หัวใจธารา (สำนักพิมพ์เขียนฝัน)

ตอนที่ 6 : บทที่ 2 --- 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 615 ครั้ง
    9 ส.ค. 62

หั  ว  ใ  จ  ธ  า  ร  า




“แม่ แม่นี่น้ำนะ แม่จะมาหาน้ำเมื่อไหร่คะ น้ำคิดถึงแม่”

           เสียงเบาละล่ำละลักถามอย่างตื่นเต้น คนตัวบางเหลือบตามองคนที่ยืนอยู่ข้างๆอย่างเกรงใจ ... แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อตอนนี้เธอคิดถึงแม่เหลือเกิน คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อนๆ ที่ในวันนี้ควรจะได้เรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน

           คิดถึงมากๆเลย

           “พรุ่งนี้แม่จะไป อย่าไปรบกวนคุณธัชเขามากนะน้ำ เราไม่ใช่เด็กแล้ว แม่พูดคำไหนคำนั้น”

           คนที่ยืนจับโทรศัพท์น้ำตาไหล ร่างผ่ายผอมแอบสอดส่องสายตาอยู่ข้างรั้ว ... กลัวเหลือเกิน กลัวคนที่อยู่ข้างในจะมาได้ยินว่าเธอคุยกับใคร

           “จริงนะแม่ แม่จะมาหาน้ำจริงๆนะ”

           “อืม ... แล้วนี่กินข้าวรึยัง”

           “ยังเลยค่ะ น้ำไม่หิว”

           “อย่าทำให้แม่ลำบากใจ อย่าทำให้แม่เป็นห่วง ดูแลตัวเองด้วยนะน้ำ แม่ต้องวางก่อน จะเข้าบ้านแล้ว”

           “อยู่ข้างนอกเหรอคะ”

           “อืม แม่มาทิ้งขยะน่ะ”

           “ค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะแม่ แม่อย่าลืมที่บอกน้ำนะคะ แม่ต้องมาหาน้ำนะ”

           เสียงตอบรับของอีกฝ่ายเบามาก แต่เธอก็ดีใจที่แม่ตกลง

           อย่างน้อยแม่ก็บอกว่าแม่จะมา ... ชีวิตเราจะต้องมีหวัง เราต้องก้าวไปข้างหน้า

เข้มแข็งเข้าไว้ ผมเป็นกำลังใจให้ ... ประโยคนี้เธอเพิ่งได้ยินมันเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา

           คนที่พูดยืนอยู่เป็นเพื่อนเธอจนแม่วางสายไป เขาไม่เสียมารยาทมายืนจ้อง แต่ขยับตัวออกไปนั่งเล่นกับเจ้าหนมชั้นรอตรงบันไดอีกฟากหนึ่ง

           “ขอบคุณค่ะ แม่วางไปแล้ว”

           คนที่คุยเสร็จเดินเข้าไปหาแล้วยื่นโทรศัพท์ส่งให้เขา ธัชก้มลงมองที่มือบางใสจนแทบจะเห็นเส้นเลือด ก่อนจะคิ้วขมวดอีกครั้งเมื่อเห็นว่ามือขาวๆมีรอยขีดข่วนเต็มไปหมด

           “ไปโดนอะไรมา”

           และเหมือนเจ้าตัวจะไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร เธอส่งโทรศัพท์จนถึงมือของอีกคน ก่อนจะยกมือที่กำลังถูกจ้องอยู่ขึ้นมาสังเกตด้วยตัวเอง

           รอยพวกนี้น่ะหรือ

           “น่าจะโดนหนามเกี่ยวค่ะ แต่มันแค่นิดเดียว”

           ปากเล็กๆขยับตอบเสียงอ้อมแอ้ม พอให้เขาหายสงสัย แล้วก็รีบหดแขนไปซ่อนเอาไว้ข้างหลังทันที ... วันนี้เธอตามเจ้าหนมชั้นออกไปตรงแปลงกุหลาบข้างบ้าน เจ้าหมาจอมซนวิ่งแทรกฝ่าร่องแปลงไปมาจนเธอเป็นห่วงว่าหนามจะเกี่ยวมันเข้า ธาราพยายามคว้าจับและเรียกให้หยุด แต่เจ้านี่กลับคิดว่าเธอกำลังจะเล่นด้วย จึงวิ่งกลับมากระโจนใส่เธอจนสุดแรง

           ผลก็คือได้แผลแต็มสองมืออย่างที่เห็น ...

           “คือ ... วันนี้หนูตามหนมชั้นไปที่แปลงกุหลาบ แล้ว เอ่อ ก็บังเอิญล้มค่ะ”

           เขาจะเชื่อรึเปล่าเธอไม่รู้หรอก ... แต่ก็มันเป็นความสะเพร่าของเธอเองที่ไม่ระวังตัวนี่นา

           “นิดเดียวอะไร ผมเห็นแดงเต็มมือ”

           เขาลุกขึ้นจ้องหน้าไปที่เจ้าตัวต้นเหตุ แค่ฟังเธอเล่าว่าตามเจ้าหนมชั้นไป เขาก็รู้แล้วว่าสาเหตุของเรื่องนี้คืออะไร ... ธัชเอื้อมมือลูบหัวมันแล้วก็ถอนหายใจเบาๆ

           “ทำไมดื้อแบบนี้ฮะ ... พรุ่งนี้งดอาหารเสียดีมั้ย”

           “เอ่อ หนมชั้นไม่ได้ทำนะคะ อย่าลงโทษมันแบบนั้นเลยค่ะ”

           แปลงกุหลาบกับเจ้าดื้อนี่เป็นอะไรที่ดูไม่น่าจะเข้ากัน ... เขาคิดแบบนั้น

           ไม่มีใครรู้ว่าทำไมตั้งแต่เล็กๆหมอนี่ถึงชอบไปวิ่งซนและขลุกอยู่แต่ตรงนั้น ... ยกเว้นเขา

           มันชอบวิ่งเล่น และบางครั้งก็หมอบตัวหลบนอนอยู่บนแปลงดินร่มแดด กลางดงดอกไม้ที่หนามแหลมคมจ้องแต่จะเกี่ยวเนื้อเกี่ยวตัว

           “เข้าไปใส่ยาข้างในกัน ... เดี๋ยวจะได้กินข้าว”

           เธอหลุบตามองในมือ หัวใจชุ่มชื่นขึ้นมาอย่างประหลาด

           “คุณธัชจะไม่ลงโทษเจ้าหนมชั้นใช่มั้ยคะ มันไม่ได้ตั้งใจ มันแค่จะเล่นกับหนู”

           “มันอ้วนขนาดนั้น ไม่ต้องห่วงหรอก อดข้าวสักวันสองวันก็ไม่เป็นไร”

           “แต่ว่า”

           “ผมล้อเล่น ... มาเถอะ หิวจนไส้จะขาด ... หนมชั้น มา เข้าบ้าน”

           เจ้าสี่ขาที่นั่งเจี๋ยมเจี้ยมรอนายกระดิกหางอย่างกระดี๊กระด๊า มันโถมร่างอ้วนอย่างที่เขาว่าไปคลอเคลียคนเป็นเจ้าของ​ พากันเดินผ่านเข้าประตูไปอย่างมีความสุข

           ธาราอมยิ้มมอง ฟังเสียงหงิงๆตรงหน้าเพลิน จนทำให้ลืมความคิดถึงที่มีต่อแม่ไปได้ชั่วคราว

 

มาแล้วค่า ... หายไปหลายวัน กลับมาในวันฝนตกอีกแล้ว ^^

 

คิดถึงกันมั้ยเอ่ย ... เค้าคิดถึงรีดเดอร์ที่สุดเล้ยยยย

 

ฝากอีบุ๊ค ละมุนรักด้วยนะคะ ... มีตอนพิเศษด้วยค่า


 

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 615 ครั้ง

1,337 ความคิดเห็น

  1. #768 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 16:49
    หนมชั้นน่ารัก นังหมูเอ๊ย 5555/
    #768
    0
  2. #21 Timasai (@Timasai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 22:12
    สงสารธารา
    #21
    1
    • #21-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 6)
      7 กรกฎาคม 2562 / 23:11
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ไรท์มาอัพแล้วค่า>< มาอ่านกันนนนน
      #21-1
  3. #20 Go_Aey (@Go_Aey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 12:48
    สงสารนางจังต้องหนีไปอีกเท่าไหร่
    #20
    1
    • #20-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 6)
      3 กรกฎาคม 2562 / 14:22
      คงจะต้องเป็นเด็กในไร่ไปเรื่อยๆค่า 555 ขอบคุณมากๆที่ติดตามนะคะ
      #20-1