หัวใจธารา (ผ่านการพิจารณา สำนักพิมพ์เขียนฝัน)

ตอนที่ 45 : บทที่ 8 --- 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 584 ครั้ง
    28 ส.ค. 62

หั  ว  ใ  จ  ธ  า  ร  า



“พี่กันต์นี่เค้าเป็นคนยังไงเหรอคะ ... เอ่อ คือ นิสัยพอจะใช้ได้มั้ยคะ” พลอยกับพัดเคยบอกว่าผู้ชายด้วยกันเค้าจะไม่ยุ่งเรื่องของคนอื่น ... จะไม่พูด ไม่เม้าใครๆเหมือนพวกผู้หญิง

           เธอก็เลยกลับมาลองถามกับคนที่ห้อง อยากพิสูจน์ว่าเขาเป็นแบบนั้นมั้ย ... อีกอย่างก็กะว่าถามเผื่อม่านขวัญด้วย เพราะถ้าพี่ธัชบอกว่าเพื่อนเขานิสัยไปไม่รอด เธอก็จะได้ช่วยให้เพื่อนของเธอตัดใจไปเลย

           “ถามทำไม พี่ไม่คิดว่าน้ำควรจะสนใจมันนะ”

           “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ คือ เมื่อเช้าขวัญตาบวมไปเรียน ... น้ำเลยคิดว่าจะถามพี่ธัชเรื่อง เอ่อ ...”

           “อืม งั้นก็แล้วไป ... ไอ้กันต์มันไม่ใช่คนไม่ดีอะไรหรอก ก็ผู้ชายปกติคนหนึ่งนี่แหละ”

           “เดี๋ยวนะ นี่พี่คิดว่าน้ำสนใจพี่กันต์เองเหรอคะ”

           คิ้วที่ขมวดชนกันกับสายตาเอาเรื่องจ้องเขาตาไม่กะพริบ ... ธัชรามือจากเอกสารในมือเพราะรู้สึกตัวว่ามีเด็กกำลังงอนเข้าให้แล้ว

           “ไม่ ก็ไม่คิดว่าจะถามไง ... ไม่เอา ไม่งอนสิ”

           “พี่ธัชจะคิดยังไงน้ำก็คงห้ามไม่ได้ค่ะ ถ้าจะเห็นว่าน้ำยังมองหาคนอื่นอยู่อีกก็ตามใจพี่เลย”

           พูดจบก็เดินหายเข้าไปข้างในห้องนอน ... ทิ้งคนที่ทำหน้างงเอาไว้ที่โซฟาตัวเดิม

           งานเข้าแล้วมั้ย ... ไอ้กันต์ ไอ้เวร เพราะแกคนเดียวเลย ...

 

ห้าทุ่มเศษ ... คนที่อาบน้ำเสร็จและนั่งทำงานที่โต๊ะหนังสือในห้องนอนก็คอยแต่จะแอบฟังเสียงตรงประตู

           จะมีใครเปิดเข้ามามั้ยนะ ... เขาจะง่วงรึยัง หรือจะนอนข้างนอกนั่นไปแล้ว

           หัวสมองก็คิดไปต่างๆ นานา ... และพอจัดการกับกองกระดาษตรงหน้าเสร็จ ก็เก็บกวาดทุกอย่างให้เตรียมพร้อมสำหรับการไปเรียนในวันพรุ่งนี้

           สองเท้าเล็กค่อยๆย่องไปที่ประตู แง้มออกไปมองที่โซฟากลางห้องว่าอีกคนยังอยู่รึเปล่า ... ปรากฏว่าข้างนอกเงียบเชียบ

           เจ้าตัวตัดสินใจเดินออกมาดู เห็นกระเป๋าของเขาก็ยังคงวางไว้ที่เดิม มีกระเป๋าตังค์กับโทรศัพท์ด้วย ... งั้นน่าจะเข้าห้องน้ำ

           “ออกมาตามพี่เหรอ หืม”

           จู่ๆคนที่มีกลิ่นหอมจากครีมอาบน้ำขวดเดียวกันก็จู่โจมคนที่ไม่ได้ตั้งตัวให้ได้ตกใจ ... แขนแกร่งสอดรัดเอวบอบบางอย่างคุ้นเคย กระซิบที่ข้างหูของเธอจนหัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นแรงอีกครั้ง

           “พี่ธัช ตกใจหมดเลย”

           ใบหน้าขาวๆหันมาย่นจมูกใส่เขาเล็กน้อย ก่อนจะพยายามแกะมือปลาหมึกออก ทั้งที่ก็รู้ว่าไม่สำเร็จมีทางจะสำเร็จ

           “พี่ขอโทษคร้าบ ... เรื่องเมื่อกี้ ... ดีกันนะ นะจ๊ะ”

           “น้ำไม่ได้โกรธพี่ธัชสักหน่อย” ขนาดไม่ได้โกรธ ยังงอนตุ๊บป่องขนาดนั้น ... แม่ยอดยาหยี

           “พี่ก็แค่หวงมากๆ ... ไม่ได้เหรอ”

           หันไปถาม ก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มที่ไม่สามรถขยับห่างออกไปกว่านี้ได้ฟอดใหญ่

           “อื้อ คนบ้า ปล่อยเลย”

           “ไม่ปล่อย ... แล้วนี่มาตามพี่ใช่มั้ย ป่ะ ไปนอนกัน”

           ในเมื่อเทสแล้ว ผลปรากฏว่าเมียไม่ได้โกรธ คนเจ้าเล่ห์จึงจัดการฉุดเอาตัวที่ค่อนข้างเบา ให้ลอยตามแรงยกของเขาเข้าห้องนอนไป

           มันต้องจบอีหรอบนี้อยู่แล้ว ... คนที่ได้เปรียบคิดในใจ

           “ยังไม่ได้ปิดไฟข้างนอกเลยค่ะ ปล่อยน้ำก่อนสิ”

           “เดี๋ยวพี่ไปปิดเอง” พอบอกเสร็จก็วิ่งปรู๊ดออกไปจัดการปิดและกลับเข้ามา เขากดล็อกประตูด้วยความรอบคอบ ...

           “น้ำยังไม่ง่วงค่ะ” คนที่หน้าร้อนวูบวาบเพราะถูกเขาจดจ้องบอกก่อนที่อีกคนจะกระโจนเข้ามา ... แต่ไม่ทัน

           เขาถึงตัวเธอแล้วเรียบร้อย

           “ไม่เป็นไร พี่ก็ยังไม่ง่วง”

           “อื้อ งั้นก็ขยับออกไปก่อนค่ะ นั่งห่างๆกันก็ได้นี่” มือบางพยายามดันตัวอีกคนออก ขอให้เธอหายใจคล่องขึ้นอีกนิดก็ยังดี

           “ไม่ได้หรอก พรุ่งนี้พี่ก็กลับแล้ว เดี๋ยวคิดถึงแย่เลย ... ขอตุนความคิดถึงหน่อยนะจ๊ะ”

           “กลับพรุ่งนี้เหรอคะ”

           “ครับ ... พี่ธีร์มีบินน่ะ มันเป็นรอบส่งล็อตใหม่ด้วย มีเอกสารต้องเช็คอนุมัติเยอะเลย”

           สาวน้อยในอ้อมแขนพยักหน้าหงอยๆ ... จากตอนแรกที่ไม่ได้คิดว่าเขาจะต้องกลับ ก็ยังโอเคอยู่

           พอรู้แบบนี้แล้วก็นอยด์ไปเหมือนกัน ... เธอเป็นอะไรไปเนี่ย

           “เรื่องเมียเสี่ยนิธิพี่เคลียร์เรียบร้อยแล้วนะ ... เสี่ยเขาบอกว่าเขาจะไม่ให้เมียเขามาทำอะไรแบบนี้อีก”

           “เดี๋ยวช่วงนี้พี่จะให้ไอ้กันต์ช่วยวนมาดูอีกที”

           “พี่ธัชไปเจอเสี่ยมาเหรอคะ” คนตัวเล็กตาโตทันทีที่ได้ยินเขาบอกว่าเคลียร์เรื่องใหญ่มากสำหรับเธอให้แล้ว

           “ใช่ คุยและเคลียร์ไปแล้ว”

           “แล้วเขายอมเลิกยุ่งกับน้ำเหรอคะ” แววตาตกใจยังไม่พอ คนที่สนใจเรื่องนี้มากๆยังลืมตัวขยับแขนขึ้นมาพาดอยู่บนหน้าท้องของคนนอนหงาย เอามือเขย่าเบาๆให้เขาเล่าต่อให้ได้

           คนที่มีความสุขจนหน้าบานอมยิ้ม ก่อนจะพูดไปตามสิ่งที่เขารู้สึก

           “จากที่คุย เหมือนเสี่ยนิธินี่จะไม่รู้เรื่องอะไรด้วยนะ เขาดูงงๆตอนพี่เข้าไปพูดเรื่องนี้”

           “แต่คุณอังบอกจะยกน้ำให้เพื่อนที่ทำธุรกิจกับเสี่ยนะคะ”

           “นั่นสิ ... แต่พี่บอกเขาไปหมดทุกอย่างแหละ เขาคงจะไปเคลียร์กันเอง จ่ายค่าเลี้ยงดูไอ้ตัวนี้ไปแล้วเรียบร้อย ต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับบ้านนั้นอีกต่อไปแล้วนะ ... เข้าใจไหม”

           มือใหญ่ยกขึ้นมาบีบปลายจมูกอย่างหมั่นเขี้ยว ดวงหน้าที่ล้อกับแสงของโคมไฟในยามนี้น่ารักจนทำให้คนมองใจสั่น

           “พี่ธัชจ่ายเงินให้เขาเหรอคะ”

           “เขาไม่รับนะ คนระดับนั้นคงไม่รับแน่ๆ พี่รู้ ... ก็เลยบอกเขาว่าให้ส่งเช็คบริจาคหรืออะไรก็ได้ พี่ทำเพื่อความสบายใจ”

           “เท่าไหร่เหรอคะ ที่จ่ายให้เขา” เรื่องเงินอีกแล้วสินะ ที่ติดค้างเขาอยู่ร่ำไป ... วูบหนึ่ง แววตาสดใสฉายความอดสูที่พยายามกดให้ลึกสุดใจ ...

           “ไม่ต้องคิดถึงตรงนั้นดีกว่า ... พี่ทำเพื่อความสบายใจของเรา จะได้ไม่ต้องติดค้างอะไรกับที่นั่นไง” ธัชยกมือขึ้นทัดปอยผมเล็กๆพาดไปที่ข้างหูให้ ... รอยยิ้มจริงใจถูกส่งออกไปอย่างคนที่ปรารถนาดี

           “แต่มันก็ต้องมากแน่ๆ ... พี่ธัชเสียมันเพราะเรื่องของน้ำมาตลอด น้ำรู้สึกไม่ดีนะคะ”

           “แต่งเมียก็ต้องมีค่าสินสอด ... พี่แค่รวยเลยจ่ายหนักหน่อยก็เท่านั้น อย่าคิดมากสิ”

           เขาประคองแก้มนุ่มให้โน้มลงมา คนตัวเล็กที่ไม่ได้มีท่าทีแข็งขืนทำให้ชื่นใจว่าคงจะเดินหน้าต่อได้อีกสักนิด ... สักนิดที่เหมือนเป็นยาวิเศษสำหรับเขา

           “ถ้าเมื่อไหร่ที่รู้สึกไม่ดีกับเรื่องนี้ หรือไม่ว่าจะเรื่องไหน ... สิ่งที่ต้องทำและสมควรทำคือการรักพี่ให้มากๆ คิดถึงกันให้มากๆ แค่นี้ก็พอ”

           “หืม มักน้อยเหรอคะ ... คุ้มกับที่ควักกระเป๋าจ่ายรึเปล่า”

           คนจะโดนล่อลวงยังไม่ตระหนักว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่ล่อแหลมขนาดไหน ... ยังมีแก่ใจไปแซวเขาอีก

           “ของแบบนี้มันถอนทุนคืนได้ ... ลูกสองลูกสามก็คุ้มแล้ว”

           “นี่ คนบ้า ... น้ำไม่ใช่แม่พันธุ์นะคะ ลูกสองลูกสามอะไรเล่า” มือบางทุบอกเขาอย่างเขินๆ จ้องหน้าคนที่หื่นและเจ้าเล่ห์ไม่วางตา

           “ยังไม่ต้องลูกก็ได้ ตอนนี้ขอขั้นพื้นฐานไปก่อน ... เรื่องลูก อนาคตค่อยว่ากัน”

           พูดจบก็พลิกคนที่พาดอยู่บนตัวเขาให้สลับมาอยู่ข้างใต้ ... โถมจูบร้อนๆลงไปคลุกวงในจนพักหายใจแทบไม่ทัน

           “เมื่อไหร่จะเรียนจบสักทีฮึ ... พี่จะไม่ไหวแล้วนะ” ผู้ชายทั้งโลกจะโชคร้ายแบบเขาไหม ... ได้กอดได้หอม ได้ทำทุกอย่าง ... แต่ไม่ได้ ...

           “อีกสี่ปีค่ะ คงต้องรอไปยาวๆเลยยยยยย” คนตัวเล็กพูดเน้นเสียง แถมด้วยแกล้งล้อเรื่องเวลาอย่างมีความสุข

           “หึ ... พูดแบบนี้ท้าทายกันเกินไปแล้ว ... ต้องถูกจัดการ”

           “กรี้ดดดดดดดดดดด ไม่นะคะ ... อื้อออ”

“ฮ่าๆๆ”

 

ฮัลโหลวววววว ... นอนยางงงงอ่ะ ... แต่ไรท์คิดว่าน่าจะมีคนรออยู่ 55555

 

ปล. มาตอบคำถามว่าเรื่องนี้จะลงจบมั้ย ... อาจจะลง 80% หรือไม่ก็จนจบ เดี๋ยวดูก่อนค่ะ (แต่ปกติใจดีตลอดนะ 555) ... คืออย่างที่รู้ว่าไรท์ทำอีบุ๊คด้วย เข้าใจนักเขียนหน่อยน้าาาา

 

ถามว่าเรื่องนี้ยาวมั้ย ... จะอีกนานมั้ย ... ก็ไปเรื่อยๆค่ะ ยังไม่จบตอนนี้หรอก อีกสักพักใหญ่ๆเลย สบายใจว่าจะได้อ่านกันยาวๆ

 

สุดท้ายนี้ขอบคุณและฝากกดหัวใจให้เค้ารู้ว่ามีคนชอบเรื่องนี้ด้วยนะค๊าาาาา ><

 

รักกกกก

 

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 584 ครั้ง

1,289 ความคิดเห็น

  1. #716 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 17:22
    555 เพิ่งเริ่มต้นจะทนไม่ไหวแล้ววววว
    #716
    0
  2. #357 hw0948408099 (@hw0948408099) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 18:22
    อร๊ายยยยเขินนน
    #357
    1
    • #357-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      28 สิงหาคม 2562 / 23:21
      ดีใจที่ชอบนะคะ
      #357-1
  3. #340 Kanokwan Ruenarom (@KanokwanRuenarom) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 13:14

    นั่งรอนอนรออีบุ๊ค

    #340
    1
    • #340-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      28 สิงหาคม 2562 / 23:17
      แงงงงงง เค้าก็อยากทำแล้วง่าาาา รอหน่อยน้าาาา
      #340-1
  4. #338 siriwan445518 (@siriwan445518) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 07:07
    น้องเลเวลอัพรู้จักงอนด้วยยย...น่ารักทั้งคนง้อทั้งคนงอน
    #338
    1
    • #338-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      28 สิงหาคม 2562 / 23:17
      ขอบคุณค่าาาาา ><
      #338-1
  5. #337 Pnac (@Pnac) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 05:30
    555+++ รีบเรียนน๊าาา
    #337
    1
    • #337-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      28 สิงหาคม 2562 / 23:16
      ช่ายยย พี่จะทนไม่ไหวล๊าวววว
      #337-1
  6. #336 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 03:04
    อ้อ รอถอนทุนคืน แหมแต่ลูกแค่สองแค่สามมันน้อยไปหน่อยนะ ต้องครบโหลถึงจะคุ้มทุนนะ ว่ามะไรท์555555
    #336
    1
    • #336-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      28 สิงหาคม 2562 / 23:16
      5555 มีเป็นทีมฟุตบอยเลยน่าจะดีค่ะ หุหุ
      #336-1
  7. #335 Kwan (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 02:50

    ออกเป็นอีบุ๊คหรือยังค่ะ​ อยากอ่านจนจบเรื่องแล้วนะค่ะ

    #335
    1
    • #335-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      28 สิงหาคม 2562 / 23:16
      ยังเลยค่า เดี๋ยวคงอัพไปเรื่อยๆก่อนน ขอบคุณนะคะ ><
      #335-1
  8. #334 phikulhom (@kuljaruwan) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 01:41
    เสี่ยเป็นพ่อน้ำใช่ไหม ชื่อโรงแรมก็เป็นชื่อของน้ำ
    #334
    1
    • #334-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      28 สิงหาคม 2562 / 23:15
      ลุ้นๆกันต่อไปน้าาา ><
      #334-1
  9. #333 เฉิงหนิงต้า (@KaekaiUreka) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:53

    พี่ธัชเปย์มาทางนี้บ้างค่ะ
    #333
    1
    • #333-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      28 สิงหาคม 2562 / 23:15
      คิคิ สายเปย์มักจะหลงเมียค่า ><
      #333-1
  10. #332 Masita Namm (@six2323) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:32
    รออยู่ค่าาา ฟินนมากก
    #332
    1
    • #332-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 45)
      27 สิงหาคม 2562 / 22:37
      ขอบคุณค่าาาา&#8203; ดีใจที่ชอบนะคะ
      #332-1