ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 36 : บทที่ 4 —- 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    24 ก.พ. 63

“คืนนี้อากาศเย็นนะ ทำไมใส่เสื้อตัวบางนิดเดียวเองล่ะ” คนที่เพิ่งสังเกตว่าอุณหภูมิรอบๆ ตัวลดต่ำลงลอบมองคนตัวเล็กในอ้อมแขนแล้วเอ่ยถาม
          “ไม่บางหรอก ก็พอดีนะ” เธอกระชับแขนเสื้อคาร์ดิแกนสีหวานให้คลุมแน่นขึ้นอีกนิด ก่อนจะขยับตัวพิงชิงช้าใต้ซุ้มดอกพวงแสดที่มีอีกคนนั่งอิงแอบมองท้องฟ้าอยู่ด้วยกัน
          “เดือนหน้าภูรับงานที่หัวหิน เราไปเที่ยวกันนะ” ริมฝีปากที่ซุกซบตรงซอกคอหอมกรุ่นอย่างถือสิทธิ์กระซิบบอก ตอนนี้เขากอดเธอไม่ยอมปล่อย คนตัวโตดึงอีกฝ่ายให้เอนตัวมาแนบชิดอย่างเอาแต่ใจ
          “ไปทำงานไม่ใช่เหรอ ไม่ได้ไปเที่ยวสักหน่อย”
          “มันก็ไม่ได้ทำตลอดเวลาหรอกน่า ถ่ายแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง”
          “แต่ร้านลินไม่หยุดน่ะสิ คิดว่าคงจะไปด้วยไม่ได้”
          “โธ่ อย่าใจร้ายนักได้ไหม ไอ้เราก็แค่อยากให้แฟนไปด้วย ที่ผ่านมาไม่ค่อยมีโอกาส ลินตามใจกันหน่อยไม่ได้เหรอ” คิ้วเข้มขมวดยุ่งเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับตนเองทันที
          “งอแงอีกแล้ว” คนแอบยิ้มเอียงหลบสัมผัสยุกยิกที่เริ่มปัดป่ายมาตรงแก้มเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เรื่องถึงเนื้อถึงตัวขอให้ได้ทำเขาถึงจะยอมนิ่งฟังกันดีๆ
          “แล้วรักมั้ยล่ะ งอแงแบบนี้แล้วรักกันไหม”
          “ภู ใส่รีเทนเนอร์เหรอ” กำลังจะหวานหน่อยเป็นไม่ได้เลย เปลี่ยนเรื่องตลอด
          “ก็ตั้งนานแล้ว ไม่เคยเห็นอะดิ” ปกติเขาจะใส่เฉพาะเวลากลางคืนก่อนเข้านอน ชีวิตตอนกลางวันก็จะถอดออก ลินอาจจะเป็นหนึ่งในคนที่ลืมว่าเขาเคยเป็นมนุษย์เหล็กจัดฟันไป เพราะผ่านมานานมากแล้ว
          “อื้อ ไม่เคยเห็นอ่ะ แปลกนิดหน่อย” ครั้งที่เคยเห็นเขาเป็นหนุ่มฟันเหล็กก็น่าจะเป็นตอนมัธยมปลายโน่นแล้ว สิบกว่าปีมันนานจนอาจจะลืมเลือนกันไปบ้าง
          “แล้วหล่อมั้ย”
          “หึ ขี้หลีมากกว่า” สาวแก้มแดงส่ายหน้าดุ๊กดิ๊กทันที
          “อ้าว เป็นงั้นไป... หล่อก็บอกมาเถอะน่า ไม่ต้องเขินหรอก เรานั่งกันอยู่แค่สองคน ไม่มีใครเห็นอยู่แล้ว” ว่าพลางก็ถูหน้าผากของตัวเองกับหน้าผากเล็กอย่างมันเขี้ยว ยิ่งเห็นเธอเขินเขายิ่งได้ใจ
          น่ารักเป็นบ้า
          “เร็วสิ หล่อมั้ย ถ้าไม่ตอบจูบนะ”
          “อื้อ บังคับกันแบบนี้ก็ได้เหรอ” เสียงหัวเราะคิกของคนที่ถูกปล้ำกอดสดใสเข้าไปถึงข้างในหัวใจของอีกฝ่าย
          “ป้าลินขา ป้าลินอยู่ไหนค้า น้องพราวมาตามหาค่า” เสียงหวานใสแจ๋วดังมาจากระเบียงบ้านชั้นบน ภูเขาหันไปมองยิ้มๆ ก่อนจะกระซิบคนที่เขากอดอยู่เบาๆ
          “ลูกสาวมาตามแล้ว พ่อกับแม่อดจู๋จี๋กันเลย... เฮ้อ ถ้ารู้ว่านั่งชิงช้าเก่าๆ วิวมันจะดีขนาดนี้ พรุ่งนี้น้องพราวเตรียมตัวให้ย่าๆ กล่อมนอนตั้งแต่หัวค่ำได้เลย”



***********************************
มานิดนึงนะคะ
ฝันดีค่ะรีดเดอร์

... ภณิตา ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #197 ondara (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:51
    โลกสวยสะอาดสดใส
    #197
    0
  2. #196 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:37

    มาแอบหวานกันสองคนสินะ..
    #196
    0