ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 20 : บทที่ 2 —- 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    27 พ.ย. 62

“ลิน แม่ไปดูปลาดุกร้านน้าชัยก่อนนะลูก ไม่รู้วันนี้จะได้กี่โล ฝากลินดูหม้อพะโล้ให้แม่ทีนะจ๊ะ”
          “ค่ะแม่”
          เมลินดาที่กำลังสาละวนอยู่กับเครื่องตำน้ำพริกแกงหันมาขานรับ เช้าๆ แบบนี้คนช่วยงานในร้านยังไม่มีใครมาทำงานสักคน สายๆ หน่อยถึงจะนั่งเรือข้ามฟากมา วันนี้เหลือน้านิดคนเดียวเพราะพี่แจ๋วลา ส่วนดาก็ไปเรียนหนังสือ จะมาช่วยได้อีกทีก็คงเป็นวันเสาร์ หญิงสาวถือถาดใส่พริกแห้งที่เตรียมทำพริกแกงแดงไปวางพักไว้ ก่อนจะสาวเท้าไปยังเตาถ่านที่อยู่อีกฟาก โดยมีเป้าหมายเป็นหม้อพะโล้ตุ๋นที่ขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่าของแม่นั่นเอง
          “เฮ้ย! ภู มาได้ไงอ่ะ” พอมองเห็นอีกคนเดินเข้ามาเธอก็เอ่ยทักทันที นี่ยังเช้ามากๆ อยู่เลยนะ เขาไม่น่าจะตื่นมาเวลานี้ แล้วดูการแต่งตัวที่เหมือนจะเป็นชุดนอนนั่นอีก
          “อยากกินปาท่องโก๋ เลยไปดูที่ร้านอาโกมา นี่ ทอดใหม่ๆ เลยนะ มากินกันดีกว่า”
          ที่จริงเขายังพูดไม่ครบความเสียทีเดียว แต่ขายาวนั้นก็ก้าวเข้าไปจูงมือคนที่หน้ามันย่องตั้งแต่เช้าให้เดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าวตัวเล็กๆ มุมครัวด้วยกัน
          “ลินจะไปดูหม้อพะโล้ให้แม่ก่อน ภูกินเถอะ ลินยังไม่หิวน่ะ”
          ว่าจบก็เตรียมจะลุกขึ้น ทั้งที่เพิ่งถูกจับให้นั่งลงเพียงไม่กี่วินาที คนที่รู้ดีว่าหญิงสาวจะทำอะไรจึงปรี่ตัวเองเข้าไปยืนเปิดหม้ออยู่ที่หน้าเตาให้ กลิ่นเครื่องพะโล้ยาจีนหอมฉุย เมลินดายิ้มมุมปากที่เห็นคนอาสาแสดงท่าทางโอเว่อร์เพื่อช่วยเหลือเธออย่างขำๆ
          “ภูจัดการให้ ลินกินสิ ไม่หิวก็ต้องรองท้อง นี่ไปต่อคิวซื้อของโปรดมาให้แต่เช้าเลยนะครับผม จีบกุ้งของโปรดลินไง”
          แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่ได้ว่างอย่างที่ทำอยู่นี่หรอก เช้ามาต่างคนก็ต่างมีงานของตัวเองที่ต้องทำ เธอไม่คิดว่าเขาจะยังจำได้อีกว่าเธอชอบกินอาหารเช้าชนิดนี้ แต่ไม่มีเวลาไปซื้อ
          “อร่อยนะ เหลือกล่องสุดท้ายแล้วด้วย”
          บอกเธอไปก็หยิบทัพพีมาคนน้ำซุปในหม้อให้อย่างคล่องแคล่ว เมลินดายิ้มน้อยๆ ก่อนจะเลื่อนกล่องมาเปิดดูแล้วก็ต้องยิ้มกว้างไปอีกเมื่อเห็นถุงน้ำจิ้มสูตรพิเศษของทางร้านที่มีเบิ้ลมาสองถุงอย่างที่เธอปรารถนา
          “จำได้ด้วยเหรอว่าลินชอบใส่น้ำจิ้มเยอะ”ๆ
          “จำไม่ได้มั้ง รู้แค่ว่าไม่เอากระเทียมเจียว แต่ทาน้ำมันนิดหน่อย จิ๊กโฉ่วหนึ่ง น้ำจิ้มหวานหนึ่ง”
          ขนาดจำไม่ได้นะ... นี่เขาแกล้งพูดใช่ไหมเนี่ย
          “มากินด้วยกันสิภู หม้อนั่นปล่อยไว้เถอะ ต้องตุ๋นอีกเป็นชั่วโมง”
          พอถูกชวนก็ยิ้มหน้าบานแล้วเดินมานั่งลงตรงหน้าอีกคนทันที เขามองของกินในกล่องสลับกับใบหน้าเนียนใสที่เฝ้าคิดถึงมาแทบทั้งคืนก็รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
          ชอบที่เห็นเธอยิ้มแบบนี้ ได้นั่งกินข้าวด้วยกันแบบนี้... เป็นแบบนี้ได้ทุกวันก็คงจะดีอยู่ไม่น้อย
          “ชอบมากขนาดนั้นเลยเหรอ... ภูซื้อให้ทุกเช้าแล้วแวะมานั่งมองหน้าแบบนี้ได้ไหม”
          “ฮื่อ จะบ้าเหรอ มามองอะไรเล่า” มือที่แกะถุงน้ำจิ้มสั่นอย่างเขินๆ คนที่ไม่ได้ตั้งตัวรีบเททุกอย่างลงไปคลุกเคล้า ก่อนจะจิ้มป้อนเพื่อให้คนตรงหน้ามีอะไรเคี้ยวจะได้หยุดแซวเธอสักที
          “อร่อยเนอะ แฟนป้อนนี่อยากให้มีสักสิบกล่อง กินเท่าไหร่ก็รู้สึกว่าไม่พอ”
          ฮื่อ เลอะเทอะแต่เช้า


****************

เสิร์ฟขนมจีบกันแต่เช้าเล้ยยยยยย นึกแล้วก็หิว 5555

ฝันดีนะคะรีดเดอร์ >< รู้นะว่าคิดถึงเค้าน่ะ อิอิ

... ภณิตา ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #112 B_bonita_A (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 19:09
    นิยายสนุกมากเลยค่ะ
    #112
    0
  2. #111 aranyaorchid (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 16:53
    จีบกันแต่เช้า ว่าตาพี่ภูล้างหน้าแปรงฟันรึยังคะ55555
    #111
    0
  3. #110 berrybobie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 15:43
    หิวเลย
    #110
    0
  4. #109 ondara (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 05:32
    คิดถึงมากค่ะ ไข่พะโล้
    #109
    0
  5. #108 Pnac (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 01:24

    ก้คิดถึงอ่ะเนอะภูเขา
    #108
    0
  6. #107 Oipaka (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 00:00
    น่ารักน่ะ
    #107
    0