Vanilla Cola

ตอนที่ 13 : คลิป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    31 พ.ค. 62

      "มิเกลต้องมีเงินหนึ่งล้านเจ็ดแสนบาท มาวางแทนที่บ้านพร้อมที่ดิน แล้วจะถอนฟ้อง"

      "ฮะ! เงินเยอะขนาดนั้น ผมจะหามันมาจากไหนล่ะครับแม่"

      นี่เราถูกฟ้อง ตกเป็นจำเลย โจทก์คือแม่ของตัวเอง อือ เอาเป็นว่า วันนี้เราจะฆ่าตัวตาย หนีคดีแพ่ง ถ้าเราตาย เราก็ไม่ต้องขายบ้านของคุณย่า ไม่ต้องยกที่ดินหนึ่งร้อยตารางวาให้ใคร ไม่ต้องเมื่อยสมองเรื่องจะไปหาเงินมากมายมาจากที่ไหน
      ก่อนอื่นอันดับแรกเลย เราต้องวางแผน เราจะตายด้วยวิธีไหนดี ที่น่าประทับใจที่สุด 
      จริงๆ มันก็ไม่เห็นจะยาก มันจะไปยากอะไร ถ้าเราทำให้มันง่าย เราจะจัดสัมภาระลงเป้ เตรียมตัวออกเดินทางไกล เอารูปคุณย่าไปด้วย แล้วก็ไม่ลืมที่จะแวะไปบอกลาร้านหนังสือ พร้อมแล้ว! ออกเดินทางตอนนี้เลย!

      "ครินต์"

       หืม เสียงใครอะ

      "ครินต์ เดี๋ยวก่อนสิ อย่าเพิ่งไป"

      "อย่าขวางทาง! ถอยไป!"

       "ครินต์!"

       "ฮื่อ...เรียกทำไม ฮะ!"มิเกลสะดุ้งเฮือก ลุกขึ้นยืนตื่นจากฝัน

      "ผมขอโทษครับผอ. ที่ เอ่อ เผลอหลับคาโต๊ะ"

เสียงหัวเราะครืน ทำเอาครื้นเครงทั้งห้องเรียน อาจารย์โช ผอ.ของสถาบัน ยังคงยิ้มใจดี ตั้งคำถามให้มิเกลตอบ

      "ถ้าอาจารย์จะให้ครินต์คอมเมนต์อะไรเกี่ยวกับหนังสือสักเล่ม ครินต์จะแสดงความคิดเห็นว่า"

      "เอ่อ เมื่อผมเปิดหนังสือ เหมือนผมออกเดินทางไปพบกับสิ่งแปลกใหม่ ไม่รู้จบ สำหรับผมหนังสือทุกเล่ม นักเขียนทุกคน เป็นครูของผมครับ"

      "หนังสือโป๊ด้วยเปล่าเฮ้ย!"

      "ฮะๆๆๆ!"

เชมเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนๆ ให้ลุกฮือขึ้นอีกครั้ง ดังลั่นห้องเรียน

      "ขอโทษครับผอ.! คือผม...เอ่อ"มิเกลเอามืออุดหู

      "ถ้าป่วยก็ไปนอนพักที่ห้องพยาบาล หรือกลับไปพักที่บ้าน อาจารย์อนุญาต"

      "ครับ!"มิเกลยกมือไหว้ผู้อำนวยการสถาบัน หอบหนังสือคว้ากระเป๋าเป้ รีบเดินออกมาจากห้องเรียน






      มิเกลไม่อยากพูดกับใคร เพราะไม่มีอะไรจะพูด วันนี้งดคุยกับคน จะคุยกับหนังสือ ปล่อยให้ขาพาตัวไปที่สุดของความสบายใจ

      "สวัสดีครับ วันนี้มีหนังสืออะไรใหม่ๆ แนะนำผมมั้ยครับ"มิเกลทักทายพนักงานขาย

      "สวัสดีค่ะ ร้านหนังสือกลิ่นวานิลลายินดีต้อนรับค่ะ"พนักงานสาวผายมือไปที่เชลฟ์ ที่เพิ่งจัดเรียงสดๆ ร้อนๆ

      "มีนิยายแปลของมูราคามิ แปลโดยคุณนพดล เวชสวัสดิ์ค่ะ นักแปลคนโปรดของคุณลูกค้าประจำ แล้วก็ยังมีหนังสือสารคดี จิตวิทยา เข้ามาใหม่นะคะ"พนักงานสาวส่งยิ้ม

      "ขอบคุณครับ"มิเกลส่งยิ้มคืนให้พนักงานร้านหนังสือ กวาดสายตาไปทั่วเชลฟ์ เหมือนกำลังมองหาเสื้อสักตัวที่โดนใจ

      "อ๊ะ! เจอแล้ว! เล่มนี้ยังอุ่นๆ อยู่เลย"มิเกลรีบคว้าหนังสือขึ้นมาจากเชลฟ์ นิ้วที่ทาเคลือบสีดำบนเล็บค่อยๆ กรีดแผ่นกระดาษทีละหน้า

กลิ่นหนังสือหอมฟุ้งฟ้องว่ายังสดใหม่ หอมยิ่งกว่าพิซซ่า ที่เพิ่งอบร้อนๆ จากเตา มิเกลหลงรักกลิ่นของหนังสืออย่างหลงใหล

      "ตอนนี้เราต้องเปิดหนังสือที่อ่านแล้วสบายใจ"

      มิเกลเข้าสู่หมวดจิตวิทยา สายตากำลังจะแตะต้องตัวหนังสือ ที่พอจะเยียวยาความรู้สึกแย่ในเวลานี้ แต่ก็มีเสียงหัวเราะคิกดังขึ้นข้างหลังซะก่อน
      กลุ่มนักศึกษาต่างสถาบันกำลังผลัดกันสรรเสริญ ผลัดกันนินทาไอดอลของแต่ละคนในแมกกาซีน อย่างสนุกปาก

      "อยากเปิดประตูออกไป แล้วเจอไอดอล ยืนอยู่หน้าบ้าน"

      "ฮิๆ นั่นไง ไอดอลยืนอยู่นั่น"

      "ไหนๆ คุ้นๆ เนอะ"นักศึกษาต่างสถาบันทั้งกลุ่มหัวเราะคิกๆ

      "น้องๆ!"มีมือมาสะกิดที่หลังมิเกล อย่างคนคุ้นเคย เมื่อมิเกลหันไปหา มันเป็นใบหน้าของคนแปลกหน้า

      "น้องขายตัวเหรอ!"ผู้หญิงที่สะกิดไหล่มิเกล โพล่งออกมาเสียงดัง

      "น้องเป็นเด็กในคลิปนี่นา มันแบบ talk of the town ณ ตอนนี้!!!"ผู้หญิงอีกคนในกลุ่มส่งเสียงดังกว่า

      "How much?"ผู้ชายหนึ่งเดียวในกลุ่มนักศึกษาหญิง ยื่นหน้าเข้ามาถามราคา

มิเกลวางหนังสือคืนเชลฟ์ รีบหายตัวจากตรงนั้น วิ่งหนีออกมา จนเกือบวิ่งชนใครคนหนึ่ง ที่เดินสวนเข้ามาในร้านหนังสือ

      "อ๊ะ!"มิเกลชะงัก

      'นี่มันจี๊ด แฟนกำแพงนี่หว่า'

      "ขอโทษ!"มิเกลพูดห้วน ก้มหน้าก้มตาวิ่งจากไป






      หลังจากเลิกงาน มุมหนึ่งของร้านอาหาร ก็กลายมาเป็นที่ซ่องสุมของพนักงานเสิร์ฟ

      "ตอนนี้มันเป็น talk of the institute ไปแล้ว มึงดูคลิปดิ"ตาแป๋วยื่นมือถือ ที่เพิ่งถอยมาใหม่ให้จี๊ดดู

      "ดูมึงใช้คำ ไอ้แป๋วมึงอย่าทำให้กูขำ"

      "ขำบ้าอะไร มึงดูคลิปดิไอ้จี๊ด แล้วมึงจะขำไม่ออก"

      "กูไม่เห็นมันจะมีอะไร ก็แค่คลิป"

      "มันจะไม่มีอะไรได้ยังไงวะ ก็น้องเขาอยู่ห้องเดียวกับกำแพง แต่เป็นเด็กภาคปกติ ใช่มั้ย!"ตาแป๋วเสียงสูง

      "กำแพง! มาดูคลิปดิ! มาดูมือถือของแป๋วด้วย เพิ่งถอยมาเมื่อวานเอ๊ง! อื้อหือ สวยสะพรั่งอลังการ!"ตาแป๋วเสียงสูง

      "ไร้สาระว่ะมึง แค่คลิปห่ะอะไรของมัน มึงทำเป็นตื่นเต้นไปได้ มันก็แค่ไอ้มิเกลเด็กแสบ โดนจับแก้ผ้า กูว่ามันก็แค่คลิปปลอม มึงจะดูเอายอดวิวเหรอ หรือมึงแค่จะอวดมือถือ"

       ฮะ! อะไรนะ! กำแพงทำเสียงสูงปรี๊ดยิ่งกว่าตาแป๋วในใจ

       "มาดูดิกำแพง"

ตาแป๋วคล้องแขนกำแพง นิ้วเรียวที่ทาเล็บสีพีชของร่างผอมเพรียวจิ้มจอมือถือ กำแพงจ้องคลิปตาไม่กะพริบ

      "ครินต์...เด็กใจแตก...ขายตัว...มั่วเซ็กส์"กำแพงค่อยๆ ขยับปากอ่านออกเสียง สายตาจดจ่อจอมือถือ มือกำหมัดแน่น หัวใจเต้นตึกตักๆ

      "ใคร-เป็น-คน-ทำ-วะ?"หัวใจกำแพงเพิ่มจังหวะการเต้นแรงขึ้น

      ติ๋ง!

      "เฮ้ย! ไอ้กำแพงตายห่ะแล้วมึง!"

จี๊ดออกอาการตกใจโวยวายเสียงดังลั่น เมื่อเลือดสีแดงสดหยดเปาะแปะลงบนโต๊ะ

      "กูยังไม่ตาย มึงมีทิชชู่มั้ย"กำแพงเอามือปาดจมูก เลือดสดข้นเหนียวติดที่ปลายนิ้ว

      "ทิชชู่หมด มึงเอานิ้วกดรูจมูกไว้ก่อน เดี๋ยวกูไปหยิบที่โต๊ะอื่นให้ กูเตือนแล้วว่าอย่าโหมงานหนัก แม่งไม่เชื่อกู"






      "หอ-อือ--นอ-หืน...หืน-ไม้เอก..."

กำแพงค่อยๆ สะกดคำที่แปลว่า 'มีความอยากอย่างแรงกล้า...ร่าน'

      "ห้ามเลือดยังพอไหว แต่ห้ามใจไม่ได้"

กำแพงคว้ามือถือจากตาแป๋วมาดูคลิปต่อ จ้องเข้าไปในจอ จดจ่ออยู่กับมัน ปล่อยให้ตาแป๋วตาค้างกับเลือดกำเดาของตัวเองอย่างไม่รู้สึกผิดอะไร


พวกมันรุมฉีกเสื้อผ้ามิเกลจนป่น เหมือนสัตว์ป่าล่าเนื้อกระหายเหยื่อ รุมฉีกเนื้อออกเป็นชิ้นๆ ร่างน้อยๆ โดนต่อยท้อง แล้วร่วงผล็อยลงไปกองกับพื้น

      "เฮ้ย!"

      "ว้าย!"

      จี๊ดกับตาแป๋วร้องออกมาเป็นคนละเสียงกัน กำแพงกำหมัดแน่น ยัดทิชชู่เข้าไปในรูจมูก มันถึงตอนไคลแมกซ์แล้ว
      พวกมันช่วยกันจับขามิเกลแยกออกจากกัน กาง 180 องศา เสื้อผ้าโดนกระชากหลุดออกจากร่าง จากภาพที่เห็นชัดเจนในจอโทรศัพท์มือถือเปลี่ยนเป็นภาพรางๆ

      "เอ่อ สายตากูเบลอ หรือมันเบลอภาพวะ"จี๊ดขยี้ตา ทำหน้ามึน

      ภาพที่เห็น กลายเป็นเสียงที่ได้ยิน ทั้งเสียงร้องไห้ เสียงหัวเราะ เสียงฟ้าผ่า เสียงฟ้าร้อง เป็นซาวด์เอฟเฟกต์ มีพื้นปูนซีเมนต์เป็นฉาก
      ไม่เห็นภาพมิเกลอยู่ในกรอบจอ เป็นพื้นล้วนๆ ที่พวกมันถ่ายไว้ ภาพถูกตัดฉับ จอดับวูบ หน้าจอมือถือกลายเป็นสีดำ แล้วค่อยๆปรากฏตัวอักษรสีขาว

      COMING SOON!






      ตาแป๋วอ่านคอมเมนต์ใต้คลิปเสียงแจ๋ว

      "อยากดูคลิปอีก รีบมาต่อเร็วๆ"อันนี้คอมเมนต์บ้านๆ

      "เด็กสถาบันดังทำเสียว ฮิๆ! คอมเมนต์นี้เด็ด"ตาแป๋วหัวเราะคิก แล้วอ่านต่อ

      "ฮิๆ อ่านต่อๆ 'แบบนี้เรียกว่าโดนรุมซะโทรม'คอมเมนต์นี้โดยสีส้ม!"ตาแป๋วอ่านเสียงดัง ทำเอากำแพงสะอึก

      "นั่งอ่านคอมเมนต์ มันส์ยิ่งกว่าดูคลิปอีก ฮิๆ"ตาแป๋วหัวเราะคิกคัก

      "Feedback"กำแพงพึมพำ

      "กูจะบอกกับพวกมึงว่า เมื่อบ่าย กูเจอมิเกลด้วย ตอนกูไปซื้อหนังสือพิมพ์ที่ร้านหนังสือ"

      "แล้วไงต่อวะ"กำแพงทำหน้า เหมือนกับนั่งทับสีที่ยังไม่แห้ง

      "แม่งมันเกือบวิ่งชนกูสิ ไม่รู้มันวิ่งหนีอะไรมา สงสัยวิ่งหนี Feedback!"










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

8 ความคิดเห็น