องมือถือถ่ายวิดีโอ

     "พี่..พอแล้ว!" ผมรีบดึงมือพี่มันที่กำลังจะง้างหมัดต่อยไอ้พี่โจรขโมยหอมแก้มอีกรอบ

     "อะไรวะ..ผู้ชาย?"

     ก็เออสิ..ผู้ชาย

     ผมละสายตาจากมันกลับมาสบตาไอ้พี่สิงที่กำลังจ้องผมเขม็ง พลันมือไม้ก็สั่นไปหมด

     "เฮ้ยๆ อะไรวะไอ้สิง" เฮียที่เดินแหวกฝูงชนเข้ามาดึงแขนไอ้พี่สิงอีกคน

     "ไอ้นี่มันหอมแก้มน้องมึง มึงยอมหรอ"

     "อ้าว! ไอ้เวร!!" มือที่ดึงแขนพี่มันอยู่เปลี่ยนเป็นชกเข้าหน้าไอ้พี่โจรทันที

     ผั่วะ!!!

     อูยย.. แอบเห็นฟันไอ้พี่โจรหลุดออกจากปากด้วย..

     เฮียโคตรโหดเลยแม่เจ้า

     "พี่ครับ พวกผมขอโทษครับ" เพื่อนไอ้พี่โจรรีบยกมือไหว้กันพัลวัน แล้วหามเพื่อนตัวเองที่ยืนเซไปเซมาออกไป

     ตาคมสองคู่จ้องผมอย่างดุๆ พร้อมจะงาบหัว ผมนี่แทบจะหดลงไปในกระดอง

     ดุได้แต่อย่าต่อยหนู..หนูยังอยากมีฟันกินข้าวอยู่นะ

     คนรอบข้างที่มุงอยู่ก็รีบทยอยพากันออกไป หันไปเห็นหัวหน้าที่ยืนด้อมๆมองๆอยู่ด้านหลังเฮียเคนกับไอ้พี่สิง

     เหตุการณ์คุ้นสุดๆ

     ผมพยายามจะขอความช่วยเหลือ แต่เธอเพียงยิ้มให้ และชูสองนิ้ว พร้อมบอกว่า สู้ๆนะ...

     ยัยหัวเปีย..คบไม่ได้!!

     จะว่าไปก็ไม่ใช่ความผิดผมนี่นา ไอ้พวกพี่นั่นแหล่ะผิด

     หรือว่า..เพราะน่ารักเกินไป ความผิดกลายเป็นของผม

     ทำได้แค่เพียงส่งยิ้มเจื่อนให้ ก่อนจะยืนสงบนิ่ง ก้มมองมือที่กุมไว้

     "ไปคุยหลังร้าน"


     ชายฉกรรจ์ทั้งสอง กับหนึ่งเมดหูแมวนั่งกันอยู่ที่โต๊ะม้าหินตัวนึง มีเพียงไฟสลัวๆให้พอมองเห็นหน้า

     "ไอ้นั่นมันทำอะไรหนูบ้าง"

     "ก็..โอบเอวกับหอมแก้ม" ผมตอบเสียงเบา

     ปัง!

     "กูจะไปเอาเลือดหัวมันออก!!"

     เฮียเคนทุบโต๊ะแล้วลุกขึ้นจะเดินกลับไป แต่มีมือไอ้พี่สิงคว้าไว้อยู่

     พี่มันไม่ได้พูดอะไร เอาแต่นั่งกอดอกจ้องผม

     "เฮียจะไม่ให้ทำแล้ว"

     "เฮ้ย! ไม่ได้นะ!"

     เฮียเคนจ้องเขม็ง ผมจึงจ้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้

     เดี๋ยวนี้ผมยอมแล้วเอาใหญ่นะ!

     "หนูจะทำ!"

     "แล้วเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นเห็นมั้ย"

     "มันเกิดขึ้นครั้งแรกเอง ต่อจากนี้หนูจะป้องกันให้มากกว่าเดิม"

     "ยังไงมันก็ต้องมีครั้งที่สอง ไอ้พวกนี้อันตรายจะตายไป จู่ๆลากไปทำอะไรใครจะช่วย"

     ...ไอ้ที่เฮียพูดก็เพื่อนเฮียทั้งนั้นที่ทำ

     ไอ้พี่สิงเหมือนจะสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะคีพลุคขรึมตามเดิม

     "ยังไงหนูก็ดูแลตัวเองได้ ถ้าใครทำอะไรจะต่อยให้ปากแตกเลย"

     พี่มันเหลือบมองเฮียก่อนจะยกมือที่กอดอกขึ้นปิดมุมปากที่แตกเป็นรอยเล็กๆ

     "ไม่รู้ล่ะ! เฮียไม่ให้ทำ"

     "หนูจะทำ!"

     "เฮียไม่ให้ทำ!"

     "หนูจะทำ!"

     "เฮียไม่ให้ทำ! ไอ้สิงมึงอย่าเงียบช่วยกูดิวะ!"

     ไอ้พี่สิงอึกอักท่าทางลำบากใจ มองผมสลับกับเฮีย

     เอาสิถ้าเข้าข้างเฮียเคน จะฟ้องให้หมดเลยว่าทำอะไรผมบ้าง

     งานนี้ไม่ใช่แค่ฟันหลุดแน่ น่าจะต้องหามเข้าโรง'บาล

     "มีกูกับมึงคอยคุมก็ไม่เป็นไรหรอก"

     หลังจากที่คุยกันเสร็จ เฮียเคนก็ดูหัวเสียไม่ใช่น้อย แต่สุดท้ายก็ยอม

     ทำหน้าที่เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือ...

     จากที่เคยมีองครักษ์นั่งคุม 1 ตัว ตอนนี้เพิ่มเป็นสอง และสถานที่นั่งจากในร้าน ย้ายมาเป็นนั่งอยู่ข้างหลังผม เยื้องๆไปทางซ้าย

     นั่งเฉยๆไม่ว่าอะไร อย่าตีหน้ายักษ์สิเฟ้ย! ลูกค้ากลัวหมดแล้ว!!

     "ขอถ่ายรูปหน่อยนะครับ"

     ยิ้มให้ก่อนที่พี่ผู้ชายคนนั้นจะมายืนข้างๆ

     "อะแฮ่ม!" สะดุ้งโหยงทั้งผมและพี่คนนั้น เมื่อเฮียกระแอมขึ้น พร้อมกับสายตาอาฆาตของไอ้พี่สิง

     พี่คนนั้นถอยออกจากผมประมาณเกือบเมตร

     ไอ้พี่มึ๊ง!!!!! ลูกค้ากลัว!!!!!

     ผมยิ้มแหยๆให้พี่เขาก่อนจะหันไปยิ้มให้กล้อง



     "เลิกแล้ววววววว" ผมวิ่งกลับมาหาเฮียที่นั่งอยู่กับพี่มันที่โต๊ะตัวเดิม

     กลับมาพร้อมกับชุดเมดตัวเดียว เพราะถอดอุปกรณ์อย่างอื่นออกหมดแล้ว ส่วนไอ้ชุดนี่ถอดไม่ได้เพราะไม่มีชุดใส่ ตอนมาก็ใส่ชุดนี้

     "แล้วไม่เปลี่ยนชุดหรอหนู" เฮียถามขึ้น

     "หนูไม่ได้เอาชุดมาเปลี่ยน" ผมพูดพลางปัดหน้าม้าตัวเองที่เเข็งเพราะฉีดสเปรย์ไว้

     "งั้นกลับเลยมั้ย ดึกแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้เฮียมาหานะ" เฮียขึ้นรถไป ทิ้งให้ผมอยู่กับไอ้พี่สิงสองคน

     "เอ่อ..." เหล่มองพี่มันเล็กน้อย

     "ผมขอโทษ" พี่มันพูดขึ้น

     "ผมก็ขอโทษเหมือนกันที่ต่อยพี่"

     ไม่มีใครพูดอะไรต่อ ยืนมองกันไปมองกันมาในความมืด

     "กลับกันเถอะ มืดมากแล้ว" พี่มันพูดขึ้นทำลายความเงียบ

     "อือ" ผมพยักหน้าก่อนจะเดินตามพี่มันไปที่รถ





     กลับมาถึงห้อง ก็ยืนโง่ๆกลางห้องนอน รอพี่มันอาบน้ำ ส่วนผมที่ยังอยู่ในชุดเมด ก็เดินไปประจำหน้ากระจก พร้อมกับอุปกรณ์เช็ดเครื่องสำอาง อะไรนักก็ไม่รู้ เยอะแยะไปหมด

     เหยาะอะไรสักอย่างลงบนสำลีก่อนจะเช็ดปากตัวเอง

     ยัยพวกนี้ก็เล่นละเลงเครื่องสำอางซะหนาเลย

     ดึงขนตาปลอมออกวางไว้บนโต๊ะ และเช็ดเปลือกตาตัวเอง

     กว่าจะเช็ดหมด สำลีแทบจะหมดถุง ผมรวบวางสำลีที่ใช้แล้วทั้งหมดเป็นกองเดียวกันก่อนจะล้วงเข้าไปในชุดตัวเอง

     ... นี่ผมยังไม่ได้บอกหรอว่าผมยังไม่ได้เอานมปลอมออก?

     เราจะมารีวิวสิ่งที่ทำนมปลอมผมกันนะครับ

     ชั้นแรก ฟองน้ำ

     ชั้นที่สอง กระดาษทิชชู่

     ชั้นที่สาม ฟองน้ำ

     ชั้นที่สี่ กระดาษทิชชู่

     ชั้นที่ห้า ฟองน้---

     "เฮ้ย!!!" ผมรีบชักมือออกจากเสื้อตัวเองแล้วมองคนที่เพิ่งออกจากห้องน้ำ "มะ..มองอะไรล่ะ!"

     พี่มันมองผมอึ้งๆก่อนจะหันไปทางอื่น

     ผมรีบหันไปอีกทางก่อนจะดึงฟองน้ำออกมา

     ยัง! ยังจะมองอีก!!

     "พี่มองอะไรวะ!" ผมรีบหยิบเอาฟองน้ำกับกระดาษทิชชู่บนโต๊ะและฟองน้ำในมือยัดใส่ถุง

     ลุกขึ้นหอบเอาสำลีไปทิ้ง

     พี่มันอาจจะอึ้งหน้าสดผมก็ได้...

     เดินกลับเข้าห้องด้วยสติสตังที่ไม่ค่อยมี เดินวนหยิบโน่นหยิบนี่ ล่กไปหมด

     หาชุดในตู้ มือก็ปลดซิบด้านหลังไปด้วย กะว่าเอาแค่ปลดนิดเดียว จะดึงออกง่ายๆ

     "เฮ้ย! พี่!" ผมสะดุ้งโหยงหันกลับมาเจอพี่มันยืนอยู่ด้านหลัง

     "เห็นดึงไม่ถึง เดี๋ยวดึงให้" ผมมองพี่มันด้วยสายตาจับผิดเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าสายตาพี่มันไม่ได้มีอะไรแอบแฝง ก็พยักหน้าแล้วหันหลังให้

     "พี่ไม่ต้องดึงลงเยอะ เอาแค่นิดเดียว..พอ..."

     ฉิบหายล่ะ...

     ผมรีบจับชุดตัวเอง หันกลับมามองพี่มันตาโต พี่มันก็มองผมตาโตไม่แพ้กัน

     ลากซะสุดเลยไอ้พี่...

     สุดที่ว่าแค่กลางหลัง..ไม่ลึกไปกว่านั้น...

     "ไม่เห็นใช่มั้ยพี่!!!!"

     ถามอะไรโง่ๆวะ!! ลงสุดขนาดนี้ต้องเห็นเเล้ว!!!

     พี่มันเม้มปากแน่นมองไปทางอื่น หน้าขึ้นริ้วสีแดงเล็กน้อย

     "พี่แม่ง!! ว๊อยยย!!!!" ผมคว้าผ้าขนหนูกับชุดนอนวิ่งเข้าห้องน้ำทันที

     มันคือความลับสุดยอดเลยนะ! มีแค่ผมกับหัวหน้าที่รู้!!!

     ฮือออออ หมดกัน!

     ผมทึ้งหัวตัวเอง ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดบราสีดำ ถอดออก และหยิบออกมากางไว้

     หัวหน้ามันบอกว่าถ้าไม่ใส่ฟองน้ำกับกระดาษจะหลุด นมมันจะดูยาน ต้องให้ผมใส่เสื้อในด้วย เสื้อในแบบไหนหรอ...

     ก็เสื้อในของผู้หญิงไง!! สีดำด้วย! โซเซ็กซี่มั้ยล่ะ!!

     ยัยหัวเปีย!! นี่คือความผิดของเธอ!!!!










---------------

ขณะนี้เราได้ผ่านพ้นช่วงมรสุมกันไปแล้วนะคะ สถานการณ์ต่อจากนี้ เข้าสู้โหมดแฮปปี้~~~ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 154 ครั้ง

248 ความคิดเห็น

  1. #245 แฟนคลับ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 13:22

    ทำไมไม่กลับบ้านคริส จะมาทนทำไม

    #245
    0
  2. #156 moomamiaw (@moomamiaw) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 20:11

    มาเร็วๆน้าาาา
    #156
    0
  3. #155 Masaki Kilala (@unging-stylist) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 03:28
    เป็นนี่ก็ไม่รู้จะทนไหวมั้ย โอ้ย
    #155
    0
  4. #154 Smun_Peraya (@saowalaknuk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:14
    ฮื้ออ เขินวุ้ยย
    #154
    0
  5. #153 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 00:27
    พี่สิงช็อคไปเลยดิ เจอยัยน้องยั่วไม่รู้ตัว
    #153
    0
  6. #152 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 23:11
    น้องแมวน้อย จะมาโชว์เอ็กซ์ต่อหน้าพี่ไม่ได้ เดี๋ยวพี่ใจแตกกันพอดี ทั้งพี่ชายทั้งเพื่อนพี่ชาย หวงกันขนาดนี้ หนุ่มๆไม่กล้ามาวอแวหรอก.
    #152
    0
  7. #148 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 02:50
    อยากเห็นตอนใส่ชุดจัง..คงจะน่ารักมากกนะ..
    #148
    0
  8. #147 247mile (@247mile) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 02:16

    555 บราสีดำ ตัดกับผิวสีขาวๆ อึ้งสิพี่- อึ้งเลยยย

    #147
    0
  9. #146 Mindstk_ (@kunapun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:48

    เห็นภาพเลยอ่ะ😂😂
    #146
    0
  10. #145 キュウリ (@090950tang) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:48
    เมื่อไหร่คนพี่จะรักยัยน้อง เดี๋ยวน้องก็หมดรักก่อนหร้อกก

    ;_;
    #145
    0