ตอนที่ 15 : กลับบ้าน END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    26 ก.พ. 62

11เดือนต่อมา

หลังจากที่คลอดมิสึอิออกมาก็ผ่านมา11เดือนเจ้าตัวน้อยเริ่มมีพัฒนาการต่างๆตั้งแต่ พลิกตัวคว่ำ เริ่มคลาน ตั้งไข่ยืน แต่ยังเดินไม่ได้และเจ้าตัวก็ชอบคลานไปนู่นไปนี่เร็วอย่างกับลิงทำเอาคุณแม่หัวหมุนได้ทั้งวัน


ปัจจุบันคุณแม่คนสวยกำลังเก็บของเพราะเพื่อนสุดที่รักโทรมาบอกว่าภารกิจถูกยกเลิกให้กลับบ้านได้เลยเจ้าหล่อนเลยลุกขึ้นมานั่งเก็บของทั้งของลูกและของตัวเองเตรียมเดินทางกลับบ้านในวันพรุ่งนี้

เมื่อเก็บของเสร็จก็ลุกไปป้อนข้าวและอาบน้ำให้มิสึอิแล้วพาเข้านอน



วันรุ่งขึ้น

มิสึอิถูกจับแต่งตัวด้วยชุดจั๊มสูทสีฟ้าสวมหมวกไหมพรหมกับถุงมือถุงเท้าไหมพรหมสีฟ้าออ่นๆและสวมกำไลมีกระดิ่งทำจากทองคำแท้ทั้งสองข้างถูกอุ้มโดยฮิรุมิส่วนขอต่างๆส่งกลับไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

ส่วนตัวฮิรุมิใส่ชุดยูคาตะสีดำยาวลากพื้นผมก็เกล้าม้วนขึ้นครึ่งนึงปล่อยครึ่งนึง



ณ สนามบินนาริตะ

สองแม่ลูกขึ้นเครื่องบินทันทีที่มาถึงเพราะได้เวลาขึ้นเครื่องพอดี

แน่นอนว่าหนูมิสึอิหลับตลอดทางจนลงเครื่องนั่นแหละถึงตื่นเมื่อมาถึงก็โทรให้คนที่บ้านมารับซึ่งก็คือมินะ คานาเรีย

"คุณหนู!ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ!"ทั้งสองพูดพร้อมกันก่อนจะสังเกตุเห็นหนูมิสึอิ

"แล้วนั่น...?"

"ลูกชั้นเองจ้ะ"

"ห....ห๊าาาาา!?"

"ด...ได้ยังไงค่ะเนี่ย!?"

"เอาไว้ไปคุยในรถนะจ้ะ"ฮิรุมิเดินนำลิ่วๆขึ้นรถไปโดยมีพ่อบ้านทั้งสองตามไป

"เอาละจ้ะ..เรื่องมันก็เป็นแบบนี้นะ....."แล้วก็เล่าไปหมดเปลือก

"งั้นพวกเราต้องเรียกท่านมิสึอิว่าคุณหนูแทนแล้วละมั้งค่ะเนี่ย?"มินะ

"เอาที่สะบายใจเลยจ้า~แล้ววันนี้มีใครอยู่บ้านมั่งละเนี่ย?"

"อยู่ครบค่ะ..ยกเว้นท่านคิรัวร์กับท่านอารุกะ..พอทุกๆท่านได้ยินว่าคุณหนู..เอ๊ะ..ท่านฮิรุมิจะกลับบ้านก็รีบเคลียงานกันให้เสร็จแล้วรอที่ห้องนั่งเล่นพร้อมกันน่ะค่ะโดยเฉพาะท่านอิรุมิ:)"

"อ้อจ้ะ"




ณ หน้าประตูบ้านโซลดิ๊ก

ฮิรุมิฝากมิสึอิไว้กับคานาเรียก่อนจะดันประตูบ้านตน

ตึง!ตึง!ตึง!ตึง!ตึง!ตึง!

"ว้า..คราวนี้เปิดได้หกขั้นละ"เจ้าตัวเดินกลับมาก่อนจะเอื้อมมือไปหารับลูกน้อยเข้าสู่ออ้มอก

"แอ้ๆคิกๆ"มิสึอิหัวเราะคิกคักก่อนจะจับปอยผมสีดำของแม่ตัวเองแล้วชี้นิ้วไปข้างใน

"ค่ะๆคุณชายมิสึอิเข้าก็เข้าค่ะ"แล้วร่างระหงก็เดินเข้าไปในบ้านก่อนจะตรงเข้าบ้านตนเองทันทีโดยมีคานาเรียกับมินะเดินขนาบข้างมาด้วย



เมื่อใกล้ถึงห้องนั่งเล่นฮิรุมิก็ส่งมิสึอิให้มินะกัลคานาเรียโดยให้เหตุผลว่าอยากเซอร์ไพร้อะไรนิดๆหน่อยๆ


ร่างเปิดประตูเข้าไปทันทีก่อนจะพูดว่า

"กลับมาแล้วค่ะ!"

"ฮิลลูกแม่แม่คิดถึงลูกมากเลยนะค่ะ!ไหนให้แม่ดูบาดแผลหน่อยสิ"คิเคียวพุ่งเข้ามาหาร่างบางทันทีที่เข้ามาแล้วจับตัวหมุนรอบๆจนฮิรูมิต้องยกมือจับแม่ตัวเองแล้วบอกว่า

"ห..หนูไม่เป็นไรค่ะ"ก่อนจะล้มตัวนั่งข้างๆอิรุมิแล้วทำท่าเหมือนผ่าอะไรสีกอย่างก่อนอากาศจะตัดขาดเป็นหลุมสีดำๆเจ้าตัวหยิบของบางอย่างออกมาก่อนจะชูขึ้น(ซึ่งมันใหญ่มากกกคนธรรมดา7คนยกอะคิดดู!)

"มิกกี้..อะของฝาก"แล้วโยนให้น้องชายคนรอง

"อะไรอะพี่ฮิล?"

"เห็นคิลโทรมาบอกว่าแกอยากได้คอมใหม่พี่ก็เลยจัดให้แกไงถือว่าของขวัญวันเกิกย้อนหลังละกัน...ไปประกอบเอาเองนะ..ยี่ห้อนั้นมัยใหม่ล่าสุดนะขอบอกพึ่งออกด้วย!ห้ามทำพังนะยะ!"

"ขอบคุณมากพี่ฮิล!รักพี่ที่สุดเลยอะ!"

"ก็เห็นแกบอกงี้ตอนได้ของจากพี่ทุกครั้งอะ"ก่อนจะล้วงเข้าไปหยิบอีกครั้งมาพร้อมกล่องของขวัญสีม่วงลสยสวยงามก่อนจะส่งให้คารุโตะ

"อันนี้ของคารุโตะพี่เห็นว่าคารุโตะใส่แต่กิโมโนก็เลยซื้อมาให้ใหม่ไม่รู้จะถูกใจรึเปล่า"

"ส่วนของปู่หนูให้อามาเนะเอาไปไว้ในห้องให้แล้วนะของพ่อกับแม่ด้วย"

"ขอบคุณมากจ้ะฮิล"

"อืม/อืม"

"ค่า~ส่วนของนาย..เห็นหน้านายแล้วหมั่นไส้!ได้เค้าแล้วรับผิดชอบด้วยนะยะ!"ว่าแล้วก็หยิกแก้มของฝาแฝดตัวเอง

"แอ่ออนออู่แอ้ว(แน่นอนอยู่แล้ว)"

คำพูดของฮิรุมิทำเอาคิเคียวเบิกตากว้างก่อนจะพูดว่า

"น...นี่พวกลูก..ม...มีอะไรกันแล้ว!?"

ไม่ตอบพยักหน้าทั้งคู่

"แล้วๆๆๆ"

"แม่ใจเย็นๆค่ะแม่ขา~"

ก๊อกๆ

"ขอโทษนะค่ะท่านฮิรุมิ..เอ่อ..."มินะโผล่หน้าเข้ามาก่อนจะมองไปข้างนอกทำให้ฮิรุมิรู้ทันทีก่อนเจ้าตัวจะลุกไปรับมิสึอิมาจากคานาเรียแล้วพามานั่งนั่งตัวเอง

"ไหนคุณชายเป็นอะไรค่ะไหนบอกแม่ซิ?"

"ห้ะ!?แม่!?"

"ใช่ก็แม่ไง...ถึงบอกไงว่าให้รับผิดชอบด้วย!มาอุ้มลูกเดี๋ยวนี้เลยนะ!อิล!"ว่าแล้วก็ส่งให้

ร่างสูงก็รับมาก่อนจะมองโครงหน้าของเจ้าตัวเล็กในออ้มแขน

"ไหน!แม่ของดูหลานหน่อยสิ"คิเคียวเดินมาอุ้มมิทาอิจากอิรุมิไป

"ผมดูด้วยฮะแม่!"ตามด้วยมิกกี้กับคารุโตะที่ตามไปดูหน้าส่วนซิลเวอร์กับเซโน่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่

"เหมือนอิลตอนเด็กๆเปี๊ยบเลยละ"

"แอ้~ฮิๆ แปะ"มิทาอิเอามือจับหน้าคุณย่ายังสาว(มั้ง)

"อ่า~หลานย่าน่ารักที่สุดเลย....ว่าแต่หลานแม่ชื่ออะไร?"

"อ่า..มิสึอิค่ะ"

"งั้นหรอค่ะมิสึอิ~"และคิเคียวก็หันไปฟัดหลานชายคนใหม่ต่อ

สีกพักซิลเวอร์ก็หันมาพูดกับฮิรุมิและอิรุมิว่า

"พ่อให้เงินรับขวัญหลาน20,000,000เจนนี่พร้อมเปิดบัญชีมให้..อ๋อ..แล้วก็ที่ดินข้างๆบ้านเราให้นะ"ซิลเวอร์

"ของปู่เองก็ให้เงินรับขวัญหลาน20,000,000เจนนี่พร้อมที่ดินอีก500ไร่ให้หลานนะ"เซโน่

"อ...เอ่อ..มันไม่มากไปหรอค่ะพ่อ?ปู่?"

"ไม่มากไปหรอก...จริงๆปู่/พ่ออยากให้มากกว่านี้อีกแต่ต้องรอเจ้าหนูโตก่อน"

"....เอาที่คุณพ่อกับคุณปู่สะบายใจเลยค่ะ..."

คิเคียวตอนนี้ปล่อยมิสึอิคลานไปมาแล้วเจ้าหนูน้อยก็คลานมาที่คุณปู่(ซิลเวอร์)ก่อนจะชูแขนให้อุ้ม

"พ่อค่ะมิสึอิอยากให้อุ้มน่ะ"

"อ้อ..."ซิลเวอร์ก้มลงไปอุ้มมิสึอิขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง

ส่วนหนูน้อยมิสึอิเมื่อถูกอุ้มขึ้นมานั่งบนตักของคุณปู่ก็มองรอบๆอย่างสนใจก่อนจะตบมือแปะๆแล้วหันมาซบอกคุณปู่ส่วนคนเป็นปู่มาดๆก็ยอมให้หลานซบแถมยังลูบหัวอย่างเอ็นดูอีกตางหาก

ฮิรุมิบอกเลยว่าถ้าโตไปมิสึอิไม่แคล้วกลายเป็นหลานรักของซิลเวอร์แหงๆ







วันนี้คิเคียวและซิลเวอร์ขอมิสึอิไปนอนด้วยและแถมเจ้าหนูก็ดูจะติดคุณย่าคุณปู่ด้วยก็เลยปล่อยไป

ส่วนคุณพ่อคุณแม่ก็มานั่งคุยกันในห้องโดยคุณแม่ถูกคุณพ่อกักไว้ในออ้มแขนโดยคุณแม่ก็ซบอกคุณพ่อ

"ฮิล..ขอบคุณนะ"

"หืม..เรื่อง?"

"ลูก"

"อ้อ"

"ฮิล"

"หืม?"

"รักนะ"

"ตาบ้า!รักเหมือนกัน"

"หึ!"

"นี่อิล...ออกกำลังกายอ๋อ?"

"อืมทำไมหรอ?"

"ซิคแพ็คแน่น...ชอบ"

"หิม..พูดอย่างงี้อยากมีอีกคน?"

"บ้าเหรอ!รอให้มิสึอิโตก่อนเถอะยะ!"

"แต่ชั้นอยากมีอีกสัก5คนนะ"

"เยอะไปมั้ย!?"

"ไม่หรอก"

"เอาที่หลัวสะบายใจค่ะ"






-------------------------------------------------------

สมองตันจ้า...ตัดจบแม่ม








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:23

    ฟิน~ สุดๆค่ะไรท์
    #19
    0
  2. #18 SarochaPhonthawi (@SarochaPhonthawi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:44

    โคตรตามใจจิงจิงเหอะๆ5คนตายแง่ม
    #18
    0