หัวใจธารา (สำนักพิมพ์เขียนฝัน)

ตอนที่ 1 : บทที่ 1 --- 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,263 ครั้ง
    9 ส.ค. 62

หั  ว  ใ  จ  ธ  า  ร  า

บทที่ 1



“ไม่เอานะแม่ น้ำไม่แต่งงานกับเขานะ แม่อย่าให้น้ำไปกับเขาเลยนะคะ”

           เสียงร้องไห้ที่ดังลั่นห้องชั้นล่างของตัวบ้าน เกือบทำให้คนที่พยายามใจแข็ง กลั้นความเอ็นดูสงสารเอาไว้ ล้มเลิกความตั้งใจกลางคัน

           ไม่ได้ ... หากไม่ไปจากที่นี่ตอนนี้ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าที่ฝ่ายนั้นกลับมา คุณหนูต้องแย่แน่ๆ

           อังคณาไม่มีทางจะให้เธออยู่ที่นี่ต่อ ... ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นบ้านของเธอเต็มกรรมสิทธิ์ก็ตาม

           “น้ำ อย่าดื้อกับแม่นะ ... แม่บอกให้ไปก็ต้องไป ไปกับคุณธัชเขาเดี๋ยวนี้”

           คนมือสั่นชี้สั่ง แววตาหยาดรื้นไปด้วยหยดน้ำไม่ต่างกัน ... ขอโทษค่ะคุณหนู ถ้าไปกับเขาคุณหนูจะปลอดภัย

           อย่างน้อยเขาก็รับปากแล้วว่าจะดูแลให้ ... ในฐานะ ...

           “ทำไมน้ำต้องไปล่ะคะ แล้วใครจะอยู่กับแม่ ใครจะดูแลแม่ ฮือๆ”

           “แม่จำเป็นต้องใช้เงิน ... ไปกับคุณธัช ไปอยู่กับเขาก่อน ... ทำเพื่อแม่ได้มั้ย”

           เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นหนักยิ่งกว่าเดิม ... ร่างบอบบางที่ยืนตัวสั่นกอดบันไดแน่น ก้มหน้าปล่อยความรวดร้าว จนคนมองเหตุการณ์รู้สึกรันทดหดหู่ใจ

           พี่ธีร์ให้เขามาเจอกับเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย

           ธัช จำน้าจำปาได้มั้ย น้าจำปาลูกน้องเก่าเพื่อนคุณแม่ที่มาทอดกฐินกับคณะเมื่อปีก่อนน่ะ

         ครับ จำได้สิ ผมเจอหลายครั้งแล้วตอนมาเรียนกรุงเทพใหม่ๆ เมื่อก่อนคุณแม่พาไปแวะที่บ้านเขาบ่อยๆนะ จนเพื่อนคุณแม่เสียก็ไม่ได้ไปอีกเลย

         ดีๆ งั้นช่วยอะไรพี่หน่อยสิ นายอยู่กรุงเทพอีกกี่วันนะ

         จะกลับคืนนี้แล้ว พี่ธีร์จะเอาอะไรรึเปล่า นี่ผมว่าจะแวะตลาดปลาที่อ่างทองด้วย

         พี่จะให้เข้าไปรับเด็กที่บ้านน้าจำปาหน่อย ... ฝากมากับนายเลยแล้วกัน

         เด็ก? ใครครับ ... พูดแบบนี้พี่ธีร์อยู่ไหน

         พี่มีบินด่วน ฝากให้อยู่ที่บ้านใหญ่ก่อนแล้วกัน แค่นี้ล่ะ พี่ต้องไปแล้ว

         อ้าว แล้วเด็กอะไรยังไงล่ะ อธิบายมาก่อนสิ

         เดี๋ยวพี่ส่งเบอร์ไปให้ นายไปที่บ้านน้าจำปาเย็นนี้เลยแล้วกัน เดี๋ยวน้าเขาจะบอกเอง แค่นี้นะ พี่ต้องไปแล้ว

           ………..

           นี่คือธุระที่ให้มารับเด็กของพี่ธีร์เหรอ? นี่มันสาวน้อยชัดๆ เด็กตรงไหนวะ

           คนที่คิดย้อนไปว่าตัวเองมายืนทำซากอะไรที่นี่ ส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจ ... ตอนนี้เสียงร้องเงียบลงไปบ้างแล้ว หากแต่อาการสะอื้นนั้นยังคงอยู่

           ใบหน้าขาวซีดน่าสงสารอยู่เหมือนกัน ... แต่เขาไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย ... ขอไม่เข้าไปยุ่งดีกว่า

           แต่เดี๋ยวนะ ... ใครแต่งงาน? เด็กนี่บอกว่าใครจะแต่งงานกับเธอ ... เขาหรือ

           “เงินอะไรกัน ฮือ ... ฮึก แม่เห็นเงินดีกว่าน้ำได้ไง น้ำเป็นลูกแม่นะคะ เป็นลูกแม่”

           “อย่าคร่ำครวญนะน้ำ แม่บอกให้ไปก็อย่าดื้อ อีกสามวันแม่จะตามไป แล้วค่อยพูดเรื่องนี้กันทีหลัง”

           “แม่ ... ทำไมแม่พูดแบบนี้ล่ะ”

           หัวใจดวงน้อยเจ็บเหลือเกิน ... แม้แต่แม่ก็ยังจะขายเธอให้กับใครก็ไม่รู้ เขาเป็นคนดีหรือเลวเธอไม่มีโอกาสได้รู้เลยสักนิด

           “คุณธัช น้าฝากด้วยนะ น้าคุยกับคุณธีร์เอาไว้แล้ว เดี๋ยวอีกสามวันน้าจะขึ้นไปเคลียร์”

           “แต่พี่ธีร์มีบินช่วงสองสามวันนี้ ผมบอกน้าจำปาไว้ก่อน เพราะว่าตอนนี้ผมก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าอะไรเป็นอะไร”

           รู้แค่ว่าคนตรงหน้าขอร้องให้ช่วยเหลือลูกสาว ... ให้พาไปจากที่นี่ก่อนที่เจ้านาย (เจ้าของบ้าน) กลับมาแล้วจะส่งเธอไปขัดดอกกับคู่ค้าทางธุรกิจ

           แล้วมันเรื่องอะไรที่เขาต้องมาเดือดร้อนด้วยล่ะ ... คิดไปก็อยากจะถามออกไปให้รู้แล้วรู้รอด

           แต่ใบหน้าหมองเศร้าไม่เปิดโอกาสให้แม้แต่นิดเดียว เธอจับมือเขาเขย่าเบาๆอย่างวิงวอน

           “คุณธัชเมตตาน้ำด้วยนะคะ น้าฝากหน่อย เดี๋ยวเสี่ยจะกลับมาแล้ว รีบพาไปตอนนี้เลย”

           ท้ายเสียงนั้นดูกังวลและเริ่มเร่งรัดจนเขาพ่นลมหายใจออกมา ...

           “ก็ถ้าเขายอมขึ้นรถไปกับผม ก็ไม่น่ามีปัญหา”

           มองจากสถานการณ์แล้วมันดูไม่ง่ายเท่าไหร่นะ

           “ไป น้ำ ไปตอนนี้ อย่าทำตัวเป็นเด็ก ถ้าเสี่ยกลับมามันจะยุ่ง”

           “แม่ แต่น้ำไม่อยากไป ฮือๆ”

           “ไปก่อน แล้วแม่จะโทรหา ไม่มีเวลาแล้ว”

           นางตัดสินใจคว้ากระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กๆที่แอบเก็บเอาไว้รอผู้มารับตัวคุณหนูลวกๆ ก่อนจะเดินไปจูงมือคนที่ยืนร้องไห้ไม่ยอมมองหน้า

           “น้ำต้องไป ถ้าน้ำรักแม่ อย่าดื้อ แม่ขอ”

           “ฮึก ฮึก ... แล้วแม่ไม่รักน้ำเหรอคะ พูดแต่จะให้ไปๆ ฮึก น้ำไม่อยากไปจริงๆนะ น้ำรักแม่ แม่ได้ยินรึเปล่า”

           โธ่ คุณหนู ... อย่าทำแบบนี้นะคะ จำปาใจอ่อนให้คุณหนูไม่ได้ ที่นี่ไม่ปลอดภัยกับคุณหนูแล้วจริงๆ

           “เพราะแม่รัก แม่ถึงให้น้ำไป เร็วเข้า อย่าดื้อ เดี๋ยวถึงแล้วก็โทรมาหาแม่ก็ได้”

           “ฮึก ... แม่จะตามไปจริงๆนะคะ ฮือ”

           อยู่ที่นี่ แม้ว่าคนอื่นจะไม่รัก ไม่เข้าใจเธอ ... แต่แม่ก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่เธอมีเหลืออยู่บนโลกใบนี้

           จากนี้ไป ถ้าเธอไม่อยู่แล้วแม่จะเป็นอย่างไร ... ไม่อยากจะคิดเลย

           “เดี๋ยวแม่จะตามไป ... คุณธัชคะ ขอบคุณมากๆนะคะ น้าฝากน้ำด้วย”

           พอรุนหลังลูกสาวขึ้นรถปิดประตูเรียบร้อย เธอก็หันไปขอบคุณคนที่ช่วยเหลือในครั้งนี้ ...

           “ครับ ผมคงรอพี่ธีร์มาเคลียร์ ถ้าน้าจำปาสะดวกผมก็อยากให้รีบขึ้นไปจัดการให้เรียบร้อย”

           “ค่ะๆ ขอบคุณค่ะคุณธัช”

           ธัชเดินอ้อมไปเปิดประตูฝั่งคนขับ ก่อนจะออกรถก็เหลือบตามองคนข้างๆที่นั่งเกาะกระจกร้องไห้สะอึกสะอื้น

           วัยนี้ควรจะได้อยู่กับพ่อกับแม่ ... ควรจะได้เรียนและทำงานดีๆในอนาคต

           ทำไมถึงมามีเหตการณ์อะไรแบบนี้ด้วย

           “คาดเข็มขัดด้วย เดี๋ยวตำรวจจับ”

           เขาบอกเรียบๆ มือบางที่กำลังสั่นน้อยๆค่อยๆเอื้อมไปทำตามเงอะๆงะๆ เด็กสาวตัวผอมมาก แขนเล็กนิดเดียวจนมองเหมือนจะไม่มีแรงขยับตัวด้วยซ้ำ

           “ไม่ต้องร้องหรอก แม่เขาคงมีเหตุผลที่อธิบายไม่ได้ ... เดี๋ยวสักวันเราก็จะรู้เอง คิดมากไปตอนนี้ก็มีแต่จะไม่สบายใจ”

           เขาพูดได้แค่นี้ เพราะว่ามันคงไม่มากไปกว่านี้ได้ เนื่องจากเขาก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยจริงๆ ...

           คนฟังยกหลังมือขึ้นเช็ดน้ำตาป้อยๆ ... เริ่มสะอื้นเบาๆทั้งที่เขาก็ไม่ได้พูดจาไม่ดีแต่อย่างใด

           “ฮึก ฮือๆ”

           เอาไงดีวะ ถ้าต้องนั่งฟังเสียงร้องไห้นี่ตลอดการเดินทาง บอกเลยว่าเขาคงไม่โอเค ...

           “ชวนแม่เราไปอยู่ที่อื่นสิ ... เป็นผม ผมจะตั้งสติ แล้วคิดวางแผนไปข้างหน้า”

           “...”

           “ตอนนี้มันเป็นแบบนี้ไปแล้ว คิดหาทางออกใหม่ไม่ดีกว่าเหรอ”

           คนฟังหันมามองเขาทั้งน้ำตา ก่อนจะถามคำถามเดียวที่ติดค้างอยู่ในใจ นอกเหนือจากเรื่องของแม่ที่ผลักไสให้เธอออกจากบ้านมา

           “คุณได้ซื้อตัวหนูจริงมั้ยคะ แม่ขายหนูให้คุณจริงๆเหรอ”

           “เอ่อ ...” เอาไงดีวะ ซื้อไม่ซื้อเขาก็ไม่รู้ เพราะพี่ธีร์ก็แม่งไม่บอกอะไรให้กระจ่างสักเรื่อง ... เอาเด็กนี่มาทำไมเขายังคิดไม่ออกเลย

           “อื้ม ก็ตามนั้นแหละ ไม่ต้องคิดมากหรอก”

           “แต่หนูไม่ได้ต้องการแบบนี้นะคะ” เธอบอกเสียงเบา ปากซีดๆนั่นดูก็รู้ว่าอีกไม่นานคนข้างๆเขาคงมีสภาพไม่พ้นป่วยไข้

           “ไม่ต้องคิดอะมากหรอก มันยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น รอแม่เรามาเคลียร์ก่อนค่อยคุยเรื่องนี้กัน”

           ตอบไปเขาก็ตอบได้ไม่เต็มปาก ... แบบนี้คงจะเป็นคำปลอบใจดีที่สุดสำหรับอีกคน

           ธัชพ่นลมหายใจรอบที่นับไม่ถ้วนในหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ... เฮ้อ


สวัสดีค่ารีดที่รัก ...


วันนี้เค้าเปิดเรื่องใหม่ ฝากติดตามกันด้วยนะคะ


... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.263K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,359 ความคิดเห็น

  1. #1174 Jellydolphin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:14
    งงกับรูปประโยค
    #1,174
    1
    • #1174-1 PaniWinn(จากตอนที่ 1)
      29 กันยายน 2562 / 21:25
      ตรงส่วนไหนคะ สามารถสอบถามได้ค่ะ
      #1174-1
  2. #1123 nunpanu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 14:07

    ขอเข้าอ่านค่ะ

    #1,123
    0
  3. #600 natty23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 16:29

    ยินดีด้วยค่ะ

    #600
    1
    • #600-1 PaniWinn(จากตอนที่ 1)
      4 กันยายน 2562 / 23:51
      ขอบคุณค่า​ แล้วพบกันนะคะ
      #600-1
  4. #529 yuehua4926 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 17:25
    แอบงงนิดนึงตรงประโยคที่ว่าจำปาใจอ่อนให้คุณหนูไม่ได้ แสดงว่าน้ำไม่ใช่ลูกน้าจำปาหรอคะ
    #529
    1
    • #529-1 PaniWinn(จากตอนที่ 1)
      2 กันยายน 2562 / 18:05
      ต้องอ่านไปจะรู้ค่าาาาา​ ^^
      #529-1
  5. #441 Pookpik Natthamon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 13:53

    เข้ามาอ่านรวดเดียวถึงตอนล่าสุดเลย

    น่ารักมากๆๆๆๆๆค่าาา

    มีเป็นหนังสือมั้ยเอ่ยhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #441
    1
    • #441-1 PaniWinn(จากตอนที่ 1)
      31 สิงหาคม 2562 / 13:56
      ไรท์ทำแต่อีบุ๊คค่า ... หนังสือไม่มีเวลาทำเลย ขอบคุณมากๆที่ติดตามนะคะ
      #441-1
  6. #6 Pnac (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 22:38
    ลุ้นตั้งแต่ตอนแรกเลยน๊าาา
    #6
    1
    • #6-1 PaniWinn(จากตอนที่ 1)
      21 มิถุนายน 2562 / 23:33
      เย้ๆ ดีใจที่ชอบค่าาา
      #6-1
  7. #3 Timasai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 19:10
    เริ่มต้นก็น่าติดตามแล้วค่ะ รออ่านนะคะ
    #3
    1
    • #3-1 PaniWinn(จากตอนที่ 1)
      20 มิถุนายน 2562 / 19:49
      ขอบคุณค่า​ ดีใจที่ชอบนะคะ
      #3-1
  8. #2 ondara (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 13:21
    ขี่จรวดมาเลย กลัวมาไม่ทัน โย่ว !
    #2
    1
    • #2-1 PaniWinn(จากตอนที่ 1)
      20 มิถุนายน 2562 / 16:19
      อิอิ ดีใจมากๆเลยค่า ขอบคุณที่ติดตามเค้ามาตาหลอดดดดดดด
      #2-1
  9. #1 Gift11y (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 11:34
    รออ่านนะคะ
    #1
    1
    • #1-1 PaniWinn(จากตอนที่ 1)
      20 มิถุนายน 2562 / 11:35
      เย้ๆ ขอบคุณค่า เดี๋ยววันนี้มาอัพเพิ่มแน่นอนนนนน
      #1-1