Identity v l [ The Ripper & Mercenary ] Don't Toy With Me.

ตอนที่ 8 : Seventh Toy [NC]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

เปลือกตาบางลืมขึ้นช้าๆพลางกระพริบตาไปมาเพื่อปรับโฟกัสในเช้าวันต่อมา ไนบ์เริ่มสำรวจมองไปทั่วห้อง ตอนนี้สภาพห้องมันเริ่มไม่เหมือนเดิมแล้ว ทั้งเก่า ทั้งเหม็นอับ ตามผนังห้องรอบๆดูมีแต่สนิมเครอะเกาะเต็มไปหมด









"ที่นี่มัน..?" ความหวาดหวั่นพุ่งทวี ก่อนที่เขาจะหมดสติไปเมื่อคืนมันยังเป็นห้องกว้างที่สวยงามอยู่เลย แล้วทำไมตอนนี้มันถึงเป็นจากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้ไปได้









"จ--แจ็ค?" ตอนนี้ในหัวมีเพียงแค่ชื่อของคนๆเดียวเท่านั้นที่นึกออกในสถานะการณ์แบบนี้ คนเดียวที่จะให้คำตอบกับเขาได้และเป็นคนเดียวที่ไนบ์รู้สึกอยากเจอมากที่สุดในตอนนี้..









หากแต่ไม่มีเสียงใดตอบรับกลับมาทั้งสิ้น ห้องที่เงียบสงัดถูกปิดตายจากทุกทิแม้แต่แสงจากดวงอาทิตย์ก็ไม่อาจเข้าถึงมีเพียงแสงไฟสลัวแสนริบรี่ที่จะดับลงเมื่อใดก็ได้เป็นสิ่งที่พอจะให้รู้สึกดีขึ้น









"ผมกลัวนะ.. ออกมาเถอะ.." หยดน้ำตาใสเริ่มคลอปริ่ม สถานะการณ์เช่นนี้มันแทบไม่ต่างกับการถูกจับไปเป็นเชลยศึกสงครามเลย ความทรงจำอันแสนเลวร้ายเมื่อวันวานไหลกรู่เข้าสมองแม้เขาจะไม่ได้พบเจอกับตัวเองแต่ก็เคยเห็นสภาพของเพื่อนที่ถูกจับไปมานักต่อนัก สภาพที่พอได้นึกถึงก็แทบอยากจะร้องไห้ออกมา...









"แจ็ค! คุณอยู่แถวนี้ใช่ไหม!?" ไนบ์ไม่ได้อยากรู้ว่ามันคือที่ไหนแต่เขาอยากจะรู้วิธีออกไปต่างหาก แต่ความกลัวก็พลันให้ก้าวขาไม่ออก ได้แต่นั่งกอดตัวเองพลางมองไปรอบๆเพื่อสำรวจเท่านั้น..









"ใครก็ได้.. ช่วยพาผมออกไปจากที่นี่ที ..ใครก็ได้"









"ฉันพาออกไปให้เอาไหม" เสียงทุ้มปริศนาเอ่ยขึ้นเรียกความสนใจของไนบ์ไป ผู้มาใหม่เดินยิ้มเจ้าเล่ห์ตรงมาหาเขาอย่างรวดเร็ว ไนบ์รีบขยับตัวหนีทันที ฮันเตอร์น่ะเขายอมเจอใครก็ได้ทั้งนั้นแต่ขอแค่ไม่ใช่เจ้าหมอนี่คนเดียวเท่านั้นก็พอ..









"..โจ๊กเกอร์.."









"อ้าวๆ จะหนีทำไมล่ะนั่น อยากให้ใครสักคนช่วยพาออกไปใช่หรอ? ฉันก็มาแล้วนี่ไง" แค่มองก็รู้ไปถึงข้างในแล้วว่าอีกฝ่ายมีจุดประสงค์อะไร ยังไงก็คงจะแค่มาเย้ยหยันหรือไม่ก็มาทรมานเขาเล่นเท่านั้นอยู่ดี 'น่ารังเกียจที่สุด'









"ผมไม่ค้องการความช่วยเหลือจากคนแบบคุณหรอกนะ"









"หึ ถ้าเป็นเจ้าริปเปอร์นายคงจะดีใจมากสินะ" ไนบ์ชะงัก อย่างน้อยๆเขาก็ไม่ปฏิเสธสิ่งที่ฝ่ายพูดออกมา









"ถ้าไม่ใช่คุณ จะเป็นใครผมก็ดีใจทั้งนั้นแหละ" โจ๊กเกอร์ชักสีหน้าไม่พอใจ เอื้อมมือแกร่งประกบรอบคอแน่น ไนบ์นิ่วหน้าพยายามแกะมือที่อยู่รอบคอออก เขาไม่ใช่คนชอบต่อล้อต่อเถียงเท่าไหร่หรอก แต่กับคนๆนี้เขารู้สึกคลื่นไส้มากจริงๆเมื่อได้อยู่ใกล้









"ปากดีเหลือเกินนะ!"









"อึก!"









"งั้นฉันบอกอะไรดีๆให้เอาไหม? ..คนที่พานายมาที่ห้องสกปรกนี่ก็คือคนที่นายไว้ใจที่สุดนั่นแหละ"









"หมายความว่าไง?" ตอนนี้ไนบ์รู้สึกสับสนไปหมด แจ็คคือคนที่เอาเขามาทิ้งไว้ที่ห้องนี้? แต่แจ็คเป็นคนพาเขามาที่ห้องเองนี่.. ทำไมจะต้องพาเขามาที่นี่อีก?









"นายไม่น่าโง่นะ.. เข้าใจความหมายของฉันใช่ไหมล่ะ หึ"









"...."









"ห้องนี้น่ะ มันมีไว้สำหรับเล่นสนุกของพวกฉันโดยเฉพาะเลยล่ะ เป็นหลักฐานให้เห็นชัดเลยว่าฐานะของนายมันจบแค่นี้ ..เข้าใจใช่ไหม"









เข้าใจอยู่แล้วล่ะ.. เรื่องแค่นี้









"...." ไนบ์ได้แต่ก้มหน้ายอมรับเท่านั้น เขามักจะหวังมาตลอดเลยว่าแจ็คคงจะมีความรู้สึกอะไรกับเขาบ้าง อย่างน้อยๆ 'ร่างกาย' ของเราก็เคยเชื่อมถึงกัน









"ถึงกับหงอยไปเลยหรอ ฮ่าๆๆ น่าสมเพชจริงๆ"









"อึก!"









"เจ็บใจหรอ? หรือว่ามันไปจี้ใจดำนายเข้าล่ะ ..พ่อทหารตัวน้อย?"









"ได้โปรดออกไปเถอะ ฉันขออยู่คนเดียวที.." ยิ่งเถียงด้วยก็ยิ่งรู้ถึงความตกต่ำของตัวเองมากขึ้น มือเล็กกำหมัดแน่นรู้สึกโกรธในคำพูดของอีกฝ่ายก็จริงแต่กลับรู้สึกสมเพชตัวเองมากกว่า









ร่างสูงแสยะยิ้มน่าขนลุก จนไนบ์ต้องรีบถอย กลัว.. คำนี้คงเหมาะสมกับความรู้สึกของเขาในตอนนี้มากที่สุด









"แกคิดว่าฉันมาถึงนี่เพียงแค่มาพูดให้แกเจ็บแสบเล่นหรือไง.. ไม่เอาน่า~ มาสนุกกันดีกว่า" สายตาแทะโลมไล่มองไปตามร่างกายที่มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวบดบัง เรียวขาขาวที่โผล่พ้นชายเสื้อออกมาปลุกปั่นอารมณ์ของอีกฝ่ายแทบจะทันที ลิ้นร้อนไล่เลียริมฝีปากคัวเองราวกับสัตว์ร้ายที่กระหายในเหยื่อตรงหน้า









"จ-- จะทำอะไรน่ะ"









"นั่นสิ ..ทำอะไรดีนะ" มือหยาบกระด้างเริ่มอยู่ไม่สุข ไล่คลำไปทั่วเรียวขา ไนบ์สะดุ้งรีบดันร่างโจ๊กเกอร์ออกด้วยความรังเกียจแต่แรงกระทำของเขาไม่ได้ส่งผลกับอีกฝ่ายเลยสักนิด









ฝ่ามือเริ่มลุกล้ำเข้าไปอีก เขาลูบคลำพลางบีบบริเวณบั้นท้ายด้วยความหมันเขี้ยว จุดอ่อนไหวตั้งชูชันผ่านเป้ากางเกง เห็นดังนั้นไนบ์ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ เขาออกแรงผลักด้วยแรงทั้งหมดที่มีจนโจ๊กเกอร์เซออกไป ไนบ์ที่ได้จังหวะรีบวิ่งออกห่างจากอีกฝ่ายทันที เขารู้ว่าการกระทำแบบนี้มีแต่จะทำให้อีกฝ่ายโกรธมากขึ้นเท่านั้น แต่มันก็น่าลองเสี่ยงดูเผื่อว่าจะมีคนทีเดินมาที่นี่พอ อย่างเช่น ..แจ็ค









"ฉันชักจะรำคาญแล้วนะ.. ใจดีด้วยคงไม่ชอบสินะ"









'ได้โปรด ใครก็ได้!!'









"จะทำอะไร.. โจ๊กเกอร์" เสียงเย็นเหยียบดังขึ้นจากด้านหลังขชายร่างสูง จนเจ้าตัวต้องหยุดชะงักไป ไนบ์ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวแต่ก็รู้สึกโล่งใจที่มีคนมาห้ามไว้ ไม่อย่างนั้นเขาคงได้เป็นบ้าตายไปจริงๆ









"โอ๊ะโอ๋? เจ้าของมาแล้วแหะ มีสัญญาณเตือนจากสุนัขของตัวหรือไง ฮ่าๆๆ!!" โจ๊กเกอร์ระเบิดหัวเราะราวกับมันเป็นเรื่องตลกสำหรับเขา แจ็คเองก็ไม่ได้เอ่ยว่าอะไรกับสภานะการณ์เมื่อครู่เพียงแค่จ้องมองไปยังร่างของคนที่ยืนตัวสั่นอยู่เท่านั้น











"..แจ็ค" ไนบ์เอ่ยเรียกราวกับคนมีหวัง แต่ความหวังทั้งหมดก็ต้องพังลงเมื่ออีกฝ่ายปัดมันทิ้งอย่างไม่ใยดี หยดน้ำตาที่คลอเบ้าไม่สามารถที่จะบังคับให้มันกลั้นได้อีก









"จะทำอะไรก็เบาๆหน่อย เสียงดังรบกวนจริงๆ"









"จ..แจ็ค"









"งั้นก็แปลว่าฉันเล่นกับเด็กนี่ได้สินะ~"









"...."









"ช่วยผมทีเถอะแจ็ค" เสียงสั่นเครือเอ่ยขอร้อง แต่สิ่งที่ตอบไนบ์กลับมามีเพียงตาเย็นชาที่ไม่มีภาพของเขาสะท้อนอยู่เท่านั้น









"จะทำอะไรก็ทำ ..ก็ฉันเอามันมาให้พวกนาย 'เล่น' นิ"









จบสิ้นแล้ว.. ทุกๆอย่าง พอแล้ว.. มันจบแล้ว.. ไนบ์ ซูบิดาร์ นายมันหมดประโยชน์แล้ว









'..ช่างไร้ค่าจริงๆ..'









แจ็คเดินออกไปอย่างไม่หันกลับมามองทิ้งไว้เพียงตัวไนบ์และโจ๊กเกอร์สองคนเท่านั้น ริมฝีปากคลี่ยิ้มแสยะน่าขนลุกก่อนจะขยับเดินเข้ามาใกล้ร่างของไนบ์ที่ยืนช็อกอยู่..









"เขาว่างั้นแหละ งั้นตอนนี้เรามาสนุกกันดีกว่านะคุณทหาร.."









"ไม่นะ.. ไม่.. แจ็ค! แจ็ค!!"









"เปล่าประโยชน์น่า มันไม่เอาแกแล้วล่ะ แกน่ะ.. โดนทิ้งแล้ว" ไนบ์ชะงัก









"โดนทิ้งหรอ.."









"ใช่"









'นาอิบ! ทำไมถึงทิ้งพวกเราล่ะ!!'









'ไอ้คนทรยศ!'









'เลวที่สุด! ฉันขอให้แกถูกทิ้งบ้าง! ขอให้แกตกต่ำจนถึงที่สุด!! ไอ้คนทรยศ!!"









"อึก! ฉัน--"









"หึ เลิกพูดพร่ำไปเรื่อยได้แล้ว เพราะเดี๋ยวนายคงต้องเก็บเสียงไว้ 'คราง' ใต้ร่างฉันอย่างเดียวแล้วล่ะ"









"หยุดนะ! ขยะแขยงที่สุด!!"









"พูดไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะทำให้ปากที่เอาแต่ด่าปาวๆนั้นร้องเรียกชื่อฉันให้ดู"






















"แกนี่มันสุดยอดจริงๆเลย เห้ออ โล่งเลยแฮะ"









"พอใจแล้วก็เลิกยุ่งกับฉันสักที.." ไนบ์กำมือแน่น ความรู้สึกโกรธในตอนนี้ยังเทียบไม่ได้กับความรู้สึกสมเพชในตัวเองเลย.. โจ๊กเกอร์ยกยิ้มเข้ากระชากตัวไนบ์กลับมาอีกครั้งก่อนจะบดจูบลงบนริมฝีปากแรงๆอีกครั้งและผละออกไป









"หึหึ แล้วเจอกันใหม่นะ คุณทหารตัวน้อย~" จากนั้นร่างสูงก็ออกไปทันที ไนบ์ก้มลงมองสภาพตัวเองอย่างรับไม่ได้ ทั้งรอยคิสมาร์ค รอยฟัน และรอยเชือกมันมีอยู่ทั่วร่างกายไปหมด










'นายมันน่าสมเพช.. ไนบ์ ซูบีดาร์'









'ฉันขอให้แกตกต่ำ!! ขอให้แกโดนทิ้งบ้าง!! เหมือนที่แกทิ้งพวกเราไงล่ะ!!!'









"นี่คงทดแทนพวกนายได้แล้วสินะ.. ความน่าสมเพชของฉันในตอนนี้ คงทำให้พวกนายพอใจแล้วสินะ"










"ใครก็ได้.. ช่วยฉันที"



















คุยเล่นท้ายบท









วันนี้มาสองตอนรวดเลย สำหรับคนที่เข้าอ่านNCไม่ได้ เราเอาตอนท้ายของเนื้อหาเข้ามาให้นะคะ ส่วนของNCจะเป็นแค่ฉาก --- (ขอละไว้ในฐานที่รู้กัน 5555)












เอ่อใช่ เราจะถามทุกคนว่า ส่วนใหญ่รีดเดอร์ทุกคนอ่านDek-D ทางเว็บหรือทางแอพกันหรอคะ เพราะการจัดหน้ากระดาษมันค่อนข้างต่างกันไปสักหน่อย เราใช้พื้นฐานทางหน้าเว็บเป็นตัวตั้ง ถ้ายังไงช่วยคอมเม้นบอกกันด้วยนะคะ เราจะได้นำไปปรับปรุงนะคะ^^



 
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

193 ความคิดเห็น

  1. #184 Naibgreentea (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 16:09

    ออยากให้นาอิบอิบเป็นคนสองบุคลิกมากเลย

    จะได้ใช้อีกบุคลิกฆ่าโจ๊กเกอร์

    #184
    0
  2. #169 Thedoggy3387 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 02:18
    อยากให้นาอิบแปลงร่างเป็นหมาป่าแล้วไปฆ่าพวกนั้นจังเลย
    #169
    0
  3. #123 keynight (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 07:24
    อยากให้มีคนไปฆ่าโจ๊กเกอร์มาก
    #123
    1
  4. #116 ยัยสาวโอตาคุ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 18:24
    อยากจะร้องไห้....แจ๊คแกมันโคตรเลวเลย
    #116
    1
  5. #48 Jongfox (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 03:17
    อ่านในแอพค่ะ ต้มมาม่ารออย่าใจจดใจจ่อ
    #48
    1
  6. #47 I'หนูผู้เสwวๅย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:53
    ไหลคะ...น้ำตาวุ้ยยย
    #47
    1
  7. #45 konoha09 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:32

    ปกติอ่านทางเว็บคะ...เย้ลงตอนใหม่แล้ว~ถึงจะนานไปหน่อย//นี้เปิดดูทุกวันเลย

    #45
    1
    • #45-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 8)
      16 ธันวาคม 2561 / 00:46
      ขอบคุณน้าาา ดีใจจังเลยเปิดดูทุกวัน พอดีหมดอารมณ์กับฟิคเรื่องนี้ไปพักนึงเลย แต่ตอนนี้กำลังแต่งต่อเรื่อยๆนะคะ ขอบคุณน้าา
      #45-1
  8. #44 aeiou (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 22:37

    เราอ่านทางเว็บค่ะ ในที่สุดไรท์ก็กลับมาเขียนต่อแล้ว ดีใจ ;w;

    #44
    1
    • #44-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 8)
      15 ธันวาคม 2561 / 22:44
      ต้องกลับมาสิ>< แค่ช่วงที่ผ่านมาอยู่ในช่วงหมดไฟเฉยๆ55555
      #44-1
  9. #43 Sleep_py (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 21:28
    หนูอ่านทางแอ็พค่ะ แล้วก็ไรท์รีบๆลงนะ รอนานมากเลย คิดถึงเรื่องนี้สุดๆ^3^
    #43
    1
    • #43-1 ซาตานกลางสายฝน(จากตอนที่ 8)
      15 ธันวาคม 2561 / 22:26
      ขอบคุณน้าาา จะพยายามรีบลง555 ถ้าส่วนใหญ่อ่านในแอพกัน เดี๋ยวเรามาปรับการจัดหน้าให้นะคะ
      #43-1