ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 40 : บทที่ 4 --- 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    25 มี.ค. 63

แสงไฟจากหลอดกะพริบ พันพาดไปตามแนวกิ่งไม้ที่ขึ้นโครงไว้ริมหาดทราย ชื่อร้าน ‘ตามรักมาตามลม’ ฟังดูน่าจะโรแมนติก ภูเขาพาหญิงสาวที่อยู่ในชุดยิปซีสีน้ำเงินมาดินเนอร์ในค่ำคืนนี้

           ภายในร้านมีโต๊ะไม้สี่เหลี่ยมธรรมดาอยู่เกือบสิบโต๊ะ เจ้าของร้านมาเชิญทั้งคู่เข้าไปเลือกที่นั่งที่ถูกใจ คนเป็นเจ้ามือให้สิทธิ์แฟนสาวก่อนเพราะเขาจะนั่งตรงไหนก็ได้ ขอแค่มีเธอนั่งอยู่ด้วยกัน

           “ตรงนี้ก็ได้ค่ะ” เมื่อบอกตำแหน่งและได้ที่นั่งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทางเจ้าของร้านก็ให้เด็กเสิร์ฟวัยรุ่นคนหนึ่งเข้ามาแนะนำเมนู

           “บริการสำหรับคู่รักครับ” เขามอบมงกุฎดอกพิคอกสีขาวให้กับชายหนุ่มที่มากับหญิงสาว ก่อนจะแนะนำเมนูอาหารพิเศษของทางร้าน 

           “ขอบคุณครับ” ภูเขาบอกขอบคุณและประคองมงกุฎแสนสวยเอาไว้ในมือให้อย่างแผ่วเบา คนไม่โสดแถมยังขี้หวงมองหน้าแฟนสาวสลับกับความกระจุ๋มกระจิ๋มสวยงามตรงหน้าด้วยความรู้สึกเอ็นดู

           เอ็นดูในความน่ารัก... น่าฟัด

           อืม... คำหลังไม่ใช่นะ นี่เขาเผลอคิดดังไปหน่อยเหรอ

           “เอาข้าวผัดปูค่ะ กุ้งทอดกระเทียม ผัดฉ่าปลากะพง ต้มโคล้งทะเล แล้วก็ไข่เจียวหมูสับค่ะ” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสั่ง แล้วตามด้วยเมนูพิเศษที่ทางเจ้าของร้านแนะนำ ก่อนจะหันไปถามอีกคนเพิ่มเติม

           “ภูจะเอาอะไรเพิ่มอีกมั้ย แต่ลินว่าลินสั่งค่อนข้างครบละนะ น้องคะ เครื่องดื่มขอเป็นน้ำเปล่ากับน้ำมะพร้าวค่ะ” สาวสวยเพียงคนเดียวในโต๊ะบอกเสร็จสรรพ ก่อนที่มือใหญ่จะเลื่อนมากุมมือคนน่ารักเอาไว้ แล้วบอกความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ให้เธอได้รู้

           “รู้ใจภูไปหมดทุกอย่างแบบนี้แล้วจะให้ไม่หลงได้ไงฮึ... แม่สาวน้อย” เขาดึงมือเธอขึ้นมาจุมพิตเบาๆ ก่อนจะหยิบมงกุฎดอกพิคอกที่ได้สวมลงไปบนศีรษะทุยของหญิงสาว

           “สวยกว่านี้คงไม่มี” แก้มนวลเปล่งสีแดงระเรื่อ แม้ยามต้องแสงไฟสีส้ม เมลินดาไม่สามารถหยุดหลงใหลใบหน้าเจ้าเล่ห์ของคนตรงหน้านี้ได้เลย จากที่ไม่เคยคิดว่าเขาจะเลื่อนสถานะเพื่อนสนิทมาเป็นคนรัก ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า.. หากในอนาคต เธอไม่มีเขาอยู่เคียงข้างจะเป็นอย่างไร

           “เจ้าหญิงของภู”

สายตาของเขาเอ่ยชมความงามที่ได้เห็นอย่างเปิดเผย คนถูกจ้องหน้าร้อนจนไม่รู้ว่าควรจะวางมือไม้เอาไว้ตรงไหน เพราะแค่คิดจะขยับตัวก็ดูเกะกะไปหมด

           “เอ่อ... เมื่อไหร่อาหารจะมา... ล่ะเนี่ย” แสร้งถามอุบอิบแล้วก็ต้องหน้าแดงต่อ เมื่อสบตากับฝั่งตรงข้ามแล้วเขามองออกว่าเธอกำลังเขินหนัก

           มียิ้มยั่วกลับมาด้วย

           “หิวขนาดนั้นเลย...” น้ำเสียงนุ่มทุ้มยื่นมากระซิบถามหยอกเย้า หน้าตาแบบนี้คือจงใจอ่อยกันแน่ๆ

           “ถ้าหิวกินภูก่อนไหม... อร่อยนะ อยากให้ได้ลองชิม”

*******************************

เปลี่ยนใจมาบอกฝันดีอีกรอบค่ะ 555

แล้วพบกันอีกนะคะ ... ตอนต่อไปมีตื่นเต้นนนนน คิคิ

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

222 ความคิดเห็น

  1. #209 Whatup Katay (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:37
    หวานม้ากกกกก
    #209
    0
  2. #208 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:07

    หยอดหวานๆ
    #208
    0