หัวใจธารา (ผ่านการพิจารณา สำนักพิมพ์เขียนฝัน)

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 --- 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 740 ครั้ง
    9 ส.ค. 62

หั  ว  ใ  จ  ธ  า  ร  า



“ไข้สูงมากนะครับ หมอฉีดยาลดไข้ให้แล้ว เดี๋ยวทานยาตัวนี้ต่อเลย เช้า กลางวัน เย็น จนกว่าอาการจะดีขึ้น ซองนี้สามเม็ด หาอะไรรองท้องแล้วทานคืนนี้เลยนะครับ”

           รับยาและชำระเงินเรียบร้อย ร่างสูงก็เข้าไปพยุงคนที่นั่งรออยู่บนเตียงพาเธอเดินกลับไปที่รถ เขาถามเธออีกครั้งว่าต้องการให้อุ้มไหม เพราะดูเธอจะไม่ค่อยมีแรง แต่เจ้าตัวก็ส่ายหน้า ... เธอรับน้ำใจจากเขาแค่เพียงขอเกาะแขนเป็นหลักยึดเพื่อให้ไปถึงรถเท่านั้น

           “ที่จริงผมว่าจะพาแวะทานข้าว แต่ดูท่าแล้วเราคงเดินออกไปนั่งที่ร้านไม่ไหว ... ก็เลยคิดว่าจะให้นั่งรอในรถ เดี๋ยวผมเดินไปซื้ออะไรรองท้องง่ายๆมากินกัน จะได้กินยา”

           คนที่พิงตัวไปกับเบาะค่อยๆฝืนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ... การป่วยครั้งนี้มันบั่นทอนตั้งแต่จิตใจ รู้สึกเสียใจ ท้อแท้ และสิ้นหวังไปหมด ในปากขมปร่าไปด้วยรสฝืดเฝื่อนของชะตาชีวิตที่ผ่านเข้ามาเล่นตลก

           ตอนนี้แค่นั่งหายใจนิ่งๆ เธอก็รู้สึกว่าแทบจะไม่ไหวแล้ว

           “ค่ะ”

           เขาดึงผ้าห่มที่ม้วนอยู่ข้างๆมาคลี่คลุมให้ ก่อนจะสตาร์ทรถแล้วหยิบกระเป๋าตังค์เปิดประตูลงไป

           “เดี๋ยวผมมา”

           คนรอ รอไม่นานมาก ... สักพักที่รู้สึกเหมือนความหนาวบรรเทาลงเล็กน้อย ประตูฝั่งคนขับก็ถูกกดปลดล็อก และเปิดออก กลิ่นข้าวต้มร้อนๆลอยเข้ามา ทำให้ร่างที่นอนนิ่งๆลืมตาตื่นขึ้น

           “มีข้าวต้มหมูกับนมสดอุ่นๆนะ เขาขายหน้าเซเว่นพอดี เผื่ออยากกินอะไรที่เป็นน้ำ อ่ะ แล้วก็น้ำเปล่า เดี๋ยวผมหมุนฝาเปิดไว้ให้ละ จะกินยาค่อยเสียบหลอดลงไป”

           เธอไม่อยากเป็นภาระเขาแบบนี้เลย ตอนนี้อยากขอบคุณเขา ... ทั้งที่เขาก็เป็นใครไม่รู้ แต่ต้องมาคอยดูแลกัน เธอละอายแก่ใจจริงๆ

           “ขอบคุณค่ะ”

           “กินเองได้รึเปล่า”

           “ค่ะ”

           เธอรับถ้วยข้าวต้มมาจากมือของอีกฝ่าย ค่อยๆคนไปเรื่อยๆ ใจจริงไม่มีความอยากที่จะตักเข้าปากเลยสักนิด ... แต่ติดตรงที่ต้องกินยา ถ้าไม่กินยาก็จะไม่หาย

           และถ้าไม่หายก็จะกลายเป็นภาระให้เขาไปแบบนี้ ... คนตัวเล็กพ่นลมหายใจออกมาอย่างไม่สบายใจ มือบางยกช้อนค่อยๆตักน้ำข้าวสีขุ่นเข้าปาก ละเลียดมันไปช้าๆ

           เธอเปิดปากรับเอาอาหารมื้อนี้ เช่นกันกับเขาที่มีแซนวิชและไส้กรอกง่ายๆให้ตัวเอง ... คนป่วยกินได้สามสี่คำ แต่เขาจัดการทุกอย่างที่ถืออยู่ในมือหมดอย่างรวดเร็ว ไม่เหลือทิ้งให้เสียดายเหมือนอย่างเธอเลยสักถุง

           “อิ่มแล้วเหรอ กินอีกนิดเถอะ เดี๋ยวยามันจะกัดกระเพาะนะ”

           ได้แต่พยักหน้ารับคำ แล้วก็รีบเคี้ยวให้ได้มากที่สุด ... ผ่านไปสักครู่ก็ก้มลงมองในชาม ดูแล้วปริมาณมันลดลงไปกว่าครึ่งก็ถามหาถุงขยะจากเขา เพื่อจะเก็บกวาดนำไปทิ้ง

           “เดี๋ยวผมจัดการเอง เรากินยาเลย”

           เขายกถ้วยเล็กๆพร้อมหยิบช้อนออกจากมือเธอ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถไป คงจะเดินไปหาถังขยะสักแห่ง ในระหว่างนั้นเธอก็ไม่รอช้า รีบหยิบซองยาที่คุณหมอเขียนกำกับเวลาทานมาแกะใส่ปากทันที

           “เรียบร้อย ทีนี้พร้อมเดินทางแล้วนะ กินยารึยัง”

           เขากลับเข้ามาประจำตำแหน่งคนขับแล้วถามอีกครั้ง แววตาที่มองมามีความห่วงใยปนอยู่

           “ค่ะ”

           “ว่าแต่เราชื่ออะไรนะ ผมเรียกน้ำ น้ำ ตามน้าจำปา ว่าจะถามตั้งแต่แรกก็เพิ่งนึกได้”

           “ชื่อน้ำค่ะ”

           “ออ ... ผมธัชนะ ธัชทั้งชื่อจริงแล้วก็ชื่อเล่น ... เราล่ะ”

           “น้ำชื่อธาราค่ะ”

           “เพราะดีนะ ... ยินดีที่ได้รู้จัก ไม่ต้องกลัวผมหรอก”

           “...”

“พรุ่งนี้เช้าโน่นล่ะ จะถึงบ้านผม นอนไปก่อน ถ้าอยากเข้าห้องน้ำก็บอกได้”

“บ้านคุณ เอ่อ คุณธัชอยู่ที่ไหนเหรอคะ” ที่ไหนกัน ที่เขาจะพาเธอไป

ประโยคบางเบาเอ่ยถามออกจากปากของคนที่ไข้เริ่มลดลงบ้างแล้ว ธัชมองใบหน้าที่เริ่มมีเหงื่อผุดขึ้นมานิดหน่อยก็คลายความกังวลไปได้บ้าง

           แบบนี้ไข้น่าจะเริ่มลดลงบ้างแล้ว

           “เชียงราย ... เคยไปรึเปล่า แต่มันก็ค่อนข้างไกลพอสมควร ติดพม่าโน่นเลย”

           ธาราส่ายศีรษะน้อยๆ พยายามคิดภาพอีกภูมิภาคที่เธอต้องเดินทางไกลเพื่อไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น

           “ช่วงนี้ที่นั่นหมอกกำลังลงเลย อากาศดี พรุ่งนี้ก็จะได้เห็น”

           “นอนพักเถอะ ผมจะไปต่อละ ถ้ารู้สึกไม่สบายก็เรียกนะ ไม่ต้องเกรงใจ”

           คนที่ตั้งใจขับรถไม่รู้ตัวว่ามีคนแอบมองเขาตรงเบาะข้างๆ ... คนไม่สบายไม่ได้นอนหลับไปอย่างที่คิด

รถออกตัวไปได้สักช่วงหนึ่ง เขาก็ยื่นมือมาแตะที่หน้าผากเพื่อเช็คดูอาการ และคิดว่าเธอคงไม่ตื่น

           ธารารีบหลับตาลง หัวใจเต้นตึกตัก ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร

           ดีใจ ... อุ่นใจ (คงจะเป็นแบบนั้น)

           อย่างน้อยเขาก็เป็นห่วงเธอ ... เพื่อนร่วมทางที่เราไม่อาจไว้ใจได้ แต่เธอมองออกว่าเขาเป็นคนดี

           “อืม ตัวไม่ร้อนแล้ว”

           คนมือใหญ่ที่แทบจะปิดได้ทั้งหน้าของธาราพูดกับตัวเอง แต่คนแกล้งหลับก็ยังแอบได้ยิน ... ธัชเอามือออกแล้วกลับไปตั้งใจขับรถ เสียงฮัมเพลงของเขา ทำให้หลังจากนั้นไม่นาน เด็กป่วยที่ต้องจากบ้านไปไกลก็ผล็อยหลับไปจริงๆ

 

ฝันดีนะคะรีด ... เป็นยังไงกันบ้างคะ 3 ตอนเล็กๆน้อยๆ พอไหวมั้ยเอ่ย

 

พูดคุยทักทายกันได้นะคะ ชอบไม่ชอบบอกด้ายยยยย เค้าจะพยายามมาบ่อยๆน้า

 

สำหรับคืนนี้ฝันดีนะคะ

 

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 740 ครั้ง

1,289 ความคิดเห็น

  1. #938 afbas (@afbas) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 13:41
    พึ่งเข้ามาอ่านชอบๆค่ะ
    #938
    1
    • #938-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 3)
      14 กันยายน 2562 / 20:16
      ขอบคุณที่เข้ามาติดตามกันนะคะ
      #938-1
  2. #869 popeye1a (@popeye1a) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 08:52
    เพิ่งมาอ่านค่ะ ติดใจภาษาของไรท์ ดีๆๆๆ อ่านแล้วหยุดไม่ได้เลยไหลลื่นไปหมด
    #869
    1
    • #869-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 3)
      12 กันยายน 2562 / 10:52
      ขอบคุณมากค่าาา ดีใจจังเลยยยย
      #869-1
  3. #736 K.TAJA (@081170778) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 19:10

    เพิ่งเข้ามาอ่านเป็นครั้งแรก แต่แบบว่าอ่านไปยิ้มไปเลยค่ะ ชอบในความเรียกนางเอกว่าเราอ่ะ ดูอบอุ่นจัง อยากให้ชีวิตจริงมีคนมาเรียกแบบนี้บ้างค่ะไรท์

    #736
    1
    • #736-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 3)
      9 กันยายน 2562 / 19:32
      ขอบคุณที่เข้ามาติดตามผลงานกันนะคะ​...
      #736-1
  4. #628 คิคุโญะจัง (@kikuyoth) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 18:57
    กินนมพร้อมยาไม่ได้นะฮะ มันจะไปเคลือบกระเพาะทำให้ดูดซึมยาไม่ดี
    #628
    1
    • #628-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 3)
      5 กันยายน 2562 / 20:21
      น้องไม่ได้กินค่าาาา​ พี่ซื้อมาให้เฉยๆ
      #628-1
  5. #417 Kittiya_titul (@Kittiya_titul) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 20:58
    เป็นนิยายที่จับต้องได้ เพิ่งได้เข้ามาอ่านค่ะภาษาละมุนมากคร้าไรท์
    #417
    1
    • #417-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 3)
      30 สิงหาคม 2562 / 22:34
      ขอบคุณค่าาา ดีใจจังเลยยยยยยยย
      #417-1
  6. #10 amawasee123 (@amawasee123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:46

    พี่ธัชน่ารัก อบอุ่นสไตล์ผู้ชายในฝันเลยนะนั่น

    #10
    1
    • #10-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 3)
      23 มิถุนายน 2562 / 17:13
      เย้ ดีใจที่ชอบนะคะ ... ><
      #10-1
  7. #9 Kookkai1165 (@Kookkai1165) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 08:42

    พี่ธัชผู้ชายอบอุ่น...ยังละมุนได้อีกนะ

    #9
    1
    • #9-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 3)
      22 มิถุนายน 2562 / 23:29
      ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ ><
      #9-1
  8. #8 JarunBuabkhom (@JarunBuabkhom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 23:48
    ดีมากๆค่ะรอน่ะค่ะจุฟๆๆ
    #8
    1
    • #8-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 3)
      22 มิถุนายน 2562 / 00:03
      งื้ออออ&#8203; ดีใจที่ชอบนะคะ&#8203; ขอบคุณมากๆเลย&#8203; &#10084;&#65039;&#10084;&#65039;&#10084;&#65039;
      #8-1