ตอนที่ 11 : ไม่พูดได้xป่ะละ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    24 ก.พ. 62

หลังจากที่นั่งดูสองคนเต้นจนจบเพลงฮิรุมิก็เดินไปดึงเฮียวกะออกมาก่อนจะเดินออกจากผับไป





(03:00น.)
ทั้งสองเดินในย่านตัวเมืองที่ยังคงสว่างอยู่และยังมีคนเดินอยู่แม้จะเบาบางก็ตาม
ทั้งสองแวะร้านคาเฟ่24ชม.
ก่อนจะเข้าไปนั่งแล้วสั่งอะไรมากินรองท้อง
"เอาเค้กช็อกโกแลตคลาสสิกแล้วก็โกโก้ปั่นแก้วคะ"ฮิรุมิ
"ของชั้นเอาพุดดิ้งนมกับนมสดปั่นน้า~♥"เฮียวกะ
"ขอทวนรายการนะคะ เค้กช็อกโกแลตคลาสสิก1 โกโก้ปั่น1แก้ว พุดดิ้งนม1 นมสดปั่น1แก้ว ถูกมั้ยค่ะ?"
"ถูกคะ"
"งั้นรอสักครู่ค่ะ"แล้วพนักงานก็เดินเิาออร์เดอร์ไปส่งที่เคาร์เตอร์
"แล้วคิดยังไงถึงไปเต้นอย่างนั้นละนั่น?"ฮิรุมิท้าวคางหันมาที่เฮียวกะ
"อย่างไหนอ่า~♦"
"เบียด เสียดสี โอบคอ ซบอกกับปู้จาย!"
"ก็แหมอารมณ์มันพาไปอ่านะ~♥แต่เค้าก็หล่อจริงๆละนะ~♥"
"แต่ยังไงก็หล่อน้อยกว่าอิลอยู่ดีละน่า"ฮิรุมิตักเค้กเข้าปาก(พึ่งมาเสิร์ฟเมื่อกี้)
"อร่อยดีแฮะ"
"แล้วนี่ออกมาได้แล้วหรอ?~♦"
"อื้มวันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านน่ะอิลก็ด้วยเลยออกมาได้"
"แล้วฮิรุมิบอกพวกพ่อบ้านไปว่าอะไรตอนเดินออกมาน่ะ~♦"
"บอกแค่ว่า ชั้นไปทำภารกิจนะอีก2วันกลับ พวกนั้นก็เลยปล่อยออกมาน่ะสิ!"
"แล้วคิดจะไปไหนต่อละ~♦"
"เที่ยวน่ะสิ!"
จากนั้นสองสาวก็ทานของหวานกันจนหมดก่อนจะจ่ายเงินแล้วเดินออกไปก่อนจะแยกกันหน้าร้าน
ฮิรุมิเดินไปเรื่อยๆ
"เด็กหนุ่มๆเนี่ยซื่อกันจริงๆน้า~"
ฮิรุมิเปรยๆขึ้นกับตัวเองก่อนจะเดินไปเรื่อยๆและคนก็เริ่มน้อยตามทางก่อนจะ






พลัก!

โอ้ย!
ร่างบางถูกชนจนล้มก่อนจะมีวงแขนมารับ
"ไม่เป็นไรนะครับ?"
"ม..ไม่เป็นไรค่ะ"ร่างบางค่อยๆยืนโดมีอีกคนพยุง
"ขอบคุณมากคะ"
"ไม่เป็นไรครับ"






"นี่ๆอิรุมิ~♦ดูนั่นสิ~"ฮิโซกะกับอิรุมิที่บังเอิญผ่านมา
"หืม?"ที่ร่างสูงเห็นคือผู้หญิงที่ค่อนข้างสูงกว่าผู้หญิงปกติผมสีดำปีกอีกา นัยน์ตาสีดำที่คุ้นเคยสวมชุดที่....อืม...ค่อนข้างเปิดกำลังโอบกอด(จริงๆมันล้ม)กับชายอื่น

"ฮิโซกะนายไปก่อนเลย...ชั้นมีธุระ"

"อ่า~อิรุมิโกรธแล้ว~♥"

ร่างสูงเดินไปใกล้ก่อนจะดึงร่างบางเข้าหาตัวเอง


หมับ





"ขอบคุณมากๆนะค่ะ..อะ---"


หมับ!

"โอ้ย!"เจ็บจมูกโว้ย!

ก่อนจะค่อยๆเงยหน้ามอง

อื้อหือ...น่ากลัวอ่า~อิรุมิ

"เรามีเรื่องต้องคุยกันฮิรุมิ"

ไม่คุยได้ป่ะละ?









ฮิรุมิถูกร่างสูงลากแขนมาจนห้องพักของเจ้าตัวก่อนจะโดนเหวี่ยงขึ้นที่นอนโดยมีร่างสูงขึ้นมาคร่อมอยู่ด้านบนแขนทั้งสองถูกมือใหญ่รวบไว้เหนือหัว


"เมื่อกี้...ทำไมถึงไปให้คนที่ไม่รู้จักโอบอย่างนั้น?"

"พ...พอดีล้มอะเค้าเลยมาช่วย"

"อืม..มีเหตุผล"

"ไม่ผิดใช่มั้ยปล่อยได้ยังจะกลับบ้าน"

"ไม่...เธอต้องโดนลงโทษก่อน"

"ไม่เอาไม่ผิดทำไมต้องโดน!"

"ผิดที่แต่งตัวอย่างนี้"ฮืออออ ปล่อยตรูไปเถอะ

"ไม่มี---อื้ม!"

ก่อนที่ร่างบางจะพูดจบริมฝีปากหยักก็ทาบลงมาพร้อมกับมือที่เริ่มลูบไล้ไปทั่วร่าง


"อื้ม!"

"อ่า...มาเริ่มบทลงโทษกันดีกว่า"

แม่จ๋าช่วยหนูด้วยยยยย!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

29 ความคิดเห็น