คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ในยุคปัจจุบันที่ซึ่งเป็นยุคของมนุษย์ อยู่ดีๆ ก็มีประตูมิติโผล่ขึ้นมา มันได้นำสิ่งมีชีวิตจากยุคอดีตกาลไม่ว่าจะเป็น ไดโนเสาร์ และ สิ่งมีชีวิตประเภทอื่นเข้ามาในโลกปัจจุบัน ทำให้มนุษย์ลดจำนวนลงจากการยึดอาณาเขตของเหล่าไดโนเสาร์ และ สิ่งมีชีวิตเหล่านั้น มนุษย์ที่เหลือรอดต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด เพื่อไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของไดโนเสาร์เหล่านั้น

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 19 ส.ค. 61 / 09:44

บันทึกเป็น Favorite




ในเวลานี้ดูเหมือนจะเป็นวันที่สงบสุขของเหล่ามนุษย์ แต่สุดท้ายมันก็ได้ถูกทำลายไป หลังจากที่มีประตูมิติลึกลับโผล่ขึ้นมาทำให้มีสัตว์ดึกดำบรรพ์โผล่ออกมา รวมถึงไดโนเสาร์ด้วย โดยพวกมันได้บุกเข้ามาในเมือง แล้วทำให้ประชากรมนุษย์ลดลงหลังจากที่พวกมันเริ่มยึดพื้นที่เมืองไปเกือบทั่วโลก มนุษย์ที่เหลือรอดก็ได้สร้างกำแพงสูง 18 เมตร เพื่อป้องกันการบุกโจมตีของไดโนเสาร์เหล่านั้น ส่วนมนุษย์ที่อยู่นอกกำแพงก็ต้องพยายามดิ้นรนเพื่อให้อยู่รอด

ต่อมา ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในลอสแองเจลิส ได้มีผู้รอดชีวิตอยู่ 2 คน ที่มีชื่อว่า “แซม เทรเวอร์” และ ลูกสาวของเขา “เจสสิก้า เทรเวอร์” โดยพวกเขาได้ออกมาจากโรงพยาบาลหลังจากที่เมืองทั้งเมืองถูกไดโนเสาร์ยึดไปหมดแล้ว ทำให้เขาทั้งคู่ต้องพยายามเอาชีวิตรอดไปให้ได้

“ลูกหิวมั้ย” แซมถามเจสสิก้า “หิวค่ะ” เจสสิก้าตอบ “เราไปหาไรกินกันก่อนมั้ย” แซมถาม “เคค่ะ” เจสสิก้าตอบกลับ หลังจากนั้นพวกเขาจึงไปหาไรกินก่อน ต่อมาก็เจอกับซากสัตว์ขนาดเล็กอยู่ พวกเขาจึงเอามามาปิ้งและกินเพื่อประทังชีวิตไว้ระยะนึง หลังจากนั้นพวกเขาจึงเดินทางต่อ ในระหว่างทางพวกเขาก็เจอกับผู้รอดชีวิตอีก 3 คนกำลังต่อสู้กับพวกแร็พเตอร์อยู่ แซมจึงได้ไปช่วยจัดการกับพวกแร็พเตอร์ จากนั้นพวกมันก็วิ่งหนีไป เพราะไม่สามารถสู้คนที่มีจำนวนมากกว่าได้ “เป็นไงบ้างครับ” แซมถามพวกเขา “ก็เจ็บนิดหน่อย ขอบใจนะที่ช่วย ผมชื่อ เอ็ดเวิร์ด ยัง คุณล่ะ” เขาตอบกลับพร้อมแนะนำตัว “ผมชื่อ แซม เทรเวอร์ ครับ คนนี้ก็ลูกสาวผมเจสสิก้า” แซมตอบกลับ “ฉันชื่อ ลาร่า ปาร์คเกอร์” ผู้หญิงคนนึงในกลุ่มแนะนำชื่อ “ส่วนผมชื่อ สตีฟ ครูเกอร์” ผู้ชายอีกคนนึงแนะนำชื่อ “เราจะไปที่ไหนกันดี ในเมื่อมีไดโนเสาร์ป่วนเต็มเมืองขนาดนี้”แซมถาม “มันมีอยู่ที่ที่นึงนะ ที่เทือกเขาร็อกกี้มีเมืองที่มีกำแพงสูง 18 เมตรโดยประชากรที่เหลือรอดอยู่ จะไปที่นั่น” เอ็ดเวิร์ดตอบ หลังจากนั้นพวกเขาจึงเริ่มออกเดินทางไปที่นั่น เพื่อความอยู่รอด

แต่ด้วยความหิวทำให้พวกเขาต้องล่าไดโนเสาร์มากินเพื่อประทังชีวิต แต่ต่อมาพวกเขาก็เจอไดโนเสาร์ตัวลูกอยู่ 3 ตัว และ ปลาประหลาดที่ลอยได้ พวกเขาจึงพยายามจะล่าพวกมันมากิน แต่ทว่า พวกนั้นกลับพูดได้ และ รู้ทันว่า กำลังจะโดนล่า “อะไรกันเนี้ย?” ไดโนเสาร์ตัวหนึ่งพูด “พวกเราหิว เลยพยายามล่าไดโนเสาร์มากิน” เอ็ดเวิร์ดพูด “แต่พวกนายจะมาล่าพวกเราไม่ได้นะ พวกเรามีจิตใจแบบมนุษย์” ปลาประหลาดตัวนั้นพูด “งั้นเรามาทำความรู้จักกันดีกว่า นายชื่ออะไร” แซมเสนอและถาม “ฉันชื่อ เจ้าเขา” “ฉันชื่อนาบบุ” “ฉันชื่อบอบบี้” ฉันชื่อเลียต” พวกนั้นตอบกลับมา “แล้วพวกนายจะไปไหนล่ะ เดี๋ยวเราจะร่วมเดินทางด้วย” เจ้าเขาถาม “พวกเราจะไปที่เทือกเขาร็อกกี้ ที่นั่นมีผู้รอดชีวิตจำนวนมาก และอาหารมีเพียงพอ” แซมตอบ “เค งั้นพวกเราก็ไปกันเลย” นาบบุพูด หลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มเดินทางไป

ในตอนนั้นพวกเขาก็ได้หาที่พัก เพราะใกล้มืดแล้ว "เดี๋ยวฉันจะไปหาฟืนนะ" เอ็ดเวิร์ดพูด "เดี๋ยวฉันจะสร้างเต็นท์นะ"ลาร่าบอก "ส่วนพวกเราจะออกไปหาอาหาร" เจ้าเขาพูด หลังจากนั้นทุกคนก็ออกไปหาของกัน "หนูคิดถึงแม่" เจสสิก้าพูด "พ่อก็คิดถึงเหมือนกัน" แซมพูดต่อ หลังจากนั้น 1 ชั่วโมง ทุกคนก็กลับมาจากการหาของ โดย เจ้าเขาและพรรคพวกได้แมลง และ ไดโนเสาร์ขนาดเล็ก มาเป็นอาหาร พวกเขาก็กินกันจนหายหิว และก็ได้พูดคุยกันในเรื่องของตัวเอง ก่อนที่จะแยกย้ายกันนอนไป

เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาได้เก็บแคมป์ และ ออกเดินทางต่อ โดยสิ่งที่พวกเขากำลังหารถที่จะใช้ออกเดินทาง เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถเดินทางไปด้วยตัวเองได้ เพราะ จุดหมายอยู่ไกลมาก ในระหว่างที่กำลังหารถอยู่นั้น พวกเขาก็เจอกับเด็กหญิงคนหนึ่งที่แอบอยู่ในอู่ซ่อมรถ "เธอชื่ออะไร" แซมถาม "หนูชื่อ โซเฟีย เบรคเกอร์ค่ะ" เด็กคนนั้นตอบแซม "แล้วพ่อแม่ของเธอล่ะ" แซมถามต่อ "ตายหมดแล้วค่ะ โดนไดโนเสาร์พวกนั้นกินไปค่ะ" โซเฟียตอบ "มากับพวกเรามั้ย" แซมถามต่อ "ได้ค่ะ" โซเฟียตอบ หลังจากนั้นเอ็ดเวิร์ดก็ได้รถบ้านคันหนึ่งที่มีสภาพดีขับไปยังเมืองที่เทือกเขาร็อกกี้ "แซมได้รถแล้ว" เอ็ดเวิร์ดตะโกนเรียกแซม "เค ไปกัน ฉันมีเพื่อนให้เล่นด้วยนะ" แซมเรียกโซเฟียมาพร้อมกับให้รู้จักกับเจสสิก้า "ไง" เจสสิก้าทัก "ไง" โซเฟียทักตาม หลังจากนั้นพวกเขาก็ขึ้นรถบ้านไป โดยเอ็ดเวิร์ดเป็นคนขับ และ แซมนั่งข้างๆ ในระหว่างที่พวกเขากำลังเดินทางไป อยู่ดีๆ พวกเขาก็ถูกไดโนเสาร์กินเนื้อตัวหนึ่งบุกมาขว้างทางไว้ มันพยายามจะพังรถ เอ็ดเวิร์ดจึงเอายาสลบยิงใส่มัน "นี่มันเป็นพันธุ์อะไรเนี่ย?" แซมถามเอ็ดเวิร์ด "ซอโรฟากาแน็กซ์ นักล่าที่ใหญ่ที่สุดในยุคจูราสสิก" เอ็ดเวิร์ดตอบ หลังจากนั้นพวกเขาจึงซ่อมรถ และ ขับไปต่อ หลังจากนั้นพวกเขาสังเกตุเห็นว่า มันใกล้มืดแล้ว ทำให้พวกเขาต้องหาที่พัก จนไปรีสอร์ทร้างแห่งหนึ่งที่มีบรรดาไดโนเสาร์กินพืชเดินอยู่เต็มไปหมด แต่เพื่อให้รอดจากพวกไดโนเสาร์นักล่า พวกเขาจึงต้องอาศัยอยู่ที่นี่ซักคืน วันต่อมาพวกเขาจึงออกไปหาไรกิน ก่อนที่จะออกเดินทางต่อ ในตอนนั้นระหว่างที่กำลังเตรียมของขึ้นรถ โซเฟียเห็นลูกไดโนเสาร์ตัวหนึ่งวิ่งออกมา เธอก็รู้สึกดีที่มันไม่ทำอันตราย เมื่อแซมมาเห็นก็ถามว่า "อยากเลี้ยงมั้ยล่ะ" "อยากค่ะ" โซเฟียตอบ หลังจากนั้นเธอก็พามันไปด้วย 2 ชั่วโมงต่อมาพวกเขาก็มาถึงทะเลทรายอันกว้างใหญ่ พื้นที่นี้มีไดโนเสาร์น้อยมาก เนื่องด้วยความร้อนของทะเลทราย ที่นี้จึงเห็นแค่สัตว์ดึกดำบรรพ์ชนิดอื่น และ ไดโนเสาร์บางสายพันธุ์เท่านั้น ต่อมาพวกเขาก็เจอกับทะเลสาบที่หนึ่งที่มีบ้านร้างอยู่หนึ่งหลัง และ เวลาที่เริ่มใกล้มืดอีกแล้ว พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะมาพักที่นี่ ในตอนนั้นโซเฟีย กับ เจสสิก้าจึงลงไปเล่นน้ำในทะเลสาบ โดยมีลาร่า เป็นคนเฝ้า ในเวลานั้นเอง พวกเธาก็เจอกับ สไปโนซอรัส ที่โผล่ขึ้นมาจากน้ำ พวกเธอตกใจจนรีบขึ้นมาจากน้ำ แต่กลายเป็นว่า สไปโนซอรัสมันแค่มากินปลาแถวนี้เท่านั้น พวกเธอจึงโล่งอก และ มันก็ได้ให้พวกเธอลงไปเล่นน้ำกับมันด้วย ก่อนที่มันจะเดินเข้าป่าไป พวกเธอขึ้นจากน้ำและเข้าไปพักผ่อนในบ้านร้างแห่งนั้น วันต่อมาพวกเขาก็เก็บข้าวเก็บของ เตรียมออกเดินทางต่อ ซึ่งแซมก็ได้ไปตกปลามาเป็นเสบียงในการออกเดินทางต่อ ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงเทือกเขาร็อกกี้ และ ออกตามหาเมืองที่มีกำแพงสูง เพื่อเข้าไปอาศัย จนพวกเขาได้เจอกับเมืองๆ นั้น แต่น้ำมันก็ใกล้จะหมดแล้ว พวกเขาจึงหาปั้มน้ำมันเพื่อเติมน้ำมันให้เพียงพอที่จะไปถึงเมืองนั้น และแล้วพวกเขาก็เจอกับปั้มน้ำมันที่หนึ่ง พวกเขาขับรถไปที่นั่น และเติมน้ำมันจนเต็มถัง แต่อยู่ดีๆ โซเฟียก็กรี๊ดออกมาจนทั้งกลุ่มได้ยินพร้อมกับวิ่งหนีมา ซึ่งที่ตามเธออยู่นั้นก็คือ คาร์โนทอรัส สตีฟเห็นท่าไม่ดีจึงเอายาสลบยิงเข้าไปที่คอของคาร์โนทอรัส ทำให้มันล้มลง และ สลบไป หลังจากนั้นพวกเขาก็ขับรถต่อไปจนเจอทางเข้าเมือง "เรามาถึงแล้วพวก" เอ็ดเวิร์ดตะโกนออกมา หลังจากนั้นประตูทางเข้าก็เปิดออกต้อนรับพวกเขา และ สิ่งที่พวกเขาเห็นคือ ที่นี่มีประชากรจำนวนมาก ต่างจากภายนอก และ แต่ละคนก็มีจิตใจที่ดีมาก หลังจากนั้น พวกเขาจึงไปหาบ้านที่ยังว่างอยู่ และ พักอาศัยอยู่ที่นั่น พร้อมกับจัดระเบียบในบ้านให้น่าอยู่ยิ่งขึ้น

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Phoom025 จากทั้งหมด 17 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น