หัวใจธารา (สำนักพิมพ์เขียนฝัน)

ตอนที่ 17 : บทที่ 4 --- 20%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 541 ครั้ง
    13 ส.ค. 62

หั  ว  ใ  จ  ธ  า  ร  า

บทที่ 4


 

“อายุมั่นขวัญยืนนะลูก แม่ขอโทษที่ต้องให้น้ำทำแบบนี้ ... แต่แม่รักน้ำนะ รักมากๆ ฝากน้ำด้วยนะคะคุณธัช”

           แววตาอ่อนโยนทอดมองดวงใจที่ตนเองได้อุ้มชูมาแต่เล็กแต่น้อย ถึงแม้จะไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข แต่นางก็รักยิ่งกว่าสิ่งใด ... คนที่น้ำตาคลอเลื่อนมือไปกุมมือบอบบางที่มีด้ายสีขาวผูกไว้เต็มสองข้างอย่างแสนรัก

           “น้าจำปาไม่ต้องห่วงนะครับ ... ผมสัญญาว่าจะดูแลอย่างดี จะไม่ทำให้น้ำเสียใจ”

           คนที่หวั่นไหวกับคำพูดประโยคนี้แก้มร้อนผ่าว ไหล่ที่แนบอยู่ข้างๆกันของเขาทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น และไม่สามารถที่จะขยับตัวได้

           “มีความสุขมากๆนะลูก น้ำต้องเชื่อฟังคุณธัชให้มากๆ ความสามารถของแม่ทำได้แค่นี้ แม่เป็นแม่ที่แย่มากจริงๆ”

           “แม่ ... เรื่องมันผ่านไปแล้ว อย่าโทษตัวเองหรืออะไรอีกเลยนะคะ น้ำไม่คิดอะไรแล้วค่ะ”

           มือเล็กบีบตอบผู้เป็นแม่อย่างห่วงใย ... ใบหน้าจิ้มลิ้มช้อนตามองคนตรงหน้าอย่างคนที่ปล่อยวางได้แล้ว

           “ต่อไปนี้น้ำจะเริ่มต้นใหม่ ... น้ำจะตั้งใจเรียน แม่ไม่ต้องเป็นห่วงน้ำนะคะ”

           หยดน้ำที่คลอขังไหลลงข้างแก้มเงียบๆ ... นางผู้เปรียบเหมือนแม่ยิ้มอย่างเต็มตื้นในหัวใจ

คุณหนูน่ารักและเข้มแข็งเหลือเกิน

           “จ้ะ”

 

“ป้าสาย คุณธัชกับหนูน้ำแต่งงานกันแล้ว แต่ทำไมต้องให้จัดห้องนอนสองห้องด้วยล่ะป้า แล้วนี่ห้องนี้ก็ทำเหมือนห้องหอเลย สรุปแล้วยังไงกันแน่”

           สาวใช้เอ่ยถามหัวหน้าแม่ครัวใหญ่ ขณะที่กำลังเร่งมือเตรียมกลีบกุหลาบสำหรับใช้โรยบนเตียงด้วยกัน

           “เอ็งจะอยากรู้เรื่องเจ้านายไปทำไม รีบเร่งมือเข้าเถอะ”

           “หูยป้า หนูก็แค่สงสัย”

           “ยังไม่ต้องสงสัย เดี๋ยวเขาจะเข้ามาทำพิธีข้างในนี้แล้ว รีบเลย”

           สิ้นคำสั่งเร่งมือได้ไม่นาน บ่าวสาวก็ถูกเดินนำให้เข้ามาด้านในห้องนอนใหญ่ มีคุณลุงฝ่ายเจ้าบ่าวและภรรยาคู่ชีวิตเป็นผู้ทำการโปรยกลีบกุหลาบลงบนเตียงและนอนลงเพื่อเป็นสิริมงคล ก่อนจะมีการจัดท่าทางให้คู่บ่าวสาวบนที่นอนใหม่รวมถึงการแกะห่อสินสอดที่นำเข้ามาด้วย

           “ขอหื้อหลานทั้งสองคนอายุมั่นขวัญยืน หื้อผัวเป็นแก้ว เมียเป็นแสง บ่ดีหื้อเป็นผัวเผต เมียยักษ์ หื้อมีลูกเต็มบ้าน หลานเต็มเมือง หื้อฮักกั๋นแพงกั๋นอยู่ตราบเสี้ยงชีวิต ถ้าผัวเป็นไฟ หื้อเมียเป็นน้ำ หื้อพ่อชายเป็นหิง แม่ญิงเป็นข้อง”

         ทั้งคู่รับไหว้คำอวยพร ทุกคนที่เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยานในงานเล็กๆนี้จึงพากันกลับออกไป

           “เมื่อยมั้ย เมื่อกี้นั่งตั้งนาน”

           คนที่หันมาทันทีที่ประตูห้องปิดลงเอ่ยถาม เขามองตามมือเล็กๆที่บีบนวดอยู่ตรงปลายเท้าขณะที่นั่งพับเพียบอยู่บนที่นอนก็อดเป็นห่วงไม่ได้

           “ชานิดหน่อยค่ะ ปกติน้ำไม่เคยใส่ผ้าถุง ก็เลยนั่งไม่ถนัด” เธอยิ้มเขิน ไม่รู้ว่าเขาตาฝาดไปรึเปล่า ที่เห็นแก้มขาวขึ้นสีระเรื่ออยู่ตรงหน้า

           “ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ ... ครั้งนี้พิเศษหน่อยนะ มีครั้งเดียวด้วย” เขาพูดแซวยิ้มๆ

           “คุณธัชพูดอะไรคะ”

           “ขอบคุณที่ตกลงนะ ผมดีใจที่น้ำตัดสินใจมานั่งข้างๆกันตรงนี้ ... อ้อ แล้วขออะไรอย่างสิ ว่าจะพูดตั้งหลายครั้งแล้ว แต่ลืม”

           คนที่กำลังจะคิดตามประโยคชวนหวั่นไหวหันหัวคิ้วเป็นคำถามไปทางเขา

           “คะ”

           “เรียกพี่ได้รึเปล่า ... น้ำเรียกผมว่าคุณธัชเหมือนผมเป็นเจ้านายยังไงไม่รู้”

           “...” มือใหญ่เอื้อมมากุมมือเล็กที่เย็นเฉียบอยู่บนตัก ความอบอุ่นที่เขามีแผ่ไปถึงอีกคนจนอุ่นวาบไปทั้งใจ

           “ตอนนี้เราเป็นสามีภรรยากันแล้ว ไม่มีอะไรไม่เหมาะสม ไม่ต้องกังวล”

           “แต่เราไม่ได้แต่งงานกันจริงๆ ... คุณ เอ่อ”

           “แต่งจริงแล้วนี่ไง ... ผมไม่ได้กำลังฝันอยู่สักหน่อย” เขายิ้มยียวน เป็นครั้งแรกที่ธารามองคนเล่นมากมีบุคลิกที่แปลกตาแบบนี้

           “คุณธัชนี่” คนตัวเล็กหน้าร้อนผ่าว ไม่กล้าสบตากับเขาสักเท่าไหร่ ได้แต่บ่นอ้อมแอ้มอยู่กับตัวเองจนอีกฝ่ายนึกเอ็นดู

           “พี่ ไหนเรียกหน่อยเร็ว ...”

           “ไม่เหมาะมั้งคะ” เธอยังกลั้นใจเถียงเบาๆ รู้แหละว่าเขาคงไม่ดุ ไม่จริงจังหรอก ... ธารารู้ว่าเขาคงแค่แกล้งเธอเล่น

           “เหมาะสิ ... หรือน้ำอยากมีสามีแก่ๆฮึ” เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นแตะตรงจมูกเล็กๆอย่างหมั่นเขี้ยว สัมผัสตรงปลายนิ้วบอกได้ว่าผิวกายของเธอเย็นไม่น้อยไปกว่ามือที่อยู่ใต้อุ้งมือของเขาเลย

           ภรรยาของเขากำลังเขิน ... น่ารัก

           “ไม่ใช่นะคะ”

           “ก็ผมยังไม่อยากแก่ ... เรียกพี่น่ะเหมาะที่สุด”

           “ก็ได้ค่ะ” เธอไม่อยากเถียงแล้ว ... แล้วนี่เมื่อไหร่เขาจะขยับออกไปสักทีนะ เธอหายใจไม่สะดวกเลย

           “ไหนเรียกให้ชื่นใจหน่อยสิ พี่อยากได้ยิน”

           หืม ... แทนตัวเองว่าพี่เลยเหรอ

           “ไม่งั้นไม่ปล่อยนะ ... จะนั่งทวงอยู่อย่างนี้แหละ”

           “พี่ธัช ... ตะคริวจะกินขาน้ำแล้วนะคะ”

           “อ้าว ... จริงรึเปล่า พี่ก็ลืมเลยว่านั่งกันนาน” เขาหยุดแกล้งทันที คนที่ถูกเรียกพี่เป็นครั้งแรกกุลีกุจอยกข้อเท้าเล็กๆให้เหยียดปลายมาข้างหน้าเขาอย่างไม่เก็บอาการ ... หัวใจดวงน้อยที่ได้รับความอบอุ่นบ่อยมากๆในช่วงนี้เต้นแรงขึ้นจนแทบจะทะลุออกมา

           “เดี๋ยวค่ะ ไม่เป็นไรพี่ธัช น้ำจัดการได้”

           พอเขาจะยกมือมาจับปลายเท้าเธออีกรอบ ธาราก็รีบห้ามทันที เพราะคิดว่าของต่ำในร่างกาย ไม่ควรที่จะให้อีกฝ่ายมาบริการแบบนี้ มันไม่เหมาะเลย

           “ทำไมล่ะ อย่าดื้อสิ พี่นวดให้แป๊บเดียว รับรองหาย”

           “มันเท้าน้ำนะคะ”

           “อื้อ ก็เท้าน่ะสิ ทำไมเหรอ” เขาไม่ได้เงยหน้ามามอง แต่ก้มหน้าบีบมืออุ่นๆลงบนปลายเท้า เคลื่อนไปมาอย่างทะนุถนอม รวมถึงข้อเท้าและน่องที่อีกฝ่ายแสนจักจี้นั่นด้วย

           “พี่เป็นผู้ชายนะคะ เท้าเป็นของต่ำ”

           “ก็ไม่ได้เสียหายอะไรนะ สามีนวดให้ภรรยาไม่เห็นจะแปลก ... ว่าแต่ดีขึ้นมั้ย” เขาถามและเห็นว่าอีกคนรีบพยักหน้าอย่างเกรงใจทันที

           “ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

           “ยังก่อน ... พี่ไม่ตะคริวกินแบบน้ำก็จริง แต่พี่ปวดไหล่มากๆ เมื่อกี้เกร็งไหล่อยู่ตั้งนาน”

           “...” ดวงตากลมโตเงยสบกลับไป เห็นความต้องการเจ้าเล่ห์ฉายชัดในแววตาของเขา

           “ถ้าพอไหวก็นวดให้พี่หน่อยนะครับ”

 

เค้ากลับ ตจว. มา มีใครคิดถึงบ้างเอ่ยยยยยยย >< เงียบกริบ 55555

 

ช่วงนี้งานเยอะเหมือนกันค่ะ อาจจะมาแบบเว้นๆบ้าง ... ใครคิดถึงมากก็เม้นต์ให้กำลังใจได้นะคะ เผื่อไรท์จะมีแรงฮึด ลุกขึ้นมาอัพค่ะ 555

 

แล้วพบกันอีกนะคะ ขอไปดื่มด่ำกับชาไข่มุกสักแก้วก่อนที่ตาจะปิด ><


 

... ภณิตา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 541 ครั้ง

1,307 ความคิดเห็น

  1. #809 fsn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 18:01

    นางโชคดีจัง

    #809
    0
  2. #106 noojang0407 (@noojang0407) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 16:43
    เปิดดูตลอด เผื่อมีอัพ สู้ๆนะค่ะ รออัพนะค่ะ
    #106
    1
    • #106-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 17)
      13 สิงหาคม 2562 / 22:11
      กำลังใจขนาดนี้ จะมาบ่อยๆนะคะ ขอบคุณมากๆที่ติดตามค่า
      #106-1
  3. #105 uengang (@Rakthisud) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 15:24
    คิดถึงมากกกกก
    เปิดดูทุกวัน
    #105
    1
    • #105-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 17)
      13 สิงหาคม 2562 / 22:10
      งื้ออออออ เค้ายิ้มแก้มแตกล้าวววววว >< ขอบคุณนะคะ
      #105-1
  4. #104 jittraduan (@jittraduan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 15:05

    คอยมาหลายวันแล้วค่า..
    #104
    1
    • #104-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 17)
      13 สิงหาคม 2562 / 22:10
      งื้ออออ ดีใจจังเลยค่ะ
      #104-1
  5. #103 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 12:24
    อยากฆ่าคน เอาของกินมาลงเพื่อ ฆ่ากันชัดชัด อยากเสียชีวิตใช่มั้ยมั้ยมั้ย......
    ปก. คิดถึงมากเม้นท์มาก คิดถึงน้อยเม้นท์น้อย ไม่คิดถึงเลย แต่ ใกล้จะได้เป็นฆาตกรละ
    #103
    1
    • #103-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 17)
      13 สิงหาคม 2562 / 12:25
      555&#8203; ก็คนมันฟินนี่นา&#8203; แฮ่ๆ
      #103-1
  6. #102 oilspt (@opheliaspt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 12:20
    น่ารัก ไรท์เตอร์มาบ่อย ๆ นะ
    #102
    1
    • #102-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 17)
      13 สิงหาคม 2562 / 12:25
      ได้เลยค่าาาา&#8203; >< กำลังใจดีมาบ่อยแน่ๆ&#8203; 55
      #102-1
  7. #101 Gift11y (@Gift11y) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 12:18
    คิดถึงมากๆเลยค่าาา
    #101
    1
    • #101-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 17)
      13 สิงหาคม 2562 / 12:24
      งื้ออออ&#8203; ขอบคุณค่าาาาาาา
      #101-1
  8. #100 Sweetheart zzzz (@Canberra2014) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 12:02

    เค้าคิดถึงงงงงง...ไรท์มาบ่อยๆนะคะ

    #ร่างกายต้องการความหวาน

    #100
    1
    • #100-1 PaniWinn (@Pia1510) (จากตอนที่ 17)
      13 สิงหาคม 2562 / 12:14
      5555&#8203; ดีใจที่คิดถึงกันนะคะ&#8203; ><
      #100-1