ริมฝั่งรัก

ตอนที่ 18 : บทที่ 2 —- 40%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,653
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    27 พ.ย. 62

“คบกันนะ นะลิน” พอเห็นว่าเธอเงียบไป เขาก็ชิงพูดต่อ ไม่เปิดโอกาสให้สมองที่กำลังเบลอเพราะพิษความเจ้าเล่ห์ของเขาได้หยุดพัก เมลินดามองค้อน ก่อนจะดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่บนตักหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก

          “ปล่อยก่อนได้ไหม”

          “ไม่ได้... เดี๋ยววิ่งหนีไปภูจะทำไง”

          คนบ้า... นี่เขากอดกันแน่นหนึบขนาดนี้ แล้วเธอจะเอาปัญญาที่ไหนไปวิ่งหนี ตอนนี้หายใจให้ปกติก็ยังลำบากเลย เธอไม่เป็นลมคาอกเขาเมื่อครึ่งนาทีที่แล้วก็นับว่าดีเท่าไหร่แล้ว

          “เยอะไปแล้วนะ”

          “จะเยอะกว่านี้อีก ถ้าไม่ยอมตอบกัน” เขาเลื่อนริมฝีปากเข้าไปพูดชิดแก้มสาว เป็นการล็อกเธอให้นั่งตัวแข็งอย่างมีความสุข

          “ทำอย่างนี้ ไม่กลัวลินฟ้องแม่เหรอ” เขาทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลย ปล้ำจูบคนอื่นแล้วยังมีหน้ามายิ้มอีก... แต่เดี๋ยวก่อน คำถามของเธอทำไมถึงดูง้องแง้งชอบกล

          ฟ้องแม่เหรอ... เรื่องแบบนี้ใครจะไปกล้าฟ้อง

          “ฟ้องสิ บอกไปละเอียดๆ เลยว่าภูกำลังจีบลูกสาวน้ารีอยู่ เขาใกล้จะใจอ่อนอยู่รอมร่อแล้วด้วย” ลักยิ้มที่บุ๋มลึก ภายใต้ใบหน้าที่มีรอยเคราจางๆ โปรยยิ้มน่าหมั่นไส้มาให้อย่างไม่ลดละ คนที่กดความรู้สึก นับหนึ่งถึงสิบเป็นรอบที่ร้อยแทบปาดเหงื่อกับสิ่งที่เขาพยายามล่อลวง

          “ภู... จะเอาแบบนี้จริงเหรอ เป็นเพื่อนกันมันดีกว่าไหม ลินอยากให้คิดดีๆ ก่อนจะมาตัดสินใจทำอะไรแบบนี้นะ” มือบางขยับให้หลุดพ้นจากพันธนาการของคนตรงหน้า ก่อนจะยกขึ้นประคองสองแก้มที่คอยแต่จะซุกซนกับเนื้อตัวเธอให้มองสบตากัน

          “เป็นเพื่อนกัน ยังไงมันก็มีแต่ความปรารถนาดี ภูจะห่วง จะดูแลกันเหมือนเดิมมันก็ไม่มีอะไรจะเสีย... แต่สิ่งที่ภูพยายามจะบอกลินนี่มันไม่ใช่แบบนั้นนะ คบกันแล้ว ถ้าเลิกกันเราคงกลับมาเป็นเพื่อนกันไม่ได้อีก ลินไม่อยากเสียความรู้สึกดีๆ ตรงนี้ไป ภูเข้าใจใช่ไหม”

          ดวงตาที่เคยทอแววอ่อนโยนมองคนคิ้วเข้มจริงจัง เธอไม่อยากให้โอกาสหรือสถานะที่เขาร้องขอต้องมาทำลายความสัมพันธ์ดีๆ ระหว่างกันลงไป

          “เข้าใจ... ถึงได้บอกและย้ำไงว่าจะดูแลเอง ลินไม่มั่นใจในตัวภูก็ไม่เป็นไร แต่ต่อไปคนๆ นี้จะทำให้ลินเห็นว่าลินจะไม่เสียใจเพราะใครหน้าไหนในโลกนี้อีก... ให้โอกาสกันนะ นะครับ”

          “คือ... คือว่า” เธอจะต้องตอบเขาเลยเหรอ ให้เวลากลับไปคิดก่อนสักนิดจะได้ไหม

          “ไม่คือสิ ตกลงก็คือตกลง นะครับ ให้โอกาสภูนะ”

          “ถ้าตอบว่าไม่ ภูจะเสียใจไหม”

          “หึ ไม่เสียใจ” อาการลังเลขนาดนี้ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าผู้ชายโสดบ้านนี้ที่มีหมาอ้วนเป็นลูกชาย จะต้องมีอีกคนมาเป็นเจ้าของหัวใจ (ที่เป็นมานานแล้ว) อย่างแน่นอน

          “ทำไมล่ะ” หรือเธอเดาผิด คิดว่าคนแบบเขาจะคิดมากและจริงจังเรื่องนี้... เขาหมายความว่ายังไง ที่ว่าไม่เสียใจน่ะ

          “ก็ลินจะต้องตกลง ภูรู้ว่ามันต้องเป็นแบบนั้น”

          “เอาความมั่นใจมาจากไหน” เธอเผลอปล่อยแก้มอุ่นๆ ที่เอียงหลบและวกกลับมาวางคางไว้บนไหล่เธออย่างออดอ้อน คนตีเนียนกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะกระชับอ้อมแขนรั้งคนบนตักให้แน่นขึ้นอย่างอารมณ์ดี

          “มีอยู่ในนี้เต็มไปหมด ไม่เชื่อหันมาดูสิ”

          “อื้อ ห้ามทำนะ” เขาพยายามจะล่อลวงเธออีกแล้ว เมลินดาก้มหน้าหลบความเขินที่เปล่งประกายอยู่บนแก้มแดงของตัวเอง แต่จะทันคนมือไวขี้อ่อยแถวนี้ได้ยังไง เผลอนิดเดียวเขาก็โฉบเข้ามาหอมแก้มเธอหน้าตาเฉย

          คนหื่น!

          “ตกลงว่าโอเคนะ เรื่องเลิกกันแล้วมองหน้าไม่ติดไม่ต้องคิดหรอก... เพราะภูไม่เลิกแน่ๆ”

          “มั่นใจจริงนะ ขอให้ทำได้อย่างที่พูด” จมูกแสนงอนน่ารักอีกแล้ว... เขาหาเรื่องขโมยหอมสักทีดีไหม

          “เป็นอันว่าตกลงนะ ต่อไปนี้ลินคือแฟนภู ภูคือแฟนลิน เราจะอยู่ในโอวาทของกันและกัน ดีไหมครับ”

          ยังไม่ทันได้ตอบรับเลย แต่คนขี้ตู่ก็ชิงพูดจ้อไม่ถามกันสักคำ... ว่าแต่อยู่ในโอวาทนี่มันยังไงเหรอ ใช่การเชื่อฟังหรืออะไรทำนองนั้นหรือเปล่า

          “ยังไง หมายถึงจะมีข้อบังคับเหรอ”

          “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก แค่ข้อตกลงเพื่อความสบายใจของเราทั้งสองฝ่ายน่ะจ้ะ”

          คนที่ทำหน้าสงสัยถึงกับขนลุกกับท้ายเสียงที่มีจ๊ะจ๋าของแฟนหมาดๆ ที่เขาเพิ่งแต่งตั้งตัวเองขึ้นรับตำแหน่งสดๆ ร้อนๆ

          “พูดเหมือนเดิมได้ไหม ขนลุกอ่ะ” พอจบประโยค คนที่หน้าบานเพราะเพิ่งมีแฟนก็เปล่งเสียงหัวเราะดังก้องห้องครัวชั้นล่าง เจ้าข้าวตูถึงกับผงกหัวหันมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะหันกลับไปนอนสงบเสงี่ยมตามเดิม

          “ยังจะมาหัวเราะอีก แล้วก็ปล่อยได้แล้ว มากอดทำไมก็ไม่รู้” บ่นอุบแล้วก็หน้าแดงเองไปตามระเบียบ เมลินดาไม่รู้ว่าตัวเองตัดสินใจผิดหรือเปล่าที่ยอมให้โอกาสเพื่อนข้างบ้านคนนี้ได้เข้ามาใกล้ชิดหัวใจของเธอ

          แต่ถ้าไม่ลองเดินด้วยกัน แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าดีหรือไม่ดี

          “ก็อยากกอด อยากหอมด้วย”

          “อื้อ อย่านะ เมื่อกี้ที่ทำยังไม่ได้จัดการเลย” เพิ่งจูบสูบพลังจนเธอใจหายใจคว่ำไปหยกๆ ยังจะมีหน้ามาอยากโน่นอยากนี่อีก มากเกินไปแล้ว

          “จัดการอะไร อ๋อ ที่เราจูบกันน่ะเหรอ... สามสิบแล้วนะลิน เลยวัยเรียนรู้ไปนานแล้ว แต่ไม่เป็นไร ภูว่ากำลังดี”

          “หือ พูดอะไรเนี่ย ลามก”

          “อ้าว ก็จริงอ่ะ คนจูบไม่เป็นแบบนี้น่ารักนะ โคตรชอบเลย”

          “แล้วรู้ได้ยังไงว่าลินจูบไม่เป็น? ตัวเองเคยบ่อยมากนักหรือไงถึงรู้น่ะ”

          จากที่ขำๆ กลายมาเป็นงานเข้าตัวเองเสียได้ ภูเขาปาดเหงื่อที่ขมับก่อนจะรวบรวมคำอธิบายให้คนฟังที่จ้องหน้าเขาอยู่ทันที

          “ไม่เคยหรอก แต่สัญชาตญาณผู้ชายเขารู้ก็แล้วกัน เวลาเราอยู่กับคนที่ชอบมันบอกทุกสิ่งทุกอย่างได้จากตรงนี้” เขาดึงมือเธอไปแนบไว้ที่อกซ้าย คนที่กำลังจะโวยเรื่องความชำนาญงานจูบจึงถูกล่อลวงให้แก้มเปลี่ยนสีอีกครั้ง

          คิดไปคิดมามันก็จริงอย่างที่เขาพูด ตอนที่เธอคบอยู่กับเมธ ถึงแม้สิ่งเหล่านี้จะไม่เคยเกิดขึ้น เพราะเขาให้เกียรติและถามเอาความสมัครใจของเธอก่อน แต่ความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้นในหัวใจมันก็พองโตเหมือนอย่างตอนนี้ไม่มีผิด

          จะต่างก็ตรงที่ตอนนี้เธอรู้สึกสบายใจและเป็นกันเองกว่าครั้งนั้น... ภูเขาทำให้เธอรู้สึกว่าภายใต้อาการแปลกๆ หื่นๆ ที่เขาแสดงออกมา จริงๆ แล้วเขาก็ยังเป็นเขาคนเดิม

          เป็นคนเดิมที่คอยดูแลและเป็นห่วงเธอได้ตั้งแต่ตื่นจนถึงยามหลับตา

          “ขี้โม้”

          “อ้าว พูดเรื่องจริงก็หาว่าโม้อีก... งั้นทำให้ดูอีกรอบดีไหม”


***********

พี่เค้ารุกเร็วไปไหมคะ 555 ได้ทีนี่เนียนยาวเลยอ่ะ หมั่นไส้เนอะ อิอิ


ทักทายกันได้น้า ชอบไม่ชอบบอกได้ค่า


... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #97 berrybobie (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 18:15
    เขินแทนลินอะ
    #97
    0
  2. #96 Pnac (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 18:14

    งื้อออออออ ไรท์อ่าาาาา
    #96
    0
  3. #95 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 16:40

    แน่ะๆ รุกเร็วเชียว
    #95
    0
  4. #94 Kanokwan Ruenarom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 15:49

    บิดนิ้ว บิดมือ บิดแขน แบบว่าเขิน ประหนึ่งว่าเป็นนางเอก

    #94
    0
  5. #93 aranyaorchid (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 15:43
    รุกเร็ว รุกไวเชียวนะพ่อคุ๊ณ
    #93
    1
    • #93-1 PaniWinn(จากตอนที่ 18)
      25 พฤศจิกายน 2562 / 15:45
      ตอนนี้ลินบอกว่าไม่ไหวจะพูดแล้วค่ะ เสน่ห์ความขี้อ่อยเกินห้ามใจจริงๆ 555
      #93-1
  6. #92 ondara (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 15:39
    ฮัลโหล ฮัลโหล ทักทายค่ะ
    #92
    1
    • #92-1 PaniWinn(จากตอนที่ 18)
      25 พฤศจิกายน 2562 / 15:44
      แงๆๆ ทักอะไรสั้นมาก 5555
      #92-1