ตอนที่ 12 : คว่ำ'รถอ้อย'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    11 เม.ย. 62





#คว่ำรถอ้อย





     ร่างบางออกจากห้องนอนด้วยชุดนอนกางขาสั้นเหนือเข่าสีชมพูอ่อน กับเสื้อนอนตัวโคร่งคลุมสะโพกสีชมพูอ่อนเช่นกัน ชะเง้อหาไอ้พี่สิง ก็ไม่เจอ เจอเเต่เพื่อนที่มันที่นั่งกันอยู่ 3-4 คน ไม่แปลกที่เพื่อนเขามากันถึงแล้ว กว่าผมจะออกจากห้องน้ำก็เกือบชั่วโมง

     "ผู้หญิงหรอวะ"

     "ชาย ไอ้ควาย ไอ้สิงเพิ่งบอกไป"

     "ถามจริง?"

     "กูนึกว่าทอมไง ขาสวยชิบหาย โอ๊ย!"

     "น้องเพื่อน มึงหยุดคิดเลย ทำงานไป"

     "ว่าแต่กู พวกมึงก็มองมั้ยล่ะ"


     ลองเดินเข้าไปหาในห้องครัว ก็ไม่เจออีก สงสัยลงไปซื้อของมั้ง ผมเลยหยิบขนมติดมือมาสี่ห้าอย่าง แล้วกลับไปนั่งรอพี่มันที่โซฟา กินขนมไป ดูทีวีไป แต่เหมือนวันนี้จะไม่มีอะไรน่าดูเลยแหะ

     ผมลุกขึ้น เข้าไปหยิบโทรศัพท์ในห้องนอน แล้วเดินออกมา ก่อนจะละสายตาจากโทรศัพท์มองคนในห้อง ทำไมรู้สึกเหมือนถูกมองเลยวะ คงคิดไปเองมั้ง

     ทิ้งตัวลงโซฟาตัวเดิม จะกดเข้าเกม แต่ก็มีสายเรียกเข้าจากเฮียขึ้น

     "ฮัลโหลเฮียยย"

     [หนู ไอ้สิงมันไม่ได้ทำอะไรหนูใช่มั้ย] อ่อ...เรื่องนี้อีกแล้ว

     "ไม่ได้ทำ เฮียอะเลิกคิดมากได้แล้ว" ผมเลื้อยตัวนอนแผ่ลงโซฟาแล้วหยิบขนมมากิน

     [เฮียไม่ไว้ใจมันไง เฮียเป็นห่วงหนู] น้ำเสียงปนกังวลกับเป็นห่วงของเฮีย ทำเอาผมเลิกคิดที่จะอ่อยแล้วนะ

     "คร๊าบบบบ หนูเป็นผู้ชายไง เฮียไม่ต้องห่วงหรอก"

     [มันทำอะไรบอกเฮียเลยนะ เฮียจะไปซัดหน้ามัน] โหดจริงๆอาเฮียของผม

     "คร๊าบบ เเล้วเฮียโทรมาคุยแค่นี้หรอ"

     [ใช่]

     "อ่าว แค่เนี้ย?"

     [ใช่]

     "แชทมาก็ได้มั้ยเฮีย"

     [ไม่ได้ เฮียต้องรู้ทันที ถ้ามันทำอะไรหนูขึ้นมาเฮียคงอกแตกตาย]

     "คร๊าบบ เฮียแล้วงานโรงเรียนหนู เฮียมามั้ย"

     [ไปสิ ป๊าม๊าบอกเฮียเเล้ว]

     "จริงนะ! เฮียน่ารักที่สุดเลย"

     [จริง แล้วนี่ทำอะไรอยู่]

     "กินขนม เฮียกินมั้ย?" ผมพลิกตัวนอนคว่ำกับโซฟาแล้วหยิบขนมมากิน "ง่ำๆ"

     [กินเลยๆ เดี๋ยวเฮียทำงานก่อน]

     "อื้อ บ๊ายบาย"

     ผมกดวางสายแล้วพลิกตัวกลับมาชันเข่าข้างนึงขึ้น เล่นโทรศัพท์ เมื่อไหร่ไอ้พี่สิงมันจะมาวะ! คิดพลางดีดตัวขึ้นมองคนในห้องที่สบตาเข้ากับผมพอดี มองไรวะ?

     "มีอะไรรึเปล่าครับ?"

     "อ่อ เปล่า" พวกพี่เขาก็ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ

     "พี่ พี่สิงไปไหนอะ" ผมลองถามพวกพี่เขาดู เบื่อด้วยแหละ หาเพื่อนคุย


     จริงๆก็คือเช็คเรตติ้ง


     "มันว่าจะไปซื้อยา" อ่อ ไปซื้อยามาให้ผมแน่เลย ผมหันกลับไปหยิบห่อขนมแล้วเดินไปหาพวกเพื่อนพี่มัน

     "พี่กินป่ะ" ผมแทรกตัวลงไปนั่งข้างๆวางขนมไว้ใกล้ๆ

     "เอ่อ..." เขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก เป็นไรวะ ไม่ชอบหรอ อร่อยออก

     "มือไม่ว่างหรอ ผมป้อนได้นะ" ผมหยิบขนมในห่อยื่นให้พี่คนนึง เขาก็มองหน้าผม อะไรวะ ไม่ชอบหรอกหรอ เห็นพี่มันไม่กิน ผมเลยเอาเข้าปาก กินเองก็ได้วะ

     แกร๊ก!

     หันตามเสียงประตู ก็เห็นบุคคลที่เป็นเป้าหมายกลับมาแล้ว

     "ทำไมมานั่งตรงนี้" พี่มันเดินเข้ามาหาพร้อมถุงยาในมือ

     "ชวนพี่เขากินขนม"

     "ไปนั่งดีๆที่โซฟาไป" ผมยู่ปาก แล้วลุกไปนั่งโซฟา หวงเพื่อนจังวะ

     ไอ้พี่เดินตามมาที่โซฟาแล้วหยิบยาขึ้นมาทาให้ ผมจึงเขยิบเข้าไปใกล้ๆ ซ้อนขากับตักพี่มัน

     "ซี้ดด เจ็บ เบาๆดิพี่" พี่มันกดลงมาที่แผลแบบไม่ถนอมผมเลย

     "สมควร อยากมีเรื่องดีนัก"

     "มันหาเรื่องผมก่อนเอง"

     "ใจร้อนไง คิดถึงผลที่ตามมาด้วย"

     "รู้แล้วหน่า โอ๊ย!" ผมถลึงตาใส่พี่มัน มองก็รู้ว่าจงใจแกล้งผม

     "พูดมาก"

     "ใครกันแน่ที่พูดมาก" ผมบ่นอุบอิบ กรอกตาใส่ แล้วดันมือพี่มันออก "พอแล้ว"

     ไอ้พี่เก็บของเสร็จก็เดินไปรวมกลับกับเพื่อนเขา แล้วทำรายงาน ส่วนผมหลังจากที่ได้คุยกับเฮีย ก็ล้มเลิกคิดที่จะอ่อยพี่มันแล้ว ไม่งั้นเฮียคงอกแตกตายเพราะผมเริ่มก่อนแน่เลย

     ฉะนั้น...ผมจะเอาแค่พอกรุบกริบ มากไปเดี๋ยวจะไม่งาม อิอิ

     ผมนอนเล่นโทรศัพท์ต่อ จะว่าไปวันนี้พี่แบมก็ไม่อยู่นี่นา สงสัยไปหากิ๊กอีกชัวร์

     ป๊อก!

     อะไรวะ! ผมลูบหัวตัวเองป้อย แล้วหาไอ้สิ่งที่หล่นใส่หัวผม อ่อ ฮานามิ ผมจึงหยิบกินต่ออย่างไม่สนใจ

     ป๊อก!

     อะไรอีกวะ! คราวนี้ผมหันขวับหาคนโยน ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ขวัญใจน้องคริสเอง

     "นอนดีๆ" ผมก้มมองตัวเอง นอนไม่ดีตรงไหนวะ ก็นอนชันขาขึ้นข้างนึง ส่วนอีกข้างก็พาดทับบนเข่า

     คิ้วเรียวขมวดจนชนกันเป็นปม ผมจึงพลิกตัวหันหน้าเข้าหาโซฟา

     ป๊อก!

     อะไรอีกวะ! ผมหันกลับไปหาพี่มันอีกรอบ ซึ่งพี่มันก็บอกให้ผมนอนดีๆอีก อะไรวะ นี่ไม่ดีอีกหรอ ผมตะแคงกลับหันหลังให้โซฟา

     "คริส" พี่มันกดเสียงต่ำ นี่ยังไม่ดีอีกหรอวะ ผมลองหันหัวไปอีกทาง พี่มันก็จ้องอีก

     "งานไม่มีทำรึไงวะ" ผมลองตะเเคงหันหน้าเข้าโซฟา ก็โดนฮานามิปาใส่หัวอีก

     ผมหันขวับหยิบฮานามิเข้าปากแม่ง!

     "คริส" เรียกอะไรนักหนาฟะ! กลัวลืมชื่อรึไง

     ผมนอนคว่ำไปกับโซฟาก็ไม่วายโดนฮานามิปาใส่อีก!

     น้องคริสจะไม่ทน!

     ผมลุกขึ้นเท้าเอวจ้องพี่มันกลับ เห็นเพื่อนพี่มันก็ขำกันคิกคัก ไม่รู้ขำผมหรือขำพี่มัน จึงหันหลังกลับนอนราบไปกับเบาะ ขวางกับโฟา แล้วยกขาทั้งสองข้างขึ้นพาดผนักพิง นอนห้อยหัวเล่นโทรศัพท์แทน

     "คริส" ผมเหลือบมองพี่มัน แล้วเสียบหูฟังเสียบเข้าหู ขี้เกียจเปลี่ยนท่านอนแล้ว จะอะไรนักหนากับท่านอนผม

     "แสบใช้ได้เลยนี่หว่า"

     "ไอ้พี่หวงน้อง ไม่แบ่งเพื่อนดู โอ๊ย!"

     "หวงพ่อง ทำงานไป"


     เล่นไปเล่นมา เริ่มหนักตาแหะ... ผมปรือตามองนาฬิกา เพิ่งสามทุ่มเองหรอ มองพวกพี่มันก็ทำงานกันอยู่ อยากกินเค้กอ่ะ ร้านพี่มะกรูดก็คงปิดไปแล้ว งือ

     น้องอยากกินเค้ก น้องอยากกินเค้กก ผมไหลตัวลงมานอนที่พื้น

     "พี่สิง"

     "มีไร" ละสายตาจากจอเสี้ยววินาทีก็กลับไปจ้องต่อ

     "อยากกินเค้ก"

     "แล้ว?"

     "ไปซื้อให้หน่อย"

     "ไม่"

     ผมเบ้ปากใส่ ถ้าเป็นเฮียคงกุลีกุจอรีบไปซื้อให้แล้ว ผมลองกดโทรหาพี่มะกรูดดู

     "ฮัลโหล"

     [ว่าไงคะฮันนี่]

     "พี่กลับบ้านยังอะ"

     [เก็บร้านอยู่ค่ะ]

     "ง่ะ ผมอยากกินเค้ก"

     [ให้พี่มะกรูดเอาไปส่งให้หรอคะ]

     "ได้มั้ยอ่า จริงๆผมไม่อยากรบกวนนะ แต่ว่าเห็นเป็นทางผ่านอ่ะ"

     [งั้นพี่มะกรูดเอาไปให้เเล้วกันค่ะ]

     "จริงนะ! พี่มะกรูดน่ารักกก"

     [พี่เอาไปส่งให้ที่ห้องแล้วกันนะคะ พี่ไม่อยากเห็นคนใส่ชุดนอนเดินไปเดินมาแถวๆป้ายรถเมล์]

     "รบกวนพี่มั้ยอ่า"

     [ไม่เป็นไรค่ะ รอแป๊บนะคะ]

     "คร๊าบ เดี๋ยวส่งโลให้นะ"

     [ค่ะ]

     ผมนอนยิ้มอย่างอารมณ์ดี จะได้กินเค้กแล้วว


     ก๊อกๆ

     สิบห้านาทีผ่านไป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ผมลุกพรวดแล้วไปเปิดประตูทันที

     "เค้กค่ะ ฮันนี่"

     "โห พี่มะกรูด ผมสั่งแค่สองชิ้นนะ เอามาทำไมเยอะแยะ" ผมมองเค้กในถุง ตาลุกวาว

     "แถมคนน่ารักค่ะ" พี่มะกรูดลูบหัวผมอย่างเอ็นดู

     "ขอบคุณครับ" ผมฉีกยิ้มกว้าง รับถุงเค้ก

     "มีเรื่องอีกแล้วหรอคะ" พี่มะกรูดลูบเบาๆที่แผลผมอย่างอ่อนโยน

     "อือ มันมาหาเรื่องผมก่อน"

     "อ่อ แล้วทำไมใส่สั้นขนาดนี้คะ" พี่มะกรูดมองชุดที่ผมใส่และเหลือบมองคนในห้อง ก่อนจะถามขึ้น

     "อยู่ห้องเฉยๆอ่ะ ไม่ได้ไปไหน"

      "รีบเข้าห้องไปได้แล้วค่ะ ฮันนี่ แล้วอย่างใส่แบบนี้อีกนะคะ"

      "อื้อ" ผมยิ้มแล้วโบกมือให้ "ไว้จะใช้บริการใหม่"

     "บริการด้วยใจเลยค่ะ"

     "แหวะ เลี่ยน"

     "จะคุยอีกนานมั้ย" ผมและพี่มะกรูดหันไปหาเจ้าของห้องที่นั่งอยู่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค

     "ไปก่อนนะคะ" ผมยิ้มให้พี่มะกรูดและปิดประตู

     ยิ้มอย่างอารมณ์ดี ถือเค้กเอาไปแช่ตู้เย็น หยิบมาชิ้นนึง ไปนั่งกินที่โซฟา

     ฮื้ออ อย่อยย น้องคริสฟินน

     "มีความสุขมากมั้ง" ไอ้พี่นี่ คนกำลังมีความสุข ขัดจังวะ

     "มากกกกเลยครับ กินป่ะ เดี๋ยวป้อน" พี่มันเหล่มองก่อนจะยกยิ้มมุมปาก

     "หึ อ้วน" ไอ้พี่นี่...หึ!

     "อ้วนหรอ" ผมลูบท้องตัวเองที่แบนราบ จริงๆผมก็ไม่อ้วนนะ แค่หน้ามันบวมเอง

     จู่ๆก็คิดอะไรได้..

     ก้าวเท้าเดินไปหยุดที่หน้ากระจก มือขาวค่อยๆเลิกเสื้อขึ้นดูหน้าท้องแบนราบของตัวเอง ไม่อ้วนจริงๆด้วย ไม่มีไขมันสักหน่อย เอ๊ะ? หรืออ้วนนะ ฟันคมกัดปากคิดชั่วครู่ ไม่หรอกผมอ้วนแค่ที่หน้านั่นแหละ กินแล้วมันขึ้นแก้ม

     "ไม่อ้วน ผมกินต่อล่ะ" ผมยักคิ้วสองทีใส่พวกพี่ที่มองผมตาค้าง แล้วดึงเสื้อลง หยิบเค้กขึ้นมากินต่อ

     อะไรหรอ? มองอะไรกัน? น้องคริสงง

     "คริส" พี่มันกดเสียงต่ำ เรียกบ่อยจริงๆ

     "ครับ" ผมกะพริบตาปริบเอียงคอและยิ้มให้ "จะกินเค้กหรอครับ"

     พรึ่บ!

     "เชี่ย!" ฮื่อ น้องเค้ก น้องเค้กหกหมดแล้ว พี่มันเล่นจับผมอุ้มพาดบ่า น้องเค้กเละหมดเลย "นี่พี่! ปล่อยนะ! เค้กผมตกหมดแล้ว!"

     "..."

     "ปล่อยยยย" ผมดิ้นไปทุบหลังพี่มันไป เพิ่งกินได้สามสี่คำเอง! ไอ้พี่มึงต้องรับผิดชอบ!

     "..." ไม่พูดไม่จาแถมอุ้มเข้าห้องนอนอีก จะทำอะไรน้องคริ๊สสส!!!

     "ปล่อยไง! ปล่อยสิ! ไอ้พี่บ้า! ผมจะกินเค้ก!!" พี่มันทุ่มผมลงเตียงอีกครั้ง ผมทำท่าจะวิ่งออกไปข้างนอก แต่พี่มันก็กันเอาไว้

     "นี่! ผมจะออกไปข้างนอก!!" ผมดันตัวพี่มันออก แต่พี่มันยืนนิ่งไม่ขยับเลย "ออกไปนะ! ผมจะกินเค้ก!"

     "..."

     "พี่สิง!" ผมทำอะไรผิดที่ไหนล่ะ ถ้า..ไม่นับที่ยั่วพี่มันเล่นเมื่อกี้ ก็กินเค้กเฉยๆ "หลบสิ! ไม่งั้นผมจะฟ้องเฮียว่าพี่แกล้งผ-- อื้อ!!"

     พริบตาเดียว มือหนาก็ตะปบเข้าล็อคคอ ปากหยักได้รูปกดลงปิดปากที่อวัยวะเดียวกัน จนเจ็บจี๊ดที่แผล ผมตกใจจนตัวแข็งทื่อ หัวใจกำลังเต้นรัวกระหน่ำ สมองหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ ร่างกายไร้เรี่ยวแรงจนเเทบจะร่วงไปกองกับพื้น

     พะ..พี่สิงจูบผม..

     "เชี่ย!" พี่สิงผละออกอย่างรวดเร็ว พร้อมสบถออกมา "นอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องไปเรียน"

     หูมันอื้อไปหมด รู้แค่พี่มันเดินออกจากห้องไปแล้ว แต่ผมยังคงยืนเเข็งทื่ออยู่ที่เดิม

     มันรู้สึกดี ดีมาก..แต่ก็เจ็บ เจ็บจี๊ดในอก





Talk Special ! ! !


คุณ Lovenovel_>o<

ถามพี่สิง : เอาจริงๆ ตอนที่คริสไม่ดื้อคริสน่ารักแค่ไหนคะ

     "เอาจริงๆ ผมก็ยังไม่เคยเห็นเขาไม่ดื้อสักครั้งเลยครับ..."

     "ผมดื้อที่ไหนเล่า!"//คริส

     "ผู้ใหญ่เขาคุยกันอยู่ หัดมีมารยาทบ้าง"

     "ชิ! ผมก็โตแล้วเถอะ"//คริส


 แล้วก็..ถ้าอยากมอบของอะไรก็ได้ให้คริสจะให้อะไรคะ

     "ไม่มอบได้มั้ยครับ เปลืองเงิน"

     "เขาถามก็ตอบดีๆสิพี่! เดี๋ยวรี๊ดก็หายหมดพอดี"//คริส

     "ยุ่งจริงๆ ถ้าอยากมอบก็คงเป็นตะกร้อครอบปาก ไม่ก็ปลอกคอ หรือกรงขังหมาแมวนั่นแหล่ะครับ"









---------------

งุ้ย..ใครทำอะไย ไม่รู้ไม่เห็นน๊า //ยกมือปิดตา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

248 ความคิดเห็น

  1. #241 แฟนคลับ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 11:28

    ชอบแสบๆแบบนี้มันดูใช่ตัวตนของคริสดี

    #241
    0
  2. #70 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 11:02
    น้องไม่น่ารักงี้งั้น อ้วนงี้ จริงๆหวงน้องอะดิ น้องอ่อยแบบไม่รู้ตัวใสๆ
    #70
    0
  3. #51 Lovenovel_>o< (@LoveStampberryGG) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 15:14
    งุ้ยยยย ขอบคุณค่า~
    #51
    0
  4. #42 amhalo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 02:05

    น้องแค่อ่อยแบบงงๆเองอ่ะ พี่ อิอิอิ พี่ตบะแตกละ

    #42
    0
  5. #41 Lee_L (@Lee_L) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:35

    ฮือออน้องงงง พี่ว่าใจพี่ไม่ไหว~~ แหมๆๆๆ อิพี่ห่วงก็พูด!!! สู้ๆนะไรต์ ชอบเรื่องนี้มากเลย อ่านเพลินเลย สู้ๆฮะ
    #41
    0
  6. #40 moomamiaw (@moomamiaw) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 08:29

    ไม่ไหวแย้ววว
    #40
    0
  7. #38 Mam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 23:05

    น่ารักดี ชอบ

    #38
    0
  8. #37 Peraya_SK0062 (@Peraya_SK0062) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 13:20

    เนี่ยๆๆๆๆ ก็เล่นไม่พูดแบบเนี้ย...มันจะทันคนอื่นเค้าไม่เล่า????

    #37
    0
  9. #34 Smun_Peraya (@saowalaknuk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:01
    หวง สะกดงี้พี่สิงง
    #34
    0
  10. #33 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:13

    เขาจูบปากกันแล้ว...
    #33
    0
  11. #32 KSKS1234 (@KSKS1234) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 18:53
    น่ารักกกกก
    อ่านแล้วนึกถึงปากงุ้ยๆของน้องคิดกับการจ้องไม่วางตาของพี่สิง เขินนน
    #32
    0
  12. #31 a-raikan (@a-raikan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 17:43
    พี่สิงหึงน้องหรอ หรือว่าทนความอ่อยน้องไม่ไหว ฮ่าๆๆ
    #31
    0