why don't we ? | #อูซอบ

ตอนที่ 1 : 00 | why don't we start ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    11 ต.ค. 61

00 | why don’t we start ?

 






ผม’อันฮยองซอบ’เด็กหนุ่มอายุ17ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่กำลังนั่งเช๊คลิสต์ของที่ต้องเตรียมอยู่อย่างเคร่งเครียดก็เพราะว่าพรุ่งนี้ผมต้องออกเดินทางไปอีกฝั่งหนึ่งของโลกด้วยตัวคนเดียวหรือพูดง่ายๆก็คือผมกำลังจะไปเรียนเป็นนักเรียนเเลกเปลี่ยนที่ประเทศอังกฤษ ในใจก็รู้สึกตื่นเต้นกับการที่ต้องนั่งเครื่องบินนานกว่า10ชั่วโมงจากอินชอนถึงลอนดอนเเต่อีกความรู้สึกนึงก็คือความกลัวที่จะต้องห่างบ้านเพราะตัวเขาเป็นน้องชายคนเล็กของที่บ้านครอบครัวของเขาก็เป็นห่วงเเละเป็นเรื่องที่น่าใจหายเหมือนกันที่จะต้องออกจากบ้านของตัวเองไปเป็นระยะเวลาเกือบปี

 

 ก๊อกๆ

 

เสียงเคาะประตูทำให้ฮยองซอบหลุดจากภวังค์เเล้วลุกขึ้นไปเปิดประตู

 

               มีอะไรรึเปล่าครับเเม่?” ฮยองซอบเอ่ยถามออกไป

 

               เเม่มาดูว่าเราจัดของเสร็จรึยังเป็นไงบ้างจ๊ะ?”

 

 ครบหมดเเล้วครับ”

 

               งั้นก็นอนได้เเล้วนะครับพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าไปสนามบินนะ”

 

ครับ..ผมรักเเม่นะ” ฮยองซอบพูดก่อนจะกอดคนเป็นเเม่

 

 

 

 

 

 

               เวลาเจ็ดโมงเช้าที่สนามบินนั้นผู้คนก็เริ่มพลุกพล่านเดินกันเต็มสนามบินไปหมดเพราะเป็นเวลาที่เครื่องลงเเละขึ้นค่อนข้างเยอะ ซึ่งไฟล์ทของเขาจะออกในเวลาเก้าโมงครึ่ง

 

               ผมจะไปเช๊คอินเเล้วนะ” ฮยองซอบหันหลังมาบอกกับครอบครัวของเขาที่ยืนอยู่

 

               โชคดีนะลูก” คนเป็นพ่อพูด

 

               ตั้งใจเรียนนะสู้ๆ” พี่ชายของเขาพูดก่อนจะเดินเข้ามากอดเขาเเล้วฮยองซอบก็กอดตอบ

 

 มีอะไรโทรมาหาเเม่ได้ตลอดเลยนะตั้งใจเรียนนะครับ”

 

                ไว้ถึงแล้วจะโทรมานะครับ”

 

เเม่ของเขาเข้ามาสวมกอดเป็นครั้งสุดท้ายฮยองซอบเพียงเเค่ยิ้มบางๆก่อนจะเดินไปเช็คอินของสายการบินเเล้วเข้าเกทไป

 

 

 

 

               ตอนนี้ผมเข้ามานั่งในเครื่องบินตามที่นั่งที่อยู่ในตั๋วเเล้วผู้คนเริ่มทยอยเข้ามานั่งตามที่ของตัวเองโดยไฟล์ทของผมจะเป็นไฟล์ทยาวซึ่งก็ถือว่าโชคดีที่ไม่ต้องไปต่อเครื่องที่ไหนทำให้ผมได้นอนดูหนังยาวๆจากอินชอนไปถึงลอนดอน ในตอนนี้ความรู้สึกตื่นเต้นก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆเมื่อกัปตันของสายการบินพูดต้อนรับผู้โดยสารเครื่องบินมีแรงสั่นขึ้นเรื่อยๆจากการเพิ่มความเร็วของเครื่องบินที่กำลังจะเทคออฟขึ้นไปบนน่านฟ้า เเละมันก็ทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่าอีก10กว่าชั่วโมงข้างหน้าของผมจะเป็นยังไงเเต่ก็ถือว่าโชคดีอย่างนึงของผมที่ครอบครัวอุปถัมภ์ที่อังกฤษเป็นครอบครัวเกาหลีอย่างน้อยการสื่อสารก็ง่ายลงเเล้ว หวังว่าการเดินทางครั้งนี้จะเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตนะ




#wdwอูซอบ






  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Yamakiiz223 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 21:45
    สู้ๆค่ะ รออ่านอยู่น้าา
    #3
    0
  2. #1 Poonimlovelove (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 21:22
    รอติดตามเลยค่ะ
    #1
    0