ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 3 : บทนำ --- 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 208 ครั้ง
    22 พ.ย. 62


“แม่ ทำอะไรอยู่คะ ลินทอดปลาส้มเสร็จแล้วน้า กินข้าวกันดีกว่าค่ะ”

           วันนี้กว่าจะเลือกของในตลาดครบตามรายการก็เกือบเย็น ดีที่มีคนช่วยหิ้ว ช่วยขนลงเรือ เลยกลับมาถึงบ้านทั้งที่ยังไม่ทันมืด ... คนมีน้ำใจขอตัวกลับบ้านเมื่อลำเลียงของมาเก็บไว้หลังร้านให้เรียบร้อย เมลินดาเองก็เอ่ยขอบคุณเขาแล้วผละไปจัดเก็บของต่อ จวบจนถึงมื้อเย็นก็ทำกับข้าวเตรียมแบ่งไปให้เขาเหมือนทุกๆ ครั้ง

           “ภูล่ะ มากินข้าวด้วยกันมั้ยวันนี้” ปกติเพื่อนลูกสาวคนนี้ที่นางรักเหมือนลูกเหมือนหลาน จะมาเป็นแขกร่วมมื้อเย็นอยู่เป็นประจำ ... ตั้งแต่เสาหลักของครอบครัวมาด่วนจากไปเมื่อสี่ปีก่อน เด็กหนุ่มคนนี้ก็แวะเวียนเข้ามาช่วยเหลือ และดูแลนางกับลูกสาว เหมือนเป็นลูกชายอีกคน

           แววตาของผู้ใหญ่ที่อาบน้ำร้อนมาก่อนไม่เคยพลาด ... แต่ก็คงต้องดูกันไปตามเวลา ว่าคนหนุ่มคนสาวเขาจะอะไรยังไงกัน

           “ภูบอกว่าวันนี้มีงานค่ะ เดี๋ยวลินค่อยแบ่งไปให้เขา ตอนนี้แม่มากินข้าวกับลินดีกว่า กำลังร้อนๆ เลย”

           คนเป็นแม่ที่เงยหน้าจากโต๊ะทำบัญชีขยับลุกแล้วเดินมาที่โต๊ะกินข้าวที่ลูกสาวจัดเตรียมรอเสร็จสรรพ ก่อนจะส่งยิ้มน้อยๆ ให้ดวงใจเพียงคนเดียวที่นางรัก และรักนางมากกว่าสิ่งใดบนโลกใบนี้

           “ได้ปลาส้มจากแม่ค้าเจ้าที่เคยซื้อมาค่ะ ลินรู้ว่าแม่ชอบ ... ส่วนไหลบัวนี่ภูเค้าเหมาซื้อคุณยายที่นั่งขายมา ลินคิดเมนูไม่ออกก็เลยแกงส้มซะเลย”

           “น่ากินนะเนี่ย หอมเครื่องแกงดี ... กลิ่นกับข้าวมื้อนี้ทำแม่ท้องร้องจริงๆ”

           ลูกสาวยิ้มแป้นเมื่อถูกชม มือบางขยับไปตักข้าวบริการคนเป็นแม่ แล้วจึงค่อยตักให้ตัวเองบ้าง ... ทั้งคู่นั่งกินข้าวเย็นด้วยกันที่โต๊ะกินข้าวชุดเล็กๆ หลังบ้าน ก่อนที่เมลินดาจะตัดสินใจเปรยถามเรื่องวันหยุดที่มีคนนัดเธอไปเที่ยวกับแม่เบาๆ

           “แม่คะ ... คืออาทิตย์หน้า ภูเค้าชวนลินไปดูเค้าถ่ายงานแล้วจะพาไปเที่ยว ... เอ่อ คือ แม่จะว่ามั้ยคะ ถ้าลินจะขอหยุดสักวันนึงน่ะค่ะ”

           “หืม เอาสิ ... เดี๋ยวแม่มาทำแทนได้ ไม่มีปัญหา นี่ก็ห่างๆ ครัวมานานตั้งแต่ลินมาทำเต็มตัว ได้ลงมือทำบ้างก็ดีเหมือนกัน”

           “แม่ทำอร่อยกว่าลินอีกนะคะ” ลูกสาวยิ้มให้ ใบหน้าที่ถอดแบบสามีและได้เค้าโครงคุณยายมาบางส่วนน่ารักหนักหนา ... แต่ที่น่ารักยิ่งกว่าก็คือความกตัญญู ไม่เคยทำให้นางเสียใจเลยสักครั้งนี่ล่ะ

           “ชมกันแบบนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่ทำข้าวต้มกุ๊ยให้กินดีมั้ย”

           “โห เมนูยากเลยนะคะนั่น” ลูกสาวหัวเราะชอบใจ มื้อเย็นจบลงด้วยการเก็บล้างจานชามด้วยกันกระหนุงกระหนิง ก่อนที่คนทำอาหารจะถูกไล่ให้นำเสบียงที่แบ่งไว้ไปส่งให้กับเพื่อนบ้านที่อยู่ถัดไปเพียงไม่กี่หลังก่อนพระอาทิตย์จะตกดิน

 

สายลมยามโพล้เพล้พัดมาเอื่อยๆ เคล้ากับกลิ่นดอกพุดซ้อนอ่อนๆ ที่ปลูกเรียงรายอยู่ริมรั้ว คนที่หิ้วปิ่นโตเถาโบราณหยุดสูดดมนานนับนาที ก่อนจะเลื่อนเปิดประตูรั้วเข้าไปข้างในบ้านไม้สองชั้นที่เธอคุ้นเคย

           เจ้าข้าวตู หมาปั๊กตัวอ้วนสีขาว เข้ามาเห่าทักทายกันอย่างรู้งาน มันกระดิกหางตามคลอเคลียทันทีที่เห็นว่าแขกปิดประตู และมุ่งตรงเข้าไปยังตัวบ้าน

           “ข้าวตูกินข้าวรึยัง ... อ้วนเป็นลูกหมูเลย น่ารักนะเรา”

           เธอหยุดยอบตัวลงลูบเนื้อตัวนุ่มนิ่มที่ก่อนหน้านี้ยังนอนแผ่หราอยู่ตรงสนามหญ้าด้วยความเบื่อหน่าย มันรอให้มีใครมาเล่นด้วยอยู่นาน จนเมลินดากลายเป็นคนๆ นั้นที่มันเฝ้ารอให้ผ่านมา

           “ลิน ภูอยู่ในห้องน้ำนะ อย่าเพิ่งกลับเดี๋ยวจะเดินไปส่ง”

           ยังไม่ทันที่เธอจะเปิดประตูเข้าไปในบ้านของเขา คนที่หูดีว่ามีแขกเข้ามาที่บ้านก็รีบตะโกนออกมาเรียกไว้ทันที ... เมลินดาผละจากยามตัวน้อยไปที่ก็อกน้ำรดต้นไม้ข้างบ้าน เปิดน้ำล้างมือเสร็จก็เดินเข้าไปด้านในที่เป็นส่วนห้องนั่งทำงานกึ่งห้องนอนของเจ้าบ้านที่อยู่ใต้ถุนชั้นล่าง

           หญิงสาวนำกับข้าวที่เตรียมมาให้ เทใส่จานจัดไว้ที่ห้องครัวข้างๆ ให้เรียบร้อย เมื่อเวลาเหลือและเห็นว่าอีกคนยังไม่ออกมาจากห้องน้ำ เธอก็นำปิ่นโตไปล้างทำความสะอาดก่อนจะเช็ดให้แห้งแล้วประกอบกลับตามเดิม ... แม่ครัวมือหนึ่งของร้านรสมือไทยมองไปที่โซฟากลางห้อง เห็นถุงขนมกรุบกรอบกระจัดกระจายเต็มโต๊ะ ทั้งผ้าห่มเอย หมอนเอย วางซ้อนกันมั่วซั่วไปหมด หญิงสาวส่ายหน้าน้อยๆ กับภาพที่เห็น

           เมื่อคืนคงจะนอนตรงนี้แน่ๆ

           พึมพำในใจ ก่อนที่ความเคยชินจะนำพาให้ร่างบางเดินเข้าไปเก็บกวาดความระเกะระกะเหล่านั้นให้เข้าที่ มองเอกสารต่างๆ ที่คิดว่าไม่ควรจะเข้าไปยุ่มย่าม แต่ก็อดใจไม่ไหวที่จะจัดให้ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยสักหน่อย ... ภูไม่ว่าหรอกมั้ง

           “มีแม่บ้านมาทำให้แบบนี้ดีจัง”

           น้ำเสียงขี้เล่นกับกลิ่นหอมๆ ของสบู่กับยาสระผมลอยมาจากทางด้านหลัง คนที่มือไม้จัดการอะไรต่อมิอะไรเป็นระวิงไม่ได้หันไปมอง ... เพราะอีกเดี๋ยวเขาก็จะเดินมาให้เธอเห็นหน้าอยู่ดี

          “ลินทำอะไรมาให้อ่ะ ห้อมหอม”

           พอเห็นคนช่วยเก็บโน่นนี่ให้ไม่มีเสียงตอบรับ คำถามต่อมาจึงดังขึ้นตามติด ... เจ้าตัวขยี้ผ้าขนหนูซับผมที่ยังไม่แห้ง ก่อนจะเดินมานั่งแหมะอยู่ที่โซฟาข้างๆ คนทำงานบ้านด้วยความเคยชิน

           “จ่ายมาพันนึง”

           “หืม ค่ากับข้าวเหรอ” เขายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มีความสุขก็ตรงที่ได้ชวนอีกคนคุยแบบนี้แหละ โลกใบนี้สดใสขึ้นเป็นกอง

           “หึ ไม่ใช่ ... ค่าเป็นแม่บ้านให้นี่ไง”

           “ฮ่าๆ เดือนละสามหมื่นเลยเป็นไง ภูจ่ายไหวนะ อยากให้มาทำทุกวันเลย”

           แม่บ้านไม่ประจำ แต่มาบ่อยพอสมควรหัวเราะหึหึ ... ใครจะมามีเวลาขนาดนั้นเล่า

           “แค่ทำกับข้าวให้กินก็ไม่มีเวลาแล้ว” มือบางจัดการเทซองขนมจากที่ตักขยะใส่ถุง หญิงสาวรวบมัดแล้วส่งให้อีกคนที่ยื่นมือมารอนำไปทิ้งหน้าบ้าน ... คนตัวสูงที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นสำหรับอยู่บ้านส่งยิ้มหน้าบานมาแต่ไกล ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปที่โต๊ะกินข้าว แขนยาวยื่นไปเปิดฝาชีดูเมนูที่เพื่อนสนิททำมาบรรณาการด้วยความตื่นเต้น

           “โห น่ากินอ่ะ ... ตอนนี้หิวสุดๆ เลย กินข้าวกันเลยนะลิน”

           “ลินเพิ่งกินกับแม่ก่อนจะเอามาให้ภูนี่แหละ ภูตามสบายเลย”

           “อ๋อ ... งั้นรอเดี๋ยวนะ กินเสร็จเดี๋ยวเดินไปส่ง”

           “ไม่ต้องส่งหรอก แค่นี้เอง” ถัดไปสามสี่หลัง ... ไม่ใช่เด็กน้อยที่จะมีโจรรถตู้มาจับสักหน่อย

           “มืดแล้ว เดี๋ยวภูไปส่ง ลินไปนั่งดูทีวีรอก่อน ภูจัดการกับข้าวตรงนี้แป๊บเดียวเท่านั้นแหละ”

           “ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ กิน เดี๋ยวลินไปเล่นกับข้าวตูรอก็ได้”

           พอเห็นเขาบอกว่าให้รอเดี๋ยว เธอก็รีบบอกว่าเธอสามารถรอเขาได้ ... ภูก็แบบนี้ตลอด เขาไม่ได้เจ้ากี้เจ้าการอะไรกับเธอถึงขั้นที่ทำให้อึดอัดใจ ตรงกันข้ามเธอกลับรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นห่วงและหวังดีกับทุกๆ เรื่องของเธอเสมอ

           ตั้งแต่ที่พ่อกับแม่ของเขาย้ายไปทำธุรกิจสวนผลไม้ที่จันทบุรี ชายหนุ่มก็อาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้คนเดียวมาโดยตลอด ... เขาบอกกับเมลินดาว่าเกิดและโตที่นี่ จึงไม่คิดจะย้ายไปไหน ... อ้อ แต่ก็มีเหตุผลหนึ่งที่เขาอาจจะตัดสินใจย้าย ก็คือย้ายไปอยู่ที่บ้านหลังใหม่กับแฟนตอนแต่งงานกัน

           หรือไม่ก็ให้แฟนภูมาอยู่กับภูที่นี่

           “โอเคครับ ... เอ้อ ลิน ข้าวตูกินอาหารไปแล้วนะ อย่าไปหลงกลเจ้าอ้วนเข้าล่ะ ภูบอกไว้ก่อน”

 

งื้อออออ ... เขียนเองก็น่ารักเอง 5555

 

คนอ่านเป็นยังไงบ้างคะ ชอบแนวนี้มั้ยเอ่ย >//<

 

ติชมได้นะคะ

 

แฮปปี้วันหยุดค่า

 

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 208 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #18 8711926 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 19:46
    ชอบมากๆ ค่ะ อ่านสบาย ตัวพระนางก้อน่ารัก พ่วงด้วยหมาน้อยข้าวตู
    #18
    1
    • #18-1 PaniWinn(จากตอนที่ 3)
      16 ตุลาคม 2562 / 23:16
      งื้อออ ขอบคุณค่าาา ฝากติดตามด้วยนะคะ
      #18-1
  2. #17 Kanokwan Ruenarom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 17:02

    โหมดน่ารักอีกแล้ว รออ่านนะคะ

    #17
    1
    • #17-1 PaniWinn(จากตอนที่ 3)
      16 ตุลาคม 2562 / 23:16
      ขอบคุณมากนะคะ
      #17-1
  3. #16 berrybobie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 20:49
    มีความอ้อน...น่ารัก
    #16
    1
    • #16-1 PaniWinn(จากตอนที่ 3)
      16 ตุลาคม 2562 / 23:16
      งื้ออออ ดีใจที่ชอบนะคะ
      #16-1
  4. #15 Witchy_k (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 15:23
    งื้อๆๆๆ น่ารักจริงๆด้วย ชอบๆๆๆค่ะ
    #15
    1
    • #15-1 PaniWinn(จากตอนที่ 3)
      16 ตุลาคม 2562 / 23:15
      ขอบคุณมากนะคะ
      #15-1
  5. #14 Pnac (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 13:13

    หึหึ ข้าวตูผู้น่ารัก
    #14
    1
    • #14-1 PaniWinn(จากตอนที่ 3)
      16 ตุลาคม 2562 / 23:15
      งื้ออออ น้อนนนนคือหมาอ้วนนนนนน
      #14-1
  6. #13 amawasee123 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 12:39

    ข้าวตู ภูเขา และเมลินดา น่ารักดี ชอบแนวมุ้งมิ้งแบบนี้ค่ะ ขอแบบไม่มีมาม่านะคะ

    #13
    1
    • #13-1 PaniWinn(จากตอนที่ 3)
      16 ตุลาคม 2562 / 23:15
      ดีใจที่ชอบนะคะ
      #13-1
  7. #11 ondara (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 11:50
    มันก็แน่อยู่แล้ว โลกสีพาสเทล คือ นิยายของเรา เรา เรา ทุกคน จริงจริ๊ง เสียงสูงไปนิด แหะแหะ
    #11
    1
    • #11-1 PaniWinn(จากตอนที่ 3)
      16 ตุลาคม 2562 / 23:15
      5555 ชอบล่ะซี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
      #11-1
  8. #10 aranyaorchid (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 11:35
    มาอีกแล้วความน่ารักแบบใสใส สบายๆ
    #10
    1
    • #10-1 PaniWinn(จากตอนที่ 3)
      16 ตุลาคม 2562 / 23:14
      ดีใจที่ชอบนะคะ
      #10-1