หัวใจธารา (สำนักพิมพ์เขียนฝัน)

ตอนที่ 35 : บทที่ 6 --- 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 660 ครั้ง
    22 ส.ค. 62

หั  ว  ใ  จ  ธ  า  ร  า



“นพ แวะร้านรองเท้าข้างหน้านี่ให้หน่อย แกวนรถไปหาที่จอดเลยนะ ถ้าจะกลับฉันจะไทรเรียก”

           “ครับ”

           ร่างสมส่วนที่นั่งอยู่เบาะหลังหยิบแว่นกันแดดขึ้นมาสวม ก่อนจะกระชับกระเป๋าถือแบรนด์ใหม่ล่าสุดในมือเตรียมพร้อมที่จะลงไปชอปปิ้งตามปกติวิสัย

           วันๆจะมีอะไร ... ใช้เงินแก้เบื่อแก้เซ็งไปแบบนี้แหละ เรื่องธรรมดา

           คนที่มีเวลาใช้เงินมากมายถอนใจ แต่ยังไม่ทันที่รถจะจอดเทียบ กลุ่มนักศึกษาที่เดินผ่านกระจกด้านข้างรถไปก็เรียกสติของเธอให้หันขวับไปมองทันที

           “นังน้ำ!

               

อยู่ที่นี่มาสักระยะแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยมาเดินแถวนี้เลยสักครั้ง ... แน่นอนว่าเพราะอะไรๆก็ดูแพงไปหมด แค่ชาไข่มุกแก้วเดียวก็เป็นร้อยแล้ว เงินจำนวนนี้ซื้อข้าวได้ตั้งสองมื้อเลยนะ

           แล้วอีกอย่างคนที่มาเดินแถวนี้แต่ละคนก็หน้าตาน่ารักและแต่งตัวสวยๆกันทั้งนั้น ... เธอขี้เกียจต้องซื้อเสื้อผ้าหรือแต่งหน้ามาให้ใครดู

           เสียดายเงินที่เขาอุตส่าห์โอนมาให้ใช้ด้วย ... เก็บไว้ยามจำเป็นจะดีกว่า จะได้ไม่ลำบาก

           “วันนี้พิซซ่าโปรสองถาดลดราคานะ กินกันมั้ย เดี๋ยวเราเลี้ยงเอง วันนี้ป๊าใจดีให้ค่าขนมพิเศษมาตั้งพันนึง” ก้อยบอกกับทุกคนในกลุ่มอย่างอารมณ์ดี

           “จะเลี้ยงทำไม รวยมากอีกแล้วนะ” ม่านขวัญขัดขึ้นอย่างหมั่นไส้ ... เบื่อจริงๆคนสายเปย์เนี่ย

           “หารกันดีกว่า” เพื่อนๆพากันท้วง ... ข้อที่ธารารู้สึกประทับใจในการอยู่กลุ่มเดียวกันนี้อีกอย่างคือการไม่เอาเปรียบ ไม่ว่าจะไปไหนหรือทำอะไร แต่ละคนจะช่วยเหลือและแบ่งปันเสมอ ... ไม่ให้ใครได้เป็นคนให้มากอยู่ฝ่ายเดียว

           “นังน้ำ!

           ขณะที่ยังตกลงเรื่องพิซซ่าไม่ได้ มือที่เอื้อมมาจากไหนไม่รู้ ก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กๆของคนบอบบางที่สุดในกลุ่ม ... ผู้หญิงสวยจัดแต่มีแววตาอย่างคนที่ไม่ได้มาดีมองเพื่อนในกลุ่มด้วยสายตาที่ดูอาฆาตมาดร้าย ... ทุกคนรู้ในทันทีว่าสถานการณ์แบบนี้คงไม่ปกติแน่ๆ

           “คุณอัง”

           “นี่แกยังจำฉันได้สินะ นังตัวดี ... มานี่เลย”

           นิ้วเคลือบสีแดงสดกำกระชากแขนเล็กๆจนสาวน้อยถลาออกจากกลุ่มเพื่อน ... หน็อย! อีเด็กเนรคุณ ปีกกล้าขาแข็งหนีมาเรียนอยู่แถวนี้เองเหรอ เจอตัวสักทีนะ ... คราวนี้จะจับไปขังไม่ให้ออกมาแรดข้างนอกนี่ได้อีกเลย คอยดู

           “ปล่อยน้ำนะคะคุณอัง น้ำไม่ไป”

           “เฮ้ย! ป้า ... ปล่อยตัวเล็กเดี๋ยวนี้นะ” ม่านขวัญกระโดดเข้าไปผลักแขนคนที่ดูนิสัยไม่ดีออกสุดแรง ก่อนจะดันตัวเพื่อนของเธอให้กลับไปอยู่กับกลุ่มเพื่อนอีกสามคนที่เหลือตามเดิม

           “แก ... อย่ามาแส่ ถอยไป”

           “ก้อย พาตัวเล็กไปที่บ้านแกก่อน ไป!” ไม่รู้ว่าในชีวิตจริงจะวิ่งหนีพ้นเหมือนในละครมั้ย แต่เห็นรอยแดงที่ข้อมือเพื่อน บวกกับหน้าตาซีดเผือดนั้นแล้วม่านขวัญก็คิดได้ว่าคงต้องทำอะไรสักอย่าง

           สี่สาวที่ยืนเกาะกลุ่มกันสบตาคนออกคำสั่ง ก่อนจะพากันวิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที ... โชคดีที่อีกไม่ไกลเป็นมุมเลี้ยวสี่แยกไฟแดง อีกฝ่ายจึงไม่สามารถเห็นว่าทั้งสี่พากันวิ่งไปทางไหน ... และพอมาถึงป้ายรถเมล์ก็มีแท็กซี่มาจอดรับทันพอดี

           “แก อีเด็กบ้า ปล่อยฉันนะ” คนที่มีกระเป๋าอยู่ในมือพยายามจะจับมันฟาดไปที่อีกฝ่ายเพื่อให้ปล่อย ... แต่มันก็ไม่ง่าย เพราะเด็กบ้านี่หลบได้ ไวเป็นลิง

           “ป้ามายุ่งกับเพื่อนหนูทำไม ... ทำแบบนี้แจ้งตำรวจได้เลยนะ”

           “แกไม่ต้องมายุ่ง แล้วบอกมานะว่ามันจะพากันไปที่ไหน”

           “อ้าว ก็บอกว่าไม่ให้ยุ่งไม่ใช่เหรอ ... งั้นไปล่ะป้า โชคดีค่ะ”

           ม่านขวัญปล่อยมือที่จับอีกคนไว้แบบกะทันหัน จนส้นสูงขนาดสี่นิ้วไปเกี่ยวเข้ากับขอบฟุตบาทและคนที่เป็นฝ่ายจะใช้กระเป๋าฟาดก็ล้มตึงลงไป

           “ว้าย! กรี้ดดดด” อังคณากรีดร้องโหยหวน มือที่ถือกระเป๋าราคาแพงจิกแน่นจนเจ็บ เมื่อเห็นว่ากระโปรงทรงรัดรูปที่สวมอยู่มีรอยฉีกเป็นทางยาว

           “อีเด็กบ้า!

           “ฮ่าๆๆ ไปล่ะป้า”

 

“เรื่องเป็นยังไงเหรอน้ำ ป้าคนนั้นเป็นใคร ทำไมถึงมาทำแบบนั้นกับน้ำล่ะ”

           คนที่ปาดยาหม่องทาไปที่รอยเล็บสีแดงบนข้อมือขาวๆถามอย่างห่วงใย ... หน้าตาของเพื่อนเหมือนคนคิดหนัก คงไม่ใช่เรื่องที่จะปล่อยไปได้แน่

           อย่างแรกเลยก็คือดูไม่ปลอดภัยแล้ว ...

           “เป็นเจ้านายของแม่เราน่ะ”

           “แล้วเขามาทำแบบนี้ทำไม ... เอ่อ เราขอโทษนะที่ถาม แต่พวกเราเป็นห่วงน้ำนะ”

           เธอเข้าใจ ... ไม่ได้กลัวที่ใครจะถามถึงเรื่องนี้

           แต่มันก็เล่าลำบากนะ ... เรื่องมันแย่จนดูไม่มีอะไรดีเลย

           “เขาจะขายน้ำให้แต่งงานกับเพื่อนที่ทำธุรกิจด้วยกัน ... แต่แม่ก็ช่วยให้น้ำหนีออกจากบ้านนั้นมา”

           “เฮ้ย! … มีงี้ด้วยเหรอ บ้าไปรึเปล่า”

           “เขามีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้เล่า เราต้องแจ้งตำรวจนะน้ำ” สองแฝดต่างออกความเห็น ... ใบหน้าซีดเซียวของเพื่อนรักตรงหน้านี้ทำให้คนตัวเล็กดูน่าสงสารเหลือใจ

           “แล้วแม่น้ำล่ะ หนีออกมาแบบนี้แม่โอเคแล้วใช่ไหม”

           “แม่ก็ยังอยู่ที่นั่นแหละ แต่ไม่ให้เราถามเหตุผลว่าทำไม”

“ตอนนี้ ... ท่านให้น้ำแต่งงาน”

           “หา!!! แต่งงาน” สามสาวที่ยึดครองพื้นที่ห้องรับแขกเพื่อปลอบโยนเพื่อนหลุดอุทานเสียงดัง

           “อื้อ”

           “แล้วน้ำแต่งเหรอ แต่งกับใครอ่ะ เขาเป็นใคร” คำถามรัวๆ จากเพื่อนตามมาเป็นชุด ... ธาราถอนหายใจเฮือกใหญ่ ถึงเวลาที่ต้องพูดถึงเรื่องส่วนตัวให้เพื่อนฟังแล้วใช่ไหม

           ลองวัดใจดูก่อนก็แล้วกัน ...

           “อื้อ แต่งแล้ว”

 

เกือบสิบสายแล้วที่เขาเพียรโทรหา คนตัวเล็กไม่ยอมรับสาย ไลน์ไปก็ไม่เปิดอ่าน ไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่ ... ที่จริงถ้าไม่ว่างก็น่าจะบอกกันไว้ล่วงหน้า ก็รู้อยู่ว่าเขาเป็นห่วงแค่ไหน

           หรือจะเกิดอะไรขึ้น ... คนที่ยืนมองหน้าจอโทรศัพท์คิดไปต่างๆนานา ... เขาตัดสินใจกดโทรออกอีกครั้ง คราวนี้สัญญาณดังเพียงครั้งเดียว อีกฝ่ายก็กดรับสาย

           “พี่ธัช”

           “พี่โทรหาตั้งหลายสาย ... ยังอยู่ในมอเหรอ” ใจเขาเป็นห่วงมากกว่าคำพูดเป็นล้านๆเท่า ... คิดถึงแค่ไหน แต่ก็ทำได้เพียงแค่รอ

           “ขอโทษค่ะ น้ำเพิ่งถึงห้อง พอดีมีปัญหานิดหน่อย ...”

           “ทำไมเสียงเป็นแบบนั้นล่ะ เป็นอะไรรึเปล่า”

           “พี่ ... คือ”

           “ครับ ว่ามา” อีกคนสูดลมหายใจเข้าปอด ... เธอตรองทุกอย่างในใจระหว่างที่นั่งรถกลับมาที่นี่แล้ว

           เขาเป็นสามี ... เป็นคู่ชีวิต (ในนาม) ของเธอ ... มีอะไรเกิดขึ้นก็ควรต้องบอกกัน

           จะมาแอบแก้ปัญหา ทั้งที่ตัวเองก็กำลังเคว้งคว้างแบบนี้ไม่ได้

           “คุณอัง เอ่อ ... เจ้าของบ้านที่เป็นเจ้านายแม่ บ้านที่น้ำอยู่น่ะค่ะ ... วันนี้น้ำเจอเขา”

           “...”

           “เขาวิ่งเข้ามา ... จะลากน้ำให้ไปกับเขา”

           “แต่น้ำอยู่กับเพื่อน เพื่อนก็เลยช่วยพาวิ่งหนีไปได้”

           “ปลอดภัยใช่มั้ย ... ไม่เป็นอะไรใช่รึเปล่า” เสียงเข้มที่ไม่ได้ยินลุคนี้ของเขามานานเอ่ยขึ้น ... ธารารู้สึกไม่ดีเลยที่ทำให้เขาต้องห่วง

           “ค่ะ น้ำไม่เป็นไร พี่ธัชไม่ต้องห่วงนะคะ”

           “ช่วงนี้อย่าเพิ่งไปไหนมาไหนนะ เลิกเรียนแล้วกลับห้องเลย ... เดี๋ยวพี่ขอเคลียร์อะไรทางนี้แล้วจะไปหา”

           “ค่ะ แต่ไม่ต้องรีบจนทำให้กระทบกับงานหรอกนะคะ ... น้ำบอกพี่เฉยๆ ถ้าไม่บอกก็ไม่สบายใจ”

           “อีกอย่างน้ำเล่าให้เพื่อนฟังแล้วนะคะ ... เรื่องของเรา เอ่อ ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ”

           “ไม่หรอก เพื่อนรู้ก็ดี จะได้ช่วยกันเป็นหูเป็นตา” ตอนนี้ในความคิดของเขาเอาแต่คิดเรื่องของเธอจนไม่มีแก่ใจจะแซวจะหยอกอย่างที่เคยทำ

           “พี่เป็นห่วงนะ ... ดูแลตัวเองให้ดี เข้าใจมั้ย”

           “มีอะไรให้โทรมาเลย ... ไม่ต้องปิดโทรศัพท์ เดี๋ยวทิ้งเบอร์เพื่อนไว้ให้พี่สักคน เอาคนที่อยู่กับเราบ่อยที่สุด”

           “ค่ะ แล้วจะส่งให้นะคะ”

           ความห่วงใยจากคนๆนึงมันมีความหมายมากมายจริงๆนะ ... จากที่กลัว จากที่กังวล พอได้ยินเสียงเขา มันรู้สึกว่าสิ่งเหล่านั้นบรรเทาเบาบางลงไปทันทีเลย

           ตอนนี้ถ้าอยากให้เขามาที่นี่ไวๆ ... หัวใจเธอจะต้องการมากไปรึเปล่า

               

บ่ายแก่ๆแบบนี้ ง่วงจังค่ะ ... วันนี้มาช้านะเนี่ย ใครคิดถึงบ้างคะ 55555 เงียบกันหมดเลยยยยย ><

 

ปล. ขอบคุณจำนวน Fav อีกครั้งนะคะ ทุกคนน่ารักมาก

 

แล้วพบกันตอนใหม่ค่า

 

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 660 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,359 ความคิดเห็น

  1. #703 Rich99 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 16:16
    ใครคือแม่น้องน้ำกันนะ
    #703
    0
  2. #253 thipa1595 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 19:50
    รักพี่ธัชจัง

    อิอิ
    #253
    1
    • #253-1 PaniWinn(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2562 / 22:25
      ขอบคุณแทนพี่ธัชด้วยค่าาาาาาา
      #253-1
  3. #252 Chaiyanonth (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 18:40
    มาต่อยาวววววเลยค่ะไรท์
    #252
    1
    • #252-1 PaniWinn(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2562 / 22:25
      อิอิ มานิดหน่อยแล้วค่าาา ><
      #252-1
  4. #250 SunantaKorboon (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 17:33
    งื้อๆๆๆๆๆ รอๆ😘
    #250
    1
    • #250-1 PaniWinn(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2562 / 22:24
      ดีใจที่ชอบนะคะ และขอบคุณที่ติดตามค่า
      #250-1
  5. #249 uengang (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:50
    เอ็นดูน้อง
    #249
    1
    • #249-1 PaniWinn(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2562 / 22:24
      งื้อออออ ขอบคุณที่เอ็นดูค่าาาา
      #249-1
  6. #248 ondara (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:43
    ตัวลอย แหมเขินนะตัว ชมมาได้ อร๊ายยย

    //บิดตัวไปมา (ตกลงเป็นไส้เดือน)
    #248
    1
    • #248-1 PaniWinn(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2562 / 22:24
      555555 ไส้เดือนเหรอคะ 555555
      #248-1
  7. #247 aranyaorchid (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:39
    รอดตัวได้เพราะเพื่อนๆ พี่ธัชคะ รีบๆเคลียร์งานด่วนเลย น้องกลัวนังแม่มดแล้ว
    #247
    1
    • #247-1 PaniWinn(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2562 / 22:23
      555555 แม่มดเลยเหรอคะ 55555
      #247-1
  8. #246 Pnac (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:34

    รอน๊าาาาา พี่ธัช
    #246
    1
    • #246-1 PaniWinn(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2562 / 22:23
      มาแล้วค่าาา มาอ่านเร็ววววว
      #246-1
  9. #245 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:22

    เพื่อนๆ ดีมากเลย ^^
    #245
    1
    • #245-1 PaniWinn(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2562 / 22:22
      ใช่ค่ะ น้องโชคดีที่มีเพื่อนคอยเป็นกำลังใจ ช่วยเหลือกัน
      #245-1