ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 6 : บทนำ --- 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    22 ต.ค. 62

“แต่งงานกันนะลิน”

           ประโยคที่ไม่ได้คาดคิดว่าจะได้ยินจากอีกฝ่าย ทำให้คนฟังรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย เขานึกยังไงถึงมาขอแต่งงานแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยกลางร้านแบบนี้ล่ะ

           “พูดจริงหรือแซวลินเฉยๆ”

           “โธ่ ลิน เมธจะแซวแฟนตัวเองเรื่องสำคัญแบบนี้ได้ยังไง... นี่พูดจริงๆ นะครับ”

           หญิงสาวที่ยืนรินน้ำเย็นๆ ใส่แก้วเพื่อบริการให้เขาอมยิ้มมอง มือนั้นยื่นมารับเอาสิ่งที่เธอส่งให้ไปถือไว้ ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เหมือนที่เขาเคยทำอยู่เป็นประจำอย่างออดอ้อน

           “เมธไม่มีหัวเรื่องโยงเข้ามาก่อน ลินก็คิดว่าเมธพูดเล่นน่ะ” คนยิ้มน้อยๆ บอกกับเขาแต่ไม่ได้หันไปสบตา โอกาสพิเศษนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาของการคบหากันระหว่างเธอกับเขา

           ราเมธตามจีบเธอตั้งแต่วันแรกที่เขาย้ายมาเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน... จนตอนนี้ก็ย่างเข้าสู่ปีที่เก้าพอดี

           “หือ... เมธไม่ทันคิดเรื่องเซอร์ไพรส์ งั้นลินยังไม่ต้องตอบนะ เราไปทานข้าวกันดีกว่า ร้านอร่อยๆ ที่ลินชอบเดี๋ยวเมธพาไป นะครับ”

           ยังไม่ทันได้คำตอบ เขาก็กระตือรือร้นคิดจะจัดสถานการณ์ที่เผลอพูดออกไปแล้วให้มีความโรแมนติกมากขึ้น เมลินดาไม่ได้ขัดอะไร แม้อยากจะบอกว่าไม่ได้ต้องการเซอร์ไพรส์อย่างที่เขาเข้าใจ แต่พอคิดตามว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขาคงมาถึงจุดที่ควรจะสร้างครอบครัวเล็กๆ ด้วยกันสักที เพราะอายุก็ใกล้จะถึงเลขสามกันแล้ว ก็อดยิ้มรับไม่ได้

           แต่แล้ววันนั้นก็ไม่เคยมาถึง... วันที่เธอได้สวมชุดเจ้าสาวและได้แต่งงานกับเขา

           ค่ำคืนขอแต่งงานที่เธอคิดว่ามีความสุขมากๆ ถูกลบล้างด้วยความจริงอีกด้านของแฟนหนุ่มที่เผลอไผลนอกกายเธอไปกับผู้หญิงคนอื่น

           งานแต่งที่ยังไม่ทันได้ก่อร่างอะไรเป็นชิ้นเป็นอันต้องถูกพับไว้ เมื่อสองอาทิตย์ต่อจากนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งมาปรากฏตัวที่ร้านของเมลินดา ผู้หญิงคนนั้นเป็นรุ่นน้องในที่ทำงานของคนที่เพิ่งขอเธอแต่งงาน

           เรื่องราวของทั้งคู่เกิดขึ้นที่งานสัมมนาของบริษัท ทั้งราเมธและผู้หญิงคนนั้นต่างก็เมามาย... ก่อนจะจบภารกิจในยามค่ำคืนกันที่ห้องๆ หนึ่ง

แต่ยังไงก็ตาม คำแก้ตัวใดๆ ของเขาก็ไม่มีผล เพราะตอนนี้ในท้องของผู้หญิงคนนั้นมีพยานรักตัวน้อยๆ ถือกำเนิดขึ้นมา... หนึ่งสิ่งมีชีวิตแสนบริสุทธิ์ที่ทำให้เมลินดาไม่มีสิทธิ์จะคิดฝันเป็นเจ้าสาวของเขาได้อีกต่อไป

           “ลิน ไม่นะ เมธไม่เลิก... เราจะแต่งงานกันไงลิน เรากำลังจะแต่งงานกัน ลินมองเมธนะ หันมามองกันก่อนนะคนดี”

         “แล้วลูกของเมธล่ะ” น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าที่บอกความเจ็บช้ำไหลรินเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่คบกันมา ราเมธหน้าเผือดสีและรู้สึกผิดที่ทำให้หัวใจบริสุทธิ์ของผู้หญิงที่เขารักต้องพังลงด้วยน้ำมือของตัวเอง

           “เมธกับเขาเราพลาดกันทั้งคู่ อย่าร้องไห้สิลิน เมธขอโทษนะครับ เมธขอโทษ”

           สายลมที่พัดเอื่อย พาละอองฝนเล็กๆ มาประพรมบนแก้มเย็นชืดของคนที่ยืนมองความมืดอยู่ริมหน้าต่าง เนิ่นนานที่พายุฝนลูกนี้ไม่ยอมหยุดตั้งแต่เช้า ค่ำๆ แบบนี้อากาศเลยเย็นขึ้นมาหลายองศา

           พรึ่บ!

           ลมแรงและมีเสียงฟ้าคำรามไม่ขาดสายแบบนี้ ไฟฟ้าที่จวนเจียนจะขัดข้องจึงดับลงอย่างที่ร่างบางคิดเอาไว้ไม่มีผิด หญิงสาวเตรียมตะเกียงไฟและไฟฉายเอาไว้ก่อนค่ำเรียบร้อยแล้ว พอปิดร้านและส่งแม่เข้านอนเร็วกว่าปกติจึงลงมายืนมองสายฝนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

           “ไฟดับจริงๆ ด้วย”

           พอเธอจะเอื้อมมือไปดึงบานหน้าต่างให้ปิดลง จู่ๆ ก็มีมือหนึ่งมายื้อจับไว้ พร้อมเสียงกระแอมที่แสนคุ้นเคยดังให้ได้ยิน

           “มายืนอะไรค่ำๆ มืดๆ คนเดียว”

           “ภู มาไม่ให้สุ้มให้เสียง เดี๋ยวเถอะ แล้วนั่น...” แสงไฟจากกระบอกไฟฉายและตะเกียงที่เธอถืออยู่สาดส่องไปที่ใบหน้าของคนนอกหน้าต่าง เผยให้เห็นความเปียกมะลอกมะแลกจนน่าตกใจ

           “สภาพทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ อย่าบอกว่าเพิ่งกลับนะ” มือบางดันประตูหน้าต่างให้เปิดกว้างกว่าเดิมเล็กน้อย แต่ความต้องการคำตอบผลักดันให้เธอใช้ความคุ้นชินกับบรรยากาศมืดๆ เดินไปที่ประตู และเปิดให้คนฝ่าสายฝนเข้ามาข้างในก่อน

           “ฝนตกหนัก รถติดน่ะ แล้วนี่ทำไมยังไม่นอนอีก”

           เขาลดเป้ที่สะพายมาด้วยลงบนม้านั่งยาวๆ ที่ถูกเชื้อเชิญให้เข้ามานั่ง มองร่างบอบบางผลุบหายเข้าไปในมุมมืดและกลับออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัวผืนหนึ่งด้วยรอยยิ้มมุมปาก

           “กำลังจะนอนแล้วล่ะ แต่ไฟดันดับไปก่อน หนาวมั้ยภู เดี๋ยวเช็ดผมก่อนนะ ผมเปียกจะไม่สบายเอาได้”

           “จะกลับแล้ว เดี๋ยวไปเช็ดที่บ้านก็ได้ ไปล่ะ”

           “หยุดเลย แล้วหันมา” พอรู้ว่าอีกฝ่ายที่ไม่ค่อยดูแลตัวเองกำลังจะชิ่งหนี คนที่เป็นแม่บ้านให้เขาบ่อยๆ จึงรีบออกคำสั่งเสียงเฉียบทันที

           “จะเช็ดให้” ช่างภาพอิสระยิ้มกริ่ม รู้ทั้งรู้ว่าเหตุการณ์จะเป็นแบบนี้ อีกเดี๋ยวคนที่ดุเขาจะต้องกลายเป็นนางฟ้าใจดี แต่เขาก็ขอเล่นตัวให้อีกคนห่วงหน่อยเถอะน่า

           “เกรงใจอ่ะ”

           “แล้วกล้องไม่เปียกเหรอภู ในกระเป๋านี่มีอะไรสำคัญไหม”

           “ใส่ถุงกันน้ำเรียบร้อยแล้วคร้าบ”

           “ทีหลังอย่าตากฝนอีกนะ ไม่สบายมาใครจะดูแล” บ่นๆ ไป มือก็ไม่หยุดที่จะซับความชื้นบนศีรษะของคนดื้อให้อย่างทะนุถนอม ลืมความจริงไปว่าที่ผ่านมาตัวเองนั่นล่ะที่เป็นคนดูแลเขาไปเสียสนิท

           “ไม่รู้จริงๆ เหรอว่าใครมีหน้าที่ดูแลภู” รอยยิ้มทะเล้นนั้นอีกฝ่ายไม่สามารถมองเห็นได้จากความมืดและเพราะการยืนซ้อนอยู่ข้างหลังเขาแบบนี้ แต่สัมผัสอบอุ่นจากอุ้งมือที่เลื่อนมาจับปลายนิ้วเย็นๆ ของเธอค้างไว้นี่มากกว่า

           “ไม่เห็นอยากรู้” จู่ๆ แก้มขาว ก็ร้อนผ่าวท่ามกลางอากาศเย็นๆ จนเจ้าตัวต้องรีบยกหลังมืออีกข้างขึ้นถูมันไปมาแก้เขิน

           “แต่ภูอยากบอก... คนที่ดูแลเขาจะได้ไม่ละเลยหน้าที่”

           “อะไร... คะ ใคร ละเลยหน้าที่”

           เขาพูดอะไรของเขา เธอไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด...

           ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ

           “ภูอยากให้ลินดูแลกันตลอดไปเลยได้ไหม... ได้ไหมครับ”

 

สวัสดีวันอังคารค่ะ ... หายไปหลายวันเลย แฮ่ๆ

 

ฝากหัวใจธาราที่กำลังจะวางแผงด้วยน้า ... ใครคิดถึงกันก็แวะมาทักทายที่เรื่องใหม่ได้ค่า


 

ไรท์ยังคงอยู่ที่เดิมมมมมมซาเหมออออออ

 

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #34 waikiki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 17:42
    อ้อนเข้าไว้ๆ
    #34
    1
    • #34-1 PaniWinn(จากตอนที่ 6)
      26 ตุลาคม 2562 / 17:48
      555555 อ้อนก่อนได้เปรียบค่ะ
      #34-1
  2. #33 tutue (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 12:47
    หวานละมุน ไม่เกรงใจฟ้าฝนเลย
    #33
    1
    • #33-1 PaniWinn(จากตอนที่ 6)
      26 ตุลาคม 2562 / 17:46
      5555 นิดนึงค่าาาาาา
      #33-1
  3. #32 Witchy_k (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 10:13
    หวานละมุนละไมไม่เกรงใจฟ้าฝนกันเลยนะคร้าา
    #32
    1
    • #32-1 PaniWinn(จากตอนที่ 6)
      25 ตุลาคม 2562 / 10:24
      อิอิ ขอบคุณที่ตามมาให้กำลังใจกันนะคะ
      #32-1
  4. #30 berrybobie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 20:10
    หวานได้อีก...ภูเนี้ย
    #30
    1
    • #30-1 PaniWinn(จากตอนที่ 6)
      25 ตุลาคม 2562 / 10:24
      พี่ภูน่ารักน้าาาา อิอิ
      #30-1
  5. #29 aranyaorchid (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 18:21
    มาแล้วพี่เค้าแวะมาเยี่ยมแล้ว
    #29
    1
    • #29-1 PaniWinn(จากตอนที่ 6)
      25 ตุลาคม 2562 / 10:23
      55555 แวะบ่อยค่าาา
      #29-1
  6. #28 ondara (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 17:56
    ฝนตกฟ้าร้องไฟดับก็ห้ามความน่ารักไม่ได้คร่าาาา
    #28
    1
    • #28-1 PaniWinn(จากตอนที่ 6)
      25 ตุลาคม 2562 / 10:23
      55555 จะหวานๆเขินๆกันนิดนึงงงงง
      #28-1