ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 41 : บทที่ 5 --- 10%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    25 มี.ค. 63

บทที่ 5

 

คืนนี้เธอมีความสุขที่สุด...

หญิงสาวยิ้มกับตัวเอง มองไปที่มงกุฎดอกไม้ที่ถอดวางไว้ตรงโต๊ะข้างเตียงก็ได้แต่ยิ้มเขินอยู่คนเดียว

           “ยิ้มอะไรน่ะ หืม กำลังคิดไม่ซื่ออยู่แน่ๆ ใช่รึเปล่า” ร่างสูงที่เดินออกจากห้องน้ำ สาวเท้าเข้ามานั่งซ้อนข้างหลังหญิงสาวบนเตียง ตอนนี้เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นธรรมดา คนแขนยาวเอื้อมมือไปแย่งผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดผมให้คนนั่งยิ้มอย่างทะนุถนอม

           “ลินเช็ดเองดีกว่า” เธอบอกเขาเสียงเบาแต่ไม่ยอมหันไปสบตา ภูเขาหัวเราะชอบใจแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาเช็ดผมให้คนในอ้อมแขนไปด้วย

           “จะว่าไปก็ง่วงแล้วล่ะ วันนี้ขับรถมาเหนื่อยๆ งั้นเรานอนกันดีกว่าเนอะ” จู่ๆ คนที่บริการเจ้าหญิงราวกับไข่ในหินก็เอ่ยขึ้น เขาว่าพลางล้มตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มด้านหนึ่งแล้วหลับตาลง เมลินดาตกใจกับการกระทำที่ฉับไวของเขาเล็กน้อย แต่ก็เลือกที่จะเงียบเพราะรู้ถึงความเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายดี หญิงสาวเดินไปหยิบหมอนกับผ้าห่มสำรองในตู้ออกมาปูข้างล่างเตียงอย่างเบามือ ก่อนจะนำผ้าเช็ดตัวไปตากด้านนอกระเบียง แล้วจึงเดินเข้ามาปิดไฟและล้มตัวนอนลงบนผ้าห่มที่เธอปูไว้ 

           คนแสร้งหลับตารอคอยความเคลื่อนไหวจากหญิงสาว แต่กลับไม่มีสัญญาณใดๆ ที่บ่งบอกว่าคนตัวเล็กได้นอนลงเคียงข้างเขา ร่างสูงผุดลุกขึ้น ร้องเรียกเสียงไม่เบานัก

           “ลิน ลินอยู่ไหนอ่ะ” ผู้ชายขี้หวงวาดขาลงจากเตียง ก่อนจะเดินอ้อมไปอีกด้าน เห็นคนสวมชุดนอนสีขาวในความมืดกำลังลุกขึ้นช้าๆ

           "ภู จะเสียงดังทำไม” เธอถามงงๆ ผู้ชายที่แฟนหายจึงถามกลับทันที

           “แล้วทำไมมานอนตรงนี้ล่ะ” น้ำเสียงของเขาดูไม่พอใจอยู่ไม่น้อย ทำให้คนที่ขยับตัวคลี่ผ้าห่มออกต้องหยุดมือแล้วหันมามอง

           “ภูนอนเถอะ ลินตัวเล็กนอนข้างล่างสบายมาก” เธอพูดอย่างจริงใจ แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาร่างกายที่ไม่ได้เตรียมใจไว้ก็ลอยหวือราวกับไร้น้ำหนัก และถูกวางลงบนเตียงหนานุ่ม

           “ภู!”

           “ภูได้นอนสบายอยู่ข้างบนนี้ ลินก็ต้องได้นอนด้วยกัน” เสียงเข้มออกคำสั่งรวดเร็ว 

           “แต่มันไม่เหมาะนะ ลินเป็นผู้หญิง” เธอพยายามจะถอยหนี แต่ถูกเขากดให้นอนลง แผ่นหลังที่สัมผัสเตียงนุ่มสั่นแต่ก็ยังพยายามควบคุมตัวเอง

           “เราเป็นแฟนกันนะ ลินไม่ไว้ใจภูขนาดนั้นเลยเหรอ?” คำตัดพ้อนั้นได้ผลเสมอ คนที่กอดรัดผละออกจากตัวเธอ ทำท่าจะลุกขึ้น เมลินดาปั้นหน้าไม่ถูก... ไม่ชอบเลยที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่ดี

           “ไม่ใช่แบบนั้นนะ คือลินก็แค่... ก็แค่” เธอละล่ำละลักจะอธิบาย แต่ก็หาคำพูดที่ดูน่าฟังไม่เจอเลย ยิ่งตอนนี้ที่เขามานิ่งจนแปลกไปอีก

เจ้าของคิ้วที่ขมวดมุ่นหารู้ไม่ว่าผู้ชายที่แสร้งทำหน้าดุกำลังคิดหาโอกาสก่อกวนเธอในความมืด เขายังคิดไม่ออกว่าจะใช้มุขไหนจึงขยับไปยืนตั้งหลักที่ข้างหน้าต่าง ชั่งใจว่าจะแกล้งทำงอนต่อเพื่ออ่อยให้สาวมาง้อบ้าง หรือควรจะอ้อนตรงๆ ไปเลย... มือแกร่งยกขึ้นกุมขมับ ไม่เคยคิดว่าคนอย่างเขาจะต้องมาคิดแผนการซับซ้อนพวกนี้ด้วย

***************

แผนการมากมายจริงๆ เล้ยยยยยย ผู้ชายคนนี้ 55555

แวะมาทักทายค่า .... ฝากคอมเม้นและเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #212 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 21:57

    พี่ภูนี่นะ
    #212
    0
  2. #211 Kanokwan Ruenarom (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 21:53
    รออีบุ๊คค่ะ ออกวันไหนคะ
    #211
    0