[Hunter x Hunter]ภรรยานอกสมรส

ตอนที่ 4 : น่าเบื่อ~

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    28 ก.พ. 62

เมื่อออกจากภูเขาคูคูลูโซลก็ใช้ก้าวพริบตามาเรื่อยๆ(ก้าวพริบตาไม่ได้ใช้พลังเน็นแต่เป็นพลังจิต)
พรึบ!
แล้วก็มาโผล่ที่ยอคชินซิตี้บนตึกสูงในสภาพชุดเดิมสวมหมวกแก๊บสีดำในมือถือปืนสไนเปอร์

ร่างเล็ก?ของเด็กชายนอนหมอบตั้งท่ายิงปืนก่อนจะเล่งยิงไปที่เหยื่อคนแรก(ที่อยู่ที่นี่ที่เหลืออยู่ที่อื่น)เล่งที่สมองและ....นิ้วมือเข้าไปในไกเตรียมยิง

'เอาละ..อยู่นิ่งๆซะนะรับรองโป้งเดียวจอดแล้วแกจะได้ไม่เจ็บ'เจ้าตัวคิดก่อนจะลั่นไก


ปัง!

"เสร็จไป1"ว่าจบก็หยิบสมุดโน้ตมาขีดฆ่าชื่อแรกไปก่อนจะไปชื่อที่สองและหายไปจากตรงนั้นทันที

ณ ที่ไหนสักที่ในยอคชิน


โซลเก็บปืนสไนเปอร์ก่อนจะหยิบดาบอิซานามิกระโดดลงไปแล้วใช้เซ็ทสึลบตัวตนก่อนจะเดินอย่างระมัดระวังเข้าไปเพราะจากสัญชาตญาณมือสังหารของโซลร้องเตือนว่า1ในเหยื่อพวกนี้จะต้องมีพวกที่ใช้เน็นปะปนอยู่แน่ๆ

'หืม~อยู่กันครบเลยนี่อย่างนี้เก็บรวดเดียวเลยละกัน~'โซลรีบลบจิตรสังหารของตนทันทีที่เผลอปล่อยมันออกไป

'ก่อนอื่นก็ไฟ'โซลหยิบมีดสั้นออกมาก่อนจะเล่งไปที่วงจรไฟฟ้าแล้วปาไปอย่างแม่นยำก่อนที่ไฟจะดับทั้งงานแล้ว


พรึบ!

ฉับ!


ก็มีเสียงตวัดดาบและเสียงเหมือนตัดอะไรขาดเมื่อเห็นว่าไฟจะติดโซลเลยกระโดดไปหลบในเงามืด


พรึบ

เมื่อไฟติดก็เห็นแค่หัวคนและร่างที่อยู่คนละทิศทางทำให้คนในงานเริ่มแตกตื่นก่อนจะวิ่งออกไป

'หืม~คิดว่าจะหนีชั้นรอดเหรอ?..ไม่มีทางวันนี้คือวันที่พวกแกต้องตายที่นี่'

โซลกระโดดลงมาตัดหน้าก่อนจะใช้ดวงตาที่ว่างเปล่าและหิวกระหายการฆ่า

"เอาละ.....ใครจะเป็นรายต่อไปดี?"

ว่าจบโซลก็ไม่ได้รอคำตอบก่อนจะตวัดดาบอย่างชำนานแล้วฆ่าเรียงตัว


ฉึก!

"อย่า...อ๊ากกกกก!"

ฉับ!

"ไม่นะ!กรี๊ด!!!"

ฉึก!ฉึก!

"อย่าฆ่าชั้นเลยนะ!กรี๊ด!!"


โซลฆ่าจนเหลือคนสุดท้ายก็คือผู้หญิง

"ว้าว..เธอคือผู้ใช้เน็นสินะ"โซลใช้ดวงตาของมัจจุราชมองไปที่เธอ

"ช...ใช่!ตายซะ!"แล้วเธอก็หยิบอาวุธของตัวเองก่อนจะพุ่งเข้ามา

แต่ร่างเล็กแค่เอียงคอหลบและตวัดขาเตะเท่านั้นหล่อนก็ล้มแล้ว

"ยังเร็วไปร้อยปีที่จะฆ่าชั้น"โซลใช้เท้าเหยียบแขนของหล่อนก่อนจะกระทืบจนได้ยินเสียง

กร๊อบ?!

"กรี๊ดดดดดดดด!!"

"ว้าว..ดูเหมือนแขนเธอจะหักแล้วสิ"โซลแสยะยิ้มอย่างน่ากลัวแล้วก้มลงไปมองหน้าของเหยื่อคนสุดท้าย

"หึ"โซลหยิบมีดสั้นก่อนจะนั่งคุกเข่าแล้วจับหน้าของเหยื่อสาวขึ้นมาก่อนจะแผ่จิตรสังหารออกมาแล้วควงมีดในมือเล่น

"อ...อย่าทำอะไร.....ช..ชั้นเลย"

"จริงๆชั้นก็ไม่อยากทำหรอกนะ...แต่เธอดันไปขัดแข้งขัดขาพวกคนใหญ่คนโตเข้าละสิพวกมันถึงได้จ้างนักฆ่าอย่างชั้นให้มาเก็บพวกเธอที่อยู่ที่นี่..แถมยังบอกว่า'ฆ่าให้หมดทุกคนไม่ว่าจะคนแก่ เด็ก ผู้หญิง คนท้อง'อะนะ..ว่าแต่เธอเองก็สวยนะเนี่ย?แต่จะสวยกว่านี้ถ้า...."แล้วก็เอามีดสั้นที่ควงเล่นมาทาบลงไปตรงหน้าผากก่อนจะกดแล้วลากยาวลงมาถึงคาง

"ถ้าโดนกรีดอย่างนี้^^"

"กรี๊ด!!!หน้าชั้น!หน้าชั้น"หล่อนดิ้นออกจากมือของร่างเล็กแล้วจับหน้าตัวเองก่อนจะกรีดร้อง

"อ่า~ช่างเป็นเสียงที่ไพเราะสะจริง~เอาละต่อไปจะตัดแขนหรือขาดีนะ?"

"อ...อย่าเข้ามานะ!"เธอมองอย่างหวาดกลัวเหมือนเด็กชายเป็นปีศาจไม่ก็มัจจุราชที่มาเอาชีวิตเธอ

"อย่า-หนี-สิชั้นกำลังจะทำให้เธอสวยเลยนะเนี่ย~"ร่างของโซลเดินเข้าไปใกล้

"อ่า~ตัดสินใจแล้วๆตัดหัวเลยดีกว่าเธอจะได้หุบปากซักที~"

"อย่านะ!ไม่!"เธอลุกขึ้นก่อนจะวิ่งออกไปนอกปราสาท(ปราสาทอยู่กลางป่า)แล้วเข้าป่าไป

"จะเล่นซ่อนหาหรอ~ได้สิ"เจ้าตัวเดินควงมีดออกไปอย่างไม่รีบร้อน


หญิงสาววิ่งออกมาจนใกล้ตัวเมืองก่อนจะหลบหลังต้นไม้เมื่อรับรู้ถึงการมาของมัจจุราขในร่างของเด็กหนุ่มแล้วใช้เซ็ทสึลบตัวตน

"...ไปซ่อนอยู่ไหนกันนะ?"โซลเดินมาจนถึงตรงที่หญิงสาวหลบอยู่ก่อนจะกวาดตามองรอบๆ

"อ่า~ไม่มีแหะ~"โซลเดินออกไป

หญิงสาวถอนหายใจก่อนจะค่อยๆเดินออกมาแต่

ฉัวะ!

"อย่าชะล่าใจสิ๊~เพราะมันอาจจะถึงชีวิตเธอได้เลยนะ~"โซลที่ขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ตอนไหนก็ไม่รู้พูดออกมาในมือถือหัวของหญิงสาวส่วนมืออีกข้างถือมีดสั้นที่เปื้อนเลือด


ตุบ!

โซลโยนหัวลงไปก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหานายจ้าง

"ฮัลโหล...."

"อ่าใช่...ชั้นโซล..งานเสร็จแล้วโอนเงินเข้าบัญชีด้วยละ"

ติ๊ด

แล้วก็เก็บสมาร์ทโฟนสีดำเข้ากระเป๋ากางเกงก่อนจะเดินเข้าตัวเมืองไปโดยไม่วายตะโกนทิ้งท้ายไว้ว่า

"น่าเบื่อออออ~จางงงงง"


ตัดมาทางไคริ

ร่างบางกำลังนั่งคุยงานอยู่กับเนเทโร่

"ท่านตาแล้วท่านตาคิดยังไงกับการประมูลปีหน้า?"

"ก็ไม่รู้สินะโฮะโฮ่"

"แต่เห็นว่าปีหน้ามีแต่งของหายากมาประมูลทั้งนั้นพวกผู้อาวุโสก็เริ่มจ้างนักฆ่ากันแล้วเจ้าโซลเองก็ถูกจ้างด้วย"

"พูดถึงโซลเจ้านี่มันเลือกที่จะเป็นมือสังหารมากกว่าฮันเตอร์สินะ?"

"ก็คงงั้นละค่ะท่านตา"

"โฮะโฮ่ก็นะเจ้าตัวเล่นเหมือนพ่ออย่างกับแกะซะขนาดนั้น"

"ก็นะค่ะก็โซลน่ะเล่นเหมือนซิลเวอร์อย่างกับลอกกันมาเลยแต่ยกเว้นอย่างโซลเป็นพวกชอบฆ่าส่วนซิลเวอร์ฆ่าเฉพาะงานเท่านั้นน่ะค่ะ"

"โฮะโฮ่นิสัยเจ้าโซลข้อนี้หมือนหลานสมัยก่อนแต่พอเจอซิลเวอร์ โซลดิ๊กก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยนะเนี่ย"

"ขอละค่ะท่านตาอย่าพูดถึงมัน"

"พวกไม่ยอมรับความจริงก็อย่างนี้ละนะโฮะโฮ่"

"ท่านตาาาาาา!"

"คิดถึงตอนพวกเจ้าสองคนจีบกันใหม่ๆเลยนะเนี่ย~โฮะโฮ่~"

"ท่านตาขา~"

"อะๆตาถามเจ้าจริงๆนะ....เกลียดซิลเวอร์มั้ย?"

"ตามตรงก็นิดๆนะค่ะเกลียดตรงที่เค้าไม่เชื่อใจแถมยังเอาลูกชายคนโตกับคนรองที่ยังแบเบาะไปจากหนูอีกด้วย"

"น่าๆป่านนี้ลูกชายเจ้าที่อยู่กับเค้าก็โตเป็นหนุ่มแล้วนี่หนา~โฮะโฮ่~แถมเหมือนเจ้ามากสะด้วยสิเจอกันทีนี่ไม่ตกใจตายเลยรึ?"

"เฮ้อ...ก็คงนิดๆละมั้งแล้วพวกเค้าก็คงเกลียดหนูแล้วด้วยเพราะหนูคงเป็นแม่ที่เลวมากเลยละ"

"น่าๆใจเย็นๆตาถามต่อนะ..แล้วยังรักเค้าอยู่มั้ย?"

"รักค่ะ......รักมากค่ะ..รักไม่เปลี่ยนแปลงและจะรักตลอดไป"

"อ้อ..(ติ๊ดๆทำการบันทึกเสียงเสร็จแล้วค่ะ)"

"ท่านปู่นั่นมันอะไรน่ะเอามาเลยน้าาา!"

"อะไรไม่มี๊!"แล้วเนเทโร่ก็เนียนๆเอาเครื่องบันทึกเสียงไปเก็บในลิ้นชักก่อนจะชวนหลานสาวไปกินข้าวเย็นกับตน







------------------------------------------------------

พี่ๆของน้องโซลจะเป็นใครกันน้า~

คอมเม้นกันมาได้เน้อ

1คอมเม้น 1,000,000กำลังใจ

(นี่เป็นแค่ในนิยายเด้อบ่ใช่เรื่องจริง)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

10 ความคิดเห็น